Oniricon cz. 1131

     Śniło mi się, że:

- po latach spotkałem Pavlasa ov Vidłara, który został cesarzem Inków i miał dwoje dzieci, nagle Pavlas zniknął i do gabinetu dentystycznego weszła jego zmarła matka, prowadząca dwójkę wnucząt teleportowanych z Australii,

- miałem dwie głowy, za co zostałem zamknięty w amerykańskim szpitalu psychiatrycznym,

- na korytarzu szpitala psychiatrycznego spotkałem zieloną gęś, która zagadnęła do mnie ludzkim głosem, powiedziałem, że nie chcę z nią rozmawiać, bo jest komunistką,

- dowiedziałem się, że ludzie oddający stolec są nazywani cichaczkami,

- rosyjski szpieg, zwerbowany przez FSB miał za zadanie podbić podziemne królestwo, miał tylko jedno zielone oko, świecące w ciemności, pod postacią zielonego plezjozaura walczył z rycerzem broniącym królestwa, rycerz pokonał szpiega i darował mu życie, Rosjanin poprosił o azyl w podziemnym królestwie,

- po latach spotkałem Alexandrusa ov Coceleise, który wciąż pragnął zamieszkać na Filipinach, chciałem mu powiedzieć, że w każdej wojnie, także tej na Ukrainie żałuję ginących dzieci, zamierzałem dodać, że żałuję także rosyjskich dzieci, które zginął podczas przyszłych bombardowań zbrodniczego państwa jakim jest Rosja,

                                                            Ryc. za: Jodi Childs

- w Noc Walpurgii Anton La Vey ogolił głowę, założył wianek z różowych kwiatków i żółtawą sukienkę, po czym ogłosił powstanie swojej satanistycznej sekty,

- rozmawiałem z proboszczem o Księdzu Dobrodzieju z Pawlaczycy, powiedziałem, że był typem ascety z przeciwieństwie do mnie,

- na ul. Łokietka w Szczecinie walczyłem w zapasach z półnagim Nigeryjczykiem, uznałem, że bycie pokonanym przez tak walecznego przeciwnika nie przynosi mi ujmy,

                                                        Ryc. za: ChrisGorgio

- na jakimś górskim odludziu we Włoszech zamieniłem się w Heraklesa,

- rozmawiałem z Jeną ov Blackeyovą lub Sławomirą o socjalistach, powiedziałem, że używali symboli religijnych i narodowych do ateizacji robotników np. w słowach pieśni PPS - u o Jezusie zwyciężającym Judasza, ostrzegał przed nimi Henryk Sienkiewicz w powieści ,,Wiry''. 

Naramsin

 

                                                            Ryc. za: Otto von Schertler 

    Naramsin (,,ukochany boga Sina’’), wnuk Sargona z Akadu był władcą imperium akadyjskiego, panującym w latach 2246 – 2190 p. n. e. Legendy o tym wybitnym, deifikowanym za życia królu były spisywane jeszcze 1000 lat po jego śmierci.

W jednej z nich walczył z najazdem barbarzyńców z głowami kruków, ptasimi ciałami i ludzką krwią protegowanych boga wiatru, Enlila. Dowodziło nimi siedmiu synów króla Anubabiniego. Lekceważąc niepomyślne omeny, Naramsin był zmuszony odpierać ich najazd przez trzy lata. Wreszcie zwrócił się o pomoc do boga Ea i bogini Isztar, dzięki czemu odniósł zwycięstwo. Pokonanym darował życie. W innej opowieści Isztar opuściła Agade, gdy Naramsin splądrował świątynię E – kur, należąca do Enlila. Rozgniewany bóg sprowadził wówczas najazd barbarzyńskich Gutejów z gór Zagros. Ośmiu bogów prosiło Enlila o złagodzenie kary. W tym czasie wybuchła rewolta podbitych Sumerów...

Oniricon cz. 1130

     Śniło mi się, że:

- młoda kelnerka z Bistro Portowego w Szczecinie pracowała w bibliotece, gdzie oddałem stare książki z domu,

- umierający chłopiec z USA przyjechał do Szczecina, gdzie cieszył się, widząc pomnik swojego pluszowego kija bejsbolowego,

                                                                Ryc. za: Pngtree

- Andrzej Pilipiuk miał dwóch synów: Dawida i Michała,

- Bartłomiej Grzegorz Sala pisał na Facebooku, że chciałby ustrzec swoje dzieci przed brutalnymi grami komputerowymi,

- swoją pierwszą książkę opublikowałem w wydawnictwie ,,Insignis''  (naprawdę w ,,Poligrafie''),

- zobaczyłem na reprodukcji średniowiecznej mapy podobiznę ormiańskiego króla Tiridatesa Wielkiego z głową i racicami dzika,

- jakaś autorka, chyba Elwira Dresler - Janik, publikująca w ,,Replice'' słowiańskie powieści fantasy, oburzyła się, że to samo wydawnictwo wydało też książkę autora o poglądach skrajnie prawicowych, powiedziała, że w Australii wydawcy sprawdzają dokładnie informacje o wydawnictwach wcześnie publikujących książki swoich autorów, a także to czy autorki są w ciąży,

- czytając francuską książkę z serii ,,Tak żyli ludzie'' zamierzałem zacytować na blogu rozdział ,,Legendy o ekumenizmie'', czyli przegląd teorii spiskowych lefebrystów o innych religiach, a także legendy o potworach z jezior i o czarnoskórych czarownicach latających w powietrzu na kłodach,

- lefebryści zamierzali przeprowadzić zamach terrorystyczny w Chinach,

- w maju 2026 r. pułkownik Adam Mazguła i gen. Roman Polko będą próbowali zbrojnie obalić prezydenta Karola Nawrockiego,

                                                    Ryc. za: Archives of Nethys

- moja Babcia była księżniczką, która w lesie lub w ogrodzie spotkała olbrzymie, zielono - złote muchy,

                                                       Ryc. za: all4history

- widziałem w TV reklamę ,,suszy pieniędzy'', na podłodze leżały złote lub miedziane monety, zaś głos lektora mówił, że można je zdobyć przez zawarcie paktu z diabłem,

- po raz trzeci podjąłem pracę w szczecińskim IPN - ie, szefowa spała w swoim gabinecie i gniewała się, gdy ją budziłem, po instytucie chodziła jej mała córeczka, odwiedził mnie w pracy Donald Trump i poczęstował kawałkiem pieczonego kurczaka. 

Sargon z Akadu

 

    Sargon z Akadu, zwany Sargonem Wielkim (właśc. Szarrukin) był historycznym władcą semickich Akadyjczyków, panującym w latach ok. 2285 – 2229 p. n. e. Przypuszczalnie nie pochodził z królewskiego rodu. Podbił Sumerów, tworząc pierwsze imperium w dziejach świata, rozciągające się od Morza Śródziemnego do obecnego Iranu. Stolica mieściła się w mieście Agade, którego do dziś nie udało się odnaleźć. Miał dwóch synów: Rimusza i Manisztusu oraz córkę, kapłankę i poetkę Enheduannę, pierwszą znaną kobietę, zajmującą się tworzeniem literatury. Podobnie jak późniejsi Aleksander Wielki i Artur stał się bohaterem wielu legend.

                                                        Ryc. za: Sophie Bashford 

W jednej z nich był synem kapłanki i nieznanego ojca. Matka, zmuszona do porzucenia dziecka, puściła je w nasmołowanym koszyku z nurtem rzeki. Chłopca przygarnął i wychował ogrodnik Akki. Zwraca uwagę podobieństwo od późniejszych losów biblijnego Mojżesza a także Romulusa i Remusa. Przez całe życie Sargon cieszył się szczególną opieką kochającej go bogini Isztar. Początkowo był podczaszym na dworze sumeryjskiego króla Ur – Zababy z Kisz. Władcy temu ukazała się we śnie Isztar. Kazała utopić króla Kisz, a na jego miejsce intronizować Sargona. Odtąd Ur – Zababa prześladował swojego podczaszego. Podstępem wysłał go do Lugalzagesiego, króla Uruk z wyrokiem śmierci na siebie. Choć tabliczka z zapisem tej legendy jest uszkodzona, wiemy, że ostatecznie Sargon pokonał królów Sumeru. Samego Lugalzagesiego uwięził w klatce. Według późniejszych legend jego imperium rozciągało się aż po środkową Anatolię (dziś Turcja), Cypr i Kretę. Bunt podbitych prowincji pod koniec życia Sargona był tłumaczony jako zemsta lokalnych bogów.

Przypuszczam, że od imienia Sargon wywodzi się słowo sarkon oznaczające władcę Lemurii (Lin Carter ,,Czarnoksiężnik z Lemurii’’). Jako postać negatywna Sargon przedstawiony w filmie ,,Król Skorpion 2: Narodziny wojownika’’. Lakoniczna wzmianka o tym władcy pojawia się również w mojej powieści fantasy ,,Tatra’’ (2018).

,,Igrając z ogniem''

 

,, […] Bies ten rozdawał chętnym, oczywiście w zamian za dusze, diabelskie instrumenty, w które sam wchodził. Nie inaczej było z pastuszkiem. Otrzymał on skrzypce zrobione z pudełka po cygarach o strunach z czarnego końskiego włosia. Na końcu gryfu umieszczona była uśmiechnięta diabelska głowa przypominająca grajkowi, komu zawdzięcza talent. [...]’’ - Witold Vargas, Paweł Zych ,,Święci i biesy’’

W kwietniu 2026 r. przeczytałem amerykański horror Tess Gerritsen ,,Igrając z ogniem’’ (ang. ,,Playing with Fire’’) z 2025 r. w polskim przekładzie Andrzeja Szulca (2016).

,,TESS GERRITSEN, amerykańska pisarka, z zawodu lekarz internista. Po studiach praktykowała w Honolulu na Hawajach. W 1987 r. opublikowała pierwszą powieść, ale kariera pisarska Gerritsen nabrała rozpędu w 1996 r, gdy ukazał się jej pierwszy thriller medyczny Dawca (prawa filmowe zakupił Paramount). Dzięki odniesionemu sukcesowi mogła zrezygnować z praktyki lekarskiej. W kolejnych latach ukazały się: Nosiciel, Grawitacja (milion dolarów za prawa filmowe!), Grzesznik, Sobowtór, Autopsja, Klub Mefista, Ogród kości, Mumia, Dolina umarłych, Milcząca dziewczyna, Umrzeć po raz drugi i Igrając z ogniem. Przekłady książek Gerritsen publikowane są w 20 językach i regularnie pojawiają się na listach bestsellerów w USA i Europie. Na podstawie jej powieści powstał serial telewizyjny Partnerki z kobiecym duetem śledczym – Rizzoli & Isles’’ - opis wydawcy.

Fabuła biegnie dwutorowo.

W XXI wieku w Brooklynie w stanie Massachusetts (USA) żyła skrzypaczka Julia Ansdell. Była szczęśliwą żoną Roberta Ansdella i matką uroczej trzylatki Lily.

W latach 1938 – 1944 w Wenecji rozegrała się tragiczna historia żydowskiego skrzypka Lorenza Todesciego i włoskiej wiolonczelistki, Laury Balbani. Oboje byli młodzi i bardzo zdolni. Ich marzenia udaremniły jednak antysemickie prześladowania ze strony faszystów, wprowadzone pod wpływem nazistowskich Niemiec. Lorenzo zginął we włoskim obozie zagłady Risera di San Sabba. Wcześniej komendant, pułkownik Collatti z SS kazał mu grać w orkiestrze zagłuszającej krzyki ludzi palonych żywcem w krematorium. Laura została rozstrzelana za pomoc Żydom.

                                                        Ryc. za: Enes Malik Catak 

Julia kupiła w rzymskim antykwariacie walc ,,Incendio’’ (wł. ogień), napisany przez Lorenza w obozie zagłady. Wykonywanie przez nią tego utworu zbiegło się w czasie z szeregiem niepojących zdarzeń. Julia była przekonana, że trzyletnia Lily zabiła kota Junipera i dwukrotnie targnęła się na życie swojej matki (za pomocą kawałka szkła i samochodzika położonego na schodach). Potem okazało się, że Julia miała urojenia z powodu oponiaka tkwiącego w jej mózgu. Na szczęście pomogła jej operacja. Autorka nawiązała do legend o demonicznych konotacjach skrzypiec (patrz motto). Najbardziej znana z nich dotyczy rzekomego paktu z diabłem zawartego przez Niccola Paganiniego (1782 – 1840). Istnieje również kaszubski instrument ludowy znany jako diabelskie skrzypce ¹.

Zaletami powieści są przedstawione w niej wierna miłość małżonków, pokonująca kryzys oraz wiedza o przebiegu Holokaustu we Włoszech.

1 Odsyłam do posta: ,,Diabelskie skrzypce’’.

Piosenka o dzikach

                                                    Ryc. za: Dzikie Kobiety

 Tyle dzików w całym mieście,

Nie widziałeś tego jeszcze, 

Popatrz, o, popatrz!

Szerokimi ulicami,

Idą lochy z warchlakami,

Popatrz, o, popatrz! 

                                                        Fot. za: Filip Dąbrowski 

                                 

Afrykańskie pochodzenie prezydentów USA

 

,, […] Jak powiedział mój klubowy kolega poseł Stanisław Pięta, Obama to nadchodząca katastrofa, to koniec cywilizacji białego człowieka. Oby się mylił’’ - poseł Artur Górski (1970 – 2016) z PiS – u

W 2009 r. został wybrany Barack Obama, pierwszy czarnoskóry prezydent USA. Lewackie media ogarnęła euforia. Każda krytyka nowego prezydenta narażała na zarzut rasizmu. Przypomniana została wówczas brazylijska dystopia ,,O Presidento Negro’’ Moneteiro Lobato z 1926 r.

Istnieją ponadto afrocentryczne teorie o murzyńskim pochodzeniu pięciu lub sześciu prezydentów USA. Głosił je jamajsko – amerykański historyk Joel Augustus Rogers (1880 – 1966), autor książki ,,1880 – 1966 Five Negro Presidents’’ (1958), obecnie zaś okulista Leroy William Vaughn, autor ,,Black People and Their Place in World History’’ i psycholog Auset BaKhufu, autor ,,The six Black presidents: Black blood, white masks, USA’’ (1995). Twierdzenia te opierają się jednak na plotkach, niepotwierdzonych przez ogół historyków.

Thomas Jefferson (1743 – 1826) ¹ był rzekomo synem Metyski i Mulata.

Andrew Jackson (1767 – 1845) był jakoby synem prostytutki i Murzyna.

Abraham Lincoln (1809 – 1865) był synem Somalijki, Nancy Hanks i Abrahama Enloe, któremu Thomas Lincoln odgryzł w walce kawałek nosa. Silny wpływ wywarła tu wroga wroga prezydentowi - abolicjoniście propaganda Konfederatów.

Warren G. Harding (1865 – 1923) miał być synem Mulata i prawnukiem Murzynki. Harding był w ten sposób nomen omen oczerniany przez swego rywala, historyka i rasistę Williama Estabrooka Chancellora (1867 – 1963).

Calvin Coolidge (1872 - 1933) był synem Victorii Moor, której nazwisko wskazywało na pochodzenie od Maurów z Afryki Północnej. W rzeczywistości Moor(e), popularne nazwisko w Anglii, Szkocji i Irlandii oznacza mokradło.

Dwight D. Eisenhower (1890 – 1969) został uznany za syna Mulatki na podstawie zaledwie jednej fotografii ślubnej z XIX wieku. W rzeczywistości udokumentowane zostało jego pochodzenie niemiecko – szwajcarskie.

J. A. Rogers pisał ponadto o rzekomym afrykańskim pochodzeniu amerykańskich polityków nie będących prezydentami.

Alexander Hamilton (1755 – 1804), lider federalistów, twórca dolara i jeden z Ojców Założycieli był synem Mulatki i szkockiego księcia, urodzonym na karaibskiej wyspie Nevis (dziś państwo Saint Kitts i Nevis). Nim został amerykańskim bohaterem narodowym zaznał dyskryminacji rasowej. Na Broadwayu odmówiono mu miejsca w dyliżansie z powodu ciemnej skóry.

Hannibal Hamlin (1809 – 1891) - gubernator stanu Maine i wiceprezydent był przedstawiany jako Mulat przez propagandę południowców z powodu ciemnej karnacji i zasług w zwalczaniu niewolnictwa.

W fantazmacie tym zwraca uwagę, że to co biali rasiści uważali za rzekomą hańbę, dla niemniej odklejonych afrocentrystów jest powodem do dumy.

1 Odsyłam do posta: ,,Prezydent wszystkich Iluminatów’’.