Oniricon cz. 1076

     Śniło mi się, że:

- Klaudiusz Ptolemeusz był Irlandczykiem,

- Andora straciła część terytorium na rzecz Liechtensteinu,

- w moim opowiadaniu słowiańska rodzina z Analapii miała w chacie oswojonego tchórza,

- Putin leciał samolotem nad Polską, z powodu choroby pocił się czarnym szlamem, stracił kontrolę nad maszyną i zginął gdy samolot uderzył w ziemię, ucieszyłem się z tego i pomyślałem, że gdybym dorwał Putina żywego, torturowałbym go nożem,

- spotkałem Jacka Piekarę pracującego jako kasjer w szczecińskiej ,,Biedronce'', pisarz zgorszył się, że kupiłem wodę mineralną ,,Żywiec'', powiedziałem mu, że czytałem o tej wodzie w jednym z jego opowiadań, w których jej picie było powodem do wstydu, chciałem porozmawiać z Piekarą, miałem jednak świadomość, że jestem w sklepie, a nie na konwencie,

- wielogłowa czarownica Żalmauys Kempir z Kazachstanu, siostra Baby Jagi, wpatrywała się we mnie bursztynowymi oczami jakby chciała mnie zjeść,

- Marta Lokje zabiła zmiennokształtnego potwora ze Steytlerville w RPA i została z tego powodu oskarżona o rasizm (sen zrekonstruowany),

- Jena ov Blackeyova została królową białego plemienia z Japonii,

- nimfa z Nullarbor pochodziła od Lechitów przybyłych do Australii w czasach Bolesława Śmiałego,

- zadawałem Putinowi ciosy nożem, nazywając go gnojem,

- niemiecki zoolog Rudolf, mający rudą czuprynę i wąsy, odkrył w Kongu olbrzymiego, wodnego żółwia, którego nazwał ndendecki,

- biała dziewczynka w białej sukience zamieniła się w dorosłego Murzyna, ulepiła z gliny kolorowe figurki wojowników i o zachodzie Słońca ustawiła je na sawannie,

- chciałem przywrócić Chanat Krymski,

- ,,Lepszy hryć niż nic'' - powiedział włoski król Dżenaro i na polowaniu w lesie zastrzelił z łuku hrycia, czyli żółwia morskiego z ośmioma płetwami,

- Mojżesz Pilzstein, karczmarz z Pawlaczycy powiedział przy jakiejś okazji, że jest Żydem,

- po afrykańskiej sawannie chodziła dolna połowa ciała białego mężczyzny, stwór spotkał chodzące samopas nogi białej dziewczynki i pożarł je,

- jako dorosły człowiek słuchałem na rekolekcjach zakonnika, opowiadającego o świętych, którzy biczowali się i nosili włosienice i zastanawiałem się czy Jezus chce abym i ja tak czynił, rekolekcje odbywały się w piwnicy o białych ścianach, uczestniczące w nich kobiety i mężczyźni mieli na sobie tylko włosienice, rekolekcjonista przypominał wyglądem o. Rainiero Cantalamessę i zastanawiałem się czy nim nie jest. 

,,Najstarsze świadectwa o Słowianach''

 

Prof. Marian Plezia (1917 – 1996) był polskim filologiem klasycznym i mediewistą. Napisał min. ,,Kronikę Galla na tle historiografii XII wieku’’, ,,Od Arystotelesa od Złotej legendy'', ,,Scripta minora: łacinę i Wincentego Kadłubka’’, ,,Dookoła sprawy świętego Stanisława: studium źródłoznawcze’’, ,,Słownik łacińsko – polski’’ i ,,Słownik łaciny średniowiecznej w Polsce’’ ¹. Przełożył z łaciny ,,O poezji doskonałej czyli Wergiliusz i Homer’’ Macieja Kazimierza Sarbiewskiego i ,,Złotą legendę’’ bł. Jakuba de Voragine ². Był Kawalerem Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1964), laureatem przyznawanej przez KUL Nagrody im. Księdza Idziego Radziszewskiego za rok 1980, zaś prywatnie – wujem dominikanina, o. Jana Góry (1948 – 2015).

W grudniu 2024 r. przeczytałem jego pracę ,,Najstarsze świadectwa o Słowianach’’ z 1947 r. Jest to antologia starożytnych i wczesnośredniowiecznych tekstów źródłowych wraz z ich krótkim omówieniem. Stanowiła pierwszy tego typu zbiór w dziejach polskiej nauki. Uwzględnieni zostali w niej: Herodot (ok. 484 p. n. e. - 426 p. n. e.) ³, Pliniusz Starszy (23 – 79) ⁴, Tacyt (ok. 55 – 120), Klaudiusz Ptolemeusz (ok. 100 – ok. 168), rzymska mapa Tabula Peutingeriana (IV w. n. e.), Priskos z Panion (V wiek n. e.), Pseudo – Cezariusz (V – VI wiek), fragment ,,Historii gockiej’’ Jordanesa (VI wiek) oraz fragmenty ,,Historii wojen’’, ,,Historii sekretnej’’ i ,,O budowlach’’ Prokopiusza z Cezarei (ok. 490 – ok. 562).

Herodot opisał w kontekście wyprawy perskiego króla Dariusza I Wielkiego przeciw Scytom, plemię Neurów, żyjące na terenach dzisiejszego Wołynia. Sceptycznie odniósł się do pogłosek przypisujących im zdolność okresowej przemiany w wilki. Neurowie byli zmuszeni do opuszczenia swych ziem z powodu plagi żmij i znaleźli schronienie na ziemiach plemienia Budynów. Herodot pisał również o Androfagach, plemieniu kanibali oraz o ludzie Melanchlajnów, ubierających się wyłącznie na czarno. Ci ostatni byli pierwowzorem Burów Czarnosiermężnych z mitologii Czesława Białczyńskiego ⁵.

Pliniusz Starszy, podobnie jak inni autorzy starożytni, nie widział o istnieniu Półwyspu Skandynawskiego. Traktował Bałtyk jako cześć Oceanu Germańskiego (Morza Północnego), usianą licznymi wyspami. Na jednej z nich żyli Hippopodzi, plemię ludzi z końskimi nogami. Inną zamieszkiwali Fanezjanie, potrafiący latać na swych olbrzymich uszach. ,,Historia naturalna’’ wspomina również fikcyjne Góry Ryfejskie, Morze Amalchijskie (Amalchiańskie), niezidentyfikowana do dzisiaj wyspę Baltię i rzekę Parapanisus.

Tacyt wśród wschodnich sąsiadów plemion germańskich wymienił Etionów. Obdarzeni zostali w jego relacji cechami wręcz baśniowymi, mieli bowiem ludzkie twarze i zwierzęce ciała. Zwracam uwagę, że zadaje to kłam twierdzeniom turbolechitów, utrzymujących, że Rzymianie wszystkie ludy barbarzyńskie nazywali Germanami.

Klaudiusz Ptolemeusz pisał o ludzie Stawanoi, utożsamianym niegdyś ze Słowianami ze względu na podobieństwo nazwy. (Stąd właśnie pochodzi tytuł mojego utworu fantasy ,,Listy stawanoiskie’’ dostępnego na tym blogu :). Plezia pominął fragment mówiący o mieście Calisia, przez długi czas identyfikowanym ze współczesnym Kaliszem.

Priskos z Panion wziął udział w poselstwie do Attyli, władcy Hunów, obozującego w Panonii (tereny dzisiejszych Węgier). W jego relacji zwraca uwagę napój ,,medos’’, nasuwającym skojarzenia z miodem, bardzo popularnym wśród dawnych Słowian.

Pseudo – Cezariusz był bizantyjskim teologiem, podszywającym się pod św. Cezariusza z Nazjanzu (329 – 369), brata św. Grzegorza Teologa (329 – 390). W trakcie polemiki z astrologami przedstawił dzikich, niemal nieludzkich Słowian. Mieli w zwyczaju odgryzać wypełnione mlekiem piersi karmiących kobiet i zabijać ich dzieci ,,jak myszy’’. Nie uznawali nad sobą żadnej zwierzchności, posuwając się do mordowania swych wodzów. Nie gardzili mięsem drapieżnych zwierząt takich jak lisy i żbiki. Zwoływali się do walki wyjąc jak wilki.

W relacji Jordanesa (Plezia zapisywał jego imię jako: Jordanis) ostrogocki książę Winitar z rodu Amalów pokonał słowiańskiego księcia Boza. Kazał go ukrzyżować wraz z 70 możnymi z jego ludu. Obecnie Boz, pierwszy władca słowiański znany z imienia jest uznawany za postać legendarną (Jerzy Strzelczyk ,,Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian’’ ⁶). Jordanes pisał również o słowiańskich ucztach pogrzebowych, określanych mianem ,,strawa.’’

Prokopiusz z Cezarei opisał Słowian najeżdżających Bizancjum jako podstępnych i okrutnych (kłóci się to z zakorzenionym wyobrażeniem tego etnosu jako niezwykle pokojowego…). Swoich jeńców nabijali na pale. Pewien słowiański niewolnik z powodzeniem podszywał się pod bizantyjskiego dowódcę wojskowego zanim został w końcu zdemaskowany. Do walki stawali bez zbroi, a czasem nawet półnago. ,,Historia wojen’’ jest o tyle ciekawsza, że zawiera pierwszy opis religii Słowian. Wierzyli w jednego boga burzy (w późniejszych źródłach nazywanego Perunem). Oddawali też cześć nimfom, rzekom i licznym duchom. Nie wierzyli natomiast w przeznaczenie. Składali jednak swemu bogu śluby w chwili zagrożenia śmiercią, które wypełniali po jego ustaniu.

Praca prof. Plezi posiada ogromną wartość historyczną jako kamień milowy w rozwoju polskiej slawistyki. Częściowo jest już jednak przestarzała. Od lat 70 – tych XX wieku polska nauka datuje początki Słowiańszczyzny na V – VI wiek n. e.

1 Odsyłam do postów: ,,Gall Anonim’’ i ,,Bł. Wincenty Kadłubek’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Złota legenda’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Dzieje’’.

4 Odsyłam do posta: ,,Historia naturalna’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Czesław Białczyński’’.

6 Odsyłam do posta: ,,Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian’’.

Piosenka o foliarzach

 Foliarze się cieszą,

że wszystkich Reptilian powieszą,

Foliarze!

Szczepionki nie wezmą,

bo wybielaczem covid wyleczą,

Foliarze!

Joseph Gregory Hallett

Nowozelandzki foliarz, Joseph Gregory Hallet, znany też jako Greg Hallett (ur. 1961) jest pisarzem, youtuberem, publicystą, propagatorem teorii spiskowej QAnon ¹ i samozwańczym królem Wielkiej Brytanii, Janem III. Uważa się za naturalnego syna króla Jerzego VI (1895 – 1952). ,,Prawdę’’ tę miał mu uświadomić nadworny lekarz królowej Elżbiety II. Jego tytulatura obejmuje takie godności jak: ,,Mesjasz, syn Dawida, Wybrany Syn Dawida / Człowieczy, Mesjasz, syn Józefa, Chrystus, spodziewany król Izraela, król Anglii, Jan III, król Brytanii, Wielkiej Brytanii, Szkocji, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej / całej Irlandii, Nowej Zelandii, Australii, Kanady i Wspólnoty’’. Jego koronacja została jakoby przepowiedziana w filmie ,,Mumia’’ z 2017 r. Posiada dyplom z architektury. Wspomina, że pracował w wywiadzie z prawdziwym Jamesem Bondem. Powołując się na zdobyte wówczas informacje oskarżył Helen Clark (ur. 1950), byłą premier Nowej Zelandii o współpracę z KGB i sprzyjanie pedofilom. Twierdzi, że wielokrotnie był celem zamachów (nasuwa się tu analogia z Sanjayą z Lechii ²). Wydał następujące książki: ,,Hitler was a British agent’’ (2005), ,,The Final Mountbatten Report’’ (2012), ,,Gifting the United Nations Stalin’’ (2007), ,,The Hidden King of England – Arma Christi, Unveiling the Rose’’ (2018), ,,New Zealand: A Blackmailers Guide’’ (2007), ,,Are you my father? The Family Court’’ (2002), ,,Stalin’s British Training’’ (2008) i ,,How to take over the world’’ (2007). W 2020 r. nagrał w Wielkiej Brytanii swój ostatni film ,,The Hidden King’’, po czym zniknął z Internetu.

Hallett zasłynął z propagowania własnej, spiskowej wersji historii.

Ośmiela się nazywać potomkiem Jezusa Chrystusa i św. Marii Magdaleny. Twierdzi, że wraz z narodzinami ich córki została zapoczątkowana linia żeńska. Hallett urodził się u jej schyłku jako pierwszy męski potomek Chrystusa, przeznaczony na władcę świata. Istniało jakoby dwóch Jezusów. Jeden z nich został pochowany w Algerve w Portugalii, podczas gdy drugi został z pomocą Piłata królem Brytanii. Jego potomkiem był rzymski cesarz Trajan. Sekret ten jest jakoby ukrywany przez papieża Franciszka i jego poprzedników. Inspiracje zostały zaczerpnięte zarówno z ,,Kodu Leonarda da Vinci’’ Dana Browna jak też z brytyjskich legend o pobycie Jezusa w Albionie. ³

Nazwa Camelot oznacza ,,zakrzywione światło’’. Król Artur posiadał kamień filozoficzny, który symbolizuje legenda o wydobyciu przezeń miecza z kamienia. ⁴

Królowa Anna Boleyn (ok. 1501 - 1536) przeżyła własną egzekucję i zbiegła w bezpieczne miejsce. Hallett uważa się za potomka Anny Boleyn i Sir Waltera Raleigha (1552 – 1618).

W 1815 r. Rotschildowie wzięli zakulisowy udział w bitwie pod Waterloo. Finansowali obie walczące strony i siali zamęt za pomocą fałszywych informacji, przenoszonych przez gołębie pocztowe. Tym sposobem doprowadzili do bankructwa brytyjskiej rodziny królewskiej i uzależnili ją od siebie finansowo. Jerzy III i jego następcy zobowiązali się do krzyżowania z Rotschildami. ⁵

Książę Albert (1819 – 1861) był synem stajennego. Umarł zabity przez lekarzy, którzy celowo wystawili go na działanie przeciągu.

Jasnowidze królowej Wiktorii (1819 - 1901) przepowiedzieli działalność Halletta (określanego przez nich jako Lemurianin).

Piotruś Pan symbolizuje zmarłego w dzieciństwie Marcosa Manoela, jedynego prawowitego syna Wiktorii.

Za zbrodnie Kuby Rozpruwacza odpowiedzialny był wywiad Danii i carskiej Rosji, rodzina królewska, masoni i Żydzi. Przypisywane mu morderstwa miały podłoże okultystyczne. Ich celem, zamierzonym przez Duńczyków i Rosjan było odsunięcie od sukcesji księcia Edwarda, aby tron mógł odziedziczyć Jerzy. Miesiąc jego narodzin miał mieć bowiem znaczenie magiczne. ⁶

Jerzy V (1865 - 1936) był nieślubnym synem rosyjskiego cara Aleksandra III (1845 - 1894).

Hitler, Lenin, Stalin i Mao Zedong byli brytyjskimi agentami, pośrednio zależnymi od Rotschildów. ⁷

Od lat 50 – tych XX wieku dynastia Windsorów jest zamieszana w budowę totalitarnego Nowego Porządku Świata (New World Order, NWO). Wykorzystuje w tym celu operacyjną strategię Silent Weapons For Quiet Wars, wymierzoną przeciwko społeczeństwu brytyjskiemu.

Elżbieta II (1926 - 2022), której prawdziwe nazwisko brzmiało Sanderson, panowała nielegalnie. Nielegalne były również wszystkie nadane przez nią tytuły arystokratyczne, stąd w latach 90 – tych XX wieku 266 parów Izby Lordów odmówiło złożenia jej przysięgi. Poczęła się dzięki procedurze in vitro. Dawcą spermy był Winston Churchill (1874 – 1965), nieślubny syn króla Edwarda VII (1841 – 1910), matką zaś pokojówka pałacowa, Elisabeth Bowes – Lyones. W ten sam sposób przyszła na świat również księżniczka Małgorzata (1930 – 2002). Królowa zabiła swoją kochankę, Grace Kelly (1929 – 1982). O śmierć księżnej Monako i zarazem aktorki teoretycy spiskowi obwiniają zwykle Watykan i mafię. ⁸

Książę Filip (1921 - 2021) handlował heroiną.

Księżna Diana (1961 – 1997) była agentką Rotschildów. Nienawidziła dynastii Windsorów i dążyła do jej zniszczenia. Kierując się przesłankami okultystycznymi, celowo wybrała niepomyślny miesiąc na narodziny jej synów. William i Harry mieli się urodzić (tak jak Jerzy V) w tzw. Miesiącu Czarnego Księżyca, (kiedy przypadają dwa nowie naturalnego satelity Ziemi) uważanym za pomyślny w tradycjach ludów skandynawskich, w dawnej Rosji oraz przez wiccan. ⁹

Książęta William i Harry pochodzą z nieprawego łoża. William jest synem Jana Karola I (ur. 1938), króla Hiszpanii, zaś Harry’ego spłodził Brytyjczyk, James Hewitt (ur. 1958).

Jako zwolennik QAnonu zapowiadał swoją współpracę z Donaldem Trumpem. Uważał brytyjską rodzinę królewską za część satanistycznej i pedofilskiej Kliki (ang. Cabal). Zapowiadał aresztowanie i egzekucję całej dynastii Windsorów, liberalnych polityków, celebrytów i innych członków Kliki. Oskarżał Żydów o porywanie 100 000 – 300 000 dzieci rocznie w celu przerabiania ich na kiełbasę oraz na hamburgery z McDonalda. Chipy (w postaci nanointeligentnego pyłu) zawarte w szczepionkach na covid – 19 i aktywowane przez sieć 5G służą kontroli umysłów. Szczepionka jest tożsama z apokaliptycznym znamieniem Bestii (liczbą 666). Jej przyjęcie grozi utratą wiecznego zbawienia. ¹⁰

Propagatorem poglądów Halletta był Jack Kidd, brat supermodelki Jodie Kidd i wnuk Lorda Beaverbrooka, niegdyś zawodowy gracz w polo.

1 Odsyłam do posta: ,,QAnon’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Sanjaya z Lechii’’.

3 Odsyłam do postów: ,,Jezus Chrystus’’ i ,,Św. Maria Magdalena’’.

4 Odsyłam do postów: ,,Legendy arturiańskie’’ i ,,Alchemia’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Napoleon Bonaparte’’.

6 Odsyłam do posta: ,,Kuba Rozpruwacz’’.

7 Odsyłam do postów: ,,Adolf Hitler’’, ,,Włodzimierz Lenin’’ i ,,Józef Stalin’’.

8 Odsyłam do posta: ,,Elżbieta II’’.

9 Odsyłam do postów: ,,Wicca’’ i ,,Podział wicca’’.

10 Odsyłam do posta: ,,Antyszczepionkowcy’’.

,,Legendy i baśnie krymskotatarskie''

 

,,Tu Grek dłutował w murach ateńskie ozdoby,

Stąd Italczyk Mongołom narzucał żelaza,

I mekkański przybylec nucił pieśń namaza.

Dziś sępy czarnem skrzydłem oblatują groby,

Jak w mieście, które całkiem wybije zaraza,

Wiecznie z baszt powiewają chorągwie żałoby’’

- Adam Mickiewicz ,,Sonety krymskie’’ (,,Ruiny zamku w Bałakławie’’)

W grudniu 2024 r. przeczytałem książkę Iwony Czapli ,,Legendy i baśnie krymskotatarskie’’ z ilustracjami Heleny Constantine ¹. Autorka wykorzystała w swej pracy antologie z XIX i początku XX wieku. Wstęp napisała urodzona na Krymie, ukraińska pisarka Switłana Taratorina, znana z powieści fantasy ,,Lazarus’’ i ,,Dom soli’’. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa ,,Replika’’.

Na przestrzeni tysiącleci Krym zamieszkiwały rozmaite narody. Jego pierwotnymi mieszkańcami było starożytne plemię Taurów, stąd pierwotnie półwysep nazywano Taurydą. Osiedlali się na nim Kimerowie, Scytowie, Grecy, Bizantyjczycy, Hunowie i Goci. W średniowieczu Krym był kolonią genueńską. W stuleciach XV – XVIII istniało na półwyspie tatarskie państwo, zwane Chanatem Krymskim (powyżej: jego godło). Pierwszym chanem przy poparciu Wielkiego Księstwa Litewskiego został Hadżi Girej (1397 – 1466). Tatarzy Krymscy bywali zarówno przeciwnikami jak i sojusznikami Kozakami. W 1571 r. połączone siły kozacko – tatarskie spaliły Moskwę. W 1783 r. wojska carycy Katarzyny II zajęły Krym. Wówczas rozpoczęły się pierwsze wysiedlenia zamieszkujących go Tatarów. Po upadku caratu w 1917 r. mieszkańcy Krymu brali udział w ruchu niepodległościowym stłumionym przez bolszewików. Tatarzy padali też ofiarą stalinowskiego terroru. Potomkowie wysiedlonych po II wojnie światowej przez Stalina powrócili na Krym dopiero po rozpadzie ZSRR. W 1956 r. decyzją Nikity Chruszczowa, Krym został przyłączony do Ukraińskiej SRR. Od 2014 r. półwysep znajduje się pod okupacją rosyjską.

Symbolem narodowym i gwarancją wolności Tatarów Krymskich jest legendarna złota kołyska (przedstawiona na okładce) ukryta na górze Basmat. Wykonana w zamierzchłej przeszłości przez dżiny ze złota i kości słoniowej, służyła kolejnym pokoleniom chanów. Potrafiła śpiewać. W średniowieczu Genueńczycy chcieli odebrać ją Góralom (krymskim autochtonom), lecz zostali pokonani przez nich w bitwie.

Ważną rolę w krymskotatarskich legendach odgrywa przyroda.

Istnieje wiele opowieści o skałach i górach, będących niegdyś ludźmi np. chciwą i bezduszną akuszerką, ukaraną przez Maryję, dziewicą napastowaną przez dwóch synów beja, czy występną kobietą, która uderzyła kijem świętobliwego metropolitę. U podnóża jednej z gór mieszkał demoniczny kowal (ryc. za: sadewadesign17). Wyziewy z jego kuźni niszczyły wegetację na Krymie. Powstrzymała go dopiero młoda Maria, oddając przy tym życie. Mgły tworzył olbrzym Boran za pomocą swej długiej, siwej brody.

Dereń był jagodą, którą Allah pozwolił wybrać sobie diabłu. Jego obfite zbiory zapowiadały srogą zimę.

Fiołek i goździk zostały stworzone na prośbę dwóch miłosiernych dziewic, proszących o lecznicze zioła dla cierpiących.

Trzy siostry nie szanujące swoich rodziców zostały ukarane przemianą w topolę, granat i cyprys.

Litościwa dziewczyna ratująca rozbitków, została ukarana przez mściwego ducha Morza Czarnego zamianą w mewę.

Z kolei postać meduzy przybrało złe serce tchórza, który nie chciał ratować swego brata tonącego w morzu.

Olbrzymi niedźwiedź wychował osieroconą dziewczynkę. Kiedy dorosła, nie mógł się pogodzić z tym, że pokochała młodzieńca. Z gniewu i żalu zwierz próbował wypić Morze Czarne, aż zamienił się w skałę Judahu.

W dwóch bajkach (posiadających swoje odpowiedniki także min. we Francji i w Polsce) wilk został przedstawiony jako zwierzę nadzwyczaj głupie. W pierwszej z nich ślubował Bogu przejście na dietę bezmięsną, lecz jak łatwo się domyśleć, nie zdołał w niej wytrwać. Próbował pożreć byka, dwa barany i konia, lecz zostały przez nie wyprowadzony w pole. W drugiej bajce wilka wyprowadziła w pole czapla.

Baśń o lisicy łudząco przypomina wierzenia Dalekiego Wschodu (Chin, Japonii i Korei). Lisica była w niej potężną czarodziejką. Zabiła trójgłowego żmija, zwabiwszy go do pieca. Dzięki jej pomocy ubogi pasterz został bejem. Prosiła go, by w dowód wdzięczności pochował ją w złotej trumnie. Kiedy lisica umarła, jej protegowany zapomniał o wdzięczności, każąc sługom wyrzucić jej padlinę. Wówczas zwierzę ożyło i wypomniało mu podłość. Czary lisicy sprawiły, że bej utracił bogactwa i znów stał się pastuchem.

W Morzu Czarnym żył rybi książę posiadający złote płetwy (ryba o złotych płetwach występuje też w ruskiej bylinie o Sadce). Wynagrodził litościwego i wrażliwego na piękno syna ubogiego rybaka za darowanie mu życia.

Innym fantastycznym zwierzęciem był żelazny smok, bezkarnie niszczący Krym swym ognistym oddechem. Posiada swój odpowiednik we włoskiej legendzie (żelazny smok z Roccascissa z włoskiej legendy). Młoda Tatarka poświęciła życie, aby zwabić go w pułapkę i roztopić w ogniu.

W krymskotatarskich legendach odbija się również burzliwa historia półwyspu.

W starożytności grecka księżniczka pokochała scytyjskiego księcia, przebranego za pasterza kóz. Oboje zostali przebici strzałą przez zazdrosnego narzeczonego Greczynki.

Hykia wsławiła się obroną Chersonezu przez zakusami Księstwa Bosporańskiego. Spaliła pijanych najeźdźców (w tym własnego męża) zamkniętych w jej domu, gdzie wyprawiła dla nich ucztę.

    W jednej z legend na starożytnym Krymie żyło plemię wojowniczek, które czciły Allaha, wzorowane na Amazonkach z mitologii greckiej. Kobiety te broniły się przed dzikimi ludźmi z lasów. 

Mitrydates VI Eupator (132 p. n. e. - 63 p. n. e.), król Pontu stał się w legendzie olbrzymem, który użyczył swego imienia górze Mitridat. Inne przekazy mówią o znajdującym się w niej imponującym skarbcu potężnego cara z odległej przeszłości. W skarbu spoczywała w złotej trumnie uśpiona piękność, która uwiodła chana Arslan Gireja (1692 – 1768), zwiedzającego grotę razem z czarodziejem.

Jałtę założyli strudzeni długim rejsem, bizantyjscy żeglarze, zaś jej nazwa pochodzi od greckiego ,,jale’’, czyli brzeg.

Znany z ruskich bylin chan Mamaj (1335? - 1380) dążył do podboju świata. Zamieszkał na Krymie, pozyskując sobie zaufanie gościnnych kupców. Został jego zabity, gdy jego knowania wyszły na jaw.

Chan Mengli I Girej (1445 – 1515) założył stołeczny Bakczysaraj w miejscu gdzie ujrzał walkę trzech węży. Dwa z tych gadów umieścił w herbie chańskiej stolicy.

Ze zdobycie Konstantynopola przez Turków w 1453 r. wiąże się legenda o złocistych rybach sułtankach. Car Konstantyn (właśc. Konstantyn XI Paleolog, 1405 - 1453) oświadczył, że jego miasto upadnie gdy ryby smażone przez jego żonę, carycę Helenę (cesarzową Katarzynę Gattilusio, ? - 1442) wskoczą do fontanny. Tak właśnie się stało. Konstantynopol padł łupem sułtana Mehmeda II Zdobywcy (1432 – 1481). Złote łuski sułtanek upamiętniają to, że smażyły się na patelni.

Okrutny chan, Krym Girej (1717 – 1769) zlecił perskiemu artyście, Omerowi budowę fontanny symbolizującej jego łzy wylane z żalu po śmierci ukochanej żony, Dilary Bikecz (? - 1760). Aleksander Puszkin i Adam Mickiewicz utożsamiali ją z Marią Potocką, polską szlachcianką, która dostała się w jasyr. Dilara zmarła młoda i nie zaznała szczęścia.

Tatarzy Krymscy są muzułmanami, co znajduje odbicie w ich opowieściach,

Nim na Krymie pojawili się ludzie, zamieszkiwały go dżiny, demony z wierzeń arabskich. Dzieliły się na dwa wrogie szczepy. Część z nich czciła Allaha, a część Iblisa. Pojawiła się zakazana miłość. Syn chana czcicieli Iblisa pokochał córkę chana dżinów wiernych Allahowi. Pod wpływem tej miłości sam został wyznawcą Allaha. Dla syna owej pary została wykonana złota kołyska. Niestety chan wyznający Iblisa zabił w bitwie swojego syna.

Szejtan (muzułmański diabeł) zwiódł ubogiego pasterza, Mamuta, obietnicą złotych czerwońców, na następnie straszył w zakupionym przez niego domu. W innej opowieści (posiadającej też polskie odpowiedniki) szejtan został wyprowadzony w pole przez sprytnego chłopa, min. przy podziale zbiorów kukurydzy i czosnku (nasuwa się tu na myśl bajka Jana Brzechwy ,,Lis i jaskółka’’).

Z wierzeń perskich pochodzą peri (znane min. w Kazachstanie), przybierające postać nadobnych księżniczek.

Sporo motywów ma swe odpowiedniki w folklorze słowiańskim.

Ptak Gjuma (nawiązujący swym imieniem do rosyjskiego Gamajuna) był czarny z różową piersią. Zbieranie jego czarnych piór przynosiło pecha, zaś różowych – szczęście. Miał piękna córkę imieniem Ai. Kiedy znalazła miłość swojego życia, jej ojciec zamienił się w kamień i spadł do morza.

W rusałkę, pojawiająca się nocami na plaży, zamieniła się nieszczęśliwa dziewczyna, sprzedana do sułtańskiego haremu, gdzie tęskniła za ojczyzną.

Pochodzenia słowiańskiego są również takie potwory jak mówiący żmij z trzema lub siedmioma głowami. Nocą branka potwora wydobywała z niego podstępem sposób na jego zabicie. Następnie przekazywała zdobyte informacje zakochanemu w niej dżygitowi z fatalnym skutkiem dla żmija.

Chłopski syn Asan udał się w swaty do chana dżinów. W jego drużynie był żarłok, siłacz, kruszący skały i sokoły. Przypomina to nieco perypetie Iwana z baśni o latającym statku.

W krymskiej baśni kułobok nie był wcale smakowitym kołaczem (jak w baśni rosyjskiej), ale plackiem ulepionym z odchodów i przykrytym owczą skórą. Toczył się i potrafił mówić. Nie zjadł go ani niedźwiedź ani wilczyca. Dopiero lis połakomił się na niego i zdechł z zatrucia.

Żar – ptak był ptakiem szczęścia. Chan kazał ściąć głowę ubogiemu, który schwytał ptaka i przyniósł go na jego dwór.

Św. Spirydon z Tremituntu (270 - 348) otrzymywał od prawosławnych mieszkańców Krymu ofiary z oliwy i butów, potrzebnych do chodzenia po morzu. Ukarał utopieniem dwie panny, które przeciwko niemu bluźniły.

Ulubionymi instrumentami muzycznymi Tatarów Krymskich są skrzypce, tamburyn i sopiłka (fujarka). Wspólnie wędrowały, radując ludzi muzyką. Pokłóciły się o złotą monetę, przez co zostały oszukane i zniszczone przez napotkanych arbitrów. Na szczęście udało się je naprawić i odtąd muzykowały już zgodnie.

Bohaterką innej baśni była niewdzięczna i leniwa lalka, która na wszystkich się obrażała (na dziewczynkę, spotykanych na drodze chłopów i mysz). Skończyła porzucona w błocie.

Tradycyjne krymskie wartości, znajdujące odzwierciedlenie w antologii to inteligencja, prawość, odwaga, gościnność i miłosierdzie. Życzę mieszkańcom Krymu zrzucenia jarzma raszystowskiej okupacji i życia w pokoju.

1 Zainteresowanych ich twórczością odsyłam do posta: ,,Baśnie wschodniosłowiańskie’’.