Kanibalizm Inków

 

,,W pewnych sytuacjach Inkowie  stosowali rytualny kanibalizm. Robili tak wtedy, gdy chcieli dać do zrozumienia, że jedna ze stron konflikt 'cywilizowany', przewidujący różne formy honorowego układu, zamierza przekształcić w wojnę totalna, w której przeciwnicy potraktowani zostaną jak zwierzęta. Także i wtedy, gdy np. chciano ukarać zdrajców, ponieważ dla ludów otaczających czcią zmumifikowane ciała swoich przodków unicestwienie poprzez kanibalizm musiała budzić niekłamaną grozę'' - Joanna Cieślewska, Kazimierz Kunicki ,,Mitologie świata. Inkowie''

Pomoc Pana Ausangate

,, [...] czasem ratuje z największych opresji - jak wtedy, gdy podczas wojny Peru z Chile bezbronnych Peruwiańczyków dopadli chilijscy żołnierze. Wezwany na pomoc Pan Ausangate spowodował, że kule wystrzeliwane przez napastników chybiały. Kiedy nie ustawali w swoich morderczych zamiarach, z ich własnej buchnął ogień i wybił niemal całe chilijskie wojsko. Uratowało się ledwie 10, więc cisnęli oręż i rzucili się do rzeki Tuksa. Ta ich porwała i potopiła. [...]'' - Joanna Cieślewska, Kazimierz Kunicki ,,Mitologie świata. Inkowie''

    Wojna Peru z Chile, zwana wojną o Pacyfik lub saletrzaną miała miejsce w latach 1879 - 1884. Sojusznikiem Peru była wówczas Boliwia, która utraciła dostęp do morza. Chilijczycy zwyciężyli i najechali Peru. Jak pisał Alfred Szklarski w ,,Tomku w Gran Chaco'' jako łupy wojenne wywozili nawet ... pisuary. Pan góry Ausangate jest synkretycznym bóstwem peruwiańskim z okolic Cuzco, łączącym cechy Chrystusa i apu, inkaskich bogów górskich. Jego córka jest bogini Maria  Waman Tikilla, która poślubiła śmiertelnego człowieka. Panu Ausangate towarzyszyły kondor, wiskacza i wikunia. 

Inkaska wojowniczka

 

,, [...] Podczas oblężenia Cuzco przez Chanków wsławiła się odparciem ataków wroga i zwycięskim za nim  pościgiem curaca, czyli zwierzchniczka i przywódczyni swego plemienia'' - Joanna Cieślewska, Kazimierz Kunicki ,,Mitologie świata. Inkowie''

 

Inka w XX wieku

 

,, [...] O tym, że inka wciąż patrzy na swój lud i czuwa, świadczy ludowy komentarz na temat tego, jak w 1968 r. doszło do reformy rolnej w Peru. Otóż to inka, patrząc z góry, uznał, że ziemię trzeba podzielić bardziej sprawiedliwie - to on skontaktował się z papieżem i wymógł, by ten skłonił do przeprowadzenia reformy ówczesnego prezydenta Peru - Juana Velazco Alvarado'' - Joanna Cieślewska, Kazimierz Kunicki ,,Mitologie świata. Inkowie''

 

Kaskara

 

    Kaskara była zatopionym lądem z mitologii Indian Hopi. W 1979 r. opowieść o niej została opublikowana w książce ,,Kasskara und die sieben Welten’’ amerykańsko – austriackiego paleoastronautyka, Josepha F. Blumricha (1913 – 2002), opierającego się na relacji Białego Niedźwiedzia (1905 – 1996). Informator Blumricha była wykształconym Indianinem Hopi, który dużą część życia spędził poza rezerwatem.

W opowieści Indianina stwórcą świata był bóg Dayave (Tawa, bóg Słońca). Historia dzieliła się na siedem er (tzw. światów). Pierwszy świat był domem roślin, zwierząt i ludzi, zniszczonym przez globalny pożar. Drugi świat zniszczyło zlodowacenie, zaś trzeci został unicestwiony przez potop. Obecnie żyjemy w czwartym świecie. Po nim nastąpią jeszcze światy piąty, szósty i siódmy.

Kaskara (,,kraj Słońca’’) istniała w trzecim świecie jako kontynent na Pacyfiku, praojczyzna Indian Hopi. Znajdowała się między Hawajami, Nową Gwineą, Australią, Nową Zelandią. Jej zachowany do dziś fragment stanowiła Wyspa Wielkanocna ¹. Panował łagodny klimat, sprzyjający uprawom kukurydzy. Kaskaryjczycy byli bardzo pokojowi. Znali mowę zwierząt i czerpali energię ze Słońca za pomocą kryształów. Przetworzonych przez kryształy promieni słonecznych używali jako laserów do cięcia kamieni.

Kaskaryjczykami opiekowali się Kaczyni, pośredniczy między nimi a bogiem Dayove (odpowiednik aniołów). Przybyli na Ziemię z planety Toonaatakha w statkach kosmicznych. Dzielili się na podtrzymujących życie, nauczycieli i strażników praw. Potrafili zapładniać kobiety bez konieczności odbywania z nimi stosunków płciowych. Najwyżsi rangą Kaczyni, zwani Wu’yasami (mędrcami) stanowili odpowiednik biblijnym archaniołów.

Kaskarę najechali wojowniczy Atlanci, na których czele stała piękna i potężna władczyni, zwana Turkusową Kobietą. Wkrótce potem szczęśliwy kontynent zatonął. Kaczyni ewakuowali jego mieszkańców Ameryki Południowej, która dopiero co wynurzyła się z oceanu. Biały Niedźwiedź określił ją indiańską nazwą Taotooma (,,kraj dotknięty ręką Słońca’’). Uchodźcy założyli w obu Amerykach miasta takie jak: Tiahuanaco (Boliwia), Palatquopi (Palenque w Meksyk), Tikal (Gwatemala), Chichen Itza (Meksyk), Casas Grandes (Meksyk) i Oraibi, rodzinną osadę Białego Niedźwiedzia (USA). Część z nich osiedliła się w Japonii, stając się przodkami zagadkowego ludu Ajnów ². Obserwowane współcześnie pojazdy UFO najeżą właśnie do Kaczynów.

Kaskaryjski był jednym z dwóch języków używanych przez Sidhów w powieści fantasy ,,Koncert nieskończoności’’ Grega Beara ³.

1 Odsyłam do postów: ,,Mit z Wyspy Wielkanocnej’’ oraz ,,Mity i teorie z Wyspy Wielkanocnej’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Ajnu’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Koncert nieskończoności’’.

Dzień Kobiet 2026

 

,,Jeżeli widzisz piękną kobietę,

podziwiaj jej urodę…

jeżeli brzydką,

podziwiaj jej uśmiech…

jeżeli jest zamyślona,

zachwycaj się jej powagą i szlachetnością…

Usiłując wszędzie dopatrzyć się

utajonego piękna,

stworzysz sobie radość i szczęście’’

- John Ruskin (1819 – 1900)

 

Fatalna pomyłka

 

,,Rzadko któremu dziennikarzowi polującemu na sensację, wydarzy się taka przygoda, jaka wydarzyła się pewnemu stolarzowi w Opatowie. - Ponieważ w historię tę wchodzi i nieboszczyk i żywy wariat, radzimy przeto czytać ją tylko ludziom o zdrowych nerwach.

    Było to tak: Zmarł w szpitalu w Opatowie pewien chory. Jak to zwykle bywa, wezwano stolarza, aby wziął miarę na trumnę dla nieboszczyka. Stolarz przyszedł, wymierzył rysujący się pod prześcieradłem kształt człowieka i zamierzał odejść. Nagle usłyszał głos:

- Jakto, mnie zmierzyłeś, a tamtego nie?

    Biedny stolarz nie prędko dowiedział się o swej pomyłce, gdyż doznał wstrząsu nerwowego i musiał udać się do szpitala. 

    Sprawa tymczasem wyjaśniła się w ten sposób: Oto pewien umysłowo chory dostał się do miejsca, gdzie przetrzymywano zmarłych i chrapnął sobie obok nieboszczyka pod jednym prześcieradłem. Obudził się jednak, gdy stolarz brał miarę na trumnę. Dał się spokojnie zmierzyć, w ostatniej jednak chwili zwrócił stolarzowi uwagę, że jeszcze nie zupełnie spełnił swój obowiązek'' - ,,Niedziela 4/ 1939''