Wielki Liechtenstein

 

                                                    Ryc. za: Furumachi Kyuu

    Liechtenstein ze stolicą w Vaduz jest niemieckojęzycznym księstwem między Austrią a Szwajcarią. Należy do najmniejszych państw na świecie. W jego godle znajduje się harpia z mitologii greckiej.

                                                        Ryc. za: Peter Schulz DA

Wielki Liechtenstein (ang. Greater Liechtenstein) jest współczesną fantazją użytkownika Alternate History na Reddicie z 2025 r. oraz innych internautów. W 1812/ 1815 r. Liechtenstein otrzymał od Napoleona ¹ austriackie prowincje Voralberg, Tyrol i Graudungen. W 1867 r. książę Jan II Dobry (1840 – 1929) zakupił Alaskę od cara Aleksandra II (1818 – 1881). Kolonizacja Alaski została przeprowadzona wespół z Niemcami, ponieważ mieszkańców Liechtensteinu było zbyt mało, aby mogli samodzielnie ją zasiedlić. W 1900 r. księstwo zawarło sojusz z carską Rosją. Podczas I wojny światowej Liechtenstein deklaratywnie wspierał państwa Ententy bez podjęcia działań zbrojnych. W 1917 r. rewolucja październikowa w Rosji spowodowała izolację księstwa na arenie międzynarodowej. W okresie międzywojennym Liechtenstein szukał poparcia USA, Wielkiej Brytanii i Francji. Podczas II wojny światowej pomocy udzielił Amerykanom pomocy w pokonaniu Japonii na Pacyfiku. Po 1945 r. na terenie Liechtensteinu była przechowywana amerykańska broń atomowa. Na przestrzeni czterdziestu lat wojska Liechtensteinu dokonały dwóch inwazji na Szwajcarię, powiększając terytorium księstwa o kantony Gryzonię i Apenzell – Innerrhodden, miasta Sankt – Gallen (największe w całym alpejskim imperium), Rapperswil, Chur, okolice jezior: Bodeńskiego, Zurychskiego i Walensee aż po Ren. W 1985 r. Liechtenstein został przyjęty do ONZ. W 2025 r. wraz z drugą kadencją Donalda Trumpa pojawiło się zagrożenia dla suwerenności Liechtensteinu.

                                                    Ryc. za: Alternate History

1 Odsyłam do posta: ,,Napoleon Bonaparte’’.

Oniricon cz. 1151

     Śniło mi się, że:

Ryc. za: Ivan Sache

- jakiś historyk narzekał, iż niewielu Tatarów wspierało Józefa Piłsudskiego w walce o niepodległą Polskę,

- Pavlas ov Vidłar powiedział, że już w nic nie wierzy i wezwał policję, aby zmusiła mnie do spotykania się z nim, gdy zapytałem go o zdrowie jego matki, powiedział, że leży w szpitalu,

- oglądałem japoński film fantasy, którego bohaterowie zarówno z naszego świata jak też ze świata równoległego nosili maseczki na twarzach, pomimo zakończenia pandemii,

                                                                    Za: Twoje Memy

           

- oburzyłem się gdy Pavlas ov Vidłar kazał mi zachwycać się najazdem Rosji na Ukrainę, UWAGA: To tylko sen, nie było takiej sytuacji,

- pandemia koronawirusa trwa jeszcze w 2026 r., lecz występuje już tylko w szpitalach,

                                                                Ryc. za: Boogleelephant

- Pavlas ov Vidłar spotkał na ulicy półnagą prostytutkę o śniadej cerze i czarnych włosach, umówił się z nią na płatny seks i wściekł się gdy go ostrzegłem, że popełnia grzech ciężki, UWAGA: To tylko sen, nic takiego się nie wydarzyło,

- widziałem w przedszkolu bawiące się dzieci, były obnażone do pasa i pokryte żółtawą wełną jak jagnięta,

                                                            Ryc. za: nataliahubbert

- sowiecka pisarka Bosman Żorż odrzuciła propozycję uprawiania seksu z innym literatem, z którym tańczyła w czasie imprezy po śmierci Berlioza,

- poszedłem do przychodni, w której zamiast lekarzy pracowały krokodyle, nie spodobała mi się biurokracja i brak obrazu Stanisława Wyspiańskiego, przedstawiającego śpiącego chłopca, w gabinecie lekarskim  jakaś staruszka poprosiła mnie, abym trzymał ją za ręce,

                                                      Ryc. za: Hodari Nundu 

- latem poszedłem nad jezioro w Polsce, gdzie żyły dingo, sprowadzone z Australii, Mamę zaatakował czerwony łosoś z zielonymi głową i ogonem, wyskakujący z jeziora, wszedłem do wody i bawiłem się z węgorzem oraz sumem. 

Buddyjski Woland?

    

                                                        Fudo Myoo za: Adam Qiu

,,Widjaradźowie (królowie mądrości) - brutalni obrońcy wiary, znani z przerażających czerwonych oczu, często przedstawiani z bronią. Siejąc strach, skłaniają ludzi do wejścia na dobrą drogę'' - Joshua Frydman ,,Japonia. Przewodnik po bóstwach, duchach i bohaterach''

 

    W powieści ,,Mistrz i Małgorzata'' Michaiła Bułhakowa Woland i inne diabły karały kłamców i niegodziwców żyjących w stalinowskiej Moskwie. Zastanawiam się czy Bułhakow kreśląc taki nietypowy obraz szatana mógł zainspirować się opisanymi powyżej wierzeniami z buddyzmu mahajany. 

Turbo Kiribatyjczycy

 

,,Kiribati wykształciło własny system sztuki walki – teraka. Legenda mówi, że duchy wykradły Kiribatyjczykom sekret tej walki i zaniosły go na wschód, by nauczyć go ludzi z dalekich wysp. Tyle że duchy wszystko mówią na opak i zamiast teraka na dalekich wyspach ludzie zwą teraz ten system walki karate’’  

- Grzegorz Kapla ,,Oblicza śmierci’’

 

                                                    Fot. za: Kiribati Women

Kiribati, dawniej zwane Wyspami Gilberta jest państwem w Mikronezji ¹, regionie Oceanii. Stolica mieści się w Bairiki na wyspie Tarawa Południowa.

W XIX – wiecznej mitologii teozoficznej stanowiło pozostałość zatopionych kontynentów Mu i Lemurii, podobnie jak: Tonga, Wyspa Wielkanocna ², Malekula (część Vanuatu) ³, Palau, Wallis i Futuna (posiadłość zamorska Francji), Tahiti, Fidżi ⁴, Hawaje ⁵, Samoa, Wyspy Cooka, Wyspy Towarzystwa, Markizy i Wyspy Podwietrzne. Tymczasem geolodzy dowiedli, że tworzące archipelag atole koralowe nie były częścią większego lądu. Rdzennymi mieszkańcami Kiribati były ludy austronezyjskie przybyłe 3 000 p. n. e. - 1300 n. e. Legendarnym odkrywcą Kiribati był żeglarz Tabuariki. Do odnalezienia stałego lądu wystarczyło mu odbicie Księżyca na powierzchni oceanu. Od XIV wieku n. e. na wyspach zaczęła się osiedlać ludność napływowa z Samoa, Tonga i Fidżi. Mieszane małżeństwa nowych osadników z tubylcami przyniosły wpływy kultur polinezyjskiej i melanezyjskiej.

W 1937 r. amerykańska pilotka, Amelia Earhart (1897 – 1939?) ⁶ rozbiła się ponoć na wyspie Nikunororo. Przez jakiś czas żyła na niej jako rozbitek, aż pożarły ja kraby kokosowe. Hipotezę tę wysunęła grupa badawcza TIGHAR, poszukująca zaginionych samolotów.

Erich von Däniken (1935 – 2026) przytaczał w książce ,,Podróż na Kiribati. Przygoda między niebem a ziemią’’ (1982) rzekome dowody na odwiedziny starożytnych astronautów takie jak mity o latających łodziach (statkach kosmicznych), megality (ruiny na wyspie Malden, starożytne obserwatorium astronomiczne na atolu Arorae) a także kult cargo w Oceanii. (Ludy starożytne i pierwotne miały ubóstwiać wysoko rozwiniętych kosmitów tak samo jak podczas II wojny światowej wyspiarze z Południowego Pacyfiku ubóstwiali amerykańskich żołnierzy) ⁷. W 2021 r. użytkownik Reddita, opierając się na fotografii z Google Maps przekazał teorię spiskową o rozbiciu pojazdu UFO na wyspie Starbuck. Przypuszczano, że wrak był pozostałością po bitwie Amerykanów z kosmitami na Antarktydzie podczas Operacji Highjump w latach 1946 – 1947.

W 2017 r. roku Anton Bakow (ur. 1965), rosyjski milioner i monarchista próbował wydzierżawić od Kiribati trzy bezludne atole w celu ustanowienia na nich władzy Karola Emicha von Leiningen (ur. 1952), potomka dynastii Romanowów. Władze mikronezyjskiej republiki odmówiły mu jednak. Bakow próbował zrealizować swój cel również w Czarnogórze, Macedonii, Albanii, Antigui i Barbudzie oraz w Gambii.

1 Zainteresowanym tą częścią świata polecam również wpis ,,Nan Madol’’.

2 Odsyłam do postów: ,,Mity i teorie o Wyspie Wielkanocnej’’ oraz ,,Mit z Wyspy Wielkanocnej’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Ludożercza bogini z Malekuli’’.

4 Odsyłam do postów: ,,Turbo Fidżyjczycy’’ i ,,Syrena z Fidżi’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Mitologia hawajska. Legendy o duchach i bogach’’.

6 Odsyłam do posta: ,,Amelia Earhart’’.

7 Odsyłam do posta: ,,John Frum’’.

,,Wampiry w średniowiecznej Polsce''

 

,,Olbrzymie ciało wiedźmy kopało jeszcze ziemię nogami, konwulsja wykrzywiła jej straszliwie twarz, na wyszczerzonych zębach osiadła krwawa piana, a z gardła wychodziło głuche chrapanie.

Tymczasem pachołek dobył z zanadrza kawałek kredy święconej, naznaczył nią krzyż na kamieniu i rzekł:

- Teraz nie wstanie’’

- Henryk Sienkiewicz ,,Ogniem i mieczem’’

W czerwcu 2026 r. przeczytałem ,,Wampiry w średniowiecznej Polsce’’ Łukasza Maurycego Stanaszka z 2016 r. z ilustracjami Wojciecha Marchlewskiego i posłowiem dr Leszka Gardeły. Książka stanowi rozwinięcie pracy magisterskiej ,,Wampiryzm we wczesnym średniowieczu. Próba całościowej analizy problemu ze szczególnym uwzględnienie obszaru Polski’’ z 2000 r. napisanej pod prof. Andrzeja Wiercińskiego (1930 – 2003). Wydatnej pomocy udzielił również prof. Karol Piasecki (1952 – 2023) ¹. Autor jest archeologiem i antropologiem. W latach 1998 – 2007 publikował artykuły o wampirach w ,,Archeologii Żywej’’, ,,Wiedzy i Życiu’’ oraz ,,Funeraliach Lednickich’’.

Z wierzeń prasłowiańskich pochodzą wyobrażenia upiorów, wampirów i strzyg. Były to istoty demoniczne, powstające ze zmarłych ludzi i wysysające krew żyjących. Zostały przez naszych przodków zaczerpnięte z bardzo archaicznej wizji świata, starszej niż Słowiańszczyzna. Prawdopodobnie już w paleolicie (pod nieznanymi nam nazwami) stanowiły formę pośmiertnej egzystencji szamanów i wiedźm. W późniejszych wiekach jako upiory powracały po śmierci czarownice, guślarze, zielarze, znachorzy, owczarze i im podobni ludzie, którym przypisywano zdolności magiczne. Paradoksalnie do kształtowania się ludowego wizerunku wampira przyczyniło się również … chrześcijaństwo. Proces chrystianizacji następował stopniowo, zaś zasady nowej religii (ukrzyżowanie, zmartwychwstanie, eucharystia, istnienie szatana) często były rozumiane opacznie przez nowo ochrzczonych. Zdarzały się nawet przypadki księży uczestniczących w pochówkach antywampirycznych, zapewne pod silną presją ciemnych parafian. Nazewnictwo istot demonicznych było zróżnicowane w zależności od regionu. Upiór dominował na Kresach Wschodnich (zwłaszcza na Ukrainie), strzyga na Śląsku i w Małopolsce, zaś wieszczy w Wielkopolsce i na Pomorzu. Zdaniem Autora powiązanie wampirów z nietoperzami nastąpiło dopiero w XVI wieku pod wpływem relacji konkwistadorów o południowoamerykańskich nietoperzach, żywiących się krwią ². Relikty wierzeń wampirycznych przetrwały w Polsce do XX wieku. Niektórzy chłopi prosili dentystów o usuwanie sobie wystających zębów, aby otoczenie nie uznawało ich za strzygi.

                                                            Ryc. za: Annatomy 

Autor wykorzystał w książce klasyczne prace polskich etnografów: Oskara Kolberga (1814 – 1890), Adama Fischera (1889 – 1943), Henryka Biegeleisena (1855 – 1934) ³, Kazimierza Moszyńskiego (1887 – 1959), Bohdana Baranowskiego (1915 – 1993) ⁴ i Leonarda Pełki (1929 – 2020) ⁵. Niestety bardzo skąpe źródła pisane ze średniowiecznej Polski skazują badaczy na snucie domysłów i szukanie podobieństw w piśmiennictwie innych krajów.

                                                        Za: Karol na szlaku 

Z pomocą przychodzi onomastyka. Uwagę zwracają takie nazwy miejscowości jak: Strzydzawek, Strzyganiec, Strzygi, Strzygowska Kolonia, Strzyżki, Wampierzów, Wąpielsk, Wąpiersk oraz kresowe: Upierowice, Upierowskie, Upierzyniec, Upirów, Upiorówka i Upiory. Dodam od siebie, że w tworzonej przeze mnie mitologii slawianistycznej z dobrami panów Błyszczyńskich graniczyły fikcyjne osady o nazwach Vompiersk i Strzygi ⁶. Autor przytoczył również wampiryczne przydomki ludzi: Nicolai Strziga (1382), Petrus dictus Strziga (1394), Nicolaus gener Stregen (1401), Bartholomeus Strzyga (1448), śląski Steffan Striga (1457), Martino et Strzyga (1466), Mathie, filio Striga (1495) oraz kresowe (białoruskie i ukraińskie): Upir Lichyj, Makarenko Upir i Klim Upir.

                                                    Fot. za: Fakty są takie 

Naszym przodkom łatwo było uznawać za wampiry ludzi, cierpiących na choroby o nieznanej wówczas etiologii. Należy tu wymienić porfirie, zespół Tourette’a, choroby psychiczne, zboczenia seksualne (nekrofagia, nekrosadyzm i nekrofilia), wady wrodzone (np. gigantyzm i karłowatość), kiłę (syfilis) ⁷, akromegalię i inne. Przerażenie budziły też przypadki pochówku żywej osoby, pogrążonej w letargu, blizny po trepanacjach czaszki i naturalna odporność niektórych zwłok na rozkład.

                                            Ryc. za: Muzeum Historii Medycyny WUM

W XXI wieku sensację w mediach powodowały tzw. pochówki antywampiryczne (atypowe). Zmarły był chowany na uboczu. Często miał czaszkę przekłutą gwoździem, głowę ucięta i położoną między nogami lub sierp ułożony na szyi. Autor gasi nadmierny entuzjazm miłośników grozy i wskazuje na prawdopodobieństwo innych wyjaśnień np. chęci pośmiertnego napiętnowania zmarłego, trudności wykopania dość głębokiego grobu w zmarzniętej ziemi, lokalnych tradycji pochówku (argument dr. Gardeły) itd. Dawanie zmarłym monety wywodzi się prawdopodobnie z południa Europy i nasuwa skojarzenia z obolem jako ofiarą dla Charona (w trakcie chrystianizacji zastąpionego przez św. Piotra).

Praca jest bardzo ciekawa. Poszerza wiedzę i daje do myślenia. Na uznanie zasługują również drzeworyty Marchlewskiego wykonane w stylu retro (powyżej).

1 Osobiście słuchałem wykładów prof. Piaseckiego z antropologii, studiując na Uniwersytecie Szczecińskim.

2 Odsyłam do posta: ,,Desmodontinae – wampiry z wścieklizną’’.

3 Odsyłam do postów: ,,Śmierć w obrzędach, zwyczajach i wierzeniach ludu polskiego’’ oraz ,,Lecznictwo ludu polskiego’’.

4 Odsyłam do posta: ,,W kręgu upiorów i wilkołaków. Demonologia słowiańska’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Polska demonologia ludowa’’.

6 Polecam wpis: ,,Wymrocze i Błyszczydła – opisanie dóbr panów Błyszczyńskich’’.

7 Odsyłam do postów: ,,Elfy i choroby weneryczne’’, ,,Kiła w kąpieli’’, ,,Mit o syfilisie’’ oraz ,,Św. Jan Chrzciciel i kiła’’.

Oniricon cz. 1150

     Śniło mi się, że:

                                                        Ryc. za: D&D Beyond

- spotkałem w kościele młodą brunetkę, której powiedziałem, że szympansy porywają i zjadają ludzkie dzieci, kobieta uznała, że stąd w wierzeniach słowiańskich wzięły się demoniczne małpy podmieniające dzieci,

- spotkałem na ulicy cztery długowłose nastolatki, coś im tłumaczyłem, lecz nie rozumiały mnie i tylko chichotały,

- Mövenpikowie byli starożytnym plemieniem słowiańskim, na którego cześć nazwano markę lodów, na plaży ułożyłem z mułu odwrócony napis: ,,Sława Mövenpikom!'',

- w XXI wieku prześladował mnie ubek, przed którym próbowałem schronić się w aptece, uznałem, że reaktywacja UB jest winą Jakuba Ćwieka, który głosował na KO,

- w gimnazjum Evcelma ov Taurayakova powiedziała mi, że jestem płazem, odrzekłem jej: ,,A ty - krową. Zresztą to zbyt zaszczytne określenie dla ciebie, bo z krowy jest pożytek, a z ciebie nie'', wyobraziłem sobie reakcję pana Andreusa ov Leovishinera,

Ryc. za: Encyklopedia Pomorza Zachodniego

- zobaczyłem w telewizji panią Madlenę ze szczecińskiego Teatru Lalek Pleciuga, która zachęcała do obejrzenia nowego spektaklu,

                                                    Ryc. za: Postcards Market

- czytałem stare, czeskie opowiadanie fantasy, jego akcja rozgrywała się w równoległym świecie, w którym istniały min. Rosja i Andora, chłopiec przyjaźnił się z młodszą od siebie dziewczynką o blond włosach, mała blondynka, jej matka i ojciec imieniem Stary Pergamin byli czarownikami i nosili w domu korony, dziewczynka i jej matka zamierzały zniszczyć zawieszony w jednym z pokojów szary, magiczny artefakt, zmuszający ludzi do ciągłego uśmiechania się, chłopiec przyjaźnił się również z Jolą, która chciała zostać chłopcem, zamiast tego zamieniła się w niemowlę i była wożona w wózku, morał brzmiał: ,,Należy traktować ludzi jak zabawki, to jest odkładać ich na właściwe miejsce'',

- w antologii opowiadań niesamowitych, wydanej przez PIW, znalazłem kilka utworów chińskich, włoskich i innych,

- redaktor naciskał na mnie, abym usunął cytat krytykujący LGBT, twierdził, że ,,te literki ranią jak noże''. 

Czy Włoch budował Tadż Mahal?

                                                        Ryc. za: Gyl Durand

 

 ,,Turecki mistrz Ustad Isa kierował tym projektem. Legendy głoszą, że pomagał mu Geronimo Veroneo z Italii. Stworzyli je europejscy podróżnicy, którzy nie potrafili uwierzyć, że taki cud architektury mógł powstać bez udziału europejskiej cywilizacji'' - Grzegorz Kapla ,,Oblicza śmierci''

Geronimo Veroneo (? - 1640) był jubilerem z Wenecji. Ponoć w projektowaniu mauzoleum pomagał mu Francuz. Brak jednak dowodów na prawdziwość tej legendy, swoją drogą, cieszącej się popularnością we Włoszech. Stworzył ją ok. 1640 r. hiszpański augustianin, o. Sebestian Manrique, powołujący się na relację o. Jose De Castro. Geronimo Veroneo jest bohaterem powieści ,,The Blood Stone'' Jamilii Gavin.