Ordan i car Salomon Mądry

- na Morzu Rajskim w czasie sztormu zabił potwory morskie: Tyfona Bezdusznika i Morzeja Pyszałka - fale wyrzuciły go u wybrzeży Solimii, (Solimowie - lud, który rodził się z prawdziwą gwiazdą na czole), która uwolnił od zionącego zarazą z pyska potwora Dzikiej Judy (przyjaźń z carem Salomonem Mądrym)

- w Solimii, O. zabił zabijającą dzieci czarownicę Lilit, której dzieci - olbrzymy i demony spłodzone z królem Adamem zostały pozabijane przez anioły, a następnie odpiera atak hord nabatejskiego łowcy niewolników Dżusasara Karima al – Xativa, który spał z kozą Mendą, a z jej mleka i krwi z wymienia robil sos do kebabu

- w zemście za zabicie Lilit, jej mąż, diabeł Samael porwał do Gehenny najmłodsze dziecko cara Salomona Mądrego, O. wyruszył za nim i zabiwszy go odebrał mu łup

- O. posługując się złotym kluczem, darem cara Salomona Mądrego, otworzył wykute w solimskich górach Germon szmaragdowe bramy prowadzące do królestwa Zmaragdos, gdzie panowała wieczna noc, a skały i budowle były ze szmaragdów, aby móc dostarczyć carowi magiczną ,,Księgę Szkieletów’’, pełną wiedzy o magii wojennej, car tymczasem odpierajał nazjad Girgów – plemienia, którego ojcem był smok Girginicz, O. natrafił na uroczystości pogrzebowe królowej Naamy, siostry Lilit, brali w nich udział ubrani w długie czarne szaty czarownicy, upiory i demony, wśród nich byli czarownicy Gaudamici z klasztoru w zaczarowanej dolinie Shangri – La w Tebecie (bosi, o wygolonych głowach), ci mieli łuki z ludzkich kości i strzelali z nich czarnymi strzałami, które podpaliły stos i wszystko dookoła, w pożarze zginęli wszyscy czarownicy, zaś królowa Naama, naga, odziana jeno w przejrzystą tkaninę, ożyła i poczęła iść ku O., aby pocałunkiem wyssać zeń krew i duszę, O. widząc zło w jej oczach przebił jej serce, Naama zaś umierając przybrała postać olbrzymiego czarnego nietoperza i spłonęła wraz ze swym dworem, O. opuścił Zmargdos bez księgi i bez klucza, zaś tłumacząc carowi swe niepowodzenie wyjaśnił mu, że z demonicznej magii zmaragdejskiej nie byłoby dobrego użytku

- w Solimii, dworak – czarownik Szebna z Kemetu wskrzesza czarami dawne imperia Analekitów, Setytów i Hiramitów (ich wodzem zostaje odrzucony przez boga Adonaja pierwszy solimski car Savel – labbaju, O. pomaga odeprzeć atak

- O. był w sąsiadującym z Solimią królestwie Melchizedek; spotkał tam biblijnego króla o tym imieniu, któremu poslugiwały odziane na biało kapłanki Miriam z góry Kar – amala, warzące zupę ze złota dającą nieśmiertelność, w zamku – klasztorze króla Melchizedeka spotkał uśpionych królów i królowe, mających w dalekiej przyszłości władać odrodzoną po kataklizmie Europą, jeden z królów na chwilę się obudził, zapytał drugiego króla czy ów czytał Lorda Dunsany, po czym znów zapadł w sen

Ordan w Asionie

- cesarstwa Sinea bronił przed potopem, zmusił do pracy zbójów Yanga Wielkookiego i Liu Barbarzyńcę, zostali zabici przez wojowniczkę Radkę z Bojemy, za karę musiała pracować za dwóch, do Zakazanego Miasta w stołecznym Peukinie wprowadził O. i Radkę strażnik - tygrys o ludzkiej głowie i 9 ogonach, od cesarza Huangdi dostali Order Smoka, cesarz pokazał im okazały, z przepychem urządzony grobowiec Admirała Go, żeglarza, który opłynął brzegi Asionu, Archipelagu Simbarskiego, Sarakeny, Czarnego Lądu i Ziemi Ulro, zakładając szereg kolonii (niektórzy powiadali, że przed śmiercią pożeglował na Atlantydę i słuch o nim zaginął), O. dla swej ukochanej zdobył owoce z Trójdzielnej Morwy

- O. ukazują się w świętym gaju dawno zmarli filozofowie Convictus i Osi – la – tao namawiający do przyjęcia swych nauk

- zabija kota z Gona - hany, polującego na jej mieszkańców

- O. zabija upiora cesarza Jang – ti, który kazał zabić i zjeść swym dworzanom oskarżonego o nielojalność urzędnika Hu – hsi – czeng, a teraz powrócił przywołany przez nekromantę Gu, aby pożerać ludzi

- O. zabija eunucha Wasu – kjenę, który zabijał niewinnych młodzieńców i pożerał, aby odzyskać genitalia

- O. zabija wampira Ch’Ing Shih (wywabia go z kurhanu i walczy z nim na miecze przez całą noc, aż wampir ginie od Słońca)

- O. spotkał boginię Cixi (stara kobieta w cesarskich szatach), która miała ogród, gdzie na drzewach żyły poronione dzieci (O. został tam zaprowadzony przez złotą małpę Roxolanę)

- zostaje przyjęty do plemienia Sinantropów (Dzikich Ludzi z Sinea) - ludożerców, żyjących w konflikcie z Sineańczykami, po tym jak uratował przed spadnięciem w przepaść małego Su - ko - taja, syna wodza plemienia Su - ko - tiena, którego rydwan ciągnęły białe niedźwiedzie

- O. broni Sinea przed najazdami barbarzyńców Sung (w ich stolicy Hangczou istnialy restauracje specjalizujące się w ludzkim mięsie) i Szihu (na dworze chana podawano potrawy z najpiękniejszych niewolnic z haremu) z północy

- O. został zaproszony na ucztę przez intendenta Mi – Pę, którego ród wywodzil się od boga wiatru Feng – Po, na uczcie O. dostał wielkiego jak wieprz, bajecznie kolorowego, żywego karpia, który zeskoczył z półmiska i począł pełznąc po podłodze i kiełbaski nadziewane ciastem ryżowym, każdy gość musiał wygłosić jakąś mowę, O. zaśpiewał pieśń o Lesie Snów

- uczestniczy w wyprawie admirała Czuangdi z Sinea na Zachód, admirał pragnie odnaleźć legendarną Wyspę Dziewiczą (afrykańska przyroda, dbało o nią 100 pięknych i wiecznie młodych dziewic - czarodziejek, córek Wielkiego Króla), statek dociera do Ziemi Brodatych Ludzi (wcześniej badanej przez cesarza Wielkiego Jao) i pobiera daninę, walki z sineańskimi piratami, ich królowa Vako zatopiła statki cesarskie i pojmała O., proponuje mu ślub i współpracę, lecz on nie chce, za karę porzucony na bezludnej Wyspie Formozusa, pełnej hsigo - O. poskromił potwora i odleciał

- bronił cesarstwa Naponu przed morskim wężem Trwożnicą, mogącym zatopić całą wyspę (cesarz odznaczył go Orderem Słońca), jako sługa cesarza zabił demona zionącego ogniem Białego Jelenia (biały jeleń o czerwonych oczach rozsiewających zarazę, na jego porożu gniły ludzkie jelita rozsiewając zarazę) trafiając go kamieniem w oko, potem spotkał demona Białego Dzika (wielkiego jak byk), zlekceważył jego moc i został obłąkany, odzyskał zdrowie, przy źródełku Mirahara – saki, po czym znów zapolował i ubił demona, popłynął okrętem ,,Ramasaki'' na Wyspy Oceanu Lodowatego Południowego, skupione wokół lodowego kontynentu zwanego Krą, gdzie do cesarskiego zwierzyńca złowił Nimgena (wielki jak wieloryb, biały, podobny do syreny, bezwłosy stwór o wąskich oczach, bez małżowin usznych), Nimgeny oddawały cześć bogu Dagonowi, wyprawa złowiła dziewczynkę, której nadano imię Mitsu - saki, cierpiała i płakała w niewoli, płaczliwym śpiewem przyzywała inne nimgeny, aż te przypłynęły, cesarz wysłał przeciw nimi flotę wojenną, lecz za radą O.wypuścił złapaną dziewczynkę, nimgeny odpłynęły

- O. był na wyspie Ajan i na Solipedii, gdzie rosła żelazna trawa, władca wyspy 8 - nożny niedźwiedź polarny Koczatko ugościł O., polizał jego stopy i kopyta Ikony językiem, czym uczynił je odpornymi na żelazo, wyspę zamieszkiwały 1- nożne zwierzęta; owce, wielkie koguty, bociany, gęsi

- O. był na wyspie Białej Wodzie u zbiegłego z Mosochu przed prześladowaniami religijnymi plemienia Roskoliczów, potomków proroka Raskoła

- w Vengalii; królestwie Amazonek Wschodu zaprzyjaźnił się z wojowniczką Saisą i jej siostrą; królową Buxą, zasiadająca na tronie w stołecznym Tharu, bronił kraju przed najazdem Rynocerosów; plemienia ludzi o głowach nosorożców

- w krainie Mala zwiedza wioskę tygrysów zbudowaną z ludzkich skór i szkieletów, te pokazują mu śpiącego pręgowanego tygrysa z wystającymi kłami, wielkiego jak smok (obudzi się na koniec świata)

- w krainie Vietmanii spotyka plemię walecznych kobiet polujących na najeźdźców z Sinea, którymi dowodził mandaryn Gosimanus i gromadzących ich czaszki (miały bambusowe włócznie i dmuchawy), zawarł jako jedyny mężczyzna braterstwo krwi z ich królową, O. przyjaźni się z żółwiosmokiem, ten proponuje mu córy - rusałki z a żony, O. odmawia

- krainę Lailanię co 5 lat trapiła Burza Ogniowa nadlatująca z Karakamii, O. zwyciężył żeńskiego demona ognia Kiżłu Kara - kum, powodującego ową burzę, demonica chciała zwieść O., obietnicami cielesnych rozkoszy, lecz ów ją zabił i Burze Ogniowe ustały

- Polucjusz, król Kemeru zawiesił na niebie czerwoną gwiazdę i rozkazał czarnym panterom w lekkich zbrojach, by mordowały jego poddanych, O. zabija króla

- na wyspie Luzonii rządzi tyran Marcus z Goidelii, któremu służy armia Orcinusów - ludzi o głowach orek, tyran wygnał prawowitą władczynię Alitę na bezludną wyspę, O. pomaga jej wrócić, lecz A. zamieniając się w syrenę o rybim ogonie i ptasich piórach, ze znakiem Taval na czole, ukazuje swe pochodzenie od smoka Lusulusa - władcy morza i zapobiega wojnie, tyran każe ją zabić i wybić mieszkańców wyspy, lecz Orcinusowie zjadają go i uciekają

- na Wyspie Kalmona spotyka plemię Nosalisów - Kulfonów (ludzi o nosach Pinokia, śniadych, nosy malowali na niebiesko, a twarze na biało z czarnym wzorkiem), broni ich przed pożeraniem przez morskiego węża - kolombera imieniem Ka

- na wyspie Ava spotkał Ava – plemię pięknych, białych kobiet pożerających ludzi i malujących twarze na niebiesko, pozyskał względy ich królowej, ratując ją przez szarżującym styrakozaurem i otrzymał w darze wór szmaragdów

- O. wylądował na Wyspie Szczurów zamieszkanej przez Warańców - ludzi z głowami waranów, nie znających pogrzebów, ugościli O.

- na Wyspach Szczęśliwych polował na żaurozaura opancerzonego

- na wyspie Hairam (kolebce ludów hairańskich, pochodzących od rusałki Iriamy) spotkał herosa Obłusa ze Skifistanu przeciw któremu niegdyś walczył na kresach Asarmathu, dawni wrogowie się pojednali, z naszego świata na wyspę Hairam przybył doktor Mengele, który chciał uzbroić wyspiarzy w nowoczesną broń i podbić całą Cudomirię (stworzyć rasistowskie imperium), Mengele zastrzelił poprzedniego króla wyspy i zajął jego miejsce jako najwyższy władca i arcykapłan, zajmując się czarną magią, zapowiedział, że ześle boga Wotana, mrocznymi rytami przywołał jednak wielorękiego, rogatego, pokrytego czarną sierścią demona Rilisa o 4 twarzach, Rilis pożera dr. Mengele i pustoszy wyspę, zabijają go O. i Obłus, uratowani Hairamczycy palą symbole nazistowskie i wybierają życie w pokoju, na króla wybrali Obłusa

- O. wylądował na Ziemi Gamy, pełnej słoni, lwów, tygrysów, lampartów, nosorożców, małp, pawi, węży i papug, oddzielonej od świata wyrastającą z morza kościaną kratą i bramą udekorowaną czaszką smoka, w dżungli spotkał plemię Vegów, którzy nigdy nie zabijali zwierząt, nie jedli mięsa, ani nie nosili skór, odziewali się w stroje z liści bananowca i płótna, gościnnie przyjęli O., część z nich porwał mechaniczny, pozłacany orzeł, O. pomógł im szukać pobratymców, okazało się że porwał ich książę Bajazyt, aby zmuszać do walk na arenie, co było zakazane, O. ich uwolnił, zwierzęta również, zaś Bajazyta uwięził i postawił pod sąd króla Gamy z Lusitu, Gama ugościł O., razem z poselstwem z Dżawy i Smatry, oraz geografem Magibusem ibn Magusem oraz osądził księcia, któremu na prośbę Vegów darował życie, lecz wygnał na wyspę Bajan, rządzoną przez sułtana Vaju - tiśnu

- O. wylądował w Kalopei, gdzie żyli potomkowie Bolesława Dzikiego - króla Asarmathu co zabił św. Ostapuna i skrzydlate psy, O. przybył do stolicy, Nowego Glenia, gdzie stał wysoki do nieba posąg Bolesława Dzikiego, kalopejska królowa Galassa za byle co karała niewolnice obcinaniem palców, przeciw niej spiskował hrabia Ferrox, który zdobył magiczną broń - Czerwony Topór (czerwone ostrze, długi, drewniany trzon, zatrute kolce), tym toporem porąbał straż królowej i ją samą i ogłosił się królem, rozpętał terror, bojąc się spisku, polecił Czerwonemu Toporowi zabić O., lecz heros zniszczył magiczną broń, a wówczas spiskowcy zabili w wychodku Ferroxa i chcieli obwołać O. królem, lecz ów opuścił Kalopeę

- O. na wyspie Nipu spotkał Mikołaja Doświadczyńskiego z Asarmathu, żyjącego razem z tubylcami w zgodzie z naturą i w szacunku do każdej pracy

- O. w Majsurze – państwie ludzi o 3 oczach walczy z sułtanem Tipu składajacym cudzoziemców i swych poddanych w ofierze mechanicznemu tygrysowi odgryzającemu głowy

- O. wylądował na tropikalnej wyspie Malevie, zamieszkanej przez plemię czarnoskórych ludożerców, ich król Malaveyovo chciał podstepem złożyć O. w ofierze bogu ludożerstwa Kałabanowi, lecz sam został rzucony na ołtarz i przebity mieczem, wraz z królem zginęło wielu jego poddanych

- w Kori, O. zabił polującego na górali i ich stada gigantycznego tygrysa Horangi, a po zejściu w doliny zabił Mamę - męskiego demona dżumy o czarnej, pryszczatej twarzy

- w Kori rządził cesarz Kiżłycz - jego synem był psychopata Sado, który nauczony wykonywać zlecone przez ojca wyroki śmierci zabijał ludzi dla poprawy humoru, O. broni Kori przed najazdem ciężarnej cesarzowej Korego - ani z Naponu, po śmierci cesarza jej kochankiem został potwór Nebeshima (wielki jak koń, czarny kot - wampir z 2 ogonami), książę Sado chciał zabić O. i zaczaił się nań ze sztyletem, lecz O. zawlókł go do stajni i zbił pasem, O. w boju zabija Nebeshimę, lecz oszczędza cesarzową, cesarz Kiżłycz przerażony okrucieństwem syna skazuje go na śmierć

- w cesarstwie Alii za górami (wpuszczony przez 25 - metrowego słonia - strażnika); pomaga zdobyć należny tron dwojgu dzieci zmarłego cesarza - bratu i siostrze, zabija wodzów obcych wojsk - Minotaura i człowieka z głową barana

- w Napalu spotyka plemię Irbów (ludzi o głowach irbisów), pomaga im zwyciężyć olbrzymią kobrę Naję, odporną na ciosy (we śnie słyszy radę Tygrysiej Lilii, by zabić potwora płonącą przynętą, co też robi)

- broni królestwa Ibatu, (gdzie kapłani szerzyli ciemnotę i wyzyskiwali chłopów ciężką pracą za pomocą żandarmerii, w ich klasztorach gwałcono chłopców), przed cesarzem Se - Tingiem Czerwonym; któremu służyły olbrzymie modliszki, O. zabija je, zaś daruje życie armii (w drodze powrotnej cesarza zjada modliszka)

- w tajemnym górskim królestwie Szambala, O. zawędrował do klasztoru sekty Bon (na jej czele stali trzej lamowie - mnisi w czarnych szatach, znający wszystkie zaklęcia), uprawiającej czarną magię, mieszkające w klasztorze siostry kapłanki; jedna o czarnych, druga o złotych włosach chciały go zabić, bo nie chciały aby opowiedział o istnieniu klasztoru

- w Kasmirii walczył z Birgorem, królem Padajów – plemnienia ludożerców, jedzących swych zmarłych

- w Hindzie ugoszczony przez plemię czargajów bronił ich i ludzi przed piśaćami; zabił ich królową Velestinę, ta umierając, przybrawszy postać podobną do kobiecej, wskazała mu drogę do ruin pełnych skarbów - O. idzie tam, lecz skarbów nie znajduje, za to ratuje dwoje dzieci zagubionych w puszczy

- dzieci odnalezione przez O. należały do króla plemienia Głowołowów, żyjących w wiosce w lesie i gromadzących ludzkie głowy, O. został przez nich ugoszczony, pomógł w wojnie z dzikim plemieniem Łowczyń Głów, lecz zabronił zbierać czaszki wojowniczych kobiet, doprowadził do zgody obu plemion

- w Hindzie wyszedł żywy z krainy Hati, gdzie żyli Olfowie - ludzi o głowach słoni, ugościł go ich król Gnehesz, O. zwycięża Olfów w zapasach

- w Hindzie, błądząc wśród ruin, świątyń i grobowców, O. spotyka króla tygrysów Bengalę, w towarzystwie świty czarnych tygrysów, B. walczy z O. by go wypróbować (,,poznać w walce''), po czym zaprasza go na ucztę, z udziałem licznych królów, królowa Satina zapowiada O. koronę

- w Hindzie zwyciężył potwora Sivaji; upiora władcy mordującego żelaznymi pazurami

- na wyspie Goa – Goa zabił tyrana i awanturnika Varenusa z rodu tytana Albiona i jego poborcę podatkowego Devi Singa, którzy torturowali prosty lud kalecząc palce, wieszając głową w dół, bijąc w podeszwy stóp, aż odpadały paznokcie, biciem po głowei, aż krew tryskała z ust, nosa i uszu, chłostą po gołym ciele bambusową rózgą, albo kolczastymi roslinami o zatrutych kolcach, wiązaniem ze sobą ojców i synów i biciem ich, gwałceniem dziewic w budynku sądu, urywaniem kobietom sutków rozszczepionym bambusem i paleniem ich żywcem, O. obronił przed ich oprawcami kupca Manzoora Agmeda Naikoo, któremu podpalili penis

- w Hindzie spotkał rudowłosego filozofa przyrody, doktora Fastrygoryka z Teutonatu, któremu towarzyszył jego niewolnik, goryl Ludendorf, razem z nimi udał się do ognistego piekła Alpugara, aby uwolnić porwane przez asury niegrzeczne dziecko, dzieckiem tym był mały chłopiec Hadżi al – Salib z wioski Pakisea, sierota, uczony obronił go za pomocą małego srebrnego kółka zębatego, poświeconego przez bramina, które wycięło w pień wszystkie asury, uratowany chłopiec został przyjęty za syna doktora

- w Hindzie zabija potwora Namucziego (nie można go było zabić żadną bronią z metalu, kamienia, ani drewna, ani w dzień, ani w nocy), O. zabił go czarodziejskim mieczem z piany morskiej

- w Hindzie uratował córkę radży Warszy, Jakili, z rąk czarownika Madżji i potwora Taraki

- w Hindzie, w Puszczy Śoni spotyka jej króla Movgiła, gdy pływał w rzece Anaga - purma, ryba Matśu złożyła mu ikrę do pępka czym dała nadludzką siłę, noszącego skórę swego wroga, poprzedniego króla tygrysa Śarkuna, walczącego ozdobnym sztyletem o złotej rękojeści stylizowanej na słonia, miał drużynę złożoną z dwóch wilków - przybranego rodzeństwa Basra i Vedry (basiora i wedery), niedźwiedzia Baldusa, pantery Bahary, pytona Qa, orła Śiriśa, oraz słonia Gati, miał młodą i piękną żonę Mesaule, przyjął O., po walce zawarł z nim braterstwo krwi, razem bronili Puszczy Śoni przed myśliwymi i poszukiwaczami skarbów: radżami Arian - sanem (strzelał z łuku do pokojowych piesków), Boldog - sanem (gdy przegrał w polo podpalił żywego kucyka), Pandan - Khauravem (uważał siebie za boga Rama Wisznu i kazał sobie zrobić koronę na miarę boga) i Burut - Bharatem (polując na tygrysy używał jako przynęty dzieci), którzy chcieli porwać Mesaule, wyciąć las i urządzić w nim kopalnię drogich kamieni, zaś zwierzęta wybić i przeznaczyć na pokarm swym armiom

- w Hindzie podstępem (przybierając postać ognia), uratował przed spaleniem młodą wdowę Salibanę, udzieliły jej schronienia leśne rusałki w ruinach miasta, została przyjęta do ich grona

- O. na prośbę bogini miłości Lakszmi władajacej grodem Sarnath w Hindzie przybył i obronił go przed wodnymi jaszczurami bokrugami z jeziora Brosło

- O. w Zmiejnej Wieży spotyka gawiala – alchemika, który właśnie wynalazł kamień filozoficzny

- w Hindzie pomaga księciu zwyciężyć czarownika Punczkina, który przez 12 lat więził królewnę, jego życie zaklęte było w strzeżonej przez dżiny zielonej papużce, zamkniętej w klatce, na porośniętym dżunglą odludziu, w kręgu palm, pod szóstym dzbanem z wodą, czarownik ginie wraz z papużką

- w hindyjskim świętym mieście Aśram, O. spotyka Arioków (archeopteryxy wielkości ludzi); plemię wojowników, uczyły go walki, medytowały, miały dzieci z ludzkimi kobietami, pracowali dla nich niewolni chłopi

- w hindyjskim mieście Gudea zabija (w innej wersji: sprowadza na dobrą drogę) Czandraguptę; wcielenie złego boga Budaja, męża, który wszeteczniąc się z kobietami sprawiał, że dusiły się

- O. zwiedził hindyjską stolicę Toxilion - największe miasto Cudomirii, zamieszkane przez niemal wszystkie ludy i kultury, jego władcą był cesarz Poros z Pendżabitu, mający 200 słoni i 700 żon, O.pracuje przy budowie domów i świątyń, za zarobione klejnoty, wynajmuje pokój w gospodzie, wędrując po mieście spotyka Aśri - dziewczynkę pomagającą wujkowi w aptece ,,Pod Jednorożcem'', opowiada mu ona o dobrym czarnoksiężniku Khandim, który potrafił nawet latać bez skrzydeł; O. zrazu nie wierzy, ale pewnego razu sam widzi na rynku, jak Khandi latał

-w kraju Malham (stolica Tranicjum) , gdzie według prawa każdy kto chciał zjeść zwierzę, musiał uczestniczyć w jego zabijaniu w tawernie Troadosa i Troady stoczył walkę z gigantycznym krabem zanim go zjadł upieczonego w serze i pierogach z chleba, ujrzał ludzi malujących sobie złotem źrenice i języki, walczył z gorgoną Echidną, która od pasa w dół była wężem, został przez ognistego ifryta sługę czarownika Dalam - amzy razem z wieloma Malhamitami zamieniony w wielkiego węża, zionącego ogniem i miał obalić tępiącego kult ifrytów sułtana Dżeli, O. jako wąż zbuntował się i pochłonął ifryta i jego pana, niwecząc tym czar

- w państwie Sebu zatrzymany przez siepaczy cesarza Aurangzeba, który każe mu złożyć ofiarę bogu Alchat, O. odmawia, ma być stracony razem z arcykapłanem bogini Siszaj; Teg – Bagadunem, O. rozwala lochy i obala Aurangzeba

- w Asamistanie walczył z nękającymi ludzi wielkimi wężami Drujami, zabił ich króla Kalilę (Zmieja - obrzyna)

- w Oceanie Hindyjskim, O. zabija żądającego ofiar z dziewic potwora Zmieja - makarę

- na wyspie Seylan walczył z wężem Anacondo, służącym królowi ognistych olbrzymów co wykradł zbiory ludziom z Hindu, jako łup zabrał strzeżony przezeń ogromny rubin należący wcześniej do króla nabatejskiego plemienia Ad

- O. był na wyspie Taprobane, gdzie nad głowami kapłanów unosiły się płomienie, którą bronił przed najazdem Pir - aśri - sułtana Archipelagu Bajaderanu, chłopiec Pilku z wioski Mal idzie w góry, by uderzyć w Złoty Gong i przywołać z przeszłości pierwszego króla Ragajana - złotowłosego, człowieka pierwotnego w samej przepasce biodrowej z gór Tigranei, który zdobył koronę po zabiciu pożerającego ludzi ognistego olbrzyma oraz zaprzyjaźnione z nim zwierzęta - białego niedźwiedzia z Taprobane i olbrzymią czarną panterę, (Ragajan był w naszym świecie i pomógł dzieciom, których ojciec pił, porywając go do swego świata), sułtan chce za żonę taprobańską królową Halaam, O. walczy z nim w bitwie pod Kar - Karaam, zabija sułtana, resztę jego wojsk dowodzonych przez następcę tronu księcia Baju - biru rozprasza król Ragajan i dwa zwierzęta

- na małej wyspie Basaran u wybrzeży Taprobane, spotkał ojca rodziny Kalama – valamiki, (potomka Sinbada Żeglarza) razem z dziećmi, człowiek ten miał czarodziejski karty służące wróżeniu i z ich powodu nękały go harpie, paskudząc na niego, O. pozabijał harpie i namówił Kalam – valamiki do spalenia kart

- w drodze na kontynent Mu spotkał niegroźnego, morskiego potwora K'api (elasmozaur o głowie osła, mogący zamieniać się w mozazaura), po przybyciu do stołecznego Talcu spotkał króla Pirtu - pavu, który pokłócił się z przyjacielem Muszajem - szermieżem o niskim wzroście i wyzwał go na pojedynek ,,na śmierć, nie niewolę'', O. w decydującej chwili rozdzilił obu chcących się pozabijać przyjaciół, nocą odkrył, że do ich komnat skrada się dama dworu - czarownica Kolapona, chcąca zdobyć do czarów serca obu bohaterów lądu Mu, O. zabija ją i pokazuje jej mówiącą głowę na dworze, pojednanie obu przyjaciół

- w Lemurii w nadmorskiej wsi rybackiej spotkał wielorękich ludzi palących opium w tawernie ,,Na Moście'', ostrzeżony wspomnieniem o Nikocie wyszedł czym prędzej i spotkał w lesie normalnie wyglądającą księżniczkę - pustelniczkę Lobiti, którą chciał bronić przed olbrzymim białym bulterierem Malsie, lecz ów tylko ją lizał i obcinał nożyczkami paznokcie u jej stóp, pies był przyjazny, lizał O., Lobiti ugościła go w swej chacie i opowiedziała o dręczącym Lemurię demonie Vetal - opimasie, który nauczył palić opium, O. wyruszył w drogę, razem z Malsą, na szczyt wysokiej góry Kamash, w paśmie Ilberosa, gdzie ujrzeli demona opium (gigantycznmy nietoperz o tysiącu szponiastych rąk) i zabili go, Malsa zginął w walce, po śmierci demona spłonęło z sykiem całe opium na Lemurii, księżniczka Lobiti, opłakując swego psa, kazała zanurzyć go w górskim jeziorze Pałmak, z którego pies wyszedł wskrzeszony

- na tropikalnym kontynencie Zothic uratował księżniczkę Napuranę z Obsydianowej Jaskini, gdzie miały ją zjeść Bladniki (mężowie o ciele śnieżnobiałym i długich, czarnych włosach, żywiący się ludzkim mięsem i krwią)

- O. u wybrzeży królestwa Siam, gdzie czczono białego słonia, zabija 30- metrowego rekina Karcharodona, zatapiającego statki, O. obronił Siam przed najazdem ludzi – waranów (uczłowieczone warany z Komodo) z wysp Hind - nassaia

- w leśnej krainie Maradżan w Virmie, spotkał dwie siostry królowe - Kilię i Sanę, ich tronów strzegły dasypusy, w czasie suszy, by sprowadzić deszcz, młodsza z nich idzie po kamiennych schodach na szczyt Wężowej Góry i 3 - krotnie całuje w nos kobrę

- na Wyspach Korzennych spotyka plemię Gałmati - dzikich hobbitów, ubranych w skóry, żyjących z łowów, zbieractwa i rybołóstwa, byli to przodkowie wszystkich hobbitów

Ordan w Sarakenie

- w Hatystanie spotkał herosa Seta z Solimii, syna Adama, pokonał go w zapasach i zawarł z nim braterstwo krwi, razem powstrzymali czarnoksiężnika i niepokonanego wojownika Kain – cara, (ów przez ciemną jaskinię w Melanopodii wdarł się do czarnego zamku boga Anubisa i doszczętnie go obrabował) który dla opanowania zaświatów przyzwał z piekieł sułtankę Lisę – Horganę, uprowadzoną z Niżu, kochankę sułtana Suleymana Dałady, która budowała chramy bogom Hatystanu i skłoniła sułtana do zabicia matki, dwóch synów i wnuków, aby tron mógł odziedziczyć jej syn Selim Pijanica, O. i Set zabijają upiora sułtanki, oraz Kain – cara, lecz w walce z nim ginie Set

- na prośbę Solimana Prawodawcy, sułtana Hatystanu zabił rozbójnika Musę Kesedżiję o 3 sercach, znalazł powieszonego na haku korsarza i rozbójnika Dimitra z Niżu, którego chciano zabić za obrazę bogów H., O. obronił go, za pieniądze sułtana , za które chciał kupić prezenty T. L. i S. wykupił rzesze niewolników

- O. z pomocą bogini Szawuszki zabił podziemnego olbrzyma Uhellyri, niszczącego miasta, pola i jedzącego ludzi

- w emiracie Frigaju (stolica: Iconium), O. na prośbę bogini Kafry zabija człowieka – potwora Agdestisa; jego genitalia zamieniają się w owoc granatu, który Kafra kładzie sobie na łonie i poczyna syna, którego nazwała Ordan

- w dotkniętym dżumą mieście – państwie Afes obronił żebraka przed wędrownym magiem i filozofem Apoloniuszem z Tiany, podburzającym lud, aby go ukamienował

- w Ofiorymos; krainie Wężowników - czcicieli bogini Żmii (Tamit), co nosili na ramionach węże wieszczące ludzkim głosem i puszczali je na O., lecz on nie ginął od jadu, stolicy pilnowały dwa smoki, zabijające ogniem - zginęły mocą T. L., królowa Artemilia IX, której towarzyszył lampart i koziołek, uśpiła go na uczcie i rzuciła do lochu pełnego węży, lecz przeżył, poskromił króla - smoka i nakazał mu zbudować chram św. Gospy, po czym ściął mu głowę, zawalił się pałac królowej, O. przygarnał lamparta i koziołka i mocą św. Gospy odzyskali ludzką postać

- O. w kraju Elefauzynie zapobiegł wojnie dwóch szczepów ludzi o głowach jeleni – Wapiti i Virgenów

- O. bronił Hurdii przed najazdem Elsynorczyków i Makedończyków, którymi dowodzili królowie Stenis i Eskander; uratował wziętego do niewoli hurdyjskiego króla Segmusa Ukusa, któremu najeźdźcy przypalali podeszwy stóp i genitalia pochodnią, a potem pobili go, uratowany król rzekł do O. : ,,Spóźniłeś się’’

- bronił Armanu przed całą armią dzików i zniszczył w boju żelazną maczugę Turan - chana planującego zagładę A.

- bronił Armanu przed Devami; wielogłowymi olbrzymami z jaskiń

- w Kolchistanie zabił tyrana Verusa; wojownika o plecach z żelaza

- w Kolchistanie, O. był w gościenie u władcy gór, starca Givargi władającego wilkami

- bronił Kolchistanu przed najazdem plemienia Puotów, na czele berserk Medva, zamieniający się w niedźwiedzia, pochodzących z Mosochu

- bronił Orezmistanu przed potworem Leinem z carstwa Rad' podobnym do jelenia, obronił przed jego sługą; lwem z płomieni królewnę Nimfę - jeżdżącą na szarym jednorożcu

- O. zaszedł do krainy Tarfurów, uprawiających kanibalizm, ich wódz – pustelnik Pitrasco, noszący długie, czarne szaty i zakrywający twarz żółtą chustą kazał zabić O. i podać go sobie do zjedzenia

- na prośbę partuańskiego księcia Pałura – knarfa udał się z nim w przyszłość, aby sprowadzić do swoich czasów jego ukochaną księżniczkę Kasmateo, która błąkała się po pustyni usłanej szkieletami ichtiozaurów i olifantów

- O. szukał skarbów i przygód w leżących na pustyni Gazara ruinach miasta Irem - Grodu Kolumn, gdzie niegdyś błąkał się szukając wiedzy tajemnej ,,szalony Nabatejczyk'' Abdul al - Hazred z Sanay - saby, nim napisał księgę ,,Al - Azif'' (,,Necromonicon''), O. stoczył bój o skrzynię klejnotów z morderczą, drewnianą lalką Čakitą o czarnych włosach dziewicy, sześciu rękach i oczach ze szmaragdów, sporządzoną przez Hazreda, oraz z Wielką Czarną Kozą Mendesą i jej tysiącem młodych, walczył z nimi całą noc, a gdy rano wyniósł skarby na powierzchnię zamieniły się w kurz

- Małgorzata; wędrująca na rydwanie ciągniętym przez czarne koty córa Nikoły z Miropolis (Mochova) była u Salomona Mądrego i dowiedział się o O.; ruszyła jego śladem, O. i M. bronili Iranwedżu (za króla Kurasza) przed przyjaznymi dotąd ludziom gauszydami, które zmusił do walki niechcący wyprowadzony przez Magów z Piekieł potwór Musz Pairika, łykający Słońce i Księżyc, M. rani M. P. sztyletem, zabija go O.: w nagrodę oboje dostają dostaje winorośle ze złota i drogich kamieni, g. pomagają odbudować to co zniszczyły, O. na balu odrzuca zaloty M.

- w Bela Alanii (Alanistan) zwyciężył Koło Barsaga

- w Aseth oblegał twierdzę Gunirów (7 – głowych olbrzymów)

- w ziemi Tadżygei bronił ludzi przed devami; olbrzymami – ludożercami (kowalami i strażnikami skarbów)

- w chanacie Sabardy spotkał Polonusa – ducha opiekuńczego plemienia Polan (miał postać kowboja, ubranego na biało, przy szabli, nosił rewolwer niecący pożary, na piersi zamiast gwiazdy szeryfa miał polskie godło, potrafił zamieniać się w wielkiego, białego orła) i Dziadka Mroza (przybrał postać wychudzonego karzełka, odzianego na biało, z czerwoną, spiczastą czapeczką), razem z nimi, O. powstrzymał boginię pedofilii Lolitę – córkę Lilit, która uwzięła się na Gaudoxję – 8 – letnią córkę chana i rzuciła urok na wojowników ze straży pałacowej i niewolników pałacowych, aby rzucili się ją gwałcić, O. posiekał Lolitę mieczem, Polonus podpalił ją, a Dziadek Mróz zaklęciem: ,,Niech zła zmora umknie do wora’’ zamknął ją w worku i utopił w Morzu Hyrkańskim

- razem z kapłanem Ven – amonem z Thrur popłynął na wyspę olbrzymek Attarbandellit

- w Kafirstanie bronił ludzi i bogów przed olbrzymami Juszami (zabił ich wodza Guro i najlepszego wojownika Payopisa Kakyo)

- w Dordaju walczył w obronie upraw z Jaczhami – 1 – okimi olbrzymami

- O. był w Zucernie (stolica: Kolfburg) jej mieszkańcy to Zucerze (plemię nemijskie) strój kolorowe majtki i koszulki, O. pomógł ich królowi Kolfowi VII odeprzeć najazd ordy Sowiczów (ludzi o czerwonej skórze i włosach), w bitwie zdobył ich Święte Narzędzia - Sierp i Młot, wziął do niewoli doradcę króla sowickiego, Adama Surtoszka - Ozenberga z KPP z naszego świata, który przybył do Cudomirii, by się zemścić za zniszczenie czarnej wołgi, O. miał przywilej roztrzaskać mu głowę maczugą, lecz ukarał chłostą i pozwolił mu zamieszkać na pustyni Serir

- O. w mieście Vucara posłyszał o gigantycznym szmaragdzie ukrytym w ruinach Jinn – miasta Draconian, przybyłych z kosmosu ludzi mogących zamieniać się w smoki, którzy w czasach swego ostatniego króla Asamy zostali wyniszczeni przez chana Vucary, w ruinach Jinn stoczył walkę z pilnującą skarbów gigantyczną, 3 – głową hieną cętkowaną

- O. w królestwie Parsua, w którego górach na polecenie króla - szacha Araszty VII po zabiciu potwora Abraxasa, wywołanego przez Magów z Piekieł, walczył z rozbójnikami z plemienia Markurów (ludzie o głowach markurów) szedł przez pustynię Taqla Mara - dan i przez ścianę ognia zaszedł do krainy Idan - Rajec, gdzie panowali dziewicza kapłanka Nahid (Nagida) i jej syn, heros Rubin, przyjęcie O., uczta, Rubin przepowiada koniec tułaczki i ślub z Tygrysią Lilią

- O. broni Oftalmitów; plemienia ludzi o 3 oczach przed najazdem Sargona; cesarza ziemi Partua

- w Medistanie zabija sinego, rogatego wilka - sługę Małgorzaty zawiedzionej odrzuceniem jej zalotów, potem obronił Małgorzatę przed Merkulą - człowiekiem z głową hieny zbrojnym w cep i siekierę; pojednanie

- w Isafii uratował dziecko porwane w czasie pikniku przez ogromnego orła Kamaka i zaniesione do jego gniazda

- w Mazaderanie zabił Czarnego Dewa

- w Mervistanie zabił demona Akwana (pytał on O. czy go rzucić w góry, czy w morze, O. przewidując podstęp wybrał góry, Akwan rzucił go w morze, O. pokonał rekiny, wyszedł na ląd i zabił demona)

- broni Korosanu przed najazdem Nadira – króla Afszarii i Tagmaspii

- nad rzeką Ufarat, O. odkrył legendarne miasto Niekrasov, gdzie królował Płutnik Niekrasov z plemienia Susiczów; co wcześniej dowodził powstaniem przeciw carowi Mosochu, brak biedy, głodu, wdów i sierot, kara śmierci za uderzenie kobiety, N. z kolorowych nasion danych przez Mokoszę zasadził wszystkie rośliny w mieście

- broni kupieckiej karawany idącej wzdłuż rzeki Tihar w Tiharstanie (Usurja), zostaje ona rozbita, zaś O. staje się jeńcem szalonego, okrutnego i rozpustnego króla Ašer - Pana, który każe mu walczyć z lwem i bykiem, w końcu, O. przebija osczepem króla i uwalnia jego niewolników, wyznacza nowego króla Abner - Pana (brata poprzedniego, więzionego w lochu) i odchodzi

- w Punicji, O. walczył z Żelaznym Minotaurem, zionącym ogniem, który żądał ofiar z dzieci i z Nożownicą - żeńskim, pięknym i bosym upiorem o długich czarnych włosach, wyłupiastych, zakrytych bielmem oczach, granatowej, połatanej tunice, nocami zabijającym ludzi i zwierzęta sztyletem

- w Pelestei, O. przybył do stołecznej Hasy, gdzie spotkał królową Anat - Marię - Martę, arcykapłankę boga Dagona przewodniczącą świętu Nowego Roku w jego świątyni, zaprosiła O. na ucztę i wówczas powiedziała mu o alukach - pladze Pelestei, walczył z żeńskimi potworami aluka - podobnymi do czarnych, czerwonookich, psów lub wilków wpijających się pazurami w ciała ofiar, by ssać ich krew (aluki lądowe), lub do olbrzymich pijawek (aluki wodne), O. zabił Starą Pijawkę i jej córki Daj i Daj

- w Surji na prośbę króla Naamana zabił wampirzycę Ekimmu mieszkającą w koronie starego drzewa

- w Mar - agaba, O. walczył z korsarzami Oruçem i jego bratem Sarrakanielem Rudobrodym, zabił obu kapitanów, lecz dostał się do niewoli do miasta Al - Salaam, skąd pewnego dnia uciekł

- w służbie sułtana Mar - agaby dotarł do Al - Hatt - felimat (wyspy mówiących kotów), gościnnie przyjęty, ich królową była nabatejska bogini Al - Bast (kobieta z głową kota)

- w służbie sułtana Mar – agaby dotarł do chanatu Kabilistanu, gdzie zabija potwora Gorgorota (podobny do człowieka, niedźwiedzia i gigantycznego, czarnego barana o czerwonych oczach) niszcząc jego duszę ukrytą w jaju, gołębiu i wielbłądzie ukrytym w morzu

- w oazie Dorkastan (stolica: Al - Thabit), O. spotkał plemię Dorkas (pół - ludzie, pół - gazele), ujrzał tam czczoną przez Dorkas, sprowadzającą urodzaj gazelę o złotych rogach, której nikt nie mógł złapać, O. zmęczył ją pościgiem, schwytał,założył na szyję medalion z datą i imieniem T. L., i wypuścił

- w pustynnej krainie Tuarezji zabił demona czarnej febry Suramę (bardzo chudy, łysy, śniady, czarne szaty) co niegdyś był kapłanem wygnanym z Atlantydy

- w Khorazmistanie spotyka plemię Ichtiofagów - nagich, dzikich ludzi łowiących ryby, przyjaźń, nauczył ich korzystać z ognia i soli, obronił ich przed królem - czarnoksiężnikiem Kynopsem z Kemet

- w Uraku ze stolicą w Ur - vavilon, O. zabił Sinego Byka z białą gwiazdą między rogami i gigantycznego orła Anzu (Piła - ptica), mającego wroni dziób, wypełniony ostrymi zębami

- O. bronił Sumirii (jej mieszkańcy mieli ciemną skórę) przed najazdem ludzi - skorpionów, jeżdżących na gigantycznych psach, po walce był kuszony przez boginię Sarpanitu, pod postacią czarnego lwa, która chciała go pożreć, pomocy udzieliła mu Artemida – Diana

- w sumirskim grodzie Larsa, z pomocą szyjącej z łuku ikaryjskiej królowej Szamili, zabił boga świata zmarłych Nergala (smoliście czarny człowiek z głową czarnego lwa i czerwonymi oczami), który przybył do biblioteki królewskiej, aby zniszczyć świętą księgę ,,Liber’’ zawierającą Zakon Wielkiego Ageja i jego syna Isasa Masama, po odejściu O. królowa Szamila została porwana do świata podziemnego przez żonę Nergala, boginię Ereszkigal, która powiesiła wojowniczkę na haku i torturowała wlewając do głowy kwas solny, Szamila zdołała się uwolnić i zabiła boginię wraz z jej dworem

- O. przebył góry Kaf pełne potworów i demonów, trafił do Huristanu, gdzie mieszkał św. Hur razem ze swoimi córkami - plemieniem pięknych i wiecznie młodych Hurys, na dworze ich królowej Chur - omelii powitały go kobra i paw, O. zabrał w darze od św. Hura wiele klejnotów

- w Sindzie walczył po stronie Asasynek z Minotaurami, w bitwie niszczy Żelaznego Słonia i niesiony posąg bożka Jamy i zabija noszącego zbroję wargacza Wargowicza - L. rani sztyletem O., po czym rzuca się na jego stos

- nad rzeką Darią spotkał carstwo wolnych chłopów - Daristan, nie było w nim głodu, ryby można było łapać rękami, na tronie panował car Kazimir, który płacił żołd plemieniu Arsów z Melanopodii; ich rydwany ciągnęły arsinoteria (arszyńce), O. walczy w rzece ze złociszem: duchem rzeki (pół - ryba, pół- jaszczurka o złotych łuskach i ogonie gupika), który pokonany w podwodnych zapasach daje mu w prezencie ryby diamentowe (O. część z nich daje w dani carowi, a część diamentowych łusek przerabia na naszyjniki dla T. L. i Sonayi)

- w Siristanie, gdzie królem był czarny pies, O. zwyciężył mocznice z rzeki Siris (ogromne, pół - minogi, pół - węże, o owrzodzonych ustach, wypijały krew, mocz i spermę), O. wylał do rzeki dar od cara Kazimira - złotą, nigdy się nie kończąca wódkę, mocznice się spiły, a ludzie ułożyli je w stosy i spalili

- w Yrrgedesii zabił kanibala o metalowych kłach Nikolę Dżurmongaliewa, który pożarł 100 kobiet

- na Stepach Azajowa widzi głodujących koczowników z plemienia Taj - Każk, chce im dać chleb otoczony ogniem, lecz nie może, bo ów poświęcony jest bogom, zamiast tego w samoobronie zabija olbrzyma porośniętego niebieskim futrem i daje go do zjedzenia ludziom, ci smarują się jego tłuszczem, potem broni pasterzy przed atakiem plemienia Vułtów (ludzi o głowach sępów), car pająków Karakurt kusi go skarbami i chwyta w pajęczynę, w której O. widzi kości i zbroję młodego herosa Ałpamysza, którego duch prosi go o godny pochówek, pająk zatruwa O. i owija w pajęczynę, lecz ów mocą Tygrysiej Lilii, śpiewającej mu we śnie czarodziejską pieśń rozrywa kokon i zabija Karakurta

- na ziemiach plemienia Taj – Każk w grodzie chana Semipałatyna zabił kanibala, który zakradał się do lochów i pożerał więźniów

- w Tartarii walczył ze sługą , karzącego za przyjęcie kapłanów Isasa Masama demona Erlika - potworem Szagrinem, wyrywa mu krzemień z głowy i ten zostaje wbudowany jako kamień węgielny do chramu I. M., chan Cubalinus widząc to zabrania prześladowań, ale sam nie przyjmuje wiary, bo jego czarownicy zwodzili go sztukami - naczynia przylatujące do stołu

- w Tartarii spotkał walczących już trzy lata herosów Ak Mołota i Bułata, O. zabija Bułata zestrzeliwując z nieba zawieszoną na białej nitce złotą szkatułkę, a następnie zabija wylatujące z niej dziesięc białych ptaków (jeden z nich to dusza Bułata)

- w pustynnej krainie Ałdżarii zabił olbrzymią włochatą żmiję, kryjącą się pod ziemią i polującą na ludzi i wielbłądy