,,A oto nakreślone pismo: mene, mene, tekel ufarsim. Takie zaś jest znaczenie wyrazów: Mene – Bóg obliczył twoje panowanie i ustalił jego kres. Tekel – zważono cię na wadze i okazałeś się zbyt lekki. Peres – twoje królestwo uległo podziałowi; oddano je Medom i Persom. Wtedy na rozkaz Baltazara odziano Daniela w purpurę, nałożono mu na szyję złoty łańcuch i ogłoszono, że ma rządzić jako trzeci w państwie. Tej samej nocy król chaldejski Baltazar został zabity’’ - Dn 5, 25 – 30
W maju 2026 r. przeczytałem ,,Daniela’’, jednoaktowy dramat Stanisława Wyspiańskiego (1869 – 1907) 1 z 1895 r.
Balthazar (pisownia oryginalna) wydał pamiętną ucztę (powyżej: uwiecznioną pędzlem Rembrandta). Pełen pychy król, otoczony zgrają pochlebców był materialistą wierzącym tylko w rozum. Podczas uczty użył złotych naczyń ze świątyni jerozolimskiej, zagrabionych przez jego ojca, Nabuchodonozora. Ogarnęło go przerażenie na widok tajemniczej ręki, piszącej na ścianie pałacu słowa: ,,Mene – Tekel – Fares’’. Król kazał sprowadzić z jaskini lwów, uwięzionego w niej młodego proroka Daniela. Usłyszał od niego przepowiednię upadku Babilonu i odzyskania wolności przez podbity naród żydowski.
Tworząc swój literacki apokryf, Wyspiański wprowadził pewne zmiany w stosunku do biblijnego pierwowzoru. Biblijny Daniel został rzucony lwom dopiero za panowania Persów. Dramaturg podał imię Boga w błędnej formie Jehowa, zamiast w poprawnej – Jahwe. Należy tu jednak zaznaczyć, że zapis ten był częsty w literaturze XIX i początku XX wieku, nie tylko w sekcie świadków Jehowy 2. Trzej mocarze, poplecznicy Balthazara symbolizowali mocarstwa zaborcze (Rosję, Niemcy i Austro – Węgry), które odebrały Polsce niepodległość. Synowie podbitego narodu, którzy nazywali Daniela ,,Królem – duchem’’ stanowili nawiązanie do poematu ,,Król – Duch’’ Juliusza Słowackiego.
1 Zainteresowanym jego twórczością polecam wpis ,,Wesele’’.
2 Odsyłam do posta: ,,Jahwe czy Jehowa?’’
