,,Bambara, lud w Afryce Zach., gł. w Mali i Wybrzeżu Kości Słoniowej, także w Burkinie Faso, Senegalu, Gambii, Gwinei. Ok. 3 mln osób. Mówią językiem bambara z grupy mande języków bantuidalnych, będącym gł. językiem Afryki Zachodniej. Muzułmanie. Zajmują się rolnictwem, rybołówstwem, tkactwem. Wytworzyli własną oryginalną kulturę; własne pismo, oryginalny system metafiz. i kosmologiczny; liczne mity, rzeźba kultowa (w drewnie i metalu). [...]’’ - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 23 Suplement A do Chiny’’
Etnonim Bambara pochodzi od słów ,,Ban ne ma’’, oznaczających ,,ci, którzy odmawiają podporządkowania się’’. Pierwotną religią tego ludu był politeizm. Na czele panteonu stał Maa Ngala (Ngala, N’gala), przedstawiony powyżej stwórca Kosmosu i dawca nyamy, siły życiowej przenikającej wszystko co istnieje. Jako deus otiosus nie ingerował w życie swoich stworzeń. Pomniejsze bóstwa określano słowem dyow. Faro, syn Maa Ngali był bogiem wody i słowa. Stworzył pierwszych ludzi; kowala Pembę i rolnika Farro. Nauczycielką rolnictwa była Chi Wara, hybryda człowieka z antylopą. W micie założycielskim bracia Niongolo i Baramangolo uciekali przed prześladowcami. Boski sum przeprawił ich na swym grzbiecie przez rzekę Niger. Baramangolo założył Królestwo Segou, zaś Niongolo został pierwszym władcą Kaarty.
Wraz z przyjęciem islamu pojawiła się legenda o pochodzeniu Bambarów od etiopskiego niewolnika, Bilala Ibn Rabaha (580 – 640), pierwszego ucznia Mahometa (571 – 632).
W 1969 r. izraelski izraelski pseudohistoryk, Joseph Eidelberg (1916 – 1985), zwolennik izraelizmu japońskiego 1, spotkał plemię Bambara na Wybrzeżu Kości Słoniowej. W 1972 r. ukazała się jego książka ,,Bambara: Uncovering The Hidden Footsteps From the Pillar of Fire to the Rising Sun’’. Twierdził w niej, że plemię Bambara posługuje się starożytnym językiem hebrajskim i codziennie spożywa mannę. Exodus miał miejsce na północy Afryki (min. w Nigerii 2), zaś jego trasa wiodła przez Saharę. Góra Synaj była czynnym wulkanem Emi Koussi (dziś w Czadzie), stąd biblijny słup ognia. Żydowskie pochodzenie przypisywano zresztą nie tylko plemieniu Bambara, ale też wielu innym afrykańskim ludom jak: Etiopczykom, Songhajom, Mayumbom z Angoli, Fulanom, Oronom (nazwa pochodząca rzekom od hebrajskiej nazwy planety Uran), Masajom, Aszantom, Kikuju, Buszmenom, Wolofom, Mandingom, Tutsi, Lembom, Himbom i Zulusom (wywodzącym się z plemienia Zebulona) 3. Po opuszczeniu Afryki dalsza droga do Kanaanu wiodła przez tereny dzisiejszych Jemenu i Arabii Saudyjskiej. Opisane powyżej twierdzenia zasługują na miano izraelizmu afrykańskiego.
1 Odsyłam do posta: ,,Izraelizm japoński’’.
2 Odsyłam do posta: ,,Turbo Nigeryjczycy’’.
3 Odsyłam do postów: ,,Dziesięć Zaginionych Plemion’’ i ,,Afrykańscy Żydzi’’.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz