,,Dawno
temu, wieki chyba,
Gruzja
zwała się Kolchidą.
Wtedy
z nieba tu przyfrunął
Baran
co miał złote runo.
Po
to runo Morzem Czarnym
Płynął
szybko statek Argo’’
-
Jerzy Bielunas ,,Bajka o złotym baranie’’
Fot. za: images.huffingtonpost.com
Gruzini
(gruz. Kartwelebi)
są narodem kartwelskim tak jak Megrelowie, Lazowie i Swanowie,
będący autochtonami Kaukazu. W przeciwieństwie do Osetyjczyków i
Ormian nie należą do ludów indoeuropejskich. Posiadają własne
państwo nad Morzem Czarnym, graniczące z Rosją, Armenią, Turcją
i Azerbejdżanem.
Nazwa
Gruzja pochodzi rzekomo od św. Jerzego, patrona tego kraju,
przedstawionego w jego kraju. W rzeczywistości jest rusycyzmem,
utworzonym od perskiego słowa ,,gorg’’,
czyli wilk. Starożytna Gruzja była więc krainą wilków tak jak
starożytne Hyrkania i Licja, których nazwy również wywodziły się
od tych zwierząt. Z kolei Sakartwelo, gruzińska nazwa Gruzji
upamiętnia eponima Kartelosa, prawnuka Noego.
Legendarni
przodkowie Gruzinów byli postaciami ze Starego Testamentu. Meszek
(Mosoch), syn Jafeta był uważany za przodkami Gruzinów,
kapadockiego plemienia Muszki, a nawet założycielem Moskwy. Tubal,
inny syn Jafeta dał początek nie tylko Gruzinom, ale też Italikom,
Tessalczykom, Bityńczykom, Hiszpanom i Baskom. Od Togarmy, wnuka
Jafeta wywodzić się mieli Gruzini, Ormianie, Frygijczycy i
Chazarowie .
Kolchida
jest znana z greckiego mitu o Argonautach. Herodot
wywodził Kolchów od Egipcjan, wojowników faraona Sezostrisa.
Argumentował to ich ciemną skórą i zwyczajem obrzezania. Mityczny
Ajetes, pierwszy król Kolchidy był z pochodzenia Grekiem zdaniem
geografa Pauzaniasza (100/ 110 n. e. - po 180 n. e.), który
powoływał się na mitycznego poetę Eumolposa. Od starożytności
do naszych czasów mit o Złotym Runie był interpretowany na
rozmaite sposoby. Widziano w nim min. traktat o alchemii lub opowieść
o żegludze z Grecji do Ameryki .
Starożytna
Iberia była państwem na terenach dzisiejszej Gruzji, której nie
należy mylić z Iberią na Półwyspie Pirenejskim. Niektórzy
uważają, że Baskowie pochodzą z terenów dzisiejszej Gruzji.
Wskazywać na to mają rzekomo podobieństwa między językami
baskijskim i gruzińskim. Przodek Basków, biblijny Tubal, piąty syn
Jafeta przybył na Półwysep Iberyjski z Kaukazu, gdzie po potopie
osiadła Arka Noego.
Ryc. za: Gordon Doherty
W
1945 r. Simon Dzhanas i Nikoloz Berdzeniszwili opublikowali w
tbiliskiej prasie komunistycznej artykuł ,,O
naszych uzasadnionych roszczeniach wobec Turcji’’.
Mający służyć jako narzędzie ekspansjonistycznej polityki ZSRR
tekst doczekał się przedruków w ,,Prawdzie’’
i ,,Izwiestii’’.
Gruzini
byli potomkami indoeuropejskich Hetytów oraz huryckich Subarów i
tajemniczych Sumerów z Mezopotamii. Już 2 000 p. n. e. zasiedlali
ziemie między górami Taurus a Kaukazem. Z tych mrzonek autorzy
artykułu wyprowadzili roszczenia Gruzińskiej SRR do tureckiego
Ardahanu, Oltii, Tortumu, Ispiru, Bajburtu, Gumuszyny, wschodniego
Lazistanu i Trabzonu. W 1946 r. turecki historyk Mehmet Fuat Köprülü
(1890 - 1966)
napisał replikę w postaci artykułu ,,Mity
Gruzinów’’
(tur. ,,Gürcülerin
Efsanesi’’).
Zbrodniczy
dyktator, Józef Stalin ( 1878- 1953)
był z pochodzenia Gruzinem i naprawdę nazywał się Iosif
Dżugaszwili.
,,Po
słynnym tajnym przemówieniu Chruszczowa w 1956 roku ujawniającym
partyjne zbrodnie Stalina, oburzeni Gruzini założyli oficjalnie
‘Komitet Obrony Dobrego Imienia Stalina’. Gruzini poczuli się
dotknięci do żywego, że ich największego bohatera narodowego
można posądzać o jakiekolwiek nieprawości. [...]’’ - Roman
Antoszewski ,,Historia inaczej czyli ciekawostki cz. 1’’
Protesty
w obronie ,,dobrego
imienia Stalina’’
zostały krwawo stłumione. Niezasłużony kult ludobójcy utrzymuje
się niestety do dziś nie tylko w putinowskiej Rosji, ale też w
Gruzji. W Gori do dziś funkcjonuje Muzeum Stalina. W 2024 r.
oburzenie gruzińskich nacjonalistów wywołało oblanie farbą
ikony, przedstawiającej Stalina i św. Matronę Moskiewską w
soborze Świętej Trójcy w Tbilisi.

Obecnie
pseudonauka cieszy się poparciem rządzącej, prorosyjskiej partii
Gruzińskie Marzenia. Bardzo wpływowy oligarcha, Bidzina
Iwaniszwili, założyciel Gruzińskiego Marzenia propaguje
astrolingwistykę i astroarcheologię, które o mało nie stały się
przedmiotami wykładanymi na uniwersytetach. Pierwsza z nich zakłada,
że w starożytnym gruzińskim alfabecie został ukryty kod
numerologiczny. Astroarcheologia, zajmująca się wiedzą
astronomiczną w najdawniejszych epokach, sama w sobie nie jest
pseudonauką, choć niekiedy bywa wykorzystywano do takich celów.
Protegowany Iwaniszwilego, dr Aleko Tsirtsadze twierdzi, że Gruzini
wynaleźli jogę, teatr, maskarady, rytuały płodności, słowo
,,faszyzm’’
i swastykę. Według niego naukowe osiągnięcia Gruzinów ukradli
Sowieci i Amerykanie.

W
autorskiej mitologii Czesława Białczyńskiego
Gruzja nosi nazwę Horusja – Hruszja. ,,Hruszja
była zawsze krajem zerywańskim a potem sistańskim, aż do czasów
rzymskich’’.
- Pisał Białczyński w ,,Księdze
Ruty’’
(,,Taja
9 – Ostatnie dni Starej Koliby’’).