czwartek, 5 kwietnia 2018

Rybik cukrowy








Rybik cukrowy jest pozbawionym skrzydeł owadem z rzędu szczeciogonków. Może mierzyć do 10 mm długości. Przypomina małą rybkę swoim wydłużonym ciałem, dwoma nitkowatymi wyrostkami na końcu odwłoka i chitynowymi ,,łuskami’’ barwy szaro – srebrzystej. Reprezentuje on bardzo starą grupę owadów żyjących już w dewonie na długo przed powstaniem człowieka. Opisywany szczeciogonek jest owadem synantropijnym, oraz prowadzi nocny tryb życia. Na przekór nazwie cukier nie jest dla niego żadną podstawą pożywienia. Zjada stary klej w książkach, odpadki spożywcze, wełnę i skórę, posługując się aparatem gębowym gryzącym. Rybiki są rozdzielnopłciowe i jajorodne; przechodzą rozwój niezupełny. Choć wyglądem budzą skojarzenia z rybami, ich nimfy wydostają się z jaj w sposób przypominający … ptaki (sic!). Przebijają bowiem osłonkę jaja chitynowym wyrostkiem nasuwającym analogię z zębem jajowym, ale jest to tylko analogia i w żaden sposób nie świadczy o pokrewieństwie! Szkody wyrządzane przez nie są minimalne w porównaniu z innymi synantropijnymi owadami. W Polsce obok rybika cukrowego żyje też zawleczony z Ameryki Południowej rybik piekarniany posądzany o niszczenie gazy młynarskiej. O rybiku cukrowym pisał Władysław Strojny w książce ,,Spotkania z owadami’’ - stwór ten nasuwał mu skojarzenia bardziej z rybą niż z owadem!







1 komentarz:

  1. Moim zdaniem nawet poruszają się tak falująco jakby pływały.

    OdpowiedzUsuń