,,Był
jeden mąż barzo dziwny,
W
rządzeniu żywota pilny,
Urodzenia
niewolnego,
A
rozumu ślachetnego’’
-
Biernat z Lublina ,,Żywot Ezopa Fryga, mędrca obyczajnego, z
przypowieściami jego’’ (ok. 1522)
Ezop,
grec. Aisopos (VI wiek p. n. e.) był półlegendarnym niewolnikiem
i bajarzem z Frygii. Garbaty i brzydki z wyglądu zapisał się w
historii jako ponadczasowy klasyk literatury, autor pierwszych
znanych bajek w europejskim kręgu kulturowym .
(Równoległe tradycje tworzenia bajek istniały również w
starożytnych Indiach). Bajki są krótkie i kończą się morałem.
Choć stanowią odrębny gatunek niż baśnie, w mowie potocznej
często są z nimi mylone .
W
niektórych bajkach Ezopa występują olimpijscy bogowie.
Zeus,
stojący na czele greckiego panteonu, dwukrotnie dawał żabom króla.
Uznał małpiątko za najbrzydsze zwierzę świata, podczas gdy dla
jego małpiej matki było najpiękniejsze. Najpotężniejszy z bogów
nie zdołał obronić orlich jaj przed zemstą chrząszcza. Owad
wyrzucał je z gniazda i tłukł w odwecie za śmierć
zaprzyjaźnionego zająca w orlich szponach. Zeus ukarał dwóch
niewdzięczników, narzekających na rzekomo bezużyteczny platan, w
którego cieniu chronili się przed upałem. Zesłał również
niszczycielską burzę, rozgniewany bluźnierstwem ojca dwóch córek,
które zostały żonami ogrodnika i garncarza.

Hermes
(swoją drogą trickster i patron złodziei) nagrodził za uczciwość
drwala, któremu siekiera wpadła do rzeki. Pokazał mu trzy
siekiery; złotą, srebrną i żelazną. Drwal wybrał tę ostatnią,
która do niego należała. W nagrodę bóg podarował mu siekiery
złotą i srebra. Kiedy nieuczciwy sąsiad drwala chciał oszukać
Hermesa, za karę został bez żadnej siekiery. W dzieciństwie
poznałem podobną opowieść z podręcznika Ireny Solskiej ,,W
szkole i na wakacjach: wypisy dla klasy I’’.
Zamiast Hermesa występował w niej wodnik.
Tanatos
był bogiem śmierci. (W Rzymie jego funkcję pełniła bogini Mors).
Znużony życiem starzec bardzo pragnął umrzeć. Kiedy jednak
ujrzał Tanatosa, uznał, że jednak nie chce umierać. Zamiast tego
poprosił boga śmierci o pomoc w pracy na roli. Podobną,
późnośredniowieczną opowieść przedstawił holenderski historyk,
Johan Huizinga
w ,,Jesieni
średniowiecza’’.
Herakles,
deifikowany heros skarcił woźnicę, który wezwał go na pomoc.
Człowiek powinien sam pracować gdy jego wóz utknął na drodze. W
antologii ,,Legendy
chrześcijańskie’’
można znaleźć podobną historię, w której zamiast Heraklesa
występują Jezus i św. Piotr.
Krytyka
zabobonów (obecna też min. w pismach Cycerona
i Plutarcha )
pojawia się również w bajce, w której fałszywy jasnowidz nie
przewidział, że został okradziony. Ezop został stracony w Delfach
pod zarzutem bluźnierstwa. Powód stanowiła jego bajka o człowieku,
który znalazł wewnątrz posągu bóstwa ukryte przez kapłanów
złoto.

Najczęstszymi
bohaterami bajek Ezopa (i jego naśladowców) były jednak zwierzęta,
potraktowane jako alegorie ludzkich zachowań i postaw moralnych.
Wśród nich lew był królem zwierząt lądowych, orzeł zaś
ptaków. (W średniowiecznej Europie za króla zwierząt uważny był
niedźwiedź ).
To właśnie Ezopowi przypisuje się autorstwa dobrze znanych utworów
o lisie i winogronach (rudy zwierz nie mogąc dosięgnąć
smakowitych owoców, wmówił sobie, że są kwaśne), zającu,
ścigającym się z żółwiem, żabach, uciekających przed zającami, myszy i żabie, pożartych przez kanię, niewdzięcznym skorpionie, przeprawiającym się na żabim grzbiecie przez rzekę, kózce, nie dające się zwieść
wilkowi, pukającemu do drzwi, myszach, naradzających się nad
sposobami obrony przed kotem, świerszczu i mrówce, lisie i
bocianie, psie i wilku (basior wolał głodować na swobodzie niż
jeść przysmaki w niewoli), dwóch wędrowcach zaskoczonych w lesie
przez niedźwiedzia (pierwowzorach Leszka i Mieszka z ,,Pana
Tadeusza’’
Adama Mickiewicza), lisie, kogucie i psie oraz wiele innych. Ludzki
sposób zachowania tych zwierzą, ma, rzecz jasna, prawo odbiegać od
współczesnej wiedzy przyrodniczej. W bajce Ezopa lis skłonił
pochlebstwami kruka do wypuszczenia sera z dzioba. W rzeczywistości
kruk (znacznie bardziej inteligentny od przysłowiowej sowy )
nie dałby sobie odebrać sera, przekładając go z dzioba do łapy
. Do fantastycznej fauny należy kura znosząca złote jaja, która na trwałe zadomowiła się w naszych przysłowiach. W bajce Ezopa chciwy chłop zabił tę kurę i rozciął ją w nadziei znalezienia większych ilości złota. W rezultacie, nie zachowując umiaru, sam pozbawił się źródła bogactwa.

Bohaterami
innej bajki są części ludzkiego ciała. Ręce nie chciały karmić
brzucha, uznając go za niepotrzebny. W rezultacie całe ciało
zginęło z głodu (por. ,,Nie może więc oko powiedzieć ręce:
‘Nie
jesteś mi potrzebna’, albo głowa nogom: ‘Nie potrzebuję was’’
- 1 Kor 12, 21).

Pierwszym
naśladowcą Ezopa był rzymski bajarz, Fedrus. Jego wpływy można
też nieoczekiwanie odnaleźć w Nowym Testamencie. Przysłowie
,,lekarzu,
ulecz samego siebie!’’
(Łk 4, 23) po raz pierwszy pojawiło się w bajce ,,Żaba
i lis’’.
Ezop opowiadał o świni, która znalazłszy perłę w błocie,
wzgardziła nią, jako nieużyteczną dla siebie (por. słowa Jezusa:
,,… nie
rzucajcie swych pereł przed świnie’’
- Mt 7,6). W XVII wieku z bajek Ezopa czerpał inspirację (dziś
powiedzielibyśmy: zrzynał) Jean de La Fontaine. XVIII – wiecznymi
naśladowcami frygijskiego bajarza byli: Iwan Kryłow, Gotthold
Ephraim Lessing, autor bajki ,,Ezop
i osioł’’
(niem. ,,Aesopus
und der Esel’’)
i nasz Ignacy Krasicki
(niewinne jagnię w jego bajce zostało zjedzone w lesie przez dwa
wilki, a nie przez jednego jak u Ezopa). Na początku XIX wieku
pełnymi garściami z dorobku Ezopa czerpał Adam Mickiewicz. W jego
wersji bajki o żabach i ich królach, drugim władcą, zesłanym
przez Jowisza w miejsce niemrawego ,,Kija
Kijowicza’’
był srogi zaskroniec zamiast Ezopowego bociana. C. S. Lewis pisząc
w ,,Lwie,
Czarownicy i starej szafie’’
o myszach przegryzających więzy zabitego Aslana, inspirował się
bajką Ezopa o myszce, która uratowała lwa .
W powieści fantasy Johna Crowleya ,,Małe,
duże’’
znajduje się nawiązanie do myszy z miasta i myszy ze wsi, bohaterek
innej znanej bajki Ezopa . Bajka o skorpionie, zabijającym pomagająca mu żabę i tonącym razem z nią została w wykorzystana w jednym z komiksów fantasy Billa Willinghama z serii ,,Baśnie''.