,,Hildegarda z Bingen, od 1136 roku przeorysza zakonu benedyktyńskiego w Ruppertsbergu, widelec nazwała diabelskim instrumentem, a jego używanie - według tej późniejszej świętej Kościoła - miało jakoby wyszydzać i irytować Boga. [...] we wczesnym jak i w późnym średniowieczu podstawowym sztućcem, oprócz noża, były własne palce. Widelec upowszechnił się dopiero w wiekach XVI i XVII. Do unikatów zaliczyć trzeba odkrycie drewnianego, trójzębnego widelca w miejscowości Lubsko na Ziemi Lubuskiej, datowanego na drugą połowę XIII lub początek XIV stulecia'' - Hanna Lis, Paweł Lis ,,Kuchnia Słowian czyli o poszukiwaniu dawnych smaków''
Norman Davies pisał w ,,Europie'' o niemieckim biskupie, ganiącym bizantyjską księżniczkę Teofano, matkę cesarza Ottona III za jedzenie widelcem. W cyklu science fiction ,,Oko jelenia'' Andrzeja Pilipiuka XVI - wieczny ksiądz grzmiał przeciwko używaniu widelca na kazaniu w kościele. Powyżej: diabeł Piszczałka z filmu ,,Przyjaciel wesołego diabła'' (1987).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz