,,Książę Persji: Piaski czasu''

 

W sierpniu 2024 r. obejrzałem po raz drugi amerykański film fantasy ,,Książę Persji: Piaski czasu’’ (ang. ,,Prince of Persia: The Sands of Time’’) z 2010 r. w reżyserii Mike Newella (ur. 1942). Został zrealizowany na podstawie popularnej gry komputerowej ,,Prince of Persia’’.

Akcja rozgrywa się w umownie potraktowanym wczesnym średniowieczu w imperium perskim przed podbojem arabskim. Tytułowe piaski czasu to sztylet z klepsydrą zawierającą piasek, pozwalający cofać czas o minutę i tym samym zmieniać przeszłość. Piasek pochodził z pustynnej burzy, zesłanej przez bogów w celu wygubienia grzesznej ludzkości. Ocaliła ją jednak modlitwa małej dziewczynki. Sztylet był przechowywany w świętym mieście Alamut (w średniowiecznych legendach nazywała się tak siedziba Starca z Gór i asasynów). Nizam, brat króla Persji, Szaramana zamierzał zdobyć sztylet. Z jego pomocą chciał cofnąć czas i tym razem powstrzymać się od ratowania brata, zaatakowanego na polowaniu przez lwicę. Wówczas sam zostałby królem.

Tytułowy bohater, sierota Dastan został adoptowany w dzieciństwie przez króla Szaramana. Wyrósł na odważnego wojownika i kochał swych królewskich braci, Tusa i Garsiva. W wyniku intrygi stryja, musiał uciekać, fałszywie oskarżony o zabójstwo króla za pomocą zatrutej szaty (motyw tego narzędzia zbrodni pochodzi z mitologii greckiej i legend arturiańskich). Tułał się po obrzeżach imperium razem ze zbiegłą branka, księżniczką Taminą z Alamutu. Ścigali ich asasyni, posiadający władzę nad wężami (ukazani jako tajne służby imperium perskiego, reaktywowane przez Nizama). Jeden z asasynów nieprzypadkowo miał niebieskie oczy, budzące zabobonny lęk w kulturze Bliskiego Wschodu.

Film oceniam jako bardzo dobry (zrealizowano go jeszcze przed nastaniem obecnego kryzysu kina fantastycznego). Uwagę zwracają w nim dyskretne nawiązania do naszych czasów np. ,,drobny przedsiębiorca’, szejk Amar, utyskujący na wysokie podatki czy aluzja do przyczyn wojny w Iraku z 2003 r. (Nizam kłamał, że Alamut wytwarza broń do walki z Persją).

Śmierć Ariusza

 

,,Współczesne Newtonowi relacje historyków jeszcze wyostrzyły czarno - biały obraz wydarzeń z IV wieku. William Cave pisał, że Ariusz był z urodzenia Libijczykiem, a jest to kraj 'obfitujący w monstrualne i nienaturalne wytwory'. Był człowiekiem o 'subtelnym i wszechstronnym dowcipie, miał jednak burzliwy i niespokojny umysł, co ukrywał pod zwodniczą maską świętości'. O śmierci Ariusza w latrynie napisał: 'los zdrajcy i odstępcy Judasza stał się jego udziałem', a jego zwolennicy, 'dziwnie zaskoczeni tym wypadkiem', starając się jak mogli, ukryć wstyd i strach, jaki budziła śmierć tak niesławna, uciekli się do swego starego wybiegu: kłamstw i fałszu, utrzymując, że śmierć jego spowodowana była 'czarami i sztuką magiczną'. Co do oskarżeń o magię, obie strony nie pozostawały sobie dłużne. Już współcześni oskarżali Atanazego o uprawianie czarów, według jednej z wersji miał on trzymać u siebie w celach magicznych uciętą rękę Arseniusza'' - Jerzy Kierul ,,Newton''

Oniricon cz. 1051

         Śniło mi się, że:

- spotkałem dziewczynę zamienioną w jenota, która szła po torach kolejowych,

- byłem Japończykiem i odwiedziłem w szpitalu swoją córkę, która jadła skradzionego kurczaka,

- bohater programu ,,Rolnik szuka żony'' poślubił uczestniczkę ,,Hotelu Paradise'',

- byłem laureatem Literackiej Nagrody Nobla, złożonej z paczki słodyczy, odwiedziłem Andrzeja Sapkowskiego w jego mieszkaniu, które dzielił ze stadem kotów, pokazałem pisarzowi swoją książkę ,,Wymrocze'', on zaś zaproponował naniesienie poprawek,

- Dariusz Kwiecień ujrzał nad torami kolejowymi unoszącą się twarz dziewczyny, która zamieniła się w plamę mleka,

- kiedyś strzelałem do homoseksualistów, UWAGA: To tylko sen, nie namawiam do mordowania kogokolwiek,

- Stanisław Szur powiedział, że bycie profesorem polega na drapaniu się po głowie (wymyślone na jawie),

- groziłem długim, cienkim nożem otyłemu i trupio blademu homoseksualiście, który próbował przekonać mnie do bycia socjalistą,

- chciałem, aby ludzie byli mali jak myszy i ryjówki, mając nadzieję, że wówczas będą bardziej honorowi,

- czytając ,,Talmud'' współczułem bluźniącym Żydom, że byli prześladowani,

- w ,,Kronice'' Thietmara czytałem o gryfach,

- Maryja poprosiła św. Huberta, aby przyniósł Jej uciętą, upieczoną głowę kangurzycy na kanapkę,

- byłem w Pałacu Kultury i Nauki, przekształconym w centrum handlowe, korzystałem z toalety i zniechęciłem się do pomysłu polskich patriotów, chcących wysadzić budowlę w powietrze, sam porzuciłem zamiar jej podpalenia,

- Maksim Litwinow przeniósł się do XV wieku, kiedy jako litewski rycerz - rybak Gienko z Przerośli walczył z Krzyżakami,

- Władysław Jagiełło narzekał na polskich biskupów snujących intrygi, kiedy potrzebował rady, kładł się na trawie i wsłuchiwał w syk węży, podobnie postępował Zawisza Czarny,

- napisałem ,,Rotę czarodziejów'' śpiewaną w Hogwarcie, w której padły słowa: ,,Nie damy by nas gnębił egzorcysta - wróg, tak nam dopomóż Rogaty Bóg!'', wówczas Alexandrus ov Coceleise, cały ubrany na czarno przypomniał mi, że rota znaczy przysięga, ja zaś zawstydziłem się podgryzania J. K.  Rowling,

- w ciemnej piwnicy żyły dwa olbrzymie, czarne węże o żółtych oczach. 

Refleksja polityczna cz. 79

 Sebastian Mikosz, nowy prezes Poczty Polskiej planuje wprowadzić zakaz sprzedaży dewocjonaliów i książek religijnych na poczcie. W Polsce wciąż jeszcze mieszka wielu katolików zaś do zakupu wyżej wymienionych przedmiotów nikt wyborców KO nie przymusza. Ręce precz od Kościoła i od Polski!

Arystoteles o kolorach

,,Od starożytności uważano biel za barwę najczystszą, najprostszą i niezłożoną. Według Arystotelesa barwy chromatyczne powstawać miały w wyniku zmieszania bieli i czerni w odpowiednich proporcjach. Można więc ułożyć wszystkie barwy według zawartości bieli i czerni na pewnej skali: za bielą znajdowała się barwa żółta, następnie czerwona (purpurowa), fioletowa (szkarłatna), zielona, niebieska i wreszcie czarna. Szczególnie harmonijne barwy odpowiadać miały prostym proporcjom liczbowym  bieli i czerni, np. 3:2 albo 3:4. W ten sposób skala barw przypominała skalę muzyczną, gdzie istotne były proporcje matematyczne'' - Jerzy Kierul ,,Newton''

 

W obronie Lindgren

 

Ostatnio pisarka i tłumaczka Renata Lis zaatakowała ,,Dzieci z Bullerbyn’’ Astrid Lindgren. Lewaczce i lesbijce nie podoba się, że tytułowe dzieci są … szczęśliwe. Nikt ich nie krzywdzi (żaden pedofil, czy stosujący przemoc rodzice), ani nie przechodzą żadnych traum. Uważa, że jest to nieodpowiednia lektura dla dzieci doświadczonych przez los.

To smutne, że p. Lis przeszkadzają szczęśliwe dzieci w książce i woli, aby działa im się krzywda. Jeśli sama miała traumatyczne dzieciństwo, to szczerze współczuję. Jej tok myślenia przypomina mi zachowanie incela, którego kiedyś znałem. Ten młody mężczyzna reagował gniewem ilekroć słyszał o miłości kobiety i mężczyzny.

Zainteresowanych twórczością Astrid Lindgren odsyłam do postów – recenzji: ,,Szwedzka Narnia, czyli ‘Bracia Lwie Serce’’, ,,Mio, mój Mio’’, ,,Nils Paluszek’’ i ,,Ronja, córka zbójnika’’.

Cromwella diabli wzięli

 

 

,,Dzień śmierci Cromwella we wrześniu 1658 roku zapisał się w historii również dzięki niepotykanej wichurze - rojaliści mówili, że to diabły upomniały się o duszę uzurpatora'' - Jerzy Kierul ,,Newton''