piątek, 16 listopada 2018

Mieszkańcy Syriusza






,,Być może pod symbolem astralnego dawcy nasion kryje się największa gwiazda, Syriusz, jak sugeruje groteskowa Verae historiae Lukiana, która łączy rzekomych mieszkańców Psiej Gwiazdy z żołędziami: 'Nie opodal mogłeś widzieć Psiożołędzian, w liczbie pięciu tysięcy, których Featonowi na pomoc przysłali mieszkańcy Syriusza; byli to męże z twarzami psimi, walczący na skrzydlatych żołędziach''' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''




Oniricon cz. 447

Śniło mi się, że:






- rosyjski nauczyciel Krasawcew pochodził z rasy krasawek,






- Czesław Białczyński powiedział w wywiadzie, że nie ogląda TV z wyjątkiem ,,M jak miłość'', ponieważ lubi Katarzynę Cichopek,
- w powieści ,,Pawlaczyca'' ostro skrytykowałem Putina i Unię Europejską przez co miałem trudności z jej wydaniem,







- pojechałem do starożytnego Rzymu, chcąc ponieść tam śmierć męczeńską, w pogańskiej świątyni zastałem cesarza Nerona i walczyłem z nim za pomocą metalowego pręta,







- Sławomira nosiła jasnoszarą kurtkę i cytując małe dziecko powiedziała do dziada, który ją zaczepił: ,,Idź do mamy'', potem w lesie zaatakowały ją dwa cietrzewie, ona zaś mówiła im, że w II RP polscy żołnierze z Kresów nosili kapelusze z piórami cietrzewi; w tym śnie Koszalin leżał nad Wisłą na południu Polski,







- miałem w domu oswojonego lisa,








- wróciłem do pracy w archiwum IPN - u; w pokoju, w którym pracowałem, mieściła się też moja sypialnia, razem ze mną pracowała Katarzyna Pakosińska i Robert Górski, nie podobało mi się ,,Ucho Prezesa'' (na jawie też mi się nie podoba), a gdy czułem gniew, rysowałem członków groteskowej opozycji jako diabły i darłem przedstawiające ich rysunki,







- czytałem opasłą encyklopedię o polskich patriotach, w której znalazłem min. biogram kardynała Josefa Ratzingera, który przez pewien czas mieszkał w Polsce, a także królowej Bony i papieża św. Jana XXIII,
- chodziłem po sali gimnastycznej z obnażonymi genitaliami, a tam dwoje rosyjskich emerytów - mężczyzna i  kobieta mówiło o cyrylicy, że to chrześcijański alfabet,







- w jednym z komiksów z serii ,,Baśnie'' Śnieżka zamieniła się w potwora i zjadła Dżepetta,







- Evcelma ov Taurayakova przeglądała białoruskie baśnie Antoniego Józefa Glińskiego, w których Sowi, Czech, Izajasz i Czernomor - pierwowzór Voldemorta walczyli ze smokami, bawołami i antylopami, uznała, że z powodu tych baśni jestem taki pokręcony,







- w czasie pielgrzymki do Chorwacji jedząc kolację, krzyknąłem, czego potem się bardzo wstydziłem i chciałem przeprosić przed wspólną modlitwą, lecz nikt nie robił mi wyrzutów,







- Thomas Sankara zawsze nosił kilt; na blogu odniosłem się do komentarza Anny Belicy, w którym pisała, że Sankara mimo, że był komunistą był dobrym człowiekiem, pisałem, że choć teoretycznie istnieją złodzieje przestrzegający kodeksu honorowego i okradający tylko bogatych (np. Autolikos z ,,Xeny'') nie zmienia to faktu, że kradzież jako taka jest zła i że podobnie jest z komunizmem. 

czwartek, 15 listopada 2018

Alatyr







,,Matką kamieni jest alatyr biały.
Czemu alatyr ma być matką wszystkich?
Na tym kamieniu, alatyrze białym,
Rozmowę toczył sam Pan Jezus Chrystus
Z całą dwunastką swoich apostołów;
Tu utwierdzali wiarę chrześcijańską,
Stąd rozsyłali tę księgę niebieską,
Na ziemię całą, w wszystkie świata strony;
Stąd ów alatyr pierwszy wśród kamieni''
- ,,Pieśń o niebieskiej księdze''
[w]: Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''



środa, 14 listopada 2018

Makarka, Makara, Indrik i mamut







,, [...] W innym miejscu Toporov wiąże Mokosz z Makarką, postacią z poleskich obrzędów zaklinania deszczu łączoną z wodą, śmiercią i służącym do wywoływania opadów makiem (w rosyjskich zagadkach mak zwano Makar Makarovič). Makarka (...) pochodzi od ie. * māk - 'mokry, moczyć', zaś rytualne czynności podczas wywoływania deszczu polegające na biciu, kłócenia źródła za pomocą kija i przyzywania Makarki pozwalają badaczowi na zestawienia imienia bitej, rozcieranej (mak!)  mitycznej istoty







także z ie. * māk - 'miesić, gnieść, cisnąć' (...). Indyjskim odpowiednikiem Makarki, zdaniem Toporova (...), jest prawdopodobnie indyjski Makara (sind. mákara - 'morski potwór, krokodyl, rekin, delfin'), związany z bezkształtną, pierwotną substancją, macierzą, z której wyłaniają się wszystkie formy i do której powracają. Symbolizujące stwórczą potęgę pierwotnych wód monstrum jest przedstawiane zawsze  z szeroko otwartą paszczą, z której wyłaniają się elementy fitomorficzne, perły lub postać ludzka.







[...]. Słowiańskim odpowiednikiem Makary jest, według Ivanova, tajemniczy Indrik, określany w Golubinnoj knige, 'matką wszystkich zwierząt' i lokalizowany w światowym morzu. Ivanov zestawia go, biorąc pod uwagę jego hybrydalną naturę (głowa i ogon konia, tułów ryby) z syberyjskim mamutem, zwierzęciem podwodnym lub podziemnym, reprezentującym Dolny Świat (u Ewenków rogata ryba, półryba - półzwierz z rybim







tułowiem i głową renifera itp.). Według Ewenków  mamut wziął udział w kształtowaniu ziemi, wydobywając jej grudy spod wody. Jakuci zwali go 'wodnym bykiem' (Nieńcy 'ziemnym bykiem'), uważając za gospodarza mórz, dla Selkupów mamuty miały podtrzymywać na swych grzbietach  ziemię, chroniąc wejście do świata zmarłych (...). W rocznym cyklu Makara Sankranti to zimowe solstycjum, zaś w zodiaku Makarze odpowiada znak Koziorożca (...), przedstawianego w tradycji śródziemnomorskiej jako półkozioł z ogonem ryby lub w kształcie muszli, którą można interpretować jako kreacyjne centrum, z którego wyłania się biokosmiczna energia. Znamienne, że w słowiańskiej tradycji mak (Makar Makarovič) należał do rytualnych pokarmów związanych z cyklem świąt zimowego solstycjum (...)'' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian'' (przypis 545 na stronach 214 - 215). 

wtorek, 13 listopada 2018

Św. Wojciech w polskim folklorze







,,Kult św. Jerzego w Polsce nie osiągnął nigdy natężenia porównywalnego do popularności 'Jura' na Rusi. Stało się to zapewne za przyczyną lansowania już w zaraniu chrześcijaństwa w Polsce własnego świętego, pierwszego patrona państwa polskiego (...), św. Wojciecha [...]. Analizy żywotów i legend ludowych pokazują, że praski biskup, by rozpalać płomień wiary, głosił płomienne kazania, a dając upust swemu porywczemu usposobieniu, w gniewie stosował przemoc przeciw wrogom wiary, posługując się zaklęciem, ogniem lub rażąc gromem. W ikonografii jako władający gromem był przedstawiany z pękiem strzał gromowych, włócznią lub pałką. Jak przystało na odpowiednika Gromowładcy, uważany był także za tępiciela węży i żab. Święty poruszał się 'jak ogień', przemieszczając się konno w swych licznych podróżach, a niekiedy korzystając, jak Gromowładca, z dwukołowego wózka ciągniętego przez rozpędzone konie, aż mu się 'rozpalało' koło wózka. Obu świętym były poświęcone podobne lub identyczne przysłowia, wróżące urodzaj z uderzeniami wiosennego gromu. Kazania wygłaszał ze wzniesień lub głazów, łączony był, podobnie jak Gromowładca, z czwartkiem'' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''

Maria Ognista i Jerzy Zielony: źródło inspiracji







,,W dzień św. Jerzego (23 kwietnia) w słowiańskiej Karyntii młodzież obnosiła ścięte drzewo, a przewodnikiem pochodu był Zielony Jerzy, młody chłopiec ustrojony w zielone gałęzie. Pochód kończył się zanurzeniem w sadzawce lub rzece Zielonego Jerzego, tzn. chłopca, lub wyobrażającej go kukły, z intencją wywołania deszczu. W dniach 23 - 24  kwietnia w Chorwacji obchodzono obrzęd stanowiący rodzaj kolędy z Zelenim Jurajem, młodzieńcem przystrojonym zielenią w stożkowatym nakryciu głowy, któremu towarzyszyła młodzież (...), zbierająca do koszy podarki otrzymane od gospodarzy nawiedzanych domów, które potem dzielono między uczestników obrzędu. Zielone gałęzie służące do przystrojenia Zielonego Jerzego zatykano w różnych miejscach, by chroniły przed piorunem. W obrzędowych pieśniach wraz z Jerzym pojawiała się Mara, ogn'ena Marija, której odpowiada bułg. Ognjana Marija, siostra Jerzego'' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''



poniedziałek, 12 listopada 2018

Oniricon cz. 446

Śniło mi się, że:







- zacząłem pisać nowelę ,,Skarb pana Błyszczyńskiego'', w którym awanturnik z naszego świata nazwiskiem Redyk pojechał samochodem do świata fantastycznego, aby obrabować pana Błyszczyńskiego, przed maską samochodu stanął mały tyranozaur, a jego matka stała z tyłu i nadepnęła na samochód, pan Błyszczyński dobrowolnie dał pieniądze Redykowi, lecz po powrocie do naszego świata zamieniły się one w suche liście,







- Andrzej Sapkowski napisał scenariusz filmowy,
- muzułmańska fanatyczka napastowała lekarza mówiąc, że w krajach muzułmańskich konstytucja określa kiedy nienarodzone dziecko staje się człowiekiem i co można z nim zrobić po śmierci,







- razem z Janesem ov Calcium, który zamienił się w Niemca współczesnego Faustowi zszedłem do piwnicy będącej równocześnie kopalnią i narnijskimi zaświatami, usłyszałem głos sowy zwanej pućkaczem, każda z podziemnych krain odpowiadała jednemu kontynentowi, gdzie narnijski książę Tirian poszukiwał dusz poległych Narnijczyków, ostatnia z tych krain była skażona radioaktywnie i zamieszkiwały ją najstraszniejsze demony z wszystkich demonologii, zajrzeliśmy tam i spotkaliśmy olbrzymiego, czarnego kota, zaś na oświetlonym niesamowitymi światłami korytarzu, ujrzeliśmy obrazy przedstawiające starożytnych Egipcjan oddających cześć diabłom siedzącym na tronach, potem stałem się bohaterem jednej z powieści Małgorzaty Nawrockiej o Anharydach i uległem zgubnej fascynacji tym miejscem; diabeł wyciągał do mnie rękę, a ja zamierzałem tam wrócić, gdy już opuściliśmy piwnicę, Janes zamienił się w wielkiego, czarnego kota,







- modliłem się do Jeszui Ha - Nocri,







- pojechałem z księdzem proboszczem na pielgrzymkę; na grzbietach niedźwiedzi przemierzaliśmy pustynię, zaś na grzbietach jaków - góry; byliśmy w Mekce i w Lhasie, gdzie spotkaliśmy Dalajlamę; w tym ostatnim mieście zostałem przez pewną kobietę niesłusznie oskarżony o molestowanie seksualne,







- Twardowski był nad Loarą gdzie przygwoździł diabła nożem do ściany, a wtedy cień demona dał mu złote monety,
- byłem w jakimś ośrodku wypoczynkowym, widziałem jak po ulicach szły czarownice ubrane w pajęczynę razem z zakonnicami, święci latali bez skrzydeł i zamieniali się w niebieskie ptaki, by pomóc w nawróceniu panom Hienowi i Żlabkowi, potem ujrzałem naradę w Niebie - Trójcę Świętą i Maryję z Dzieciątkiem wszystkich ubranych na biało, potem wróciłem do ośrodka gdzie zwymiotowałem, a moje wymiociny były czerwone od lekarstw, przepraszałem za to sprzątaczkę, że ,,narozrabiałem'',







- uznałem, że Jakub Wędrowycz jest bardziej pozytywnym bohaterem niż niejeden ,,autorytet III RP, człowiek honoru o pięknym życiorysie'' (na jawie też tak uważam).

niedziela, 11 listopada 2018

Piosenka na 100 - lecie odzyskanie przez Polskę niepodległości








,,Ułani wojują, na Kresach szarżują,
Wszędzie już słychać donośny Białego Orła krzyk!
Polska zawsze wielka, zwycięska i wierna,
Jej historia zapiera nam dech!
Ref. Zobacz sam, jak Polska rozkwita tam i siam,
Nasz Paryż Północy cały świat już zna,
Polska to jest fajny kraj,
Polska to jest fajny kraj!
Abrakadabra, w Krakowie Żydówka urodziła diabła,
Sekretem jest przepis jak przetrwać kolejny najazd!
Ref. Zobacz sam, jak Polska rozkwita tam i siam,
Nasz Paryż Północy cały świat już zna,
Polska to jest fajny kraj,
Polska to jest fajny kraj!''







Pomysł na ten utwór przyszedł do mnie we śnie ;)

sobota, 10 listopada 2018

Złota gęś






,,Z NMP  łączono łabędzia, zaś w polskim folklorze złota gęś jest łączona z obrazem morskiego kamienia:





Tam na morzu na kamieniu,
Złota gąska siedziała.
Oj, złota gąska siedziała,
I z siebie piórka zrzucała''
- Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''

Cyprys w mitologii słowiańskiej






,,Cyprys zaś między drzewami jest królem.
Czemuż to cyprys z drzew wszystkich przedniejsze?
Bo z drzewa tego, pnia cyprysowego,
Krzyż ów przecudny został wyciosany.
Narzędzie śmierci życie nam dające,
Na którym Chrystus został umęczony;
Dlatego cyprys matką jest drzew wszystkich''
- ,,Golubina kniga''
[w]: Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''






W czerwcu 2018 r. widziałem cyprysy w czasie pielgrzymki do Medjugorje ;). 

Konopie w mitologii słowiańskiej






,,U Bułgarów konopie łączono wprost ze światem zmarłych, zmarli mieli prowadzać się na konopnym włóknie. Galicyjskie Ukrainki, wydobywając konopie z wody, rzucały w nurt wiązkę dla Bogurodzicy, która z uprzędzionych włókien miała pleść sieć służącą wyławianiu dusz z piekła'' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian''



piątek, 9 listopada 2018

Przygoda dwóch turów





,,Raz dwa tury popłynęły poprzez morze,
Dopłynęły do Bujanu, do ostrowu,
Idą sobie przez ten sławny Bujan - ostrów,
A tu nagle ich mateczka złotoroga,
Ta o sierści jednobarwnej, ich rodzona,
Z lasu naprzeciwko nich wychodzi''
- ,,Pieśń o niebieskiej księdze''
[cyt. za:] Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian'' (przypis 258)


Ryby i dzieci





,, [...] Wśród różnych kultur basenu M. Śródziemnego ryby były związane ze światem zmarłych, a ich spożywanie środkiem nawiązania z nim kontaktu.  [...]. Łużyczanie objaśniali pojawianie się dzieci na świecie tym, że rzekomo 'wodna matka' wyławia z odmętu ich dusze w postaci ryb (...)'' - Artur Kowalik ,,Kosmologia dawnych Słowian'' (przypis 154). 



,,Baśnie''


,,Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię’’ - Mt 5,5






Na studiach zacząłem długoletnią przygodę z wielokrotnie nagradzaną, amerykańską serią komiksów urban fantasy Billa Willinghama ,,Baśnie’’ (tyt. oryginalny serii: ,,Fables’’). Jej poszczególne części to:
1. ,,Na wygnaniu’’,
2. ,,Folwark zwierzęcy’’ (tę część przeczytałem jako pierwszą i bardzo mi się spodobała ;),
3. ,,Kroniki miłosne’’,
4. ,,Marsz drewnianych żołnierzyków’’,
5. ,,Cztery pory roku’’,
6. ,,Strony rodzinne’’,
7. ,,Arabskie noce (i dnie)’’,
8. ,,Wilki’’,
9. ,,Synowie imperium’’,
10. ,,Dobry książę’’,
11. ,,Wojna o pokój’’,
12. ,,Czasy mroku’’,
13. ,,Wielki baśniowy crossover’’,
14. ,,Wiedźmy’’,
15. ,,Róża Czerwona’’,
16. ,,Superdrużyna’’,
17. ,,Dziedzictwo wiatru’’,
18. ,,Maluchy w Krainie Zabawek’’,
19. ,,Królewna Śnieżka’’,
20. ,,Camelot’’,
21. ,,Długo i szczęśliwie’’.
22. ,,Pożegnanie’’.
Do tego należy jeszcze wymienić ,,Baśnie z 1001 nocy Królewny Śnieżki’’ - komiks wydany w kolekcji ,,Obrazy Grozy’’.








Akcja tych opowieści rozgrywa się w XXI wieku w Nowym Jorku i krainie baśni. Ta ostatnia jest systemem połączonych ze sobą magicznych światów, w których rzeczywistością jest to co w naszym świecie stanowi fikcję literacką (stanowi to świetną ilustrację słów C. S. Lewisa, ,,… że to co było mitem w jednym świecie, w innym mogło się okazać rzeczywistością’’). W XIX wieku Baśniowcy (mieszkańcy świata baśni) masowo migrowali do naszego pozbawionego magii świata Docześniaków (ludzi takich jak my) chroniąc się przed najazdem wojsk demonicznego Adwersarza. Ich ostoją był Nowy Jork, gdzie przez wieki żyli maskując się przed Docześniakami. Baśniowcy o ludzkim wyglądzie zamieszkiwali Baśniogród – tajemną dzielnicę Nowego Jorku, zaś ci, którzy nie mieli postaci ludzkiej (np. byli mówiącymi zwierzętami) musieli zamieszkać na ukrytej przed ludzkim wzrokiem Farmie. W finale doszło do ujawnienia się magicznego świata Docześniakom i dołączenia naszego świata do kompleksu światów fantastycznych.

W komiksie występuje ogromna ilość bohaterowie zaczerpniętych z klasycznych baśni, legend, mitów i literatury dziecięcej (żałuję, że nie było wśród nich postaci z polskich baśni).










Adwersarz (imię demoniczne; pokrewne greckiemu: diabolos i hebrajskiemu szatan, co oznacza właśnie przeciwnika), zwany Cesarzem – budzący grozę władca imperium, którego wojska wciąż podbijały nowe światy. Miał postać olbrzyma zakutego w zbroję. W istocie była to ożywiona kukła, którą Dżepetto wyrzeźbił z magicznego drewna i potajemnie rządził za jej plecami. Niebieski Chłopiec dostał się do sali tronowej Adwersarza i ściął mu głowę, lecz Dżepetto naprawił i ożywił swe dzieło skazując na śmierć wszystkich, którzy widzieli całe zdarzenie. Ostatecznie został zabity przez Wilka.









Ambroży Muchołap – żabi król z baśni braci Grimm. Choć miał ludzką postać; chudego, rudobrodego ciecia, często zapominał się i łapał językiem muchy jak żaba za co był karany pracami społecznymi. Z usposobienia bardzo łagodny, przyjaźnił się z Pinokiem i Niebieskim Chłopcem. Ostatecznie z pomocą Lancelota został królem Królestwa Przystani w Stronach Rodzinnych, gdzie mogli się chronić zagrożeni Baśniowcy. Nie stosował przemocy, wojska Adwersarza złożone z goblinów zwyciężał siłę perswazji swego dobrego serca. Z czasem jednak w jego idealnej społeczności pojawiły się konflikty, a nawet zabójstwa. Miał dzieci z Czerwonym Kapturkiem. Postać pozytywna, choć może trochę zbyt łagodny na króla.









Baba Jaga (nie mylić z Frau Totenkinder) – ruska czarownica żywiąca się ludzkim mięsem. Uwięziła i torturowała Czerwonego Kapturka, za co Niebieski Chłopiec mścił się na jej sługach – trzech jeźdźcach – białym, czerwonym i czarnym, symbolizującym jutrznię, południe i wieczór. Dostała się do Baśniogrodu podszywając się pod Czerwonego Kapturka. Ostatecznie została uwięziona w podziemiach siedziby burmistrza.











Bagheera – czarna pantera z ,,Księgi dżungli’’ R. Kiplinga. Brała udział w rewolcie na Farmie, za co została ukarana zamknięciem w klatce. Pilnował jej Niebieski Chłopiec.












Baloo – niedźwiedź brunatny z ,,Księgi dżungli’’ R. Kiplinga przyjaciel Mowgliego, który wróciwszy z długiej podróży na Farmę leżał oparty o niedźwiedzia.









Baobhan Sith – wampirzyca z wierzeń szkockich, która po upadku imperium zaczęła sprawować tyrańską władzę w świecie mitologii irlandzkiej i szkockie. Służyły jej cu sith (irlandzkie: psy wróżek) – groźne psy o zielonej sierści. Została pokonana przez drużynę celtyckich Baśniowców wracających do swych Stron Rodzinnych.











Bibliotekarki i Gatunki Literackie – postaci symboliczne z tomu ,,Wielki baśniowy crossover’’, które walczyły między sobą. Ostatecznie uosobione Gatunki Literackie (Literatura, Horror, Fantasy Science Fiction itd.) zamieszkały w świeżo stworzonym nowym świecie. Celna satyra na współczesną literaturę ;).







Bigby Wilk – Wielki Zły Wilk z baśni klasycznych, mający ponadto cechy wilczego boga Amaroka z mitologii Indian z Kanady. Był synem Północnego Wiatru i wilczycy Zimy (stąd jego umiejętność zdmuchiwania domków świnek). Żyjąc w świecie baśni wyrządził wiele zła min. Czerwonemu Kapturkowi. Po przybyciu do Nowego Jorku został objęty amnestią. Śnieżka mianowała go szeryfem Baśniogrodu (w ludzkiej postaci palił dużo papierosów, aby z przytępionym węchem lepiej udawać człowieka). Ostatecznie został mężem Śnieżki i ojcem siedmiorga dzieci. W walce o prawo do Śnieżki z księciem Brandishem został zamieniony w szklany posąg i potłuczony. Później się odrodził w ciele i po raz ostatni stanął po stronie zła, gdy Leig Duglas manipulowała nim za pomocą kawałka szkła niegdyś tworzącego jego ciało. Ostatecznie jego szaleństwo minęło i został szczęśliwym patriarchą rodu herosów w baśniowej Hesji.










Brandish – książę Verian Holt, któremu Śnieżka była zaślubiona już w dzieciństwie. Przybył do Nowego Jorku dopominać się o nią, mimo że była już żoną Wilka. Był to niebezpieczny psychopata, nie wahający się więzić ,,żony’’, ani mordować jej męża zaklętego w szklany posąg. Śnieżka chciała go zalać betonem, lecz uratowała go Róża Czerwoa. Chcąc dać mu jeszcze jedną szansę kazała mu pracować, co przyczyniło się do jeszcze większej liczby nieszczęść (śmierć Lancelota i Weylanda Kowala). Nie można go było zabić, ponieważ jego serce zostało ukryte w bezpiecznym miejscu w odległym świecie. Dotarł tam jednak troll Grimby zamieniony w drozda i zniszczył serce Brandisha, przez co ten padł martwy w czasie pojedynku z królem Ambożym.









Bufkin – mała, skrzydlata małpa o niebieskim futrze pochodząca z krainy Oz. Bufkin mieszkał w piwnicy siedziby burmistrza Baśniogrodu. Kiedy upadła władza imperium, wyruszył do krainy Oz, gdzie stanął na czele drużyny złożonej z Drewnianego Konia, Szklanego Kota i człowieka z wydrążoną dynią zamiast głowy. Z pomocą sznura ożywionego magicznym proszkiem zabił tyrana – Króla Gnomów. Resztę życia spędził ze swą ukochaną – kobietą, która narodziła się z ziarna jęczmienia.











Calineczka – bohaterka baśni H. Ch. Andersena i Tomcio Paluch z ludowych baśni angielskich, Perroulta i braci Grimm – z powodu niewielkiego wzrostu mieszkali na Farmie ukrywając się przed wzrokiem Docześniaków. Plotkowano o ich związku.









Cole – bohater angielskiej rymowanki dla dzieci z 1708 r., prawdopodobnie jego pierwowzorem był legendarny walijski król Coel Hen. Był to sędziwy władca o siwych wąsach i dużym brzuchu, który z poświęceniem bronił poddanych przed głodem. Po przybyciu do Nowego Jorku został wieloletnim burmistrzem Baśniogrodu (jego prawą ręką była Śnieżka). Ostatecznie został dyrektorem szkoły magii im. Totenkinder w Nowym Jorku.










Czernomor – ruski czarownik, który porwał Ludmiłę, w dniu jej ślubu z Rusłanem. Po przybyciu do Nowego Jorku objęty amnestią za wyrządzone dawniej zło. Wyglądem przypominał Leonida Breżniewa i stale nosił futrzany strój. Był jednym z czarodziejów Baśniogrodu, podlegającym zwierzchnictwu Ozmy.









Czerwony Kapturek – bohaterka baśni Perraulta i braci Grimm, ukochana Niebieskiego Chłopca. Po jego bohaterskiej śmierci poślubił ją król Ambroży.









Dżepetto – postać z książki ,,Pinokio’’ Carla Collodiego, postać negatywna (!), żądny władzy i okrutny starzec zakulisowo sterujący podbojami imperium. Władał potężnymi czarami. Wyrzeźbił z magicznego drewna Pinokia, Adwersarza i całą armię bezwzględnych żołnierzy, którzy wpadali w furię, gdy ktoś proponował im jedzenie. Ową drewnianą armię wysłał na podbój Baśniogrodu, lecz udało się odeprzeć atak. W odwecie Wilk przybył do zaczarowanego lasu Dżepetta i spalił jego drzewa. Dziełem Dżepetta byli też Rodney i June – drewniani mężczyzna i kobieta, których zamieniał w prawdziwych ludzi, aby szpiegowali Baśniowców w Nowym Jorku. Kres rządom Dżepetta nastąpił gdy ten dzięki mediacjom swego syna Pinokia przybył do Nowego Jorku i oddał się w niewolę Baśniowców w zamian za nietykalność i darowanie kary. Mimo to zdradliwy snycerz nie przestawał knuć. Przeżył zamach zwierząt, które zakopały go w ziemi. Nawet po dołączeniu naszego świata do konstelacji światów magicznych nie zaprzestał prób odbudowy imperium, lecz na szczęście nikt go nie słuchał.









Dżin – zmiennokształtny, niebieski demon z baśni arabskich. W Iraku przybrał postać pięknej kobiety, do której zalecali się amerykańscy żołnierze okupujący ten kraj. Z jego usług korzystała Frau Totenkinder.









Frankenstein – bohater słynnej powieści grozy Mary Shelley. W czasie II wojny światowej Niemcy chcieli go zbudować, aby mieć z niego wunderwaffe. Jednak Bigdy Wilk w oddziele amerykańskich komandosów przeszkodził w tych planach; pozabijał nazistów, a żyjącą po odcięciu głowę Frankensteina zabrał do Baśniogrodu, gdzie zamieszkała w piwnicy siedziba burmistrza.








Frau Totenkinder (nie mylić z Babą Jagą) – postać z baśni braci Grimm; niemiecka czarownica mieszkająca w chatce z piernika i żywiąca się dziećmi. Została wepchnięta do pieca przez Jasia i Małgosię, zaś uratowała ją Róża Czerwona. Jej siostra Śnieżka nigdy nie zaufała Frau Totenkinder. Wiedźma ta wspomagała swoimi czarami Księcia Uroczego jako nowego burmistrza Baśniogrodu. Z czasem przybrała postać pięknej i młodej czarodziejki o imieniu Kampanula. Sprzyjała Róży Czerwonej w konflikcie ze Śnieżką. Śnieżka obawiając się o życie swoich dzieci zleciła Kopciuszkowi zabicie Kampanuli. Obie kobiety zginęły w walce. Dla ciekawostki: jednemu z czytelników komiksu ta postać tak się spodobała, że imieniem Totenkinder chciał nazwać swoją córkę, nie wiedząc, że znaczy ono po niemiecku: ,,martwe dziecko’’!









Grimble – troll mostowy, który w ludzkiej postaci pracował jako stróż nocny w siedzibie burmistrza Baśniogrodu. Zaklęty w niebieskiego drozda (zachowującego siłę trolla) poleciał do odległego świata i zniszczył dziobem ukryte serce księcia Brandisha, tym samym kładąc kres jego łajdactwom. Pozostał w ptasiej postaci i zamieszkał w jednym ze światów razem z ptasią samicą.









Hakim – nadworny kat kalifa Haruna ar – Raszida z ,,Baśni 1001 nocy’’. Po podboju baśniowego Bagdadu przez wojska Adwersarza, przybył do Nowego Jorku, gdzie znalazł pracę w sklepie obuwniczym Kopciuszka. Niestety sprawiał kłopoty, narzucając klientkom sklepu zasady swojej religii - islamu. W swoim mniemaniu czynił to dla ich dobra.










Jaś – bohater angielskiej baśni ludowej; muskularny blondyn pełniący rolę trickstera. W XIX wieku walczył w wojnie secesyjnej po stronie konfederatów i schwytał Śmierć (mającą postać kostuchy z kosą) do magicznego worka. Po wypuszczeniu z niego, Śmierć była mu wdzięczna za cenne chwile odpoczynku. Swoim postępowaniem często narażał siebie i innych na spore kłopoty. Chcąc razem z miniaturową kobietą Jill (Jack i Jill to bohaterowie angielskiej rymowanki dla dzieci z 1777 r.) pracować w przemyśle filmowym naraził Baśniowców na dekonspirację, jednak powstrzymała go Bestia. Uczył dzieci Śnieżki i Wilka picia alkoholu, spotkał Jacoba Marleya (postać z ,,Opowieści wigilijnej’’ Charlesa Dickensa), pływał Latającym Holendrem, w końcu zaś diabły zabrały go do piekła i posadziły przez maszyną do pisania. Jednak dzięki przyjacielowi – ucieleśnionemu brakowi logiki wydostał się z piekła do wymyślonej przez siebie rajskiej krainy pełnej tacos, szkockiej, kobiet w bikini, plaż i oswojonych dinozaurów.










Jaś i Małgosia – bohaterowie baśni braci Grimm. Małgosia zamieszkała w Baśniogrodzie, jednak jej brat po tym jak wpakował do pieca Frau Totenkinder postanowił zostać inkwizytorem. Służąc Adwersarzowi palił, wieszał i topił czarownice nie uznające władzy imperium. Przybył do naszego świata, aby zabić Frau Totenkinder. Kopciuszek przestrzeliła mu kolana, przez co musiał jeździć na wózku. Zginął strącony w przepaść.









Kaj – brat Gerdy z baśni ,,Królowa Śniegu’’ H. Ch. Andersena. Do jego oczu wpadł okruch diabelskiego lustra, dlatego zawsze widział mające wydarzyć się zło. Choć wydłubywał sobie oczy, one ciągle odrastały. Nosił ciemne okulary.










Klara – smoczyca zamieniona w kruka zionącego ogniem, która mieszkała na Farmie.









Kopciuszek – bohaterka baśni Perraulta i braci Grimm; piękna blondynka, jedna z byłych żon Księcia Uroczego. Po przybyciu do naszego świata została uczennicą Wilka, który wyszkolił ją na wojowniczkę i tajną agentkę. Wykonywała misje, nie stroniąc też od ,,mokrej roboty’’. Na co dzień prowadziła w Baśniogrodzie sklep obuwniczy ,,Szklany Pantofelek’’. Zginęła w walce z Kampanulą – Frau Totenkinder.









Król Drozdobrody – bohater jednej z baśni braci Grimm. Przyjaciel Wilka, który chciał zawrócić go z drogi mordu, lecz zginął przezeń rozszarpany.









Król Gnomów – bohater książki ,,Dorota u króla Gnomów’’ Lynana Franka Bauma. Uznawał władzę Adwersarza (Dżepetta), gdy go zabrakło, zaczął sam po tyrańsku rządzić krainą Oz. Pokonała go latająca małpa Bufkin z pomocą sznura ożywionego magicznym proszkiem.









Królowa Śniegu – tytułowa bohaterka baśni Andersena, która w komiksie nosiła imię Lumi. Współpracowała z Adwersarzem. Po jego upadku dostała się pod zwierzchnictwo Zimy Wilk; córki Śnieżki i Wilka. Rozczarowana męskimi partnerami zaczęła uwodzić Północną Wichurę (nawiązanie do filmu Disneya ,,Kraina lodu’’, w którym niektórzy dopatrują się treści lesbijskich).









Książę Uroczy – bohater wielu baśni klasycznych, notoryczny uwodziciel; były mąż Śnieżki, Kopciuszki, Śpiącej Królewny i wielu innych baśniowych kobiet. Swą karierę uwodziciela rozpoczął już w dzieciństwie, a jego pierwszą ofiarą był mówiący ślimak twierdzący, że jest zaklętą księżniczką (skończył w kuchni). Książę Uroczy był żądny władzy. Wygrał przeciwko Śnieżce wybory na burmistrza Baśniogrodu, a potem rządził nieudolnie (w tym miejscu skojarzył mi się z Tuskiem, jednak ostatecznie porównanie postaci rzeczywistej do literackiej byłoby krzywdzące dla tej ostatniej). Jednocześnie był odważnym wojownikiem walczącym z wojskami Adwersarza, a później także przeciwko rodzącemu się Kalifatowi.









Lancelot du Lac – rycerz króla Artura i kochanek jego żony Ginewry. Po przybyciu do naszego świata związał się z Różą Czerwoną i pomagał jej w odbudowie Camelotu. W pojedynku odciął głowę księcia Brandisha, lecz kierując się poczuciem honoru pozwolił mu nałożyć odciętą głowę na kark. Wówczas Brandish go uśmiercił.









Leig Duglas – postać z angielskiego wiersza dla dzieci z 1639 r., otyła pielęgniarka, wdowa po bardzo chudym Jacku Spratcie. Od innych Baśniowców zaznała niesprawiedliwego traktowania, dlatego zwróciła się do Pana Mrocznego, który dał jej urodę i moc. Wykorzystywała ją do zemsty na urodziwych Baśniowcach. Za pomocą kawałka szkła wprawionego w pierścień manipulowała Wilkiem, nakłaniając go do krwawych zbrodni. Została zabita przez Różę Czerwoną, która odebrała jej szkło pochodzące z ciała Wilka zamienionego w szklany posąg.









Maddy (Medea) – demoniczna mówiąca kotka o czarnej sierści żółtych oczach, która brała udział w zebraniach baśniogrodzkich magów. Jej imię nawiązuje do czarodziejki z mitologii greckiej.








Morgana Le Fay – czarodziejka z legend arturiańskich, antagonistka króla Artura, która pomagała Róży Czerwonej w restauracji Camelotu.









Mowgli – główny bohater ,,Księgi dżungli’’ R. Kiplinga; rozumiejący mowę zwierząt, hinduski chłopiec wychowany w dżungli przez stado wilków. W służbie Baśniogrodu wykonywał misje zagraniczne, min. odnalazł w leśnej chacie Wilka i nakłonił go do powrotu do Śnieżki i jej mających się narodzić dzieci.








Niebieski Chłopiec w baśniowej Rusi spotkał myszy chcące pochować kota. Zwierzątka te zostały zapożyczone z XVIII – wiecznego, rosyjskiego druku jarmarcznego będącego alegorią śmierci cara Piotra I.








Niebieska Wróżka – postać z ,,Pinokia’’ C. Collodiego. Zamieniła Pinokia z drewnianego pajaca w prawdziwego chłopca. Dżepetto został potężnym magiem i tyranem po zabiciu Niebieskiej Wróżki i przywłaszczeniu sobie jej mocy.







Niebieski Chłopiec – epizodyczna postać z książki ,,Na skrzydłach Północnej Wichury’’ George’a Macdonalda. Ubierający się na niebiesko blondyn, który grał bluesa i przyjaźnił się z Pinokiem i Muchołapem. Nieszczęśliwie zakochany w Czerwonym Kapturku. Chcąc odzyskać ukochaną, ukradł czarodziejski miecz i pelerynę i udał się w strony rodzinne. Walczył na Rusi ze sługami Baby Jagi i ściął głowę samemu Adwersarzowi. Dostał się do niewoli Dżepetta, lecz uciekł z niej i zdradził sekret kto naprawdę stoi na czele imperium. Za kradzież magicznych przedmiotów został karnie skierowany do pracy na Farmie, gdzie zakochała się w nim Róża Czerwona. Później jednak siostra Śnieżki zdradziła go dla Sindbada, zaś Niebieski Chłopiec zginał w walce od poparzeń. Borsuk Stinky wciąż wierzył w jego powrót i nawet założył sektę czekającą na niego.








Ozma – księżniczka z krainy Oz, potężna czarodziejka mająca postać małej dziewczynki, która stała na czele baśniogrodzkich magów. Zginęła ubrana w kostium superbohaterki, chcąc powstrzymać oszalałego Wilka.







Pan Mroczny – demon niegdyś uwięziony przez Pudłaczy (zakon imperialnych magów, którzy więzili w pudłach bogów i demony nie uznających władzy Adwersarza). Został przypadkowo uwolniony przez dwóch awanturników, z których jeden jeździł konno, a drugi na mamucie. Pan Mroczny zniewalał kolejno coraz to nowe światy, aż dotarł do naszego. Obdarzył Leig Duglas urodą i magicznymi mocami. Został pokonany przez Północny Wiatr, który poświęcił w tym celu życie zamykając się wraz z antagonistą w pudełku.









Pani Jeziora, zwana po prostu Jeziorem – czarodziejka z legend arturiańskich. Miała zieloną skórę i siwe włosy. Poślubiła Ambrożego, jednego z synów Śnieżki i Wilka.








Piękna i Bestia – bohaterowie francuskiej baśni Gabrielle – Suzanne Barbot de Villeneuve i Jeanne – Marie Leprince de Beaumont; zgodne i kochające się małżeństwo. Bestia był zmiennokształtny i za kadencji Księcia Uroczego jako burmistrza Baśniogrodu pełnił funkcję szeryfa. Piękna i Bestia mieli córkę Bliss, która odziedziczyła po ojcu zdolność przemiany w potwora. Bestia zginęła w złotej zbroi walcząc z oszalałym Wilkiem. Po powrocie do Stron Rodzinnych, Piękna i Bliss wędrowały przepędzając bandytów groźnym wyglądem.









Pinokio – tytułowy bohater baśni Carla Collodiego; pajacyk wyrzeźbiony z drewna przez Dżepetta i po wielu przygodach zamieniony w prawdziwego chłopca przez Niebieską Wróżkę. Mieszkał w Baśniogrodzie gdzie przyjaźnił się z Niebieskim Chłopcem i Muchołapem. Miał wielki żal do Niebieskiej Wróżki za to, że zamieniła go w wiecznego chłopca podczas gdy on chciał wreszcie dorosnąć i stać się mężczyzną. Oduczył się kłamać i teraz zawsze mówił prawdę. Zakończył istnienie imperium, sprowadzając swego powszechnie znienawidzonego ojca Dżepetta do Baśniogrodu w zamian za gwarancję nietykalności dlań. Ostatecznie został wybrany prezydentem USA.









Południowy Wiatr – afrykańska bogini wiatru Oya, przez Greków zwana imieniem Notus. Przybierała postać bawoła. Ostatecznie poszła na służbę do Róży Czerwonej.









Północna Wichura – mała dziewczynka Zima, córka Wilka i Śnieżki. Po śmierci Północnego Wiatru została jego następczynią mimo sprzeciwu trzech pozostałych Wiatrów Kardynalnych. Postać wzorowana na bohaterce książki ,,Na skrzydłach Północnej Wichury’’ George’ a Macdonalda.











Północny Wiatr – postać mająca swój pierwowzór w greckim bogu Boreaszu, przez Rzymian zwanym Akwilonem. Miał postać krzepkiego starca. Był ojcem Wilka, którego spłodził z białą wilczycą Zimą. Syn go nienawidził. Choć samolubny i surowy, miał słabość do swoich wnuków. Ostatecznie poświęcił życie, aby pokonać Pana Mrocznego.








Prospero – czarodziej z dramatu ,,Burza’’ W. Szekspira; łysy, siwobrody starzec biorący udział w naradach baśniogrodzkich magów skupionych wokół Ozmy.










Ragana – czarownica z wierzeń litewskich. Nie chciała się podporządkować władzy Adwersarza, dlatego Pudłacze uwięzili ją w szkatułce. Po upadku imperium, wydostała się z uwiezienia, lecz jej moc wchłonęła Róża Czerwona.









Rangi – maoryski bóg nieba; w komiksie jeden z kochanków Królowej Śniegu, która rozczarowawszy się nim, zamroziła go.










Renart – sprytny lis ze średniowiecznych baśni francuskich, w Niemczech nazywany – Reinicke. Nie brał udziału w buncie na Farmie i jako pierwszy dostrzegł kiełkujący romans między Śnieżką a Wilkiem.








Roland – główny bohater średniowiecznego francuskiego eposu ,,Pieśń o Rolandzie’’. Towarzysz walki zmartwychwstałego Księcia Uroczego przeciwko Sindbadowi chcącemu odbudować Kalifat.









Róża Czerwona – mało znana postać z baśni braci Grimm; siostra Śnieżki. Była piękną kobietą o krótkich, rudych włosach. Razem z siostrą wychowywała się w leśnej chatce wdowy Laudy. Relacja obu sióstr była bardzo burzliwa; często popadały w wieloletni konflikt, ale ostatecznie zawsze się godziły. W życiu Róży Czerwonej było wielu mężczyzn – Książę Uroczy (mąż Śnieżki), Jaś (ten od łodygi fasoli), Niebieski Chłopiec, Sindbad i Lancelot. Była kapryśna i niestała, przez co nieraz wybuchały o nią wojny w świecie baśni. Jednocześnie potrafiła też współczuć. Przyłączyła się do buntu na Farmie, aby ocalić życie swej siostry. W nagrodę po stłumieniu rebelii została przywódczynią Baśniowców zamieszkujących Farmę. Słuchając podszeptów personifikacji Nadziei zamierzała odbudować Camelot z samą sobą w roli nowego króla Artura. Wbrew woli swej siostry chciała też uratować od należnej kary księcia Brandisha, co skończyło się śmiercią Lancelota i Weylanda. Idąc za głosem rodzinnej klątwy szykowała się do zbrojnej rozprawy ze swą siostrą. Na szczęście zwyciężyła siostrzana miłość. Róża Czerwona opuściła doczesny świat, zaś po wielu latach, już w baśniowej Hesji odwiedziła siostrę i szwagra, którzy zostali patriarchami licznego rodu herosów o nadludzkich mocach.









Shere Khan – okrutny tygrys z ,,Księgi dżungli’’ R. Kiplinga nazwany tak na cześć Sher Khana (1486 – 1545) – historycznego władcy Indii pochodzenia afgańskiego. Brał udział w buncie na Farmie. Zginął w walce ze Śnieżką. Po śmierci jako duch współpracował z Sinobrodym.









Sindbad – wielki arabski podróżnik z ,,Baśni 1001 nocy’’. Gdy wojska Adwersarza podbiły światy arabskie przybył do Nowego Jorku. Został mężem kapryśnej Róży Czerwonej, która jednak porzuciła go, aby wrócić do Niebieskiego Chłopca. Towarzysz broni Księcia Uroczego w walce z wojskami imperium. Po upadku cesarstwa stanął na czele armii budującej wszechświatowy Kalifat, a jego przeciwnikiem stał się dawny przyjaciel – Książę Uroczy (celna aluzja do wojen w Afganistanie w XX i XXI wieku).










Sinobrody – czarny charakter z baśni Perraulta, którego pierwowzorem był francuski psychopata Gilles de Rais (o. 1405 – 1440). Po przybyciu do naszego świata objęty amnestią. Mieszkał w luksusowej rezydencji, a jego lokajem był goblin Hobbes. Wciąż nie wahał się mordować – jego ofiarą padł dziennikarz, który wykrył społeczność Baśniowców i myślał, że są … wampirami z książek Anny Rice. Sinobrody zginął w pojedynku z Księciem Uroczym.










Śnieżka – postać z baśni braci Grimm, siostra Róży Czerwonej, jedna z byłych żon Księcia Uroczego. Była piękną kobietą o długich czarnych włosach i nieugiętym charakterze. W młodości więziło ją i poniżało siedmiu gnomów. Zemściła się zabijając ich wszystkich. Sprawowała rządy w Baśniogrodzie jako zastępca burmistrza – króla Cole’a. Poślubiła Wilka (ślubu udzielił król Cole), z którym miała siedmioro dzieci: Zimę, Connora, Teresę, Dariena, Ambożego, Blossom i niewidzialnego ducha. Po pogodzeniu się z Różą Czerwoną zamieszkała wraz z mężem i dziećmi w baśniowej Hesji, gdzie stała się otoczoną szacunkiem matriarchinią wielkiego rodu Wilków.








Śpiąca Królewna, zwana Różyczka – bohaterka baśni Charlesa Perraulta – piękna mieszkanka Baśniogrodu, jedna z byłych żon Księcia Uroczego. Ilekroć ukłuła się cierniem zapadała w magiczny sen, a z nią wszyscy wokół. Ponadto miejsce gdzie zasypiała porastały gęste ciernie. W przeszłości walczyła z nieumarłym i zraniona przez niego sama zaczęła zamieniać się w zombie. Wówczas za radą króla Cole’a wsiadła do magicznego samochodu Hadeon, który kiedyś był złą czarownicą i poleciała nim w Kosmos aż poza granicę Wszechświata.










Świerszcz – mówiący owad z powieści ,,Pinokio’’ C. Collodiego, który wtajemniczył Różę Czerwoną w mroczne dzieje jej rodziny (rodziły się w niej same córki, które się nawzajem zabijały, aby zdobyć jak najwięcej magicznej mocy).









Święty Mikołaj – popkulturowy wizerunek tzw. Santa Clausa (,,krasnala z reklamy Coca – Coli’’ jak mówi Alexandrus ov Coceleise), mieszkający na Biegunie Północnym i rozdający na Boże Narodzenie prezenty Baśniowcom. Po upadku imperium podlegał władzy Zimy Wilk, córki Wilka i Śnieżki.









Trzy małe świnki – bohaterowie angielskiej baśni ludowej. Budowały domki ze słomy, drewna i cegły, aby bronić się przed wilkiem. W komiksie poznajemy je jako dorosłe, mówiące wieprze, które mieszkały na Farmie. Dwa z nich wzięły udział w rewolcie, trzeci zaś – przyjaciel Śnieżki, został zamordowany przez pozostałe za to, że nie poparł buntu. Jego głowa została zatknięta na palu i przemawiała do ciężko rannej Śnieżki (widać tu ponadto inspirację ,,Władcą much’’ Williama Goldinga). Po pokonaniu buntu dwa wieprze, które zamordowały trzeciego zostały ścięte przez kata.








Trzy ślepe myszy – gryzonie o białym futerku, które król Ambroży przeniósł na ich prośbę do Świata Mysich Panienek, gdzie żyły szczęśliwie jako jego królowie.










Weyland Kowal – postać z mitologii germańskiej; potężny, brodaty mężczyzna. Początkowo zarządzał Farmę, lecz został odsunięty od władzy i obalony przez rewoltę Złotowłosej. Po jej zdławieniu władzę nad Farmą sprawowała Róża Czerwona. Weyland wykuł złotą zbroję dla Bestii. Zginął zamordowany przez księcia Brandisha, którego miał resocjalizować przez pracę.










Wschodni Wiatr – zmiennokształtny bóg przez Chińczyków zwany Feng Po; miał postać półnagiego i otyłego człowieka z workiem. Ostatecznie stanął po stronie Róży Czerwonej szykującej się do walki ze swą siostrą Śnieżką.









Zachodni Wiatr – zmiennokształtny bóg przez Indian Hopi zwany Yaponcha, zaś przez Greków – Zefirem; miał postać Indianina w pióropuszu. Ostatecznie stanął po stronie Róży Czerwonej przygotowującej się do wojny ze Śnieżką.









Złotowłosa – bohaterka baśni Roberta Southeya z 1837 r., lewacka aktywistka organizująca bunt na Farmie w celu walki z ,,gatunkizmem’’. Uprawiała seks z niedźwiedziem i nie wahała się mordować (,,aby usmażyć omlet trzeba rozbić parę jajek’’). Zginęła w walce ze Śnieżką.

Komiks ,,Baśnie’’ jest przeznaczony dla dorosłego odbiorcy. Jego bohaterowie nie zawsze postępują właściwie (np. cudzołożą w czym przoduje Książę Uroczy), niemniej jego ogólna wymowa jest krypto konserwatywna. ,,Baśnie’’ stanowią pochwałę patriotyzmu (przebywający na wygnaniu Baśniowcy cały czas pamiętają o swoich Stronach Rodzinnych) i rodziny (miłość Śnieżki pomogła Wilkowi zmienić się na lepsze, jeden z ich synów oddał życie, by uratować siostrę, ostateczne pojednanie zwaśnionych Śnieżki i Róży Czerwonej). Zawierają motyw pro life (Śnieżka odmówiła dr. Swineheartowi zabicia swoich nienarodzonych dzieci, które miała z Wilkiem, choć nie było to dla niej wygodne). Krytyce zostały poddane systemy totalitarne (nazizm i zwłaszcza komunizm). Podobnie jak w książkach J. R. R. Tolkiena najbardziej heroicznych czynów dokonują bohaterowie najbardziej niepozorni co współbrzmi ze słowami ,,Ewangelii’’ zacytowanymi na początku tego posta ;).
Śniło mi się, że Niebieski Chłopiec walczył ze złym czarownikiem, ukrytym wewnątrz automatu, przypominającego człowieka o głowie świni.