Zdrajca?

 ,,Lecz spójrzmy, jak postąpił Świętopełk I Wielki na Morawach, gdy wydał swego wuja i naczelnego księcia na pastwę Frankom, lub Kazimierz Odnowiciel, który uchronił Polskę przed zniknięciem z mapy Europy, uzależniając się militarnie od niemieckiej pomocy. Obu tym władcom nikt dziś nie wypomni, że zdradzili swoją ojczyznę'' - Robert F. Barkowski ,,Słowianie Połabscy. Dzieje zagłady''

    Kazimierza Odnowiciela za zdrajcę uważają rodzimowiercy. W czarnych barwach odmalował go Witold Jabłoński w powieści fantasy ,,Słowo i miecz'', zaś Konrad T. Lewandowski w tekście ,,Wojowie wyklęci'' porównywał księcia do Bolesława Bieruta. 

Internetowe ,,cuda na kiju'' cz. 137

 

1. We wrześniu 2025 r. historyk Jan Żaryn podczas rozmowy z Grzegorzem Braunem w kawiarni ,,Agere Contra’’ pochwalił jego kłamstwo oświęcimskie. Żaryn mówił o rzekomej zgodzie historyków co do braku komór gazowych w niemieckich obozach zagłady w czasie II wojny światowej.

2. Czepysze są 30 – centymetrowymi, kosmatymi karzełkami z rosyjskiego you tube. Mają świecące oczy i piszczą jak nietoperze. Wchodzą do domów przez okna i szczeliny, stukają w dachy, szeleszczą i zgrzytają. Głośno krzyczą i rzucają przedmiotami w intruzów naruszających ich terytorium.

3. Tarpie, potwór z jeziora Tarpon na Florydzie (USA) mierzy 3 – 6 m długości. Jest bardzo żarłocznym drapieżnikiem. Niektórzy uznają go za aligatora, manata, dużą rybę a nawet dinozaury; barionyksa lub zuchomima (na ilustracji).

4. W październiku 2022 r. japoński kryptozoolog Tekeshi Nakazawa badał doniesienia o stegozaurze z Atami. Dinozaur powiedział ,,ohayo’’ (jap. dzień dobry) świadkowi i poszedł dalej swoją drogą.

5. W 2021 r. na forum 4 chan miała miejsce dyskusja o pająku antarktycznym (striderze) sfotografowanym przez kamery Google. Olbrzymi stawonóg miał pięć odnóży. Uznawano go za żywą skamielinę, bądź hybrydę wyhodowaną przez wojsko. Ponoć USA, Chiny i Chile prowadzą badania nad tymi zwierzętami. W dyskusji o striderach została również przedstawiona teoria spiskowa o amerykańskich i chińskich ofiarach handlu ludźmi, więzionych na Antarktydzie.

6. W 1966 r. sowiecki agronom Jewgienij Wieliczka usłyszał w Mali od plemienia Bambarów o nieznanym nauce, włochatym monitorze (waranie). Gad, nazywany włochatym monitorem Wieliczki mierzy podobno 2 m długości.

7. Genderuwo jest kosmatym małpoludem z indonezyjskiej wyspy Jawy. Potężnie umięśniony, posiada skórę czarną lub czerwoną oraz wyłupiaste oczy. Posiada nadprzyrodzone moce; znikania i pojawiania się, zamiany w człowieka i hipnozy. Bardzo lubi zapładniać ludzkie kobiety.

8. Jukonterium jest ssakiem z Kanady, znanym tylko z prac japońskich kryptozoologów. Mierzy 8 m długości. Posiada rogatą głowę konia i ciało niedźwiedzia. Emituje światło; tęczowe, białe, pomarańczowe i zielone. Relacje o spotkaniach z nim pochodzą z lat 1933 – 1943. Eskimosi uznają jukonterium za święte zwierzę.

9. Według kryptozoologów krowa morska Stellera, oficjalnie wytępiona w XVIII wieku była widziana jeszcze w stuleciach XIX i XX. Ostatnia relacja o spotkaniu z tym ssakiem pochodzi z 2010 r. z Grenlandii.

10. Bernard Heuvelmans (1916 – 2001) ¹ uważał, że kwagga przetrwała w Namibii i RPA do naszych czasów.

11. We Włoszech dał się we znaki orangutan Po. Od innych orangutanów różnił się dwunożnością. Atakował cielęta, niszczył rośliny i nastraszył trzy młode plażowiczki nad rzeką Oglio. Władze z Cremony na próżno urządziły polowanie na małpoluda. Ludzie zamykali się przed nim ze strachu w domach.

12. W 1575 r. francuski ksiądz, André Thevet pisał w ,,Cosmographie universelle’’ o tajemniczym, wodnym zwierzęciu z Afryki Północnej i Azji, zwanym orabou lub orobon. Był to duży, garbaty gad podobny do kota, pokryty rybimi łuskami. Posiadał płetwiaste łapy. Mierzył 3 m długości i miauczał jak kot. Był bardzo agresywny wobec innych zwierząt, zaś spożycie jego niesmacznego mięsa przez ludzi powodowały powstawanie kamieni nerkowych.

13. Bardzo prawdopodobną (choć niepotwierdzoną przez naukę) kryptydą była ara jamajska. Dzieliła się na dwa gatunki papug: arę czerwoną i arę zieloną. Dla Tainów, rdzennych mieszkańców Jamajki były to święte ptaki, stanowiące inkarnację duchów ich przodków. Wymarły ponoć na początku XVIII wieku. Endemiczne, dziś już wymarłe z winy człowieka gatunki ar zamieszkiwały pobliskie wyspy; Kubę i Haiti ².

14. W latach 1946 – 1948 w stanie Assam siał postrach iguanodon indyjski. Dinozaur mierzący 30 m długości i 6 m wysokości, niszczył domy i zabijał ludzi. Jedynym źródłem pisanym, wspominającym o nim są japońskie książki.

15. W 1966 r. w Zachodniej Wirginii (USA) był widziany niejaki Indrid Cold, zwany Uśmiechniętym Człowiekiem. Ufolodzy uznali go za kosmitę z planety Lanulos w galaktyce Ganimedesa. W tym odległym zakątku Kosmosu mieszkali jego pobratymcy: Demo Hassan i Karl Ardo.

16. W grudniu 1997 r. w Somalii pojawiła się hentifia. Ten groźny drapieżnik o chudym ciele, przypominał krzyżówkę wilka i borsuka z białym ogonem. Hentifia zabiła sześć osób (raniła zaś osiem). Wypiła krew swoich ofiar, a następnie zjadła ich ciała razem z kośćmi. Zwierzę to znane jest tylko z opracowań japońskich.

17. Podróżnik Henry Morton Stanley (1841 – 1904) pisał o spotkaniu w Kongu kapibary afrykańskiej. Tubylcy nazywali ją ,,świnią leśną’’. Obecnie nauka potwierdza jedynie istnienie kapibar w Ameryce Południowej. W 2025 r. te największe, współczesne gryzonie świata stały się gwiazdami Internetu ;).

18. ,,Tych dwóch kurdyjskich bojowników złapali tureccy żołnierze. Nałożyli na siebie srebrną folię, żeby nie być widziani w termowizji. Nie wzięli jednak pod uwagę, że srebrna folia odbija normalne światło’’.

19. Alice Auma (1956 – 2007) z Ugandy była kapłanką plemienia Aczoli, wiedźmą i wizjonerką, łączącą elementy zielonoświątkowego chrześcijaństwa z pogaństwem. Rozpętała krwawą wojnę domową w Ugandzie pod wpływem wizji rzekomego anioła (prędzej diabła) Lakweny. W 1986 r. założyła militarny Ruch Ducha Świętego do walki z rządem. Porównywała się do biblijnego Gedeona. Zmarła w obozie dla uchodźców w Kenii.

20. Portorykański komik Silverio Perez (ur. 1948) uchodzi za twórcę nazwy chupacabra. Jego autorstwo jest jednak kwestionowane.

21. W wierzeniach tybetańskich ro – lang stanowi odpowiednik zombie. Jest żywym trupem ożywionym magią czarownika lub ducha gdon. Nie posiada zdolności mowy, więc porozumiewa się jedynie ruchami języka. Nie potrafi się schylać ani zginać stawów. Jego ramiona są cały czas wyprostowane. Obronę przed ro – lang stanowią niskie drzwi, przez które nie może wejść do domu.

22. Kiviak jest eskimoskim przysmakiem bożonarodzeniowym z Grenlandii. Stanowi go rozkładające się, surowe mięso alki, fermentujące w foczej skórze. Ponieważ rarytas ten straszliwie cuchnie, spożywa się go na zewnątrz razem z kośćmi.

23. W Korei Południowej jest popularny przesąd o śmierci wentylatorowej. Spanie przy włączonym w nocy wentylatorze ma jakoby grozić zgonem.

24. Umm Nyolokh jest sudańskim napojem halucynogennym ze szpiku kostnego i wątroby żyrafy. Wierzy się, że przebywa w nim duch długoszyjego zwierzęcia.

25. Hakarl jest islandzkim daniem ze sfermentowanego rekina polarnego. Konieczność fermentacji wynika stąd, że świeże mięso tej ryby jest trujące dla ludzi. Ponoć hakarl ma smak gorzko – cierpki i cuchnie amoniakiem.

26. Amerykański dziennikarz i pisarz, Malcolm J. Brenner (ur. 1951) napisał książkę ,,Wet Goddess’’ (brak polskiego przekładu) o tym jak uprawiał seks z samicą delfina imieniem Dolly.

27. Najwięcej tranzycji na świecie przeprowadza się w Tajlandii i Iranie.

28. Junma była marką luksusowego samochodu osobowego z Korei Północnej i Wietnamu. Samochody te produkowała w latach 2008 – 2017 południowokoreańska firma Pyeonghma Motors, należąca do sekty Moona.

1 Odsyłam do posta: ,,Ojciec kryptozoologii’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Ary’’.

,,Opowieści niesamowite z języka czeskiego''

 

,,Dziś chciałoby się powiedzieć: dość propagowania jednostronnego obrazu czeskiej literatury jako przesyconej humorem, często z dodatkiem ‘specyficznym czeskim humorem’, albo jako literatury opiewającej codzienność i ‘małego czeskiego człowieka’. Pora odsłonić również jej mroczne oblicze, jakie zostało wyparte przez stereotypowe spojrzenie (...)’’ - Joanna Goszczyńska ,,Mroczne oblicze czeskiej literatury’’

Na przełomie października i listopada 2025 r. przeczytałem ,,Opowieści niesamowite z języka czeskiego’’ pod redakcją Andrzeja S. Jagodzińskiego. Antologia zawiera 64 opowiadania 32 autorów: Vaclava Rodmira Krameriusa (1792 – 1861), Karela Hynka Machy (1810 – 1836), Jana Nerudy (1834 – 1891), Františka Heritesa (1851 – 1929), Josefa Jiřego Kolara (1812 – 1896), Jakuba Arbesa (1840 – 1914), Karela Švandy ze Semčic (1867 – 1928), Aloisa Jiraska (1851 – 1930), Josefa Karela Šlejhara (1864 – 1914), Jiřego Sumina (właśc. Amalie Vrbovej, 1863 – 1936), Ignata Herrmanna (1854 – 1935), Viktora Dyka (1877 – 1931), Jana Opolskiego (1875 – 1942), Jiřego Mahena (1882 – 1939), Arthura Breiskiego (1885 – 1910), Jiřego Karaska ze Lvovic (1871 – 1951), Joe’go Hlouchy (1881 – 1957), ks. Jakuba Demla (1878 – 1961), Karela Čapka (1890 – 1938), Richarda Weinera (1884 – 1937), Karela Babanka (1872 – 1937), Josefa Müldnera (1880 – 1954), Jaroslava Durycha (1886 – 1962), Anny Marii Tilschovej (1873 – 1957), Karela Hlouchy (1880 – 1957), Jana Weissa (1892 – 1970), Jana Čepa (1902 – 1974), Ladislava Klimy (1878 – 1928), Emanuela z Lešehradu (1877 – 1955), Vladislava Vančury (1891 – 1942), Karela Schulza (1899 – 1943) i noblisty Jaroslava Seiferta (1901 – 1986). Przekładu dokonali: Jacek Baluch, Jacek Bukowski, Andrzej Czcibor – Piotrowski, Olga Czernikow, Cecylia Dmochowska, Dorota Dobrew, Leszek Engelking, Maria Erhardtowa, Andrzej Gordziejewicz – Gordziejewski, Joanna Goszczyńska, Tomasz Grabiński, Jacek Illg, Andrzej S. Jagodziński, Zbigniew Machej, Anna Maślanka, Julia Różewicz, Jan Stachowski i Agata Wróbel.

                                                         Ryc. za: RoyalArtist 91

Akcja tych utworów rozgrywa się od I wieku n. e. do 1939 r. w Czechach (Praga, Karkonosze), Serbii, Grecji, na Sycylii, w St Denis we Francji, Londynie, Palestynie, na afrykańskiej lub bliskowschodniej pustyni a nawet w Japonii.

Apostoł, tytułowy bohater opowiadania Jana Weissa był schorowanym, zarośniętym starcem w wojskowym szynelu. Dręczyły go wszy. Odwiedził obóz jeniecki z czasów I wojny światowej i przedstawiał się jako kosmita uwięziony w ciele człowieka. Barwnie opowiadał o swoim życiu na fikcyjnych planetach min. jako gigantyczny motyl, śpiewający kwiat i myślący kryształ barwy krwi. Radził jeńcom picie brudnej wody, aby wyzwoleni z ciał mogli zamieszkać na obcej gwieździe. Część wierzyła mu, inni zaś uważali go za bluźniercę. W opowiadaniu tym odbijają się własne, traumatyczne przeżycia Weissa z czasów służby w C. K. armii podczas I wojny światowej.

Franta był ośmioletnim, niepiśmiennym chłopcem z czeskiej wsi, wychowywanym przez bardzo surowego dziadka. Zamiast chodzić do szkoły, musiał paść kozy. Skarbem dziecka był kryształ zwany druzą. Franta zadziwił dorosłego narratora opowieścią o spotkaniu żywego dinozaura, zmieniającego barwy jak kameleon ¹. Nie mając prawa wiedzieć o Atlantydzie i Wyspie Wielkanocnej ² , opowiadał ze szczegółami o życiu na Wyspie Twarzy. Znajdowały się na niej wielkie posągi ludzkich głów. Mieszkańcy poruszali się latającymi machinami i składali ofiary z ludzi.

Praga była miastem pełnym tajemnic. Już cesarz Karol IV Luksemburski (1316 - 1378) opisał swoje spotkanie z duchem w czasie pobytu w stolicy Czech ³. W XVI wieku cesarz Rudolf II Habsburg roztaczał mecenat nad alchemikami, astrologami i kabalistami. Rabin Löw uzyskał od niego protekcję nad prześladowanymi dotąd Żydami i ulepił z gliny Golema, istotę nadludzko silna, lecz bezmyślną ⁴. W renesansowej Pradze mieszkał również niemiecki czarnoksiężnik i alchemik, Georg Faust ⁵. W XVIII wieku w jego opuszczonym domu schronił się ubogi student. Co rano znajdował talary, które umożliwiły mu utrzymanie się. Niestety zgubiła go chciwość. Diabeł, którego student wezwał, aby dostać od niego złote dukaty, porwał go do piekła. W oświeceniowej Pradze mieszkała także stara wiedźma. Jej kamienica mieściła się naprzeciwko gospody Pod Czerwonym Smokiem. Czarami zmuszała swe ofiary do wieszania. Ubogi malarz odkrył jej sekret i zwyciężył ją. W czasach nam bliższych (XIX lub początek XX wieku) wybitny rzeźbiarz i chemik, Piotr Sztork okazał się mordercą, petryfikującym ludzi za pomocą tajemnej mikstury. Następnie wystawiał swe zamienione w kamień ofiary jako rzeźby. W podziemiach Teatru Starego znajdowało się magiczne lustro, które pokazywały odbicie z opóźnieniem. Rozbite zamieniło się w biały pył ⁶. W 1939 r. narrator opowiadania Seiferta spotkał zimą ducha starej dozorczyni na praskim zamku.

                                            Ryc. za: Darren Naish 

Na czeskiej prowincji straszyły duchy mnichów z Karkonoszy, zamieniających się w kamień. Widmowy czarny pies (straszydło znane z wierzeń ludowych wielu narodów ⁷) prześladował obłąkanego Piotra. Demoniczne Oko, ukazujące się na ścianie, pilnowało, aby zamożny i bardzo gościnny pan Czapelski nigdy nie założył rodziny. (Podobieństwo do Saurona jako płonącego oka jest tu całkowicie niezamierzone). Mężczyzna w brązowym płaszczu w czarną kratę budził zabobonny lęk w narratorze – alkoholiku, wypowiadając niewinne zdanie: ,,Obszedłem ja pięć pól’’. Dwóch poważnych mężczyzn znalazło samotny but porzucony na śniegu. Zaczęli się serio zastanawiać czy nie jest to przypadkiem but siedmiomilowy albo własność jakiegoś bóstwa. Demon dżumy przypominał całkowicie czarnego człowieka w szkarłatnym płaszczu i trzymał w zębach duży skrzep krwi. Ukarał bezdusznego skąpca, który w czasie zarazy wygnał z domu całą rodzinę i służbę, pozabijał zwierzęta, a na koniec wyrzucił krucyfiks. W dzień poprzedzający planowany ślub, Helena Marna miała koszmar. Spotkała w gospodzie zmarłych ludzi. Zamierzali ją zjeść i wypić jej krew, ponieważ była dziewicą. Nazajutrz bliscy znaleźli ją uduszoną szalem w łóżku. Kometa zbliżająca się do Ziemi, przyniosła śmierć całej ludzkości. Odtąd trzecia planeta od Słońca kręciła się dalej już bez zamieszkujących ją ludzi. Do pozytywnych postaci należeli natomiast czterej magowie. Wchodzili nocami do domów, aby naprawiać lalki ⁸.

W Serbii grasował nocami wampir (czes. upir) gryzący nocami Marlę, najpiękniejszą dziewczynę w wiosce. Ocalił ją zakochany w niej Milorad. Poślubił Marlę i noc poślubną zginął zabity przez zazdrosnego krwiopijcę. Fabuła opowiadania przypomina nieco biblijną Księgę Tobiasza (Milorad = Tobiasz, Marla = Sara, wampir = Asmodeusz), różni się jednak od niej brakiem szczęśliwego zakończenia.

Wampirem (czes. vampyr) był nazywany grecki rysownik. Zabijał ludzi, szkicując ich portrety. Na małej wysepce jego ofiarą padła młoda córka pary polskich turystów z wyższych sfer.

Na Sycylii włoski arystokrata Vivenzio z opowiadania Krameriusa, został przez swego wroga, księcia Tolfiego uwięziony w ,,żelaznej koszuli’’. Był to loch o metalowych ścianach, które napierając na więźnia, budziły w nim lęk przez zmiażdżeniem. Podobieństwo do opowiadania Edgara Allana Poe’go (1809 - 1849) mogło być niezamierzone. Z drugiej strony w XIX wieku prawo autorskie było mniej surowe niż obecnie.

W XVIII – wiecznej Francji fanatyczny rewolucjonista, Marcel Normand zamierzał zniszczyć szmaragdową bransoletę fikcyjnej królowej Ranthildy z dynastii Merowingów. Jej klejnot był talizmanem królów Francji, należącym niegdyś do Kleopatry. Plądrując królewskie grobowce w opactwie St Denis, Normand został ukąszony przez zielonego węża.

Narrator innego opowiadania (autorstwa Arthura Breiskiego) wędrował nocą po Londynie razem z Rycerzem Śmierci. Był to posępny mężczyzna w czerni, które zabijał swoje ofiary nożem. Po przebudzeniu się narrator popełnił samobójstwo za pomocą strzału z browninga.

Podstarzała Salome, córka Herodiady, współwinna śmierci św. Jana Chrzciciela, zalecała się do młodego Sehona, łowcy gazel. Chciała uwieść go swoim erotycznym tańcem. Zawiedziona jego obojętnością, przysłała mu poprzez służącą swoją własną głowę.

W Afryce (?) włoski szlachcic Cesare zaprzyjaźnił się z lwem. Spotkał na pustyni Los, w postaci żebraka bez nóg i Śmierć jako przerażającą kobietę. Pobił ją tak, że złamał laskę na jej ciele. Pomimo całej swej rozpaczliwej odwagi wcześniej czy później i tak musiał ulec tej znienawidzonej parze.

W Japonii pyszny samuraj Ushoben Toshimoto polował na jelenia. Zwierzęciu udzielił schronienia bonza, buddyjski mnich (podobny motyw występuje w średniowiecznej legendzie o św. Idzim ⁹). Samuraj przegrał z bonzą, grając w go i w gniewie uciął mu głowę. Odtąd czerep mnicha wciąż mu się ukazywał. Gdy dowód zbrodni na powszechnie szanowanym ascecie pojawił się w nadprzyrodzony sposób na dworze daimio samuraja, morderca został przezeń skazany na śmierć.

W trakcie lektury uderzyła mnie wielka różnorodność prezentowanych utworów, dowodząca bogatej wyobraźni Czechów ;). Podczas gdy Jakub Deml, ksiądz katolicki opisał pośmiertny los duszy, spotykającej Chrystusa i godzącej się na pokutę w czyśćcu, Karel Babanek rozważał problem reinkarnacji. ,,Śmierć lalki’’ Viktora Dyka mówi o smutnym losie małej Otilki, niekochanej przez wiecznie kłócących się rodziców, dla której jedyną pociechą była jej lalka imieniem Edda. Opowiadanie to jest prawdziwym wyciskaczem łez :(, podczas gdy dla odmiany ,,Historia prawdziwa zdarzona w Postmortalii’’ Ladislava Klimy razi wulgarnością. W opowiadaniu ,,Ganimedes’’ (o androidzie nazwanym imieniem mitycznego podczaszego z Olimpu) pióra homoseksualisty, Karaska ze Lvovic, pojawił się niestety wątek pedofilski. (,,Ach, gdyby tak Radowan mógł przytulić się do niego, choćby tylko na przelotną chwilę! Gdyby mógł czuć jego płomienne ciało obok swojego ciała […], gdyby mógł dotknąć ciemnych fal jego włosów […] Przecież to nie ma sensu: mieć nadzieję, że Adrian zainteresuje się Radowanem bardziej niż każdym innym młodym chłopcem!’’).

1 Odsyłam do posta: ,,Paleontologia w fantasy’’.

2 Odsyłam do postów: ,,Mit z Wyspy Wielkanocnej’’, ,,Mity i teorie o Wyspie Wielkanocnej’’ i ,,Mityczne daty w dziejach Oceanii’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Karol IV i duch’’.

4 Odsyłam do posta: ,,Golem’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Faust’’.

6 Odsyłam do postów ,,Lustro’’ i ,,Magiczne zwierciadła’’.

7 Polskim przykładem jest Czarny Pies z Ogrodzieńca.

8 Wiele lat nim przeczytałem to opowiadanie, śniłem o Jakubie Wędrowyczu, który wchodził nocami do domów i naprawiał zabawki ;).

9 Odsyłam do posta: ,,Św. Idzi i jeleń’’.

Oniricon cz. 1075

     Śniło mi się, że:

- myłem wodą okładkę znalezionej książki,

- imię Bruno oznacza mieszkańca Brunei,

- w rozmowie z dziennikarką w studiu telewizyjnym udawałem Stanisława Szura, powiedziałem, że Brunei zostało założone przez Murzynów z Burundi i stroiłem miny, kiedy dziennikarka zapytała mnie dlaczego to robię, odpowiedziałem, że przecież jestem kretynem,

- w CH ,,Galaxy'' w Szczecinie na polecenie Okieny ov Hrosanty zdrapałem sobie strupa, który był kawałkiem przezroczystej folii z plamką krwi,

- oglądałem film, na którym Myszka Mickey chciała naśladować Lenina i agitowała wśród Mongołów do rozpoczęcia rewolucji, zobaczyłem windę wiozącą Marksa, Engelsa i innych twórców komunizmu,

- w moim  mieszkaniu sprzątaczką była stara Ukrainka Teresa, która robiąc porządki w kuchni zjadła ciasto z lodówki,

- wieczorem próbowało się do mnie włamać dwóch złodziei, obaj byli karłami opatulonymi w ciemnoszare szmaty, a ich twarze przypominały pyski żółwi, uciekli spłoszeni hałasem, nie zdoławszy sforsować drzwi, Mama w rozmowie telefonicznej z wujkiem Markusem ov Küjvisem powiedziała, że jednym z włamywaczy mógł być mój dawny kolega, Adrian Żurek, który razem ze mną studiował historię na Uniwersytecie Szczecińskim, zaś wujek odradzał zawiadomienie policji,

- byłem w jakimś kraju Ameryki Południowej, którym rządził król sprawujący władzę autorytarną, był chudym starcem w złotej koronie, który jeździł na wrotkach po indiańskiej wiosce i wydawał rozkazy, sprzymierzył się z USA i był bezwzględny dla opozycji, pisałem o nim wypracowanie,

- w liceum miałem lekcję historii o liberalizmie, w wypracowaniu podzieliłem liberałów  na bliższych prawicy i bliższych lewicy, nauczyciela historii, Ravialusa ov Simajdisa zaliczyłem do tych bliższych prawicy, ponieważ szanował św. Jana Pawła II, tekst wypracowania, będący wstępem do opowiadania fantasy o Czerwonym Liberale zamierzałem umieścić na blogu,

- Maryla Rodowicz, prowadząca teleturniej ,,Wielką Grę'' powiedziała w TV: ,,Czyny mitycznych herosów i dziewic znajdują niestety swoich korespondentów'',

- Henryk IV Burbon wprowadził kanalizację, za co został w 1616 r. zasztyletowany dzień po swojej koronacji,

- w XVIII - wiecznych Prusach wszyscy chłopcy nosili mundurki w postaci ciemnozielonych i piaskowych koszulek,

- po latach spotkałem na sali gimnastycznej Alexandrusa ov Coceleise w obcisłej, czarnej, skórzanej kurtce, który mówił coś o Ukrainie.