Oniricon cz. 1017

         Śniło mi się, że:

- Norwegia nazywa się po angielsku ,,Norgyst'',

- chodziłem do szkoły razem ze Sławomirą, która wzorując się na Mahomecie zgłębiała chińską wiedzę tajemną, mówiąc mi, że ,,wiedzy trzeba szukać nawet w Chinach'',

- na współczesnej Litwie spotkałem Zosię z ,,Pana Tadeusza'', mieszkającą w dworku, po śmierci Aleksandra Łukaszenki objęła władzę na Białorusi i zaprowadziła demokrację,

- w Empiku czytałem książki jedna po drugiej, bojąc się, że zapomnę ich tytułów,

- byłem wróblem i z innymi wróblami grałem na Ukrainie w grę planszową,

- Stanisław Szur powiedział, że Senegalczycy pochodzą od Ukraińców z Galicji (wymyślone na jawie),

- Rosja testowała w Ugandzie nową rakietę, przez co w Polsce wprowadzono stan podwyższonej gotowości bojowej i modlitwy o pokój w kościołach, zamierzałem napisać na blogu, że Putin może sobie wsadzić nową rakietę w rzyć,

- dowiedziałem się od księdza proboszcza, że papież Franciszek jest ciężko chory i miałem mieszane odczucia z powodu jego wypowiedzi o wojnie na Ukrainie,

- w ,,Niekończącej się historii'' Michaela Endego czytałem o zielonym smoku, który zesłał powódź na Eden,

- byłem na zajęciach z panią psycholog, która przyniosła gromadkę żywych kotów z Korei Północnej, niektóre z nich przypominały małe pantery, uczestnicy zajęć mieli pieszczotami skłonić je do tego, by przestały wierzyć w północnokoreańską i rosyjską propagandę, polubiłem te zwierzęta i uznałem, że to nie ich wina, że urodziły się w totalitarnym kraju,

- pani psycholog pokazała mi zdjęcie Fidela Castro, przedstawiony na nim kubański dyktator zżółkł, stracił brodę, a jego nos wyglądał jak nozdrza szympansa,

- znalazłem w piwnicy książkę o zaletach karmienia piersią, napisaną przez moją zmarłą w 2023 r. ciocię, Ursulę ov Sieniticę, zamierzałem ją zrecenzować na blogu, znalazłem też zbiór artykułów medycznych autorstwa jej syna, Andreusa,

- wczesną wiosną USA zostały zniszczone przez gigantyczną powódź, niedobitki Amerykanów przestały interesować się ekologią z wyjątkiem zespołu strażników parków narodowych, którzy uważali, że ekologia wciąż jest ważna, zobaczyłem usiłującego wyjść z rzeki jelenia wapiti, pod którym lód się załamał,

- znalazłem mem, na którym Chiny (,,czad'') martwiły się, że Tybet odzyska niepodległość z pomocą Nepalu i Bhutanu, podczas gdy J. K. Rowling (,,dziewica'') troszczyła się tylko o to, by ,,Harry Potter'' nie został potępiony przez Kościół,

- Pieter ov Petrux był nieślubnym synem cioci Ursuli ov Sienitiki,

- w Tajlandii widziałem półnagich mężczyzn tworzących żywą, obracającą się swastykę, figura była ustawiona pionowo, a tworzący ją ludzie wchodzili sobie na ramiona, jeden z nich nie chciał współpracować i cieszył się powodzeniem wśród kobiet,

- Borysow był synem ostatniego cara Rosji, żyjącym w XXI wieku, przypominał wyglądem Tarzana i nosił przepaskę z czarnych spodni, nie mówił tylko wydawał małpie odgłosy i skakał po wielkich, jasnoniebieskich piłkach zakończonych prawosławnymi krzyżami. 

Arkaim

 

,,Arkaim to ojczyzna większości współczesnych ludzi w Azji i częściowo w częściowo w Europie’’ - Giennadij Zdanowicz w 2005 r. podczas spotkania z Putinem

Arkaim jest stanowiskiem archeologicznym na południowym Uralu, w okolicach Czelabińska w Rosji. W 1987 r. sowiecki archeolog Giennadij Zdanowicz (1938 – 2020) odkrył w tym miejscu budowlę (obserwatorium astronomiczne lub ruiny miasta) zbudowane na planie koła i swastyki. Znalezisko pochodzi z ok. 2150 – 1650 p. n. e. i jest pozostałością wczesnej indoeuropejskiej kultury Sinaszta – Pietrowka.

Arkaim jest nazywane ,,rosyjskim Stonehenge’’ i tak megality z Wielkiej Brytanii jest tematem wielu fantastycznych teorii.

W mitologii Czesława Białczyńskiego nazywane jest Arkajamą i Grodem Wiedzy. Zamieszkiwali je ,,górowie – gorynicze’’, którzy nauczali wszystkie rodzaje kapłanów pogańskich Słowian. Badali Kosmos i wpływy ciał niebieskich na ludzi i przyrodę (astrologia). Znali sztukę metalurgii (wytopu i obróbki brązu), lecznictwa, magii, geometrii, numerologii, symbolikę pisma i tajemnice trucizn. Nie zapisywali swoich nauk, ani nie głosili ich publicznie. Zamiast tego przekazywali je ustnie wybranym uczniom. Sprawowali też tajne obrzędy (tzw. arkana). To właśnie w Arkaim zrodziły się indyjska ,,Rygweda’’ i perska ,,Awesta’’. Zaratusztra (Białczyński nadał mu słowiańskie imię Żar – zdusz) wykradł z Arkaim taje (tajemne pismo) co doprowadziło do wybuchu wojny między Scytami a Persami. Za spisanie ,,Awesty’’, dotąd przekazywanej ustnie, został zamordowany przez Czaropanów. W późniejszych wiekach kontynuatorką dziejowej misji Arkaim było słowiańskie sanktuarium w Arkonie na wyspie Ranie (ob. Rugii).

Uznawane jest za mityczną prakolebkę Ariów (Airanem Waedżo). Jako święte miejsce traktują je rosyjscy rodzimowiercy, zoroastrianie i epigoni malarza, podróżnika i okultysty Nikołaja Roericha (1874 – 1947). Ich zdaniem Ariowie wywodzą się z Dalekiej Północy i dopiero później podjęli wędrówki na południe (przypomina to nieco fantazje R. E. Howarda o pochodzeniu rasy białej z Hiperborei). Odbywane są wręcz pielgrzymki do tego miejsca. Szukający przebaczenia kierują się na Górę Skruchy, zaś spragnieni szczęścia na Górę Miłości. Kobiety spacerujące po Męskim Lesie spodziewają się zyskać na atrakcyjności w oczach mężczyzn. Praktykowane są tam rytuały rzekomo spełniające wszystkie życzenia. W tym celu należy wejść nago, a przynajmniej boso do kamiennej spirali. Obecna w tym miejscu lecznicza energia jest rzekomo skuteczna przy chorobach skóry. Istnieje też wierzenie, że na Błogosławionej Górze, porośniętej krzywymi drzewami, istnieje ryzyko popadnięcia w obłęd. Rzecz jasna zainteresowanie pogan Arkaim nie podoba się Cerkwi prawosławnej.

Zdaniem rosyjskich zoroastrian jest to miejsce narodzin twórcy ich religii, proroka Zaratusztry (XIII – VI wiek p. n. e.).

Według współczesnej legendy Jezus Chrystus przebywał na pobliskiej Górze Rozumu.

Niektórzy identyfikują Arkaim z Asgardem z mitologii skandynawskiej.

Arkaim jest kojarzone z występowaniem niewyjaśnionych zjawisk takich jak UFO. Pewna studentka archeologii spotkała tam jakoby duchy zmarłych, które przekazały jej wiele tajemnic. W końcu sama została uznana za chorą psychicznie (fot. za: sadistic pl.). Dochodziło tam do niewyjaśnionych zniknięć, zaś pewną dziewczynę i jej dwóch przyjaciół goniły tajemnicze światła. Niektórzy uważają, że w miejscu tym znajduje się portal prowadzący do innej rzeczywistości.  

W 2005 r. Władimir Putin, spotykający się z Giennadijem Zdanowiczem podjął pierwszą próbą propagandowego zawłaszczenia Arkaim jako rzekomej kolebki ,,ruskiego miru’’. Nacjonaliści nazywają je ,,miastem rosyjskiej chwały’’ i ,,najstarszym słowiańsko – rosyjskim miastem’’. Nie jest pierwszy ani ostatni przypadek w historii, kiedy to zbrodniczy reżim próbuje legitymizować się za pomocą odkryć archeologicznych. W rzeczywistości Arkaim istniało na długo przed etnogenezą Słowian, nie mówiąc już o powstaniu narodu rosyjskiego.

Świątynia Zdrowia

 

,, [James] Graham zapoczątkował szereg mód zdrowotnych, takich jak 'kąpiele ziemne' wymagające zakopania pacjenta w ziemi po szyję, gdzie ukoronowaniem całego rytuału była 'Świątynia Zdrowia'. W okresie swej świetności 'Świątynia Zdrowia' dziennie przyciągała 200 pacjentów pragnących odzyskać utraconą męskość. Zakład położony w modnej londyńskiej dzielnicy Pall Mall i otwarty w 1781 roku, dysponował szeregiem pokojów, bogato zdobionych i pełnych skąpo ubranych kobiet, do których prowadzono klientów. Mężczyźni, którzy cierpieli na trudności w małżeństwie i których było stać na zapłacenie horrendalnej ceny (50 funtów, czyli około 7000 dzisiejszych funtów za noc), mogli w nich zaznać wątpliwych dobrodziejstw 'niebiańskiego łoża'. Nad wspaniałym meblem unosił się baldachim, a naokoło biegły lustra. Cicha muzyka, korzenne aromaty i westalki przyodziane w białe szaty wabiły pacjentów do środka. Dwie gigantyczne butelki lejdejskie ładowały mosiężne pręty, które wiodły elektryczność do 'ognistego smoka'. W 1784 roku, mimo poparcia arystokratycznych mecenasów, Graham zbankrutował'' - Kathryn Harkup ,,Przepis na potwora. Jak z odkryć naukowych narodził się Frankenstein''

 

Kult Iblisa

 

,,Również sufi Szah 'Abdul Latif (1689 - 1752) z Sindu nawoływał swoich czytelników, aby oddawali cześć Iblisowi (czyli Szatanowi) jako jedynemu prawdziwemu kochankowi (...). Szacunek dla Iblisa w kręgach sufi nie ma nic wspólnego z satanizmem. Sufi powoływali się na tradycję koraniczną, według której Iblis to jedyny prawdziwy monoteista; po stworzeniu przez Allaha człowieka tylko on (mimo rozkazu Boga) nie złożył mu pokłonu, twierdząc, że cześć oddaje tylko Bogu (...). Za pychę i nieposłuszeństwo wobec Boga został strącony z Raju. Ten motyw jest dla islamu bardzo istotny, ponieważ Koran wspomina o nim pięciokrotnie (...). Obraz Iblisa we Wprowadzeniu 'Ajn al - Qudata al - Hamadaniego przypomina obraz Śiwy wygnanego po klątwie z niebios; wałęsa się po ziemi jako 'szalony kochanek' (...)'' - Jacek Sieradzan ,,Szaleństwo w religiach świata'' (przypis 3007 na str. 723). 

W recenzowanym na tym blogu zbiorze opowiadań heroic fantasy Henry'ego Kuttnera ,,Elak z Atlantydy'', Eblis (inna forma zapisu imienia Iblis) był jednym z bóstw czczonych na Atlantydzie. 

Mahomet i trzy boginie

 

 

,,Według Koranu (53.13 - 18) Mahomet miał w wizji wznieść się do siódmego nieba, czyli granic Raju. Tam ujrzał trzy bóstwa żeńskie: Lat, Uzzę i Manat, które czczono w Ka'abie jako tzw. córy Allaha, te same, z których późniejsza tradycja islamska uczyniła demoniczne, żeńskie dżiny. Zdaniem wybitnego koranisty M. Watta, Mahomet w proroczej ekstazie - po znajdujących się w Koranie słowach 'Czy widzieliście Al - Lat i Al - Uzza, i Manat, tę trzecią' (...) - wypowiedział wówczas jeszcze (pod rzekomą demoniczną inspiracją), później usunięte z Koranu, słowa: 'istnieją wysoko wznoszące się (= bóstwa), na których wstawiennictwo trzeba liczyć!' Te słowa, stanowiące kamień obrazy dla rygorystycznego monoteizmu, znane powszechnie jako tzw. 'szatańskie wersety', nawiązują do wspomnianych bóstw żeńskich. Następnie tekst mówi: 'Czy wy możecie mieć mężczyzn, a On (= bóg) jedynie kobiety? Byłoby to podziałem niegodziwym' (...). Watt twierdzi, że te słowa Mahomet musiał wypowiedzieć publicznie w proroczym natchnieniu, gdyś inaczej nikt nie ośmieliłby się ich zapisać. Zdaniem T. Andrae (...) Mahomet sądził przez pewien czas, że owe żeńskie bóstwa są aniołami, o czym może świadczyć kilka fragmentów Koranu, m. in.: 'Zaprawdę ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne, nazywają aniołów imionami żeńskimi' (...)'' - Jacek Sieradzan ,,Szaleństwo w religiach świata'' (przypis 2908 na str. 716 - 717)

 

 

Zachęcam do przeczytania recenzji ,,Szatańskich wersetów'' dostępnej na tym blogu. 

Przeszczep serca w starożytnych Chinach

 

,,Według starożytnych Chińczyków pierwszego podwójnego przeszczepu serca dokonał chirurg  Tsin Yue - Jen w IV wieku p. n. e. Jego pacjentami było dwóch żołnierzy, z których jeden miał być silny duchem, a drugi wprost odwrotnie. Tisn Yue - Jen znieczulił ich i wymienił im serca, korygując w ten sposób brak równowagi temperamentów'' - Kathryn Harkup ,,Przepis na potwora. Jak z odkryć naukowych narodził się Frankenstein''

,,Bogowie Germanów''

 

,, […] zaśpiewał o narodzinach Odyna. Powiedział, że przyszły trzy norny, że dwie pierwsze zapowiedziały dziecku wielkie szczęście i że trzecia w złości rzekła:

- Chłopiec nie będzie żył dłużej niż ta świeca, płonąca obok.

Wtedy rodzice mieli ugasić świece, aby mały Odyn nie umarł. Olaf Trygvason nie dał wiary opowieści, przybysz powtórzył, że to prawda, sięgnął po jakąś świecę i ją zapalił. Patrząc na płomień, starzec powiedział, że już na niego pora i opuścił dwór. Gdy świeca się dopaliła, postanowiono poszukać przybysza. Kilka kroków od domu króla Odyn umarł’’

 - Jorge Luis Borges ,,Odyn’’ (przekład Ryszarda Derdzińskiego) ¹.

 

Georges Dumezil (1898 – 1986), syn generała i wnuk bednarza był francuskim filologiem, wybitnym badaczem mitologii indoeuropejskich (indyjskiej, rzymskiej, germańskiej i osetyjskiej). Do jego koncepcji odwoływał się min. Aleksander Gieysztor (1916 – 1999) w ,,Mitologii Słowian’’. Po zakończeniu I wojny światowej osiadł w Polsce, gdzie pracował jako lektor języka francuskiego na Uniwersytecie Warszawskim. To właśnie wtedy nauczył się języków polskiego i rosyjskiego. Później zamieszkał w Turcji, gdzie zainteresował się osetyjskim ,,Eposem o Nartach’’. To właśnie Dumezil zwrócił uwagę świata nauki na Osetyjczyków i ich mitologię. Po II wojnie światowej lewak, Carlo Ginzburg (ur. 1939), znany jako autor ,,Sera i robaków’’ oskarżył go fałszywie o propagowanie nazizmu. Wówczas Dumezil powołał się na Marca Blocha (1886 – 1944) ², francuskiego historyka pochodzenia żydowskiego, który pozytywnie oceniał jego prace.

W marcu 2024 r. przeczytałem zbiór esejów Georgesa Dumezila ,,Bogowie Germanów. Szkice o kształtowaniu się religii skandynawskiej’’ (franc. ,,Les dieux des Germains, essai sur la formation de la religion scandinave’’) z 1959 r. Jest to pierwszy przekład polski, autorstwa Anny Gronowskiej, ze wstępem prof. Jacka Banaszkiewicza, który ukazał się nakładem wydawnictwa ,,Replika’’.

Autor sformułował teorię trójpodziału funkcji bóstw i herosów, który uważał za charakterystyczny dla wszystkich ludów indoeuropejskich. Funkcjami tymi były władza, walka i płodność/ bogactwo.

Odyn był królem boskiego szczepu Asów, wojownikiem, magiem i poetą. Niemiecki kronikarz Adam z Bremy (ok. 1050 – po 1081) tłumaczył jego imię jako ,,furor’’ (szał). Panowaniu Odyna podlegali budzący grozę berserkowie (pierwowzór olbrzymów stalo z mitologii lapońskiej) i raj poległych wojowników, zwany Walhallą. Czasem aby dostać się do tych zaświatów, zamiast śmierci w boju wystarczył znak Odyna wycięty włócznią na ciele, bądź zgon przez powieszenie. Autor odrzucał teorię upatrującą pierwowzór Walhalli w rzymskim Koloseum, na którego arenie walczyło wielu gladiatorów z Germanii. Uważał też, że Odyn mógł być znany wśród Gotów pod innym imieniem (np. Gautr). Islandzka ,,Ynglinga saga’’ przedstawia zeuhemryzowaną wersję mitu. Według tego źródła, Asowie byli rodem przybyłym z Azji. Sam Odyn został w nim ukazany jako potężny, lecz śmiertelny król władający magią.

Funkcję wojownika pełnił Thor, syn Odyna. Zabijał olbrzymy potężnym młotem Mjölnirem. Posiadał też magiczny pas i rękawice. Był niezwykle porywczy i żarłoczny co dobrze widać w micie o kradzieży jego młota przez olbrzyma Thryma. Patronował wikińskim wojownikom, jednak w mitach lapońskich i w szwedzkim folklorze stał się dobrodusznym rolnikiem. Stanowi to nawiązanie do jego roli boga burzy, a więc też dawcy deszczu, niezbędnego do uprawy ziemi.

Płodność była domeną drugiego boskiego szczepu, Wanów.

Njord był bogiem morza, znanym z nieudanego małżeństwa z górską olbrzymka Skadi (od jej imienia wywodzi się nazwa Skandynawia). Zdaniem Autora wczesną formą Njorda była germańska bogini Nertus, opisana w ,,Germanii’’ Tacyta. Poruszała się rydwanem zaprzężonym w krowy i składano jej ofiary z utopionych niewolników.

Frej, nazywany też Ingvim, był młodym i jurnym bogiem, przedstawianym z dużym penisem. Adam z Bremy opisał jego świątynię w Uppsali, gdzie czczono go poprzez orgie. ,,Ynglinga saga’’ przedstawia go jako założyciela Uppsali i pierwszego króla Szwecji. Tytułowi Ynglingowie byli królewskimi potomkami Freja – Ingviego.

Freja była boginią miłości i prokreacji, siostrą i kochającą żoną Freja. Poszukiwała roniąc złote łzy. Loki oskarżał ją o bycie rozpustnicą, puszczającą się min z elfami. Jednak ta sama Freja stanowczo protestowała, nie chcąc być żoną Thryma.

Początkowo Asowie i Wanowie walczyli ze sobą, trochę tak jak wojowniczki i junacy w czeskiej legendzie (porównanie Jacka Banaszkiewicza). Potem zawarli pokój, niezbędny dla zachowania równowagi we wszechświecie. Przypieczętowali go plując do misy. Z ich plwocin zrodził się Kwasir, najmądrzejszy z ludzi. W czasie jednej z wędrówek został zabity przez dwa karły, które użyły jego krwi do przyrządzenia Miodu Poezji…

Autor wskazał również na obecność w indoeuropejskich mitach archetypowych postaci cyklopa/ ślepca i jednorękiego (w rzymskich legendach byli nimi bohaterscy Horacjusz Kokles i Mucjusz Scewola).

W mitach skandynawskich pierwszy archetyp reprezentują Odyn (poświęcił oko za łyk wody ze źródła Mimira dającego mądrość) i Höd, ślepy brat Baldra. Loki wykorzystał jego kalectwo do zabicia powszechnie kochanego Baldra jemiołą.

Jednorękim był natomiast bóg wojny Tyr. Stracił dłoń odgryzioną przez wilka Fenrira, spętanego magicznym łańcuchem.

Cieszę się, że ta cenna i ciekawa pozycja klasyka religioznawstwa porównawczego ukazała się wreszcie w Polsce ;).

1 Cały tekst można przeczytać na blogu ,,Tolknięty’’ Ryszarda Derdzińskiego (post ,,O narodzinach Odyna’’ z 20 września 2015 r.

2 Odsyłam do posta: ,,Królowie cudotwórcy’’.