Etymologie cz. 1

,,Sejanus Lucius Aelius, um. 31 po Chr., ulubieniec cesarza Tyberjusza i dowódca pretorjanów, po usunięciu Tyberjusza na Capri, prawie jedynowładca, przygotował zamach stanu; po wykryciu spisku ujęty i stracony'' - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 15 Rewir do Serbja''

,, […] Czasy te opromieniają legendy: o Kraku, jego synach i smoku podwawelskim, o Wandzie co nie chciała poślubić władcy Niemców (Allemanów) i w nurtach Wisły śmierć znalazła, o niegodziwym Popielu i myszach – mścicielkach pomordowanych przezeń stryjów. Ten cykl bajkowy związała tradycja ludowa z epoką historyczną podaniem o Piaście, kmieciu i kołodzieju, założycielu królewskiej dynastji piastowskiej'' - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 13 Polska''

Kagnimir, syn Bożysława, dziewiąty hrabia (graf) Góry to obok Prokosza, Wawela i Smolki, najwybitniejszy dziejopis starożytnej Analapii. Żył za czasów króla Radosława III z dynastii Dalmatydów, kiedy to faraonem był Nefren – Ka. Tak jak Wawel, współczesny Krakowi, Wandzie i Wilkowi I, tak również Kagnimir był kronikarzem nadwornym. Urodził się w rodzinie rycerskiej, a będąc słabym i chorowitym, w przeciwieństwie do swego brata Bogusława, długie godziny pędził wśród ksiąg, w nich szukając natchnienia i pociechy. W młodości został porwany przez wareskich chąsiebników z Nürtu, lecz rodzina zapłaciła okup i powrócił do swego majątku. Ucząc się w chramie Poretinusa – Drzewowida w Lipsku, w analapijskiej prowincji Bliski Zachód, biegle poznał liczne nauki i języki. Oprócz mowy słowiańskiej i starokrasnej, biegle władał w mowie i piśmie językiem greckim, egipskim, chaldejskim, arabskim, a nawet sanskrytem i sineańskim. Napisał ,,Kronikę Analapii'', pisany wierszem ,,Poczet królów Analapii'', oraz ,,Księgę etymologii'', w której wyjaśniał pochodzenie nazw grodów Analapii i innych krain, oraz różnych ras i plemion. Wszystkie te księgi, spisane na pergaminie są przechowywane w Instytucie Badań nad Analapią im. Lecha I w Gnieźnie.

,,Księga etymologii'' Kagnimira hrabiego Góry była niezbędnym źródłem służącym napisaniu tego traktatu, opowiadającego o początkach miast w Polsce i innych krajach. 

O czym traktują ,,Etymologie''?

Dziś skończyłem przepisywać długi tekst ,,Etymologie'' rzekomo napisany przez analapijskiego kronikarza Kagnimira hrabiego Góry, autora ,,Księgi etymologii''. Ów szkic jest częścią czwartego (jeszcze nieukończonego) tomu ,,Wymrocza'' poświęconego obecnej erze trzynastej (od 3 000 p. n. e. do dziś). Postać Kagnimira zaczerpnąłem z polskich legend, a konkretnie z książki Jerzego Strzelczyka ,,Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian''. Wierzących w Wielką Lechię uprzedzam, że prezentowany tu tekst jest wyłącznie fikcją literacką i nie trzeba w niego wierzyć. Inspiracje czerpałem ze słowiańskich legend jak też z zasobów własnej wyobraźni. Szkic z racji swej objętości został przeze mnie podzielony na kilka części.

Legenda o powstaniu Zelandii

,, [...] Odyn osiedlił się na Fionii i wysłał stamtąd Gefjon na poszukiwanie ziemi do osiedlenia. Ta dotarła do Gylfiego, który dał jej ziemię, nadającą się do uprawy. Gefjon udała się wtedy do domu pewnego Olbrzyma (nie wymienionego z imienia) i w związku z nim urodziła czterech synów, wszystkich zmieniła w woły, zaprzęgła do pługa i odciągnęła od Szwecji otrzymany od Gylfiego szmat ziemi, zakotwiczając go naprzeciw położonego na Fionii Odense. W ten sposób powstała wyspa Zelandia. [...]'' - Leszek P. Słupecki ,,Mitologia skandynawska w epoce wikingów''

Legenda o Longobardach

,,Już w tradycji longobardzkiej Frea wspiera Longobardów, a Wotan Wandalów. Gambara, matka legendarnych wodzów Ybora i Agiona, miała uprosić u Friji zwycięstwo Winilów nad Wandalami - wbrew woli Wotana, którego o to samo prosili Wandalowie. Ten obiecał im, że zwyciężą ci, których pierwszych ujrzy wcześnie rano. Za radą Friji Winulowie, wraz ze swymi kobietami, które swe długie włosy ułożyły  na twarzach jak brody, pojawili się o świcie w takim miejscu 'by mógł je zobaczyć Godan, który ma zwyczaj patrzeć przez okno w kierunku wschodnim'. Ten zauważył je i zdziwiony spytał 'kim są ci długobrodzi'. A Frija stwierdziła, że skoro dał im nową nazwę (Longobardowie to 'długobrodzi'), to powinien dać też i zwycięstwo'' - Leszek P. Słupecki ,,Mitologia skandynawska w epoce wikingów''

Ollerus

,,Zdaniem Saksona Gramatyka (...) podczas drugiego wygnania Odyna Ollerus (czyli Ullr) objął po nim władzę nad Asami. Rzecz dzieje się w świecie ludzi, a miejscem akcji jest Bizancjum. Potem wszakże Ollerus został wypędzony i uciekł do Szwecji, gdzie zabili go w końcu Duńczycy. Ponieważ w innej wersji mitu o wygnaniu Odyna władzę nad Asami przywłaszczyć miał sobie niejaki Mithotyn, próbowano utożsamić Ulla z tą jeszcze bardziej niż on enigmatyczną postacią.'' - Leszek P. Słupecki ,,Mitologia skandynawska w epoce wikingów''

Oniricon cz. 195

Śniło mi się, że:

- w marcu spadł deszcz ze śniegiem,

- pod kierunkiem o. Posackiego pisałem pracę o zagrożeniach duchowych, a jakaś kobieta powiedziała mi, że jest on niekompetentny,

- jednym z autorów ,,Fabryki Słów'' jest chłopiec Algol Logan (naprawdę nazywał się Stefan), którego wujek służył w KGB, w tym śnie występował też smok o porożu jelenia, który pilnował aby spod ziemi nie wyszedł potwór,

- posta o Środzie Popielcowej zilustrowałem obrazkami półnagich kobiet,

- zadzwoniłem do ojca Janesa ov Calcium i pytałem go czy jest Żydem, ale on zaprzeczył,

- teozofowie wierzyli, że Księżyc jest sztucznym satelitą Ziemi,

- w XVIII wieku uważano ośmiornice za ludzi, te zaś przystępowały do spowiedzi,

- w sklepie zoologicznym widziałem dwa łuskowce w terrarium; wcześniej marzyłem o tym by mieć w domu nutrię,

- wjeżdżając do Jerozolimy trzeba przejść dwie kontrole graniczne; arabską i żydowską; w czasie tej drugiej jakaś kobieta napluła Żydówce w twarz,

- wrogiem Batmana był Ras - a - Ghul (Głowa Demona),

- Kazimierz Wielki walczył ze św. Joanną d'Arc, która nosiła mini z kolczugi; król przebił ją mieczem,

- w XVIII wieku istniała legenda o plemieniu Szwedów, którzy osiedlili się w Puszczy Amazońskiej, prowadzili tryb życia Indian i jeździli na kolorowo przybranych triceratopsach,

- pewien borsuk służył bogu Freyowi, zwanemu też Ingiem; porzucił swą norę, gdy lis zostawił tam swoje odchody,

- po ukończeniu studiów kontynuowałem naukę w LO w Nowym Jorku; towarzyszyła mi gumowa samica ornitozucha o imieniu Berta, napełniłem jej brzuch ziemią, a wtedy odpadła jej głowa, wówczas wszyscy moi koledzy i koleżanki z LO obchodzili żałobę po zabawce, zaś ziemia w brzuchu Berty zamieniła się w wymiociny, chciałem wrócić do domu autobusem, którym jechali wyznawcy Welesa lub voodoo,

- w powieści ,,Popiół i kurz'' Jarosława Grzędowicza, główny bohater jeździł motorem z zaświatów, od którego biła srebrzysta poświata i miał kierownicę w kształcie krzyża; ów bohater umierał w jakimś klubie nocnym, więc jego była dziewczyna dała mu swoje majtki, aby uratować mu życie, potem zabrali go do szpitala,

- wchodziłem do toalety gdzie było bardzo ciasno i gdzie musiałem się przeciskać między różnymi barierami,

- siedziałem przy stole z nazistą, który uznał mnie za psychopatę, bo byłem zdenerwowany, a ja odparłem, że to Hitler jest psychopatą, on się oburzył, a ja dałem mu do przeczytania polski podręcznik do geografii, w którym był opisany dorobek naukowy Polaków,

- grałem w rosyjskim filmie Polaka, który ciężarówką staranował beczkę obrzydliwie rzadkiej musztardy, potem rozmawiałem z Janesem ov Calcium albo z Jakopasem ov Corso o roli tapira w ,,Opowieściach z Narnii''. 

Balderus i Hotherus

,,W drugiej, duńskiej wersji mitu, opowiedzianej po łacinie przez Saksona Gramatyka (...), następuje zamiana ról pomiędzy Baldrem, tu określanym jako Balderus i Hodem, nazywanym mianem Hotherusa. Większość pozytywnych cech Baldra Sakso przenosi na Hoda, a całość opowieści przybiera kształt awanturniczej sagi o rywalizacji dwóch Wikingów (z których jeden, Balderus, jest półboskim herosem, synem Odyna) o względy atrakcyjnej kobiety, Nanny, która w tej wersji zostaje żoną Hotherusa. Niestety Balderus po tym jak ujrzał Nannę w kąpieli, też zapragnął ją zdobyć. W literackiej wersji Saksona Gramatyka (...) Balder nie jest więc już tak czysty i niewinny. Natomiast Hotherus śmiertelnie rani swego rywala zaczarowanym mieczem - Sakso nic nie wspomina o jego ślepocie, ani o tym, że był bratem Balderusa (...)'' - Leszek P. Słupecki ,,Mitologia skandynawska w epoce Wikingów''