Maryja i małże

 

,, [...] w śrdw. sądzono, że małże zapładnia rosa, co służyło za dowód, że Dziewica porodziła Syna [...]'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli'' 

Mucha w mitologii greckiej

 

 ,, [...] Wg późnego mitu gr. śpiewaczka , kochanka Endymiona, została przez zazdrosną boginię księżycową Selene zmieniona w muchę, aby nie mogła jej przeszkadzać w nocnych schadzkach ze śpiącym ukochanym'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli''

 

Złoty most

 

 ,, [...] Złoty most, po którym, wg legendy nm., duch Karola Wielkiego w okresach dobrobytu przekracza Ren pod Bingen (w Nadrenii - Palatynacie), aby pobłogosławić zboża i winnice'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli''

 

Bóg mleka

 

,, [...] W Egipcie powstał nawet specjalny bóg ofiar mlecznych, Iaty, wyobrażany z dzbanem mleka na głowie'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli'' 

Mity i legendy o mircie

 

 ,, [...] Ozdobiona mirtem Afrodyta okazała się piękniejsza od Hery i Ateny (dlatego boginie te nie cierpiały mirtu, podobnie jak rzymska Bona Dea) i otrzymała jabłko Eris od pasterza Parysa. Afrodyta miała ukryć swą nagość w nadmorskim gąszczu mirtowym zaraz po zrodzeniu się z piany morskiej (...). W lidyjskim Temnos Pelops poświęcił jej obraz  z drewna mirtu, aby pomogła mu zdobyć Hippodamię (...). Otwierając uroczystości ku czci swego ojca, Anchizesa, Eneasz mówi nad jego grobem: 'Uciszcie się i wieńczcie gałązkami czoła!' Tak rzekł, mirtem matczynym skroń zdobi dokoła' (...); Eneasz był synem Afrodyty. Mirt był również atrybutem trzech gracji, służek bogini, i jej morskich współrodaczek - nimf morskich, okeanid, nereid, zwłaszcza Tetydy, matki Achillesa. [...]

 

    Kwiat mirtu to, wg legendy muzułm., jedna z trzech rzeczy, które praojciec Adam zabrał ze sobą z raju; pozostałe dwie to kłos pszenicy i daktyle. [...]'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli''

Mity i legendy o miodzie

 

 

,, [...] Miód u starożytnych Greków - eliksir życia, nektar bogów, używany do libacji na równi z wodą, oliwą i mlekiem. Istnieje domniemanie, że nektar i ambrozja były pierwotnie, w epoce skromniejszych gustów, miodem pitnym i kaszą jaglaną.

    Miód - atrybut Dionizosa, którego, jako młodzieńca, w jaskini leśnej doliny Nysa (...) karmiły miodem nimfy; Hekaty, której składano w ofierze miód, psy i czarne jagnięta; miodopłynnego Hermesa, boga mądrej i zręcznej wymowy (...); Artemidy, której składano na rozdrożach miodowe pierniki; takież pierniki składali Ateńczycy Wielkiemu Wężowi, aby nie opuszczał swej pieczary. [...]

    Miód niebiańskim darem rosy (Wergiliusz); uważano, że pszczoły zbierają miód także z rosy niebieskiej. [...]

    Miód w tradycji muzułmańskiej - panaceum; przywraca zdrowie chorym, wzrok niewidomym, życie zmarłym. [...]

 

    Miód Natchnienia w mit. skand. - kto się go napił, zyskiwał mądrość i natchnienie poetyckie'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli''

Migdałowiec w mitologii greckiej

 

 ,, [...] W mit. gr. Filis, królewna tracka, miała poślubić syna Tezeusza, Demofona, króla Aten, który poznał ją i pokochał po powrocie z wojny trojańskiej; przed ślubem powrócił do ojczyzny, aby uporządkować swe sprawy, a gdy jego nieobecność się przedłużała, Filis, myśląc, że ją porzucił, powiesiła się i zmieniła w drzewo migdałowe. Gdy Demofon się zjawił wkrótce potem i objął drzewo w czułym uścisku, okryło się kwieciem'' - Władysław Kopaliński ,,Słownik symboli''