Allan Kardec

 

,,Praktykowanie spirytyzmu jest zabobonem całkowicie niedozwolonym, gdyż nie leży w porządku rzeczy, aby Bóg wysyłał dobre duchy dla zaspokojenia ludzkiej ciekawości. Jeśli jakieś duchy udzielają odpowiedzi na różne pytania, mogą to być jedynie złe duchy, które godzą się wchodzić w łączność z ludźmi tylko dlatego, aby im szkodzić i pobudzać ich do złego. Toteż Kościół zabronił absolutnie brania jakiegokolwiek udziału w seansach spirytystycznych’’ - dekret Świętego Oficjum z 30 kwietnia 1898 r.

 

Allan Kardec (właśc. Hippolyte Leon Denizard Rivail, 1804 – 1869) był francuskim spirytystą, z zawodu aktorem i nauczycielem. Stworzył francuską odmianę spirytyzmu, zwaną kardecizmem, kładącą duży nacisk na reinkarnację. Jego zasady wyłożył w ,,Księdze Duchów’’ (1856), ,,Księdze mediów’’ (1864), ,,Ewangelii według spirytyzmu’’ (1864), ,,Niebie i piekle według spirytyzmu’’ (1865), ,,Czym jest spirytyzm?’’ (1868), ,, Jak kontaktować się z tamtym światem?’’, ,Spirytyzmie w najprostszym ujęciu’’ (1862), ,,Opętaniu’’ i ,,Spirytyzmie’’. Kardecizm zdobył ogromną popularność w Brazylii. Wychowany w katolickiej rodzinie, początkowo sceptycznie podchodził do zjawisk paranormalnych (wirujące stoliki itp.). Od 19 roku życia badał i propagował mesmeryzm ¹. W 1857 r. duch Zefiro powiedział Rivailowi za pośrednictwem medium, Celiny Japhet (1822 - 1884), że w poprzednim wcieleniu był druidem noszącym imiona Allan Kardec. Stąd właśnie wziął się jego pseudonim. Był przewodniczącym Towarzystwa Badań Psychologicznych. Podczas seansów spotykał rzekomo zbiorowego Ducha Prawdy, św. Augustyna z Hippony (354 - 430), św. Tomasza z Akwinu (1224/ 1225 – 1274) i Woltera (1694 - 1778). W swoich pismach odrzucał dogmat Trójcy Świętej. Wierzył natomiast w perispirit; częściowo materialne połączenie między duchem a ciałem. We Wszechświecie miała istnieć nieskończona ilość zamieszkanych planet. Kardec dzielił je na światy: prymitywne, ekspiacji i próśb (np. Ziemię), regeneracyjne, szczęśliwe, niebiańskie/ boskie i tranzytowe (umierające). Wierzył w samorództwo (pomimo zaprzeczających mu definitywnie odkryć Pasteura) ², odrzucał natomiast istnienie epoki lodowcowej. Duchy kierowały ewolucją zamiast doboru naturalnego. Rozwój życia na Ziemi zakłócały następujące cyklicznie kataklizmy, do których należał biblijny potop (ok. 2348 p. n. e.). Jezusa uważał jedynie za najdoskonalszego człowieka, którego prekursorami byli greccy filozofowie, Sokrates i Platon. Cuda Jezusa tłumaczył w sposób naturalny, bądź przypisywał ich sprawstwo duchom. Kardec głosił indyferentyzm religijny. Za jedyny warunek zbawienia uznawał miłość bliźniego rozumianą jako bycie miłym. Negował nierozerwalność małżeństwa. Z punktu widzenia nauki założenia kardecizmu są niefalsyfikowalne (niemożliwe do udowodnienia bądź obalenia).

1 Odsyłam do posta: ,,Mesmeryzm’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Samorództwo’’.

Poltergeisty w dawnych czasach

 

,,W IX w. kronikarz Rudolf z Fuldy wspominał o kontaktach z niewidzialnym duchem stukającym. Wielki szwajcarski alchemik Paracelsus pisał o stukach oraz pulsatio mortuorum, omenach śmierci. W średniowieczu podczas poświęcania kościołów wypędzana z nich duchy stukające, zwane spiritus percutiens. Melanchton, wybitny przedstawiciele Reformacji, wspominał, że zjawisko poltergeista wystąpiło w 1520 r. w niemieckim mieście Oppenheim. W swoim dziele Sadiucismus Triumphatus Joseph Glanvil poświęcił dużo miejsca duchowi stukającemu, który pojawił się w 1661 r. w Tedworth w Anglii. Także Samuel Wesley - ojciec twórcy ruchu metodystycznego Johna Wesleya - oraz członkowie jego rodziny donosili o duchu stukającym, który dawał o sobie znać na plebanii w Epworth. [...]'' - James R. Lewis ,,Życie po śmierci. Encyklopedia wierzeń, mitów, zjawisk''

 

    W polskich wierzeniach ludowych występował hałaśliwy demon domowy zwany stukaczem (Paweł Zych, Witold Vargas ,,Bestiariusz słowiański. Rzecz o skrzatach, wodnikach i rusałkach''). Przykładem poltergeista w literaturze fantasy jest złośliwy duch Irytek z cyklu ,,Harry Potter'' Joanne K. Rowling. 

Arthur J. Balfour

 

Arthur James Balfour (1848 – 1930) był urodzonym w Szkocji, brytyjskim politykiem z Partii Konserwatywnej. W 1887 r. zwalczał irlandzki ruch niepodległościowy za pomocą ustaw wyjątkowych. W 1915 r. został pierwszym Lordem Admiralicji. Pełnił urzędy premiera (1902 – 1905) i ministra spraw zagranicznych (1916 – 1920). 2 listopada 1917 r. wydał deklarację o utworzeniu państwa żydowskiego w Palestynie. Był rasistą. (,,Musimy stawić czoła faktom. Ludzie nie rodzą się równi, rasy biała i czarna nie rodzą się z równymi zdolnościami: rodzą się z różnymi zdolnościami, których edukacja nie jest w stanie i nie zmieni’’). W 1906 r. jako niemal jedyny w Izbie Gmin poparł pozbawienie Murzynów z Afryki Południowej praw wyborczych. W 1905 r. uczestniczył w pracach nad ustawą ograniczającą napływ rosyjskich Żydów do Wielkiej Brytanii. (Dziś Żydzi nie pamiętają o tym). Traktował syjonizm jako sposób na ,,oczyszczenie’’ Europy z Żydów.

Tak jak wielu mu współczesnych uległ niebezpiecznej duchowo modzie na spirytyzm. Ciągoty do wywoływania duchów dzielił z bratem, Geraldem W. Balfourem (1853 - 1945) i siostrą, Eleanor Mildred Sidgwick (1845 – 1936). W 1894 r. został przewodniczącym Towarzystwa Badań Zjawisk Paranormalnych. Wcześniej stanowisko to piastował jego brat. Starszy Balfour poszukiwał dowodów na istnienie telepatii. Brał udział w licznych seansach z udziałem medium, Pani Willet (właśc. Winifred Coombe – Tennant, 1874 – 1956) stosującą pismo automatyczne. Rzekomo z jej pomocą nawiązał kontakt z Mary Lyttelton, swoją narzeczoną zmarła w 1875 r. na tyfus podczas Niedzieli Palmowej. Wystarczyły mu niejasne określenia w piśmie automatycznym takie jak Palm Maiden, Kwitnąca Maja, dama ze świecą itd., które odnosił do swojej ukochanej. Balfour nigdy się nie ożenił. W języku angielskim dostępna jest książka kanadyjskiego psychologa, Trevora Hamiltona ,,Arthur Balfour’s Ghosts. Edwardian Elite and the Riddle of the Cross – Corespondence Automatic Writings’’ (2017).

Mroczna strona baroku

 

,,W okresie b. djabeł wyrósł na wielką potęgę w myśleniu ludzkiem (...). Wiadomości o ludach środkowej Ameryki, składających krwawe ofiary djabłu, wzmocniły wyobrażenie o królestwie djabła, walczącem z królestwem niebieskiem. Wiara w czarowników i czarownice wzmogła się niesłychanie w wirze wyładowań energji ludzi baroku. Niektórzy ludzie rzeczywiście próbowali czarami zrealizować zachcianki swej woli. Zabobon XVII w. pochłonął miljony niewinnych ofiar w mękach tortur i na stosach. Zarzutem czarnej magji zwalczano także zwolenników innych wyznań. Ważną rolę odgrywały również względy materjalne. Przeważną część skonfiskowanych dóbr czarowników i czarownic otrzymywał skarb państwa, część denuncjant, reszta szła dla sądu, władzy duchownej i kata. Zorjentowany w merkantylistycznym duchu absolutyzm położył kres nadużyciom w tej dziedzinie. W tymże kierunku oddziałało i oświecenie. Kwitł zato dalej zabobon w XVIII w. na gruncie alchemji i astrologji. - W szerokich kołach wyższego towarzystwa włoskiego i francuskiego w XVI i XVII w. przyjęła się moda morderstw zapomocą trucizny. Służyła ona do zdobycia spadku ('poudre de succesion'), usunięcia niewygodnych małżonków i innych podobnych celów'' - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 19 Uzupełnienie A - G''

Feda

 

,,Medium Gladys Osborne Leonard miała ducha kontrolnego imieniem Feda, który podawał się za zmarłą na początku XIX w. młodą Indiankę. Feda pomogła pani Leonard stać się zawodowym medium. Ponieważ pani Leonard potrafiła nakłonić Fedę do zdobywania określonych informacji, potrafiła opisywać miejsca, w których nigdy nie była, oraz przytaczać wiadomości zaczerpnięte bezpośrednio z książek znajdujących się w innych pomieszczeniach'' - James R. Lewis ,,Życie po śmierci. Encyklopedia wierzeń, mitów, zjawisk''

 

 

Pheneas

 ,,W 1923 r. państwo Doyle otrzymali od Pheneasa, arabskiego ducha, z którym pani Doyle była w kontakcie, ostrzeżenie o tym, że zło panoszy się na świecie. Duch powiedział, że ich zadaniem jest przygotowanie umysłów ludzi na pożogę, która ogarnie świat w 1925 r. W późniejszym czasie Pheneas podał więcej szczegółów na temat tego, co ma się wydarzyć, a Doyle skrupulatnie zapisywał jego słowa. Kiedy jednak żadna z tych przepowiedni się nie sprawdziła [Arthur Conan] Doyle zaczął się zastanawiać, czy przypadkiem istoty ze świata duchowego nie postanowiły sobie z niego zakpić'' - James R. Lewis ,,Życie po śmierci. Encyklopedia wierzeń, mitów, zjawisk''

 

Oniricon cz. 1099

     Śniło mi się, że:

- przez pusty Sejm szła czarnowłosa dziennikarka ubrana cała na zielono, zwana ,,małpą w zielonym'', szukała prezydenta Lecha Kaczyńskiego, aby go dręczyć głupimi pytaniami,

- spowiadałem się przed świecką katechetką na indywidualnej lekcji religii, kobieta kazała mi podrzeć kartki z zapisanymi snami jako przywodzące do grzechów nieczystych,

- w sklepie spożywczym znalazłem przy kasie napisany przez siebie list do Dobrawy II, królowej Polski w równoległym świecie, który zostawiłem tam przed laty, zamierzałem zabrać go do domu,

- z samego rana zostałem przez Mamę wyrwany ze snu i zmuszony do spacerowania, zabrałem ze sobą ,,Co to jest?'' i jeszcze jedną książkę popularnonaukową z tej samej serii,

- byłem Kostarykańczykiem mieszkającym w Polsce, próbowałem wyperswadować swojej małej córeczce pomysł przemiany w Murzynkę i zamieszkania w Liberii,

- w XXI wieku Irlandia stworzyła imperium kolonialne obejmujące Islandię, Grenlandię i Wyspy Owcze,

- kiedy św. Piotr wyparł się Jezusa, został ekskomunikowany latae sententiae i opętany, potem Jezus mu wybaczył, bo Apostoł szczerze pożałował zdrady,

- znałem katechetkę nazwiskiem Bering, które po starokrasnemu brzmiało Verinha,

- byłem w Berlinie razem z Karolem Nawrockim i paru znajomymi, prezydent dał nam kominiarki i polecił włamać się do niemieckiej ambasady w celu podłożenia kotletów mielonych smażonych na oleju słonecznikowym, był wieczór zaś naszej naradzie przysłuchiwała się na balkonie paląca papierosy kobieta z niemowlęciem w ramionach, wydała mi się podobna do Maryi z Dzieciątkiem, kiedy nasza misja  powiodła się, mieszkańcy Bliskiego Wschodu dowiedzieli się, że Polacy nie głodują,

- na wystawie sklepu tytoniowego widziałem snusy w postaci dużych, owalnych i kolorowych gum do żucia,

- jako dorosły człowiek w jakiejś świetlicy dla dzieci znalazłem ,,Bieliki'', książkę o ptakach z serii ,,Co i jak?'', którą można było zabrać do domu na czas nieokreślony, zainteresował mnie w niej rozdział o legendarnych ptakach, dinozaurach i dimetrodoncie,

                                                    Ryc. za: RossHelen

- Józef Piłsudski przemawiał do tłumu swoich zwolenników, mając kucharską czapkę na głowie,

- byłem w małej miejscowości na Pomorzu Zachodnim, w kościele spotkałem Pavlasa ov Vidłara, podałem mu rękę, lecz nie chciałem, aby mnie obejmował, wyszedłem przed końcem Mszy Świętej, aby wypluć gumę do życia, potem bawiłem się z dziećmi w piaskownicy i lepiłem odchody z plasteliny.