,, […] dręczył Teby straszny, nasłany przez Herę potwór, Sfinks (‘Dusicielka’, rodzaj żeński), urodzona przez Echidnę, półkobiecą półwężową żonę Tyfona, rodzicielkę różnych monstrów. Sfinks była uskrzydloną lwicą o twarzy i piersiach kobiety. Nieraz spotykamy takie stwory w krajach starożytnego Wschodu; kamienny olbrzym w pobliżu egipskich piramid jest dosyć podobny do greckiej Sfinks. Ta siedziała na skale przy Tebach, a może usadowiła się na samej tebańskiej akropoli, albo krążyła, groźna, i zabijała Tebańczyków. Dopiero Edyp ja pokona’’ - Zygmunt Kubiak ,,Mitologia Greków i Rzymian’’
We wrześniu 2026 r. przeczytałem horror ,,Sfinks’’ (ang. ,,The Sphinx’’) Grahama Mastertona z 1978 r. w polskim przekładzie Cezarego Ostrowskiego z 1992 r.
W Merriam w stanie Maryland (USA) za kadencji prezydenta Richarda Nixona (1969 -1974) żył 32 – letni polityk Partii Demokratycznej, Gene Keiller. Był protestantem i miłośnikiem Mozarta. Na przyjęciu dyplomatów w Waszyngtonie zadurzył się w 19 – letniej dziewicy, Lorie Semple, córce Egipcjanki, Laili Masib i francuskiego dyplomaty, Jeana Semple, rzekomo zabitego na polowaniu przez niedźwiedzia. Lorie była piękną kobietą; zielonooką blondynką z dużym biustem. Po długich namowach Gene poślubił ją… omal nie przypłacił tego życiem.
Lorie i jej matka były ostatnimi przedstawicielkami starożytnego ludu Ubasti, pierwowzoru mitycznych sfinksów 1. Żyli w Bubastis (obecnie: Tell Best) już za czasów faraona Ramzesa II. Byli potomkami kobiet zapłodnionych przez lwy. Kobiety Ubasti miały sześć piersi i bardzo obfite owłosienie łonowe. Jadły surowe mięso jak prawdziwe lwice. Nagie polowały tylko nocą, ponieważ na mocy klątwy solarnego boga Horusa, nie mogły polować w dzień. Czciły lwiego boga Bast, fikcyjny, męski odpowiednik bogini Bastet, przedstawianej jako kobieta z głową kotki. Pożerały ludzi w tym dzieci. Lorie rozszarpała w nocy małoletniego syna francuskiego dyplomaty. Później kłamała mężowi, że jej ofiarą padła owca. Kobiety Ubasti w jednym pokoleniu miały potomstwo z lwami, w drugim zaś w ludźmi. Związek z człowiekiem wymagał ofiary z lwa, podczas gdy związek z lwem – ofiary z człowieka. Mężowie byli zmuszani do milczenia przez żony odgryzające im języki. Taki właśnie los spotkał Jeana Semple, żyjącego w niewoli kobiet – lwic jako szofer Mathieu Besta. Lorie zapłodniona przez cyrkowego lwa, urodziła córkę, Sabinę.
Dawni nie czytałem równie przerażającej książki! Od tysiącleci lwy odgrywają olbrzymią rolę w kulturze człowieka, jako symbole dobra bądź zła. Przykładowo Aslan z ,,Opowieści z Narnii’’ C. S. Lewisa oznacza Jezusa Chrystusa jako lwa Judy (Ap 5,5) 2. Jednocześnie lew może być także symbolem złego ducha: ,,Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć’’ - 1P 5,8. Ten drugi cytat z powodzeniem mógłby być mottem omawianej książki. Inspiracje Mastertona sięgają prawdopodobnie także do mitologii Czarnej Afryki.
,, […] Podobno lwy spały ze śmiertelnymi kobietami, płodząc z nimi synów i ucząc ich sztuki polowania oraz hipnozy; tacy synowie mogli zamieniać się w lwy, a potem z powrotem przybierać postać ludzką. Często zostawali królami lub wodzami, kobiety darzyły ich miłością, a mężczyźni szacunkiem. Ludzie – lwy posiadali wielką fizyczną i duchową siłę, umieli także leczyć za pomocą magii. Mówiono, że istniały również lwice – kobiety, niezwykle piękne, ale i niebezpieczne. Podobno lubiły pożerać swych mężów’’ - Stuart Gordon ,,Popularna encyklopedia mitów i legend’’
1 Odsyłam do postów: ,,Sfinks w kulturze egipskiej’’, ,,Wielki Sfinks’’, ,,Średniowieczne satyry i sfinksy’’ i ,,Hyboryjski Sfinks?’’.
2 Odsyłam do posta: ,,Dlaczego Aslan był lwem?’’