wtorek, 24 grudnia 2019

Boże Narodzenie 2019





,,Jeśli Jezus narodziłby się ponownie; jeśli przyszedłby jako bezbronne dziecko i prosił o gościnę, o pomoc; uwierzylibyśmy Mu? Kto wie: może znowu byśmy Go nie rozpoznali. Udawalibyśmy, że nic się nie stało'' - ,,Różaniec - edycja paulińska''.





Z okazji Narodzin Naszego Pana - Jezusa Chrystusa, wszystkim Czytelnikom bloga składam życzenia zdrowych, radosnych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia ;). 

niedziela, 22 grudnia 2019

,,Listy starego diabła do młodego''


,,Jeśli chodzi o diabły, istnieją dwa równie wielkie, a równocześnie przeciwstawne sobie błędy, w które może popaść nasze pokolenie. Jednym z nich jest niewiara w ich istnienie. Drugim wiara i przesadne, a zarazem niezdrowe interesowanie się nimi. One same są jednakowo zadowolone z obu błędów i z taką samą radością witają zarówno materialistę, jak i magika’’ - C. S. Lewis ,,Listy starego diabła do młodego’’ (przedmowa do wydania pierwszego)





,,A imię gwiazdy zowie się Piołun. I trzecia część wód stała się piołunem, i wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie’’ - Ap 8, 11






W 2008 r. przeczytałem po raz pierwszy ,,Listy starego diabła do młodego’’ (tytuł oryginału: ,,The Screwtape’s Letters’’). Książkę można uznać za utwór fantasy, aczkolwiek więcej jest w niej teologii niż fantastyki. Składa się na nią 31 krótkich listów podsekretarza Krętacza (ang. Screwtape) do jego siostrzeńca; młodego kusiciela noszącego apokaliptyczne imię Piołun. C. S. Lewis publikował je podczas II wojny światowej w nieistniejącym dziś czasopiśmie ,,Guardian’’. Jeden z czytelników, wiejski duchowny z ich powodu zrezygnował z prenumeraty, bo ,,znaczna część porad udzielanych w tych listach wydawała mu się nie tylko błędna, lecz zdecydowanie diaboliczna’’ (przedmowa do wydania dwudziestego czwartego).






Fabuła umiejscowiona w czasie II wojny światowej w Wielkiej Brytanii skoncentrowana jest wokół Krętacza i Piołuna wymieniających się listami dotyczącymi procesu kuszenia młodego człowieka, który niedawno się nawrócił.
Z książki tej można się wiele nauczyć. Przykładowo:
- przyjemności zostały stworzone przez Boga, zaś diabły usiłują je wypaczyć i obrócić przeciwko człowiekowi,
- kojarzone z chrześcijaństwem cierpienie jest tylko fasadą, za którą Bóg ukrył radość,
- prawdziwa pokora nie polega na zaprzeczaniu faktycznie posiadanych zalet,
- Bóg obdarzył ludzi wolną wolą, aby mogli Mu służyć z miłości, a nie ze strachu,
- Bóg chce dawać, a diabły – zabierać.
Samo piekło zostało ukazane na kształt pełnej fałszu monstrualnej machiny biurokratycznej. Diabły uprawiały kanibalizm; kusiciele, którym wymknęła się ofiara byli pożerani (pomysł zapożony z powieści science fantasy ,,A Voyage to Arcturus’’ Davida Lindsaya1). Ich wielkim osiągnięciem w XX wieku było to, że ludzie zamiast pytać się czy dany pogląd jest prawdziwy pytali czy jest nowoczesny (współcześnie również ma to miejce).
Jak więc widać utwór NIE propaguje satanizmu, a wręcz przeciwnie; stanowi jedną wielką pochwałę Bożego Miłosierdzia (jako katolikowi zabrakło mi w niej jedynie odniesień do Maryi).
,,Listy...’’ wywarły wpływ na podobne dzieła literackie takie jak: ,,Diabelski toast’’ C. S. Lewisa, ,,Wyznania skruszonego diabła, czyli o sposobach kuszenia’’ Satana Asso i ,,Listy starego anioła do młodego’’ o. Janusza Pydy OP.



1 Odsyłam do posta: ,,David Lindsay o kosmitach’’.

Zima


,,Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
Szczypie w nosy, szczypie w uszy
Mroźnym śniegiem w oczy prószy,
Wichrem w polu gna!
Nasz zima zła!

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
Płachta na niej długa, biała,
W ręku gałąź oszroniała,
A na plecach drwa...
Nasza zima zła!

Hu! Hu! Ha! Nasza zima zła!
A my jej się nie boimy,
Dalej śnieżkiem w plecy zimy,
Niech pamiątkę ma!
Nasza zima zła!’’
 – Maria Konopnicka ,,Zła zima’’.








Zimie służyły następujące Zviezduny – Miesiące:

Grudzień miał postać siwego starca z długą brodą i włosami, a szatę nosił białą, lub czarną. Zima dałą mu moc tworzenia grud z ziemi, skąd otrzymał swe imię. W dniu kiedy Swaróg rozpalił po raz pierwszy Słońce na niebie, chodził razem z jytnas Dziadkiem Mrozem, albo z Gwiazdorem i rozdawał prezenty.
Styczeń w Italii zwany Janusem i odbierający cześć boską od Rzymian, miał dwie twarze – jedną z przodu, a drugą z tyłu głowy, co tłumaczono jako zwrócenie wzroku na rok, który odszedł i na rok, który się zaczął. W ręku trzymał kij. Towarzyszył mu wilk, stąd otrzymał od Anglów imię Wilczeń.
Luty (Groźny, Srogi) nosił karacenową zbroję z lodu i lodowy hełm. Okrywał się skórą niedźwiedzia, a buty miał ze skóry górskiego smoka. Można go było poznać po marsowym wzroku czterech oczu i po długich włosach, wąsach i brodzie barwy kory dębu. Na tarczy miał namalowany biały kwiat, zwany przebiśniegiem, który kwitnie zimą. Służąc swej siostrze, zamrażał rzeki, jeziora i morza niebieskim mieczem, który Swarożyc wyrzeźbił z szafiru, a z wielkiego wora, noszonego na plecach wysypywał mnóstwo śniegu.

sobota, 21 grudnia 2019

Jeszcze o kotku





,,Wlazł kotek na płotek i śmierdzi.
Najadł się kapusty i pierdzi''
-
zasłyszane w klasie czwartej szkoły podstawowej. 


piątek, 20 grudnia 2019

,,Bramy Światłości tom 3''


,,Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka; znajduje, a kołaczącemu otworzą’’ - Mt 7, 7 -8.






W listopadzie i grudniu 2019 r. przeczytałem ,,Bramy Światłości tom 3’’ - ostatni tom trylogii angel/ epic fantasy Mai Lidii Kossakowskiej.








Akcja rozgrywa się w: Królestwie, Głębi, na Błękitnych Łanach (porośniętych niebieską trawą zaświatach gdzie trafiały dusze zmarłych aniołów1), oraz w Strefach Poza Czasem (Cinacli, Las Drzew Wszechświata, Kraina Bestii, Kraina Złotego Wieku, Wielki Erg Światła, Meru, Trytonia, zaświaty egipskie).







W finale wyprawy Daimon Frey (Abaddon), Lucyfer i badaczka Sereda spotykają upragnioną Jasność (Sereda doświadczyła Jej wizji bezpośrednio i wyszła z niej odmieniona na lepsze), a następnie powrócili do Królestwa i Głębi.

Książka jest prawdziwym majstersztykiem wyobraźni zawierającym liczne nawiązania do najróżniejszych mitologii.

Przemierzając Krainę Złotego Wieku uczestnicy wyprawy spotkali w niej hipotetyczne, nieznane ze źródeł pisanych bóstwa prehistoryczne.






Wielka Macierz była potężną boginią wegetacji podobną z wyglądu do monstrualnie otyłej kobiety. Jej ciało składało się ze skał, włosy z roślin, a oczy z jezior. Jej pierwowzorem były neolityczne figurki tzw. Wenus.






Rogaty Bóg opiekujący się zwierzętami miał postać potężnego mężczyzny z porożem jelenia na głowie, odzianego w skóry. Toczył zażarte walki z Wielką Macierzą, a zarazem oba bóstwa wzajemnie się dopełniały. Jego pierwowzorem była postać z naskalnego malowidła.








Przemierzając rozległą jaskinię oddzielającą Krainę Złotego Wieku od Wielkiego Ergu Światła, uczestnicy ekspedycji z Królestwa napotkali duchy budzące lęk w prehistorycznych ludziach będące upostaciowieniem Mrozu, Głodu, Choroby, Śmierci i Lęku.







Z mitologii mezopotamskiej (sumeryjskiej i akadyjskiej) pochodzą Nergal i Ereszkigal. Początkowo Nergal był mało znaczącym bogiem syryjskim. Chcąc zdobyć władzę nad światem podziemnym uwiódł jego boginię Ereszkigal, wykorzystał ją i porzucił. Skrzywdzoną Ereszkigal zaopiekowała się egipska bogini Bastet. Po nastaniu chrześcijaństwa Nergal stał się jednym z demonów i znalazł posadę szefa Kongregacji Kary, Kaźni i Wiecznej Miłości czyli głębiańskich służb bezpieczeństwa. Zasłynął jako wszechwładny psychopata. Podlegały mu takie równie okrutne akadyjskie demony jak Rabisu i Namtaru. Prowadził śledztwo przeciwko Razjelowi podszywającemu się pod nieobecnego Lucyfera. W lochu Kongregacji został zamęczony anioł Aspaniasz; szpieg z Królestwa.

Gdy dobiegła końca ekspedycja Seredy w poszukiwaniu Jasności, Razjel wyruszył do egipskich zaświatów chcąc przywrócić do życia widmowego kota Nefera, którego mumię zniszczył Nergal.






Thot był bogiem Księżyca, magii, nauki i pisma, oraz jednym z sędziów zmarłych surowo karzącym za znęcanie się nad zwierzętami. Miał postać człowieka z głową ibisa czczonego. Był przyjacielem Razjela.






Sinuhe (Syn Dzikiego Osła) jest bohaterem egipskiego zabytku literackiego ,,Opowieść o Sinuhecie’’ z okresu XII dynastii (Średnie Państwo) jak również inspirowanej nim powieści ,,Egipcjanin Sinuhe’’ (1945) fińskiego pisarza Miki Waltariego (1908 – 1979). W krainie mitów egipskich Razjel spotkał Sinuheta razem z żoną Merit i synem Totem prowadzącego nad brzegiem Nilu karczmę ,,Pod Ogonem Krokodyla’’.






Set – bóg burzy i pustyni, brat a zarazem śmiertelny antagonista Ozyrysa. Egipcjanie wyobrażali go sobie z głową tajemniczego zwierzęcia (osła? okapi?) jednak w powieści ma postać brodatego mężczyzny. Był stałym bywalcem zajazdu ,,Pod Ogonem Krokodyla’’ gdzie spotkał go Razjel.






Horus – solarny bóg, syn Ozyrysa i Izydy, który pomścił śmierć ojca na swym wuju Secie. Przybierał postać sokoła lub człowieka z głową tego ptaka. Niechętnie odnosił się do Jasności i pomógł Razjelowi przezeń przymuszony.






Bastet była boginią kotów. Przybierała postać zwierzęcą (wielkiej czarnej kocicy), ludzką, lub hybrydalną (kobiety z kocią głową). Mieszkała w ruinach Bubastis wraz z ogromną rzeszą nieżywych kotów (w tym z Neferem). Początkowo troszczyła się o swoich podopiecznych, ale odkąd chciwi egipscy kapłani zaczęli przerabiać koty na wotywne mumie, popadła w apatię i zaniedbała swoje obowiązki. Powierzone jej pieczy koty chodziły głodne, brudne i zaniedbane. Razjel pomógł jej ogarnąć się.






Z mitologii indyjskiej pochodzą Marutowie; pomniejsze bóstwa burzy, synowie boga Rudry i krowy Priszni. Sereda wygnała precz Matariśwana i jego braci za to, że nie powiedzieli jej o zaginięciu Daimona w dżungli. Marutowie jednak miast powrócić do Meru szli ukradkiem po śladach ukochanej maharani. Ostatecznie dzięki czarodziejowi Algiviusowi doszło do pojednania między Marutami, Daimonem i Seredą.






Muczalinda mający postać gigantycznej kobry był królem całej rasy nagów. Niegdyś swym kapturem osłonił przez słońcem medytującego Buddę. Udzielił gościny anielskiej ekspedycji zmierzającej z powrotem do Królestwa.






Z mitologii greckiej pochodzą uskrzydlone konie – pegazy (siwe, czarne, srokate). Greccy przyjaciele Algiviusa dostarczyli tych zwierząt w drodze powrotnej do Królestwa.






Z mitologii węgierskiej pochodzi kraina Operencias Teger, do której zamierzała się udać Sereda, aby badać znajdujące się w niej Państwo Wron i Państwo Gryfów 2.

Bardzo dużo nawiązań w powieści pochodzi ze średniowiecza.






W kulturze późnośredniowiecznej i nowożytnej dance macabre (polskie: taniec śmierci, niemieckie: Totentanz) przedstawiał triumfującą Śmierć, z którą musieli tańczyć przedstawiciele różnych stanów społecznych. W powieści nazwa dance macabre odnosiła się do zaklęcia stosowanego min. przez fletnistę z Hameln do potopienia szczurów, a później do wyprowadzenia z miasta dzieci. Czarodziej Algivius użył tego czaru, aby bezpiecznie przeprowadzić Asmodeusza i jego drużynę dżinnów przez Las Ostrzy.






Perytony zapożyczone z wierzeń greckich (jak podaje Andrzej Sapkowski w ,,Rękopisie znalezionym z smoczej jaskini’’ żyły na Atlantydzie) były olbrzymimi, skrzydlatymi jeleniami rzucającymi ludzkie cienie. Ich przysmak stanowiło mięsa, zwłaszcza ludzkie.






Mantikory zapożyczone z wierzeń perskich były straszliwymi hybrydami lwów, ludzi i skorpionów. Mieszkały w Krainie Bestii a władzę nad nimi sprawowała królowa. Były okrutnymi drapieżnikami, ale jednocześnie ceniły honor i odwagę. Kiedy chciały walczyć z członkami ekspedycji z Królestwa, w obronie anielskich przyjaciół stanął maleńki Pusio – młody osobnik mantikory adoptowany przez anioła – czarodzieja Nesanela. Królowa mantikor widząc odwagę i wierność malucha wraz ze swym stadem oddała mu najwyższe honory i pozwoliła podróżnikom przejść bezpiecznie dalej.






Mrówkolew (nie mylić z rzeczywiście żyjącym owadem z rzędu sieciarek3) był hybrydą; olbrzymią mrówką o lwiej głowie. W powieści przypominał wielką mrówkę z jakby ludzką twarzą, włosami podobnymi do robaków i kleszczami. Mieszkał w piaskowym leju na Wielkim Ergu Światła gdzie polował na nieostrożne istoty.






Miraj (almiraj) był bestią podobną do żółtego zająca z rogiem jednorożca. Polował na inne zwierzęta.





Karkadann – groźna, jednoroga bestia, którą obłaskawić mogło jedynie gruchanie synogarlicy.






Shadhavar – bestia podobna do antylopy o tylko jednym rogu złożonym z wielu pustych w środku rurek. Powietrze przepływające przez ten róg wydawało odgłosy przypominające muzykę wabiącą inne zwierzęta, które shadhavar zjadał.






Gulon – skandynawska hybryda kota, lisa i rosomaka, nosząca na głowie wianek z kwiatów i śpiewająca piosenki. Potrafił pożreć niewiarygodne ilości mięsa, a potem usuwał z siebie nadmiar przyjętego pokarmu przeciskając się między rosnącymi blisko drzewami. Był w stanie pożreć samego siebie. Stał na straży Zatrutego Źródła. Jego pierwowzorem był rosomak (notabene nazwa łacińska tego drapieżnika brzmi Gulo gulo)4.






Katoblepas (grec. ,,patrzący w dół’’) bestia z Etiopii podobna do wołu o ciężkiej głowie wleczonej po ziemi i zabójczym wzroku. Zwierz ten żywił się truciznami. Pilnował Zatrutego Źródła.






Leukrokotta – bestia przypominająca pozbawionego skóry ni to konia, ni to jelenia, w której szczękach srożyły się ostre listwy kostne. Potrafiła żywić się skórą zdzieraną z siebie samej. Pilnowała Róży Mistycznej i Zatrutego Źródła. W nagrodę za wierną służbę razem z Gulonem i Katoblepasem została zabrana przez Jasność.






Róża Mistyczna rosnąca nad Zatrutym Źródłem w średniowiecznej mistyce oznaczała min. Maryję (symbol ten pojawia się w ,,Boskiej komedii’’ Dantego). Woda z Zatrutego Źródła; najsilniejsze panaceum w całym Wszechświecie posłużyło Algiviusowi do uzdrowienia konających Asmodeusza i Seredy.

Z mitologii południowoamerykańskich Indian z Ziemi Ognistej zostały zaczerpnięte słabo poznane bóstwa Jetaita, którym Autorka nadała wygląd żyjących w ziemi biało – czerwonych robaków. Jetaita kradły zapasy ekspedycji aniołów, ponieważ same żyły w nędzy.






Spotykamy również po raz drugi brazylijskiego boga – jaguara Sinaa, którego Daimon Frey zgodnie z obietnicą, a mimo oporu Gabriela zabrał do luksusowej dzielnicy Hajos Hakados w Siódmym Niebie.






Z folkloru białych osadników w USA zostały zaczerpnięte iście groteskowe psy – siekiery. Miały one głowy w kształcie stylisk i tułowie przypominające trzonki, oraz rzemienne ogony. Żywiły się żelazem i próbowały pożreć Gwiazdę Zagłady – miecz Daimona Freya.






Do kryptozoologii nawiązuje wypchany yeti stojący w makabrycznie urządzonej rezydencji Beliala.






W Głębi Razjel i Belial pili wino z płatków Kwiatów Zła. Jest to nawiązanie to tomiku wierszy ,,Kwiaty zła’’ francuskiego poety przeklętego Charlesa Baudelaire (1821 – 1867).







Z powieści ,,Władca Pierścieni’’ J. R. R. Tolkien mógł zostać zaczerpnięty magiczny pierścień Lucyfera strzelający mrokiem. Był on oznaką władzy imperatora Głębi i pomógł mu pokonać Nergala.

Jest to powieść o poszukiwaniu Boga, o miłości, przyjaźni, przebaczeniu i odpowiedzialności (brak odpowiedzialności Lucyfera kosztował go życie kota Nefera i utratę przyjaźni Asmodeusza). Zawiera ponadto subtelne wątki antymagiczne (czarodziej Algivius żałował, że nie dane mu było spotkać Boga, rytuał magii chaosu odprawiony przez Razjela w Głębi został wprost określony jako zły, moc Boga jest innego rodzaju niż magia i przewyższa wszelkie czary).



1 Planety, na których rosła niebieska trawa pojawiają się w utworach science fantasy Jarosława Grzędowicza – tetralogii ,,Pan Lodowego Ogrodu’’ i opowiadaniu ,,Twierdza Trzech Studni’’. Przypuszczam, że Autorka mogła zapożyczyć pomysł na Błękitne Łany od swego męża.
2 Odsyłam do posta: ,,Gryf w mitologii węgierskiej’’.
3 Odsyłam do posta: ,,Sieciarki’’.
4 Odsyłam do postów: ,,Gulon’’ i ,,Legendy o rosomaku’’.

Oniricon cz. 548

Śniło mi się, że:

- wstydziłem się kiedy dzieci czytały moje sny wyświetlone na ulicznym ekranie,





- Jerzy Zięba stał na czele sekty ufologicznej szerzącej wiarę w piękne kosmitki zabijające ziemskich mężczyzn poprzez załaskotanie na śmierć, walczyłem z tą sektą i zabrałem Ziębie kompromitujące dowody na psychomanipulację, chciałem przekazać je policji, lecz Zięba powiedział, że policja mi nie uwierzy uznając mnie za szura,






- spotkałem Czesława Białczyńskiego, który wyśmiewał się z wiary chrześcijan w istnienie diabłów oraz opowiadał, że jego ojciec czcił słowiańskich bogów, miałem ochotę go spytać czy czerpie inspirację ze swoich snów,







- opowiadałem jakiejś kobiecie o rosyjskim demonie szuralu, który zabija mężczyzn łaskocząc ich na śmierć i jest symbolem rosyjskich homoseksualistów,
- przeglądałem zbiór wywiadów min. z Andrzejem Sapkowskim i Czesławem Białczyńskim, miałem nadzieję, że ukaże się wywiad również ze mną, lecz nie chciałem, aby mnie w nim pytano o stan zdrowia psychicznego,






- pojechałem na wieś gdzie znajdował się pałac magnata i sanktuarium Maryjne, narzekałem na wiarę w Wielką Lechię, lecz Babcia nie widziała w tym nic złego,






- pokłóciłem się ze Sławomirą o ochronę życia nienarodzonych dzieci,






- byłem dr. Pterodaktylem Kiwirskim w ludzkiej postaci, razem ze znajomymi pojechałem na wycieczkę do Finlandii gdzie jechaliśmy autokarem pod lodowcem i czuliśmy zimno, potem uprawiałem seks z aztecką boginią mającą postać wielkiej głowy węża na kobiecych nogach, dzięki temu całkowicie zamieniłem się w pterodaktyla i wyrósł mi dziób,





- byłem uczniem czarownika Stanisława Szura, który w lesie nad jeziorem warzył magiczną miksturę  w kociołku, zobaczyłem głuszca, na którego szczekał oswojony wilk,





- razem z panią Anną ov Stipulovą pojechałem na Białoruś, mówiłem, że Białorusini noszą wyciągnięte kieszenie od spodni, lecz pani Anna zaprzeczała temu, wspomniałem o nieudanej ,,jeansowej rewolucji'', płaciliśmy hrywnami wybitymi przez Białowieski Park Narodowy,
- Lenin został pochowany na dnie morza, prasa doradzała Polakom, aby go wyłowili, wówczas Lenin nakłoniłby Niemców do wypłaty odszkodowań Żydom za Holokaust, w ramach tych odszkodowań niemiecka firma już produkuje olbrzymie chipsy dla Żydów. 

środa, 18 grudnia 2019

Anioły







O istnieniu aniołów wiedziałem już w dzieciństwie ucząc się domu modlitwy:

,,Aniele Boży, stróżu mój, Ty zawsze przy mnie stój. Rano, wieczór, we dnie, w nocy, bądź mi zawsze ku pomocy. Strzeż duszy, ciała mego i zaprowadź do żywota wiecznego. Amen.’’

Jako małe dziecko wierzyłem, że unoszący się w powietrzu puch dmuchawców to właśnie aniołek i można go złapać ;).







Anioły (grec. ,,angelos’’ - posłaniec) to czyste; nie mające ciała, ani płci duchy stworzone przez Boga, aby opiekowały się poszczególnymi osobami (np. Hagar i jej synem Izmaelem, Izaakiem, Eliaszem, Tobiaszem, Świętą Rodziną, Jezusem modlącym się w Ogrójcu) lub całymi społecznościami (św. Michał Archanioł stał na straży Narodu Wybranego, w objawieniach Maryjnych w Fatimie w 1917 r. występuje Anioł Portugalii). Część z nich zbuntowała się przeciwko Bogu i na skutek własnego wolnego i nieodwołalnego wyboru stała się demonami (diabłami). Opierając się na tradycji biblijnej, Kościół wyróżnia dziewięć chórów anielskich: Serafiny, Cherubiny, Archanioły, Anioły, Trony, Moce, Zwierzchności, Panowania i Władze. Z ,,Biblii’’ znane są trzy imiona Archaniołów: Michał (pokonał zbuntowanego Lucyfera), Rafał (opiekował się Tobiaszem i pomógł mu uzdrowić ojca ze ślepoty) oraz Gabriel (zwiastował Maryi, że zostanie matką Jezusa; w tradycji muzułmańskie nazywany Dżibril miał objawić ,,Koran’’ Mahometowi). Ponadto każdy człowiek ma opiekującego się nim anioła stróża. Anioły są innym typem stworzeń niż ludzie; ci ostatni NIE zamieniają się nigdy w anioły. Jeśli zaś chodzi o wygląd:






,,Powinno być rzeczą zbyteczną – choć nie jest – dodanie, że wiara w anioły dobre czy złe nie oznacza wiary w takie anioły, jedne czy drugie, jakie przedstawia się w sztuce i literaturze. Diabły przedstawia się ze skrzydłami nietoperza, a dobre anioły ze skrzydłami ptaków nie dlatego, by ktokolwiek sądził, że moralne zepsucie mogłoby zamienić pióra w błony, lecz dlatego, że większość ludzi lubi bardziej ptaki od nietoperzy. W ogóle skrzydła daje im się po to, by sugerować lotność nieskrępowanej energii intelektualnej. Nadaje im się ludzką postać, ponieważ człowiek jest jedynym rozumnym stworzeniem, jakie znamy. Stworzenia stojące w porządku naturalnym wyżej od nas, niematerialne czy też przybierające jakąś postać cielesną niedostępną naszemu poznaniu, muszą być przedstawiane symbolicznie, jeżeli w ogóle mają być przedstawiane. […] To tylko ignorantom – jak powiada Dionizjusz w V wieku – śni się, że duchy są naprawdę uskrzydlonymi ludźmi’’ - C. S. Lewis ,,Listy starego diabła do młodego’’ (przedmowa do wydania dwudziestego czwartego).






Oprócz przedstawionej powyżej angelologii biblijnej firmowanej autorytetem Kościoła katolickiego istnieją też inne – często bardzo rozbudowane – angelologie np. akadyjska (karibu)1, perska (amesza spenta)2, żydowska (Uriel, Razjel, Metatron, Sandalfon, Anioł Śmierci3), gnostycka (Eony, Abraxas, Jaldobaoth, Pistis Sofia i wiele innych), prawosławna (Uriel, Jehudiel, Barachiel), muzułmańska (anioł śmierci Azrael, którego imię w oryginalnej wersji kreskówki o smerfach nosił kot Gargamela4 oraz Izrafel), mormońska (Moroni, który rzekomo ukazał Josephowi Smithowi złote tablice pokryte tajemniczym pismem), ludowa słowiańska (Trzy Niewidy z polskiego folkloru5) itd. 2008 r. Zainteresowanych tą tematyką odsyłam do książki Gustava Davidsona ,,Słownik aniołów, w tym aniołów upadłych’’.






Istnieje cały podgatunek fantastyki poświęcony tematyce anielskiej. Jest to szczególnie popularne w USA angel fantasy. Przykładem mogą służyć: ,,Bunt aniołów’’ Anatola France, ,,Twierdza aniołów’’ Małgorzaty Nawrockiej 6, cykl ,,Zastępy anielskie’’ Mai Lidii Kossakowskiej 7, ,,Kroniki anielskie’’ Vladimira Volkoffa, dylogię ,,Stróże’’ Jakuba Ćwieka, ,,Brudne ulice Nieba’’ Tada Williamsa, ,,Upadek Lucyfera’’ Wendy Alec, ,,Oczy anioła’’ Shannon Dittemore, ,,Atmę’’ Marii Rodziewiczówny i popularny w latach 90 – tych XX wieku amerykański serial ,,Dotyk anioła’’.








Zainteresowanych upadłymi aniołami odsyłam do posta: ,,Diabły w wierzeniach, fantastyce i … snach’’.





1 Odsyłam do posta: ,,Mitologia Mezopotamii’’.
2 Odsyłam do posta: ,,Mitologia perska’’.
3 Odsyłam do posta: ,,Anioł Śmierci’’.
4 Odsyłam do posta: ,,Smerfy’’.
5 Odsyłam do posta: ,,Klechdy, starożytne podania i powieści ludu polskiego i Rusi’’.
6 Odsyłam do posta: ,,Twierdza aniołów’’.
7 Odsyłam do postów: ,,Siewca Wiatru’’. ,,Zbieracz burzy tomy I – II’’, ,,Bramy Światłości tom 1’’ i ,,Bramy Światłości tom 2’’.