,,Opowieści niepokojące. Od Gogola do Bułgakowa''

 

,,Tili – Tili – bum

Zamknij teraz oczy

Ktoś idzie po podwórku

i puka do drzwi

Tili – Tili – bum

Nocne ptaki ćwierkają,

Jest wewnątrz domu i

idzie zobaczyć, tego kto

nie śpi…

On idzie… On nadchodzi… coraz bliżej!

Tili – tili – bum

Słyszysz, jak się zbliża?!

Chowają się w kącie,

I patrzy wprost na ciebie…

Tili – tili – bum,

Cicha noc skrywa wszystko,

Skrada się za tobą, I idzie

cię dopaść…

On idzie… On nadchodzi, coraz bliżej!’’

- rosyjska kołysanka ,,Tili tili bum’’

W lutym 2022 r. przeczytałem antologię ,,Opowieści niepokojące. Od Gogola do Bułgakowa’’¹. Zbiór zawiera 16 opowieści niesamowitych (horror, fantasy) napisanych przez rosyjskich klasyków literatury takich jak: Nikołaj Gogol (1809 – 1952)², Władimir Odojewski (1803 – 1869), Aleksy Konstantynowicz Tołstoj (1817 – 1875)³, Iwan Turgieniew (1818 – 1883), Fiodor Dostojewski (1821 – 1881), Nikołaj Leskow (1831 – 1895), Antoni Czechow (1860 – 1904), Fiodor Sołogub (1863 – 1927), Aleksander Amfiteatrow (1862 – 1938), Michaił Arcybaszew (1878 – 1927), Aleksander Kuprin (1870 – 1938), Aleksander Grin (1880 – 1932)⁴ i Michaił Bułhakow (1892 – 1940)⁵. Wyboru dokonał, przełożył oraz opatrzył przedmową i komentarzami Krzysztof Tur. Część opowiadań przedstawia istoty i zjawiska nadprzyrodzone jako istniejące realnie, podczas gdy inne próbują je racjonalizować.

Akcja rozgrywa się w XIX i XX wieku w carskiej i sowieckiej Moskwie, na Ukrainie (nazywanej przez carat ,,Małorosją’’), w Galicji (ziemiach polskich pod zaborem austriackim), rzymskich katakumbach (zabłądziły w nich dwie Angielki i osiwiały ze strachu), w XVIII – wiecznej Francji, oraz w fikcyjnej krainie Lilianie, będącej częścią Grinlandii; uniwersum fantasy Aleksandra Grina.

Z postaci historycznych pojawia się kontrowersyjny austriacki pisarz Leopold von Sacher – Masoch (1836 – 1895); ten sam, od którego nazwiska utworzono termin ,,masochizm’’. W opowiadaniu ,,Diabeł’’ Amfiteatrowa, rosyjski narrator podróżujący pociągiem przez Galicję, wysłuchał opowieści Sacher – Masocha o nieszczęśliwym romansie młodego garbusa Wawrzyńca Klugi z panienką Stefą, która wmówiła mu, że jest synem diabła i czarownicy. Dodać należy, że Amfiteatrow bardzo lubił Polaków, zaś Arcybaszew nawet żył na emigracji w II RP.

Istoty fantastyczne:

Młodego filozofa Chomę Bruta uczącego się w kijowskim seminarium, z dala od miasta prześladowała stara i lubieżna wiedźma. Nocą wsiadła mu na plecy i odbyła na nim lot, w czasie którego Choma widział w dole kąpiącą się rusałkę. Kiedy seminarzysta zrzucił z siebie wiedźmę i zatłukł ją sztachetą, przybrała postać urodziwej dziewczyny. Nazajutrz okazało się, że ukochana córka setnika przed śmiercią prosiła, aby Choma przez trzy dni modlił się przed jej trumną. Filozof domyślił się prawdy i nie chciał spełnić tego obowiązku, został doń jednak przymuszony przez rektora i surowego setnika. Jego strach podsycały opowieści służby o magicznej i destrukcyjnej mocy zmarłej panienki. Potrafiła ujeżdżać mężczyzn jak konie, doprowadzając ich tym do szaleństwa. Filozof trzy noce spędził wśród strachu czytając egzekwie w cerkwi, aż trzeciej nocy, młoda wiedźma wstała z trumny i poszczuła go straszydłami, które doprowadziły go do śmierci ze strachu.

Wij - ,,król gnomów’’, humanoid o żelaznych palcach i twarzy wyróżniał się zwisającymi do ziemi powiekami, skrywającymi oczy zabijające spojrzeniem. Przypominał tym trochę irlandzkiego boga Balora. Choć Gogol twierdził, że zaczerpnął Wija z ukraińskiego folkloru, badania nie potwierdzają tego. Możliwe, że jako dziecko usłyszał o nim opowieść z ust niani.

Tytułowy Igosza z inspirowanego słowiańskim folklorem opowiadania Odojewskiego, to duch zmarłego bez chrztu chłopca, który urodził się bez kończyn. Po śmierci ukazywał się dziecku, żądając od niego ubrań i w razie odmowy płatając figle. Kiedy młodociany narrator tłumaczył ojcu, że szkody wyrządził Igosza, rodzic nie chciał mu wierzyć.

XVIII – wieczna francuska arystokratka, hrabina de Gramont, która wcześniej odrzuciła zaloty markiza d’Urfe, spotkała nocą na zamku w Ardenach duchy średniowiecznego rycerza – banity Bertranda de Oberbois (skazanego na infamię przez króla Karola VII), jego okrutnej kochanki Jeanne de Rocheguy, innych uczestników bluźnierczej uczty, w czasie której biesiadnicy rzucili wyzwanie Bogu oraz olbrzymiego, pełzającego franciszkanina, który umarł z głodu. Zgodnie z zapowiedzią duchy te zjawiły się na zamku trzysta lat po swojej śmierci.

W opowiadaniu ,,Pies’’ Turgieniewa, głównemu bohaterowi ukazywał się we śnie tajemniczy pies, aż w końcu za namową przyjaciela sprawił sobie to zwierzę i bardzo się z nim zżył. Później jego legawiec uratował mu życie przed psem chorym na wściekliznę.

Narratorem satyrycznego opowiadania ,,Bobok’’ Dostojewskiego był mężczyzna z dwiema brodawkami na głowie, który miał dar słyszenia umarłych w ich grobach. To co usłyszał nie było budujące. Zmarłym, którym dana została ostatnia szansa na skruchę za popełnione grzechy, nie byli skłonni do poprawy, za to kłócili się, który z nich bardziej cuchnie.

W czasie ludowego obrzędu zwanego ,,czortogonem’’, poddający mu się mężczyzna leżał plackiem na posadzce moskiewskiego cerkwi, zaś u jego nóg zjawiły się dwa demony w postaci kotów, które sobie poszły.

Wśród tytułowych strachów z opowiadania Czechowa był min. wagon kolejowy, który odłączył się od lokomotywy i zagubiony w lesie, bardzo przyjazny wodołaz. Rzeczy, które nocą przerażały bohatera tego opowiadania, za dnia okazały się całkiem niegroźne.

Tytułowa śmierć z opowiadania Sołoguba (lub kobieta grająca jej rolę) miała postać łagodnej i zmęczonej od nadmiaru pracy damy z licznymi zamorkami (dziećmi) na utrzymaniu. Czule pieściła narratora, a potem zabiła go zatrutym sztyletem, potem zaś popełniła samobójstwo.

Nieboszczyk z przygnębiającego opowiadania Arcybaszewa (swego czasu pisarza skandalisty oskarżanego przez Cerkiew o pornografię i bluźnierstwa) za życia był socjalistą i ateistą, a do tego samobójcą. Teraz leżał w grobie gryziony przez robactwo i rozmyślał, mając nadzieję, że jednak gdzieś istnieje życie wieczne. Jego nadzieje ostatecznie się rozwiały kiedy kochającą się parę staruszków spotkał ten sam los co jego.

W opowiadaniu ,,Zgroza’’ Kuprina, pewien rosyjski podróżny spotkał nocą blisko granicy z Galicja, sparaliżowanego austriackiego kupca. Wziął go za diabła i tak się przestraszył, że osiwiał w jedną noc.

Za wisienkę na torcie uznaję fragmenty pisanej przez Bułhakowa ,,powieści o diable’’; wczesnej wersji ,,Mistrza i Małgorzaty’’. Zawierają one wiele szczegółów nieobecnych w wersji ostatecznej. Małgorzata jest dużo bardziej złośliwa i rozbija szyby dla samej przyjemności niszczenia, prowokuje sąsiedzką awanturę w jednym z mieszkań a ponadto kradnie kiełbasę. Na polanie za Moskwą razem z innymi nagimi wiedźmami wsiada do jednego z dwóch latających samochodów marki lincoln, prowadzonych przez gawrona i grubasa o koźlich nogach. Demoniczni kierowcy mocno przestraszyli zabłąkanego chłopa. Potem dowiadujemy się, że Azazello początkowo nazywał się Fiello. Na sabacie w jednym z moskiewskich mieszkań, Małgorzata jadła winogrona z patery opierającej się na złotej nóżce w kształcie … penisa. Kiedy jej dotknęła, członek ożył w ręku. W czasie spotkania z Wolandem nazwała go swoim panem. W sabacie brał udział również wieprz trzymający przednimi łapami teczkę.

1 Michaił Bułhakow w rzeczywistości miał na nazwisko Bułgakow. Jedynie Polacy przyzwyczaili się nazywać go Bułhakowem.

2 Odsyłam do postów: ,,’Wij’ Gogola’’, ,,Wij (opowiadanie ze zbioru ‘Wymrocze’), ,,Gogol. Początek’’, ,,Gogol. Wij’’ i ,,Gogol. Straszna zemsta’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Vurdalaki’’.

4 Odsyłam do postów: ,,Ordan w Grinlandii’’ i ,,Od Aszery do Fraisy Grant’’.

5 Odsyłam do postów: ,,Michaił Bułhakow’’, ,,Diaboliada’’. ,,Psie serce’’ i ,,Fatalne jaja’’.

Oniricon cz. 791

             Śniło mi się, że:

- po latach spotkałem swojego katechetę, pana Andreusa ov Leovishinera, którego zaprosiłem na horror do kina, lecz uznał, że to głupi film,

- w erze dziewiątej rusałki wydawały własną gazetę,

- poszedłem do fryzjera, który czytał rękopis ostatniego tomu ,,Wymrocza'' i choć podobał mu się, radził mi, aby zerwał z literaturą,

- czytałem książkę Pawła Miłosza o historii Wielkiej Lechii, z której dowiedziałem się, że przodkowie Aborygenów przybyli do Australii z Kosmosu, razem z nimi przyleciały stwory podobne do dingo,

- na ulicy nauczycielka fizyki, pani Jolena ov Symetayak kłóciła się z moją ciocią, Ursulą ov Sieniticą, oskarżając ją o bycie czarownicą,

- mówiłem, że dziennikarze ,,Gazety Wyborczej'' są inteligentni, lecz robią z tego zły użytek,

- Jerzy Urban był księdzem, którego w latach 80 - tych XX wieku na znak szacunku całowano w kolana,

- Andrzej Duda wszedł do klatki lamparta, aby go pogłaskać i został ciężko raniony w twarz,

- w zastępstwie chorego Witolda Jabłońskiego opublikowałem w Internecie i zilustrowałem jego opowiadanie fantasy o słonicy z Indii,

- Sławomira zamieniła się w mężczyznę imieniem Kazimierz, którego pytałem o stosunek do ks. Jana Twardowskiego, on zaś pod wpływem jego poezji nawrócił się z rodzimowierstwa na katolicyzm,

- Mama znalazła wydawnictwo, w którym trzeba było płacić złotówkę za wydanie książki,

- wydawcy mieli do mnie pretensje, że nie piszę o dziabkach (niebinarnych odpowiednikach babci i dziadków),

- odwiedził mnie wujek Henricus ov Sieniticus razem z jakąś nastolatką, który chciał pod wpływem alkoholu wrócić samochodem do domu,

- czytałem przekład Nowego Testamentu, w którym były samochody i samoloty, potem powiedziałem, że nawet katolicy nazywają Biblię Tysiąclecia ,,Biblią 1000 błędów'',

- powiedziałem Steffenowi Möllerowi, że Bernhard Grzimek był przeciwny przyznaniu niepodległości koloniom afrykańskim,

- kiedy chodziłem do szkoły, w jej budynku Marguerite Krux i John Roxtone zostali uwięzieni przez bandytów, chciałem im pomóc, więc oskarżyłem Marguerite przed dyrektorką o kradzież daktyli, bo tylko tak mogłem zwrócić jej uwagę, dyrektorka początkowo nie chciała pomóc, aż poszedłem do Parku Żeromskiego w Szczecinie gdzie biegałem razem z dingo, dyrektorka zgodziła się wreszcie pomóc podróżnikom, a ja zastanawiałem się czy nie mylę świata realnego z fantastycznym,

- w czasach Echnatona i królowej Hatszepsut miał w Egipcie miejsce kryzys ekonomiczny, zaś władcy kazali odlać olbrzymie płyty ze złota. 

,,Paskuda''

 

W lutym 2022 r. pod wpływem recenzji Jana Bodakowskiego, obejrzałem duńsko – szwedzki film urban fantasy ,,Paskuda’’, znany też pod tytułem ,,Granica’’ (tytuł oryginału: ,,Gräns’’) z 2018 r. w reżyserii Alego Abbasiego (ur. 1981).

Film opowiada o tym jak w XXI wieku w Szwecji i Finlandii przeżyły do dziś trolle; baśniowe istoty przypominające nieco neandertalczyków. Przez wieki ukrywały się wśród ludzi i były przez nich prześladowane. W latach 70 – tych XX wieku torturowano je i poddawano eksperymentom medycznym, amputowano im ogony, zaś ich dzieci były zabierana rodzicom. Jest to aluzja do eugenicznej polityki socjalistycznego rządu szwedzkiego, wymierzonej min. w Lapończyków (zainteresowanym tematem polecam świetną książkę Andrzeja Pilipiuka ,,Raport z Północy’’). Trolle potrafił warczeć jak zwierzęta, a ich przysmak stanowiły larwy owadów. Osobniki męskie były w stanie rodzić potomstwo określane nazwą hiist. Część z nich poszukiwała zemsty na ludziach. Troll imieniem Vore sprzedawał dzieci pedofilom, aby cierpiały. Od razu zastrzegam, że żadne doznane w przeszłości prześladowania nie usprawiedliwiają krzywdzenia dzieci.

Główną bohaterką jest trollica Tina wychowana przez człowieka. W dzieciństwie była prześladowana przez rówieśników z powodu swojego wyglądu. Pracowała jako celniczka, a jej znakomity węch pomagał jej w skutecznym wykrywaniu kontrabandy. Mieszkała razem z partnerem; hodowcą rottweilerów, Rolandem, którego potem wyrzuciła z domu. Vore uświadomił jej, że należy do gatunku innego niż ludzki. Odtąd Tina była rozdarta między troską o ludzi, a miłością do Vore szukającego na nich zemsty. Ostatecznie odrzuciła pragnienie odwetu i wykopała z grobu pochowanego w nim żywcem hiista (małego trolla), urodzonego przez Vore i zaopiekowała się nim.

Film jest turpistyczny i smutny, jednak jego dużą zaletę stanowi ukazanie zła jakim była eugenika oraz prawość głównej bohaterki. Zainteresowanych podobną tematyka polecam zrecenzowany już na tym blogu norweski film ,,Łowca trolli’’.

,,Valhalla''

 

,,Walhall (błędnie przez romantyków zwana Walhallą), mityczne, pierwotnie ziemskie, a przez fantazję okresu wikingów na raj przekształcone miejsce pobytu padłych w boju bohaterów, w którym gości ich Odyn’’ - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 18 Victor do Żyżmory’’

 

W lutym 2022 r. obejrzałem duńsko – islandzko – norwesko – szwedzki film fantasy ,,Valhalla’’ z 2019 r. w reżyserii Fenara Ahmada (ur. 1981). Jako źródło inspiracji posłużyły skandynawskie filmy zapisane w ,,Eddzie’’.

Akcja rozgrywa się we wczesnym średniowieczu w Midgardzie – środkowym świecie zamieszkanym przez ludzi (gdzieś w Skandynawii…), Valhalii – świecie bogów (w rzeczywistości światem nordyckich bóstw był Asgard) i w Utgardzie – krainie gigantów walczących z bogami.

Valhalla była gigantycznym zamkiem, w którym bogowie (Odyn, bogini Frigg, głowa Mimira, podstarzały Thor, ciemnoskóry i czarnowłosy Loki, bogini Freja, Tyr i Baldur) obradowali wokół kamiennego, okrągłego stołu. Valhallę z Midgardem łączył most z tęczy (Bifrost), po którym mogli chodzić tylko bogowie. Ludzie musieli milczeć w ich obecności. Asowie nie byli wolni od przywar. Pogardzali ludźmi, którzy ich czcili, oraz spędzali dnie na kłótniach i pijatykach, podczas gdy nadciągała kosmiczna katastrofa – Ragnarök.

Giganci zamieszkujący Utgard byli ubrani w skóry zwierząt, mieli osmalone twarze i nosili rogate hełmy. Ich władca poddał Thora trzem próbom polegającym na wypiciu morza z olbrzymiego rogu, zapasów w królową – siłaczką i tańca ze starą matką króla. Ta ostatnia okazała się być samą Śmiercią i zabiła boga burzy.

Podczas gdy w mitologicznym pierwowzorze wilk Fenrir był synem Lokiego i olbrzymki Angrbody, bratem morskiego węża Jormundgandra i bogini zmarłych Hel, na filmie został jako szczenię znaleziony przez Lokiego w lesie i zabrany do Valhalli. Gdy urósł i stał się niebezpieczny, bogowie spętali go łańcuchem wykutym przez karły. Fenrir odgryzł dłoń boga Tyra, daną mu jako zakład. Później zerwał łańcuch i uciekł grożąc zniszczeniem światu.

Głównymi bohaterami jest para chłopskich dzieci, rodzeństwo Tjalfe i Roskva. Farmę ich rodziców odwiedził Thor jadący wozem zaprzężonym w dwa czarne kozły i Loki. Thor poczęstował wieśniaków mięsem swoich kozłów, miał bowiem moc ożywić je za pomocą młota Mjöllnira. Zabronił jednak łamać zwierzęcych kości w poszukiwaniu szpiku. Niestety Loki skusił Tjalfego do złamania zakazu, w wyniku czego ożywiony kozioł kulał na jedną nogę. Rozgniewany Thor zabrał chłopca ze sobą, zaś Roskva potajemnie wyruszyła w ślad za nim. Na dzieci czekała w Valhalli niewolnicza praca; czyszczenie ryb i zmywanie podłogi. Zaprzyjaźniły się z nadludzko silnym trollem – niemową Quarkiem. Kiedy Tjalfe został zabrany przez giganty do Utgardu, Thor ruszył za nim i zginął. Tymczasem Roskva okazała się przepowiedzianym Dzieckiem Światłości (motyw mesjański). Oswoiła Fenrira i wskrzesiła Thora. Kiedy bogowie pokonali gigantów, zaproponowali Roskvie możliwość zostania boginią. Dziewczynka wolała jednak wrócić do rodziców.

Film uznaję za bardzo udany. Warto dostrzec w nim analogie do chrześcijaństwa (nieposłuszeństwo Tjalfego jako figurę grzechu pierworodnego i śmierć Thora z jego powodu).

,,Dwa światy''

 

,,Każda wystarczająco zaawansowana technologia jest nieodróżnialna od magii’’ - Arthur C. Clarke (1917 – 2008)

W latach 2021 – 2022 obejrzałem australijsko – polski serial science fantasy ,,Dwa światy’’ (ang. ,,Spellbinder’’) z 1995 r. w reżyserii Noela Price’a.

Akcja rozgrywa się w latach 90 – tych XX wieku w australijskim mieście Sydney i okolicach oraz w równoległym świecie, nazywanym Ziemią Czarowników.

Był to świat postapokaliptyczny, w którym tylko magowie mieszkający po drugiej stronie gór w zamku na zachód od Wielkiej Puszczy, dysponowali zaawansowaną techniką np. telefonem. Magowie obarczali prosty lud żyjący na poziomie średniowiecza wysokimi daninami. W lasach kryli się rabusie (banici), którzy razem z żonami i dziećmi mieszkali w kryjówce, zwanej Labiryntem. Byli oni analfabetami i nic nie uprawiali, bo mistrzowie zniszczyli ich poletka w lesie. Odtąd zabierali jedynie żywność przeznaczoną dla Wielkiego Mistrza. Gdy w ich ręce wpadł Mistrz Correon, chcieli przegnać go na pustkowie. Mieszkańcy tego świata prowadzili handel wymienny, bowiem nikt nie znał pieniędzy. Nie znano tam również pojęcia wojny. Magowie celowo utrzymywali swych poddanych w ciemnocie (Ashka zniszczyła kulą ognia samolot – zabawkę skonstruowany wg wskazówek Paula. Tępili wszelkie wynalazki usprawniające pracę na roli. Nie pozwalali nawet na sztuczne oddychanie. Wmawiali ludziom, że świat jest płaski (ich poddani nie znali teorii heliocentrycznej Kopernika, którą magowie ukrywali przed nimi). Magowie wierzyli, że Księżyc jest wielkości jabłka. Dysponowali maszynami latającymi i radiem, a ich wieża stanowiła maszt przekaźnikowy. Wieże służyły ponadto zasilaniu statków latających. Zwalczali śnieć na zbożu rozpylając pestycydy z pojazdów latających (odbywało się to nocą w tajemnicy). Statki latające zostały zbudowane przed nastaniem Ciemności. Obecnie zostało ich tylko sześć działających. Magowie karali opornych zsyłaniem na Pustkowie – była to kraina za górami, z zatrutą wodą, bez drzew i zwierząt, gdzie mieli mieszkać rabusie. Mistrzowie nie znali szyfrów i posiadali kopalnię magnetytu, który służył im do ,,czarów’’. Kto chciał jeść, ten musiał pracować (jak w ZSRR). Za dotknięcie maga lub ucznia należało przepraszać na kolanach. Na czele magów stał Wielki Mistrz, Correon. Uzdrowiciele używali ,,żółtego dobra’’ (siarki) do zapobiegania infekcji. Saletra była nazywana ,,gorzkimi kryształami’’. Książki miały kształt ośmiokątów. Mistrz Correon odkrył w podziemiach ruin zamku, że Ciemność sprowadzili Wielcy Mistrzowie, a nie rabusie, bo chcieli stać się jeszcze potężniejsi. Przyczyną ,,apokalipsy’’ były trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów. W starej księdze znalazł opis zimy nuklearnej. Mistrzowie rozstrzygali spory poprzez pojedynki kombinezonach energetycznych – rodzaj sądu Bożego (nie było ich od lat, aż Ashka wyzwała Correona, który słusznie zarzucił jej kłamstwo). Walczący stali w kręgach wyrysowanych kredą na podłodze i mieli tarczę (ciekawostka: w Pałacu Mistrzów znajdowała się husarska zbroja, ponieważ sceny te nagrywana na zamku Czocha w Polsce). Pojedynki mogli oglądać tylko Magowie i ich uczniowie. Przegrywał ten, kto pierwszy opuszczał krąg. Ashka pokonała Correona, ponieważ Gryvon potajemnie uszkodził jego kombinezon. Correon stracił urząd Wielkiego Maga i został skazany na natychmiastowe wygnanie.

Głównym bohaterem był nastoletni Paul Reynolds z klasy IX (grany przez Zbycha Trofimiuka) – syn naukowca Briana Reynoldsa. Miał młodszą siostrę Cristine. Wcześnie stracił matkę. Był psotnikiem. Razem z kolegą; Alexem potajemnie pracował nad prochem strzelniczym w szkolnym laboratorium, aby przestraszyć uczestników szkolnej wycieczki do Mount Lara. W miejscowości tej widziano tajemnicze światła przy ,,nawiedzonej jaskini’’ (nauczycielka tłumaczyła je zjawiskami elektromagnetycznymi). Alex i Paul chcieli nastraszyć swoją koleżankę, Katrinę w jaskini przebrani za duchy. Katrinie towarzyszyła w jaskini jej koleżanka Liza. Paul dotknął naelektryzowanej, ciemnej plamy i trafił do równoległego świata, gdzie został wzięty za złodzieja artefaktu zwanego Okiem Magów. Oskarżony o kradzież został aresztowany. Ashka zabrała go maszyną latającą do zamku magów, gdzie sąd skazał chłopca na wygnanie na Pustkowie. Paul zaczął pokazywać im przedmioty z naszego świata, jednak został zamknięty w celi. Ashka i Gryvon rozpieszczali Paula chcąc, aby zdradził im tajemnice technologii z naszego świata. Wielki Mistrz chciał, aby Paul objaśnił mu działanie kamery. Correon zamierzał odesłać go do jego świata, bo dysponował ,,zbyt niebezpieczną wiedzą’’. Za pomocą elektryczności umożliwił chłopcu powrót do domu. Niestety Paul nie zdążył przejść przez portal. Razem z Rianą i Mistrzem Correonem dostał się do niewoli rabusiów, którzy chcieli, aby Paul zdradził im sekret prochu. Rabusie skazali Correona na wygnanie, lecz ten zdołał ich przekonać, że nie chce dłużej ich krzywdzić i kara została mu darowana. Tymczasem kłamstwo Ashki i Gryvona wyszło na jaw. Paul i Riana uciekali statkiem latającym i nawiązali kontakt telefoniczny z Alexem i Katriną. Po powrocie do swojego świata, Paul trafił na komisariat, gdzie był badany przez lekarza. Do gabinetu weszli jego ojciec i siostra. Ojciec początkowo nie wierzył Paulowi w jego przygody.

Przyjaciółmi Paula byli nieuk Alex Katsonis i mająca dobre wyniki w nauce Katrina. Podstępem dostali się na obóz literacki w miejscu gdzie zaginął Paul (Alex nie przeczytał żadnej książki, aż do czasu gdy natrafił na ,,Iliadę’’ Homera i spodobała mu się). Katrina – pierwsza skojarzyła Mount Lara z Trójkątem Bermudzkim. ¹ Zainteresowała się fizyką kwantową (teorią światów równoległych). Ojciec Paula nie chciał wierzyć Katrinie i Alexowi, że jego syn trafił do innego świata. Matka Katriny gniewała się na nią za opuszczenie się w nauce i zabraniała spotykać z Alexem. Dzięki wysiłkowi Katriny i Alexa, których podwiozła sympatyczna zakonnica, siostra Józefina, Paul i Riana dostali się do naszego świata.

Riana (grana przez Gosię Piotrowską) była nastolatką z Ziemi Czarowników. Jej imię nawiązuje do celtyckiej bogini Rhiannon. Była córką Brona i Maron, z którymi mieszkała w wiosce Clayhill. Jej rodzina wyprawiała skóry dzikich królików. W czasie pierwszego spotkania skrępowała sznurem i wzięła do niewoli Paula biorąc go za rabusia. Myślała, że pojmany Paul sprowadził zaćmienie Słońca. Kiedy Paul powiedział: ,,Niech się stanie światłość’’ (nawiązanie biblijne), Riana myślała, że przywrócił Słońce po zaćmieniu. Gdy tonęła Paul ją uratował. Riana pomogła mu w ucieczce przed tłumem posłusznym mistrzyni Ashce. Potem dostała się na zamek magów, aby ocalić przyjaciela. Wielki Mistrz Correon postanowił uwięzić Rianę w zamku, bo za dużo wiedziała. Miała resztę życia spędzić jako służąca. Sprowadziła Correona na pomoc Paulowi, którego Ashka i Gryvon chcieli zmusić do wytwarzania prochu. Później została uwięziona w naszym świecie z powodu zniszczenia wieży, a jej rodzina była zmuszona uciekać przed gniewem Ashki. Bron zamierzał pokazać Wielkiej Radzie kasetę z materiałem kompromitującym Ashkę. W naszym świecie Riana zgubiła się po dotarciu do Sydney. Zaopiekowała się nią osierocona dziewczyna Jessie i jej młodszy braciszek Ben. Niestety Rianę zabrała opieka społeczna. Dziewczyna trafiła do szpitala gdy złamała kostkę. Bała się wejść do windy, bo myślała, że zestarzeje się w niej. Była leczona psychiatrycznie, lecz uciekła ze szpitala. Jej ucieczka została udaremniona przez pielęgniarza. Paul, Alex i Katrina pomogli Rianie w ucieczce ze szpitala (Paul użył kombinezonu energetycznego). Riana zaprzyjaźniła się z siostrą Paula. Poszła do szkoły razem z Paulem (przedstawił ją jako swoją kuzynkę z Islandii). Correon nakazał odbudowę wieży, dzięki czemu Riana mogła wrócić do domu. Wcześniej jednak pomogła Jessie i Benowi w poszukiwaniu ojca. Broniła ich też przed młodzieżowym gangiem. Paul zwyciężył młodocianych przestępców za pomocą kombinezonu energetycznego, zaś Jessie i Ben spotkali swego ojca, który ich przygarnął. Riana powróciła do swego świata. Po udaremnieniu knowań Ashki i Gryvona, została uczennicą Mistrza Correona.

Wspomniana już Ashka: rudowłosa mistrzyni magii nosiła specjalną zbroję (kombinezon energetyczny), dzięki któremu mogła razić prądem. Oskarżała rabusiów o zamiar zniszczenia świata, który miał być ratowany przez Mistrzów Magii. Alex i Katrina nawiązali z nią kontakt radiowy na obozie literackim. Correon pokazał Wielkiej Radzie nagrania słów Ashki knującej spisek i znów został Wielkim Mistrzem. Ashka została wygnana. Z pomocą Gryvona podstępem trafiła do naszego świata. Kierowca, który wierzył w UFO, wziął ją za kosmitkę. Potem Ashka zabrała motor motocykliście i przyjechała nim do Sydney szukać Paula. Okradła sprzedawcę hot dogów. Przepędziła gościnnego bezdomnego z jego schronienia. Za pomocą kombinezonu energetycznego popsuła wszystkie urządzenia w sklepie z elektroniką gdzie chciała kupić telewizor. Myślała, że w środku odbiornika siedzą spikerzy. O wyczynach Ashki Paul dowiedział się z gazety. Paul, Alex i Katrina przemierzali Sydney z wykrywaczami szukając Ashki. Była mistrzyni okłamała Katrinę i skłoniła ją do współpracy. Ashka ukradła pieniądze z hotelu, jednak Paul i Alex zabrali jej kombinezon energetyczny i wrzucili go do śmieciarki. Ashka chciała przekazać naukowcom ze świata Paula sekret wytwarzania kombinezonów energetycznych, aby je ulepszyć i z ich pomocą podbić swój świat. Kłamstwem pozyskała zaufanie ojca Paula i przyniosła mu ukradzioną księgę z Ziemi Czarowników (przedstawiła się jako Anna Harley z Islandii, wdowa po uczonym). Brian skonstruował nowy kombinezon dla Ashki i przyprowadził ją do domu gdzie spotkała Paula, lecz chłopiec wygnał ją. Jego ojciec wstydził się za niego. Paul i Riana chcieli pokazać ojcu nagranie Ashki z kamery, aby go przekonać. Nowy kombinezon umożliwiał jej latanie. Spowodowała zakłócenia, aby Paul nie pokazał ojcu nagrania. Na korytarzu ogłuszyła i związała Rianę i uwięziła ją w starym domu. Szantażowała Paula, lecz chłopiec uwolnił Rianę, podczas gdy pomagających mu Alexa i Katrinę policja odwiozła do szkoły. Paul przedstawił ojcu nagranie i przedstawił mu Rianę, która potwierdziła jego słowa. Ashka została zdemaskowana gdy groziła przemocą Paulowi, jego ojcu i Rianie. Paul i Riana rzucali w Ashkę metalowymi przedmiotami. Unieruchomili ją, niestety mistrzyni uwolniła się i zniszczyła komputery w laboratorium ojca Paula. Została pokonana za pomocą olbrzymiego magnesu i powróciła do swojego świata pod sąd Wielkiej Rady.

Uczeń Gryvon był żądnym władzy bufonem. Zaczął śledzić Paula gdy ten za pomocą sztucznego oddychania uratował przez utopieniem Jala, młodszego brata Riany. Przechwalał się, że za pomocą statku powietrznego zapuszczał się do naszego świata (nie była to prawda). Myślał też, że rabusie piją krew. Paul i Riana wynaleźli proch strzelniczy, aby przestraszyć Gryvona. Użyli go jednak do odstraszenia rabusiów, którzy zaatakowali wioskę. Gryvon w zmowie z Ashką uwięził Paula w podziemnym laboratorium i kazał mu wytwarzać proch. Paul oszukał Gryvona podając fałszywą instrukcję zrobienia prochu (krowie łajno, ,,gorzkie kryształki’’, soda, ocet). Gryvon potrząsnął pojemnik z ,,prochem’’ i zawartość go oblała. Paul kazał mu wystawić naczynie na działanie słońca i stale mieszać (sporządził też prawdziwy proch na własny użytek). Paul polecił Gryvonowi zrobić fajerwerki z fałszywego prochu. Wówczas fortel wyszedł na jaw, gdy Ashka wrzuciła do ogniska całą torbę fajerwerków.

,,Dwa światy’’ to bardzo przyjemny w odbiorze serial science fantasy, w którym rzekoma magia okazuje się czymś innym (nauką). Budzi zainteresowania naukami ścisłymi, podkreśla wartość rodziny i przyjaźni, oraz opowiada o odpowiedzialności w korzystaniu nauki i techniki.

1 Odsyłam do posta: ,,Trójkąt Bermudzki’’.

Oniricon cz. 790

         Śniło mi się, że:

- w szkolnej bibliotece ksiądz ostrzegał mnie, że czytając horrory stanę się satanistą, lecz odparłem, że nie mam takiego zamiaru,

- Marek Podlecki głosił, że nasz świat jest atomem w ciele gnijącego szympansa,

- po latach znów uczyłem się u polonistki Anny ov Scayapakovej i chciałem powiedzieć jej o swoich wydanych książkach,

- pracowałem na dworze obecnego cesarza Chin, gdzie piłem jogurt ,,somme'' i skonstruowałem pierwszą rakietę, która poleciała pod sufit,

- byłem Mongołem i jechałem konno przez step,

- powiedziałem, że to bez znaczenia gdy menel chwali drugiego menela i jako przykład podałem Lenina nazywającego Dzierżyńskiego ,,Feliksem Dobre Serce'',

- w starożytności Bułgarzy stworzyli imperium obejmujące całe Bałkany,

- miałem książkę o sławnych żółwiach takich jak Samotny Jerzy i Marta z Galapagos, olbrzymie żółwie z Seszeli i Wysp Cooka, w książce tej opisana została również Martha - ostatnia samica gołębia wędrownego,

- w Polsce grasowała samica żółwia czerwonolicego polującego na ludzi,

- Karol Marks był złym królem mordującym swoich poddanych,

- w Zaginionym Świecie myśliwy (nie był to John Roxtone) wezwał do siebie gołębia i kazał mu śpiewać piosenkę ułożoną przez Marthę, ostatnią samicę gołębia wędrownego,

- Dariusz Kwiecień nagrał na you tube filmik ,,Dlaczego wiedźma nie istnieje?'', a także o ropenie i innych kryptydach,

- w liście do Andrzeja Sapkowskiego pytałem go jakie ma zastrzeżenia wobec wydanego niedawno zbioru listów średniowiecznych kochanków,

- poszedłem na kebab i zobaczyłem przed barem właściciela, który palił papierosa i rozmawiał z innym Turkiem,

- nocą spotkałem w lesie półnagie rusałki, które proponowały mi seks,

- napisałem, że czarownica Żałmauz - Kempir z Kazachstanu mogła, choć nie musiała być wzorowana na rosyjskiej Babie Jadze,

- doszedłem do wniosku, że czarownice różnią się kształtem głowy,

- zmartwiłem się gdy z mojego planu przyszłych opowiadań zostały wyrwane kartki z opisem przygód Hastura i innych bohaterów, gdy spojrzałem drugi raz, kartki były na miejscu,

- obiecałem Pavlasowi ov Vidłarowi, że kupię mu pizzę, lecz kupiłem coś innego i to tylko dla siebie,

- zapisywałem sen o swoim byłym sąsiedzie Joxie ov Jarinisie,

- ostatnio wyświetlano w kinie cykl filmów biograficznych o Normanie Daviesie, który wyjechał na studia do Polski po tym jak otrzymał stypendium w Walii, w poście o nim napisałem, że choć szanuję tego autora, którego kiedyś chwalono w ,,Naszym Dzienniku'', to nie podzielam jego bezkrytycznego uwielbienia dla Unii Europejskiej i dziwię się czemu jako Brytyjczyk nie okazał radości z powodu Brexitu.