,,Wigilia pełna duchów''

 

W listopadzie 2023 r. przeczytałem ,,Wigilię pełna duchów’’, antologię brytyjskich opowieści niesamowitych z XIX i początku XX wieku, pod redakcją Marty Dobreckiej, która ukazała się nakładem wydawnictwa ,,Zysk i S – ka’’ w 2019 r.

Stanowi ona pokłosie dawnej, wiktoriańskiej tradycji, publikowania na Boże Narodzenie historii o … duchach (najlepiej znanym przykładem jest tu Charles Dickens i jego ,,Opowieść wigilijna’’ ¹).

Zbiór zawiera 12 opowiadań, pisanych przeważnie przez kobiety. Należy tu wymienić następujące utwory:

- Mrs. J. H. Riddell ,,Dom pod Włoskim Orzechem’’ (ang. ,,Walnut – Tree House’’, 1882),

- Andrew Haggard ,,Duch panny młodej’’ (,,A Spirit Bride’’, 1896),

- G. B. Burgin ,,Modlitwa Sir Hugona’’ (,,Sir Hugo’s Prayer’’, ok. 1920),

- Elizabeth Gaskell ,,Opowieść starej piastunki’’ (,,The Old Nurse’s Story’’, 1852),

- F. Marion Crawford ,,Duch lalki’’ (,,The Doll’s Ghost’’, 1896), ,,Wrzeszcząca czaszka’’ (,,The Screaming Skull’’, 1911) i ,,Górna koja’’ (,,The Upper Berth’’, 1886),

- Arthur Conan Doyle ,,Kapitan ‘Gwiazdy Polarnej’’ (,,The Captain of the ‘Pole – Star’’, 1883),

- Edith Wharton ,,Później’’ (,,Afterward’’, 1910),

- M. R. James ,,Jesion’’(,,The Ash – Tree’’, 1904),

- Emily Arnold ,,Duch skarbca’’ (,,The Ghost of the Treasure – Chamber’’, 1886),

- Isabella F. Romer ,,Nekromanta – duch a czarna magia’’ (,,The Necromancer; or, Ghost versus Gramarye’’, 1842).

Przekładu dokonali: Katarzyna Bogiel, Beata Długajczyk, Ewa Horodyska, Robert Lipski, Jerzy Łoziński i Jan S. Zaus.

Akcja tych opowieści rozgrywa się w czasach, kiedy żyli ich Autorzy w różnych zakątkach Wielkiej Brytanii (zwłaszcza w Kornwalii), w okolicach Bieguna Północnego, w południowych Niemczech, a także w średniowiecznych lub renesansowych Włoszech.

Na kartach antologii pojawiają się klasyczne duchy zmarłych przypominające wyglądem żywych ludzi jak: mały chłopiec błąkający się po Domu pod Włoskim Orzechem, czy Evelyn, zmarła panna młoda, która pokierowała seansem spirytystycznym (niebezpieczną duchowo praktyką, która była popularna w czasach, gdy powstawały te opowieści). Średniowieczny rycerz, Sir Hugo, czciciel św. Wacława, dzięki modlitwie do swego patrona, zmaterializował się w XX wieku i obronił młodą kobietę przed niechcianym zalotnikiem. W dworze na odludziu ukazywał się stary lord grający na organach sprowadzonych z Holandii. Razem z nim posiadłości ukazywała się też jego córka i mała wnuczka, które skrzywdził w swojej zapalczywości. Kapitan statku wielorybniczego ,,Gwiazda Polarna’’ popłynął aż na Biegun Północny, aby tam spotkać ducha ukochanej kobiety. Sir Guy, ponury szlachcic o groźnym spojrzeniu, uwieczniony na portrecie wiszącym w starym, kornwalijskim zamku, na prośbę młodej Ruby, przybyłej z Indii, wskazał jej drogę do skarbca. Dzięki temu narzeczony Ruby, zubożały Derrick Trevelyan nie musiał już sprzedawać rodowego zamku, aby spłacić długi. Włoski markiz Gaetano z rodu Sammarinów, zdradziecko zabity przez swego brata, Felice, ukazał się po swojej śmierci na jego ślubie pod postacią budzącego grozę Szarego Pokutnika, który zdemaskował swojego mordercę.

W książce możemy też przeczytać o bardziej nietypowych zjawach. Oprócz ludzi swoje dusze posiadały też … lalki. Pan Puckler, nazywany Herr Doktor, Niemiec z pochodzenia, z wielką troską i czułością zajmował się naprawianiem lalek. Gdy jego ukochana córka, Else, została napadnięta na ulicy i trafiła do szpitala, duch rozbitej przez chuliganów, porcelanowej lalki pomógł zmartwionemu ojcu odszukać dziecko. Wrzeszcząca po nocach czaszka należała do kobiety, którą mąż zamordował we śnie, wlewając do ucha roztopiony ołów przez lejek. Szukała zemsty na człowieku, który mimowolnie podsunął jej mężowi podczas kolacji pomysł na zbrodnię. W końcu czaszka dopadła swą zastraszoną ofiarę i zagryzła ją. Utrapieniem nawiedzonej kabiny 105 na transatlantyku ,,Kamczatka’’ był humanoidalny potwór morski, który uparcie otwierał bulaj i zalewał pomieszczenie wodą. Przed jednym z domów rósł stary, nawiedzony jesion, zsyłający koszmary i zamieszkany przez olbrzymie pająki.

Opowiadania te są bardzo klimatyczne i niebanalne. Najbardziej podobało mi się, gdy niemiecki okultysta, Waldkirch porzucił magię po spotkaniu z Szarym Pokutnikiem :).

1 Odsyłam do posta: ,,Opowieść wigilijna’’.

Oniricon cz. 970

         Śniło mi się, że:

- ktoś powiedział, że Józef Piłsudski nie powinien żartować z młodych legionistów, którym bomby urwały nogę i głowę,

- przeczytałem, że Michalina Olszańska pokłóciła się ze swoim ojcem, a potem się pogodzili,

- byłem na pielgrzymce gdzieś na Dolnym Śląsku, nocowałem w wiejskiej chacie gdzie mieszkali dziad i baba, rano idąc przez wieś ujrzałem dziewczynki ubrane w zielone liście i gałązki i pomyślałem, że były to wyznawczynie słowiańskiej bogini Dodoli, zachęcające, aby je oblać wodą,

- po klęsce Rosji, Turcy z Legionu Euromuzułmańskiego będą próbowali założyć Kalifat Moskiewski, lecz nie pozwolą im na to Chińczycy,

- w przyszłości Taco Hemingway będzie przedstawiany w podręcznikach do języka polskiego jako wielki polski patriota,

- w Kambodży piękna kobieta uklękła przed kobrą o dziewięciu głowach, a następnie dziewięciogłowa naga z wyrostkami na nosach przepowiedziała jej, że Ukraina zwycięży,

- nie spodobało mi się, że w 2024 r. odbył się mecz Polsko - Rosja w Szczecinie, śpiewałem: ,,Póki cała putinowska szyja, póki Ławrow jeszcze pija...'',

- na południu Polski spotkałem rosyjskich aktorów grających Domowika i jego Domachę, obawiałem się, że będą szpiegować, potem przypomniałem sobie, że ,,Domowik'' jest bardzo dobrym filmem, który chwalił nawet Konrad T. Lewandowski nie lubiący rosyjskiej kultury,

- uznałem, że odpowiednią karą dla Putina będzie śmierć z głodu i pragnienia,

- Obelix zakochał się we francuskiej arystokratce, Marie de Rohan, która w dowód miłości poprosiła go o głowę Putina, Obelix dał jej gipsowy model głowy dyktatora, lecz Marie chciała prawdziwą głowę, dlatego Obelix razem z Asteriksem wyruszyli do Moskwy, aby odciąć głowę Putinowi,

- trafiłem do świata zamieszkanego przez piękne, półnagie dziewice, czczące Wielką Boginię, ich zgorszenie wywoływała młoda dziewczyna chodząca w sandałach zamiast boso, co uważano za brak szacunku dla Ziemi,

- na witrynie sklepu zoologicznego zobaczyłem żywego bobra w akwarium,

- Jan Bodakowski był dyrektorem, miał granatową skórę oraz nago i z wyszczerzonymi zębami ścigał chłopca i dziewczynkę,

- pojechałem do jakiegoś sanatorium, gdzie nad ranem obudził mnie ognisty deszcz,

- byłem Ferdynandem Kiepskim i spotkałem boginię prawdy pod postacią pięknej, nagiej kobiety,

- pewien nauczyciel został na wycieczce porażony piorunem, kiedy leżał na wznak w łóżku, jego uczennica zobaczyła na jego plecach czarną paproć wypaloną przez piorun,

- nie podobało mi się, że Ukraińcy określali mgłę słowem ,,tofa'' lub ,,wołła'',

- Witold Jabłoński napisał kontynuację ,,Wandy'', powieść ,,Głodna'' o słowiańskiej bogini w białej szacie, pożerającej ludzi,

- dziwiłem się skąd Kleopatra miała zielony brokat, skoro w jej czasach nie znano bombek na choinkę,

- lechicka księżniczka nazywała się Sauna, ponieważ została poczęta i urodzona na terenie sauny w Finlandii, czemu przypatrywał się bannik o żelaznych pazurach (z myśli poprzedzających zaśnięcie). 

Refleksja polityczna cz. 60

 Jako wyborca PiS - u jestem szczerze zawiedziony postawą premiera Mateusza Morawieckiego, ministra Łukasza Schreibera, Jacka Sasina, Marka Suskiego i Jadwigi Emilewicz, którzy właśnie tchórzliwie opowiadają się przeciwko zniesieniu przesłanki eugenicznej przez Trybunał Konstytucyjny w 2020 r. Żałuję, że nie mają odwagi Lincolna, aby wreszcie urwać łeb aborcyjnej hydrze... 

Refleksja polityczna cz. 59

 

Polityka to brudna gra, w której pionkami są niewinni ludzie...

Refleksja polityczna cz. 58

Ręce precz od Polski! 

Oniricon cz. 969

         Śniło mi się, że:

- odwiedził mnie Pavlas ov Vidłar ze swoim ojcem, ten ostatni był bardzo miły i trudno było mi uwierzyć, że jest złym człowiekiem jak opowiadał jego syn,

- Mama dała mi w prezencie kilka książek min. mój zaginiony rękopis ,,Palany, krainy turów'', który zamierzałem opublikować w odcinkach na blogu,

- Ferdynand Kiepski uwolnił z zamurowanej dyskoteki jasnowłosą boginię, która nazywała się Freja,

- Żyd ze wsi Pawlaczyca praktykował magię i wierzył w wielu bogów,

- Amerykanie przyjęli Gruzję do NATO i zagrozili Rosji wojną, jeśli napadnie na ten kraj,

- przeniosłem się w czasie do XX wieku i chodziłem po wielkim, starym domu stojącym samotnie wśród syberyjskiej tajgi, spotkałem w nim Putina obnażonego do pasa i grającego na fortepianie,

- szedłem wieczorem przez Wały Chrobrego w Szczecinie, jadłem ciasto pokryte zieloną pleśnią i spotkałem kilku rzymskich legionistów,

- rozmawiając z Janesem ov Calcium dowiedziałem się, że Islandczycy jedzą cukierki z chrobotka reniferowego,

- Paweł Zych i Witold Vargas napisali i zilustrowali w serii ,,Legendarz'' książkę o mitologii greckiej, w której Artemida została przedstawiona z rudymi włosami,

- młoda superbohaterka Medycyna była Ukrainką i miała niebieską skórę i granatowe włosy,

- Dubravka Ugrešić całe życie chodziła boso, a jej brązowe włosy sięgały ziemi,

- Amerykanie wyzwolili Laos i Kambodżę spod władzy Francuzów,

- pisałem posta o wielkopostnej pieśni ,,Dies irae'', szczególnie podobały mi się słowa: ,,teste David cum Sybilla'', ponieważ pogańska wróżka Sybila też miała swój udział w dziele Zbawienia, dodałem, że Kosmas z Pragi pisząc o Libuszy przepowiadającej narodziny Chrystusa, wzorował się właśnie na Sybili,

- Jacek Piekara był przebrany za diabła, lecz nie miał czapki z rogami i żałował, że Moskwa nie została zniszczona przez wojnę domową,

- opowiadałem nauczycielowi języka angielskiego, że starożytni Rzymianie nazywali pierwszych chrześcijan ateistami i oskarżali ich o składanie ofiar z ludzi, skąd wzięły początek obecne skandale pedofilskie w Watykanie, kiedy o tym mówiłem, zamieniłem się w siwego starca,

- Stephenie Meyer pisała w ,,Sadze Zmierzch'', że woda mineralna jest niezdrowa,

- byłem wampirem Edwardem Cullenem i zalecałem się do niechętnej mi Belli Swan, opowiadając jej o łososiu zakochanym w bieliku, który go schwytał, a ona uśmiechnęła się do mnie,

- Alexandrus ov Coceleise wyznał mi, że jego matka mordowała nienarodzone dzieci, UWAGA: To tylko sen, nic takiego się nie wydarzyło,

- założycielką Wielkiej Lechii była słowiańska królowa Lechia,

- czarodziej przyglądał się walce dwóch byków; białego i czarnego,

- w wieku przedszkolnym oglądałem film o Bolesławie Krzywoustym, wyświetlany z rzutnika na prześcieradle zawieszonym na drzwiach. 

Paul Ingram i przemoc rytualna

 

,,Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu’’ - Wj 20, 16

Paul Ingram (ur. 1959) był zastępcą szeryfa w miasteczku Olympia w hrabstwie Thurston w stanie Waszyngton (USA), powszechnie szanowanym obywatelem, członkiem Partii Republikańskiej i wyznawcą charyzmatycznego Kościoła Żywej Wody. Pochodził z rodziny katolickiej. Przez pewien czas uczył się w seminarium duchownym, zanim poznał swą przyszłą żonę, Sandy. Miał z nią piątkę dzieci: Erickę, Julie, Chada, Paula Rossa i Marka. Rodzina Ingramów prowadziła samowystarczalne gospodarstwo rolne, w którym hodowano kozy, krowy i króliki. Wieczorami Ingram grał z kolegami z pracy w pokera w piwnicy, gdzie wstawił lodówkę z piwem. Z pozoru była to szczęśliwa, tradycyjna rodzina.

Przełom nastąpił w 1988 r. kiedy córki Ingrama, starsza Ericka i młoda Julie oskarżyły ojca o wykorzystywanie seksualne. Przesłuchania Ingrama i jego rodziny ujawniały coraz bardziej drastyczne szczegóły. Szybko pojawiły się mrożące krew w żyłach zeznania o rzekomych rytuałach satanistycznych. W gospodarstwie Ingramów miały się nocami odbywać czarne msze za stodołą. Uczestniczyła w nich kapłanka w bieli oraz ludzie noszący rogate nakrycia głowy. W czasie obrzędów zanoszono monotonne śpiewy, składano ofiary z noworodków i abortowanych płodów. Uprawiano seks ze zwierzętami. Sama żona miała być zgwałcona przez policyjne psy. Uczestnicy orgii oddawali mocz i kał na gwałcone przez siebie dzieci. Kiedy Chad Ingram miał koszmary o siadającej na nim czarownicy i małych ludzikach, które po nim chodziły, śledczy na siłę dopatrywali się w tych snach wypartych przeżyć seksualnych.

W rezultacie rodzina Ingramów rozpadła się. Paul Ingram trafił do więzienia, z którego wyszedł dopiero w 2003 r. Za rzekomy współudział skazano na więzienie 20 niewinnych ludzi (min. Jima Rabiego, kolegę Ingrama). Tymczasem badania lekarskie i przekopanie farmy Ingramów przez antropologów, nie potwierdziły prawdziwości zeznań rzekomych ofiar.

Choć jako katolik jestem daleki od wszelkiej apologii satanizmu, muszę przyznać, że Ingram został skazany niesłusznie, a jego sprawa ma analogię do procesów czarownic z Salem z XVII wieku. Zeznania Ingrama i jego rodziny okazały się konfabulacjami. Paul Ingram był człowiekiem niezwykle podatnym na sugestię i hipnozę, niezdolnym do sprzeciwiania się zwierzchnikom. Dzieci wychowywał surowo i nie okazywał im czułości, przez co miały żal do niego i próbowały się odegrać (szczególnie Erica, chcąca zwrócić na siebie uwagę dorosłych). Negatywną rolę w utwierdzaniu wiary w urojenia odegrali pastor John Bratun (egzorcyzmował Ingrama każąc mu wymiotować do kosza na śmieci) i charyzmatyczka, Karla Franko, która swoimi wizjami zachęciła Erickę do donoszenia na ojca, a także popularne wówczas książki ,,Michelle Remembers’’ Michelle Smith i Larence’a Pozdera (zawierająca fałszywą relację o doznaniu przemocy rytualnej) i ,,The Courage the Heal’’ Ellen Bass i Laury Davis (zachęcająca do rzucania oszczerstw). Śledczy sugerowali odpowiedzi przesłuchiwanym osobom, wierząc w zjawisko wypartych wspomnień, które ofiara powinna sobie przypomnieć. Przypadek Ingramów potwierdza tezę o możliwości wmówienia podatnemu na to człowiekowi fałszywych wspomnień.

W latach 80 i 90 XX wieku wielu Amerykanów panicznie obawiało się przemocy rytualnej ze strony sekt satanistycznych. Było więcej podobnych przypadków, kiedy to dorośli ludzie dawali bezkrytycznie wiarę fantazjom małych dzieci np. o szkolnej wycieczce autobusem na cmentarz, rozkopywaniu grobów oraz orgii nagich księży i zakonnic.