,,Wielki
i święty jest JHWH,
najświętszy
dla każdego pokolenia.
Przed
Nim wspaniałość kroczy,
za
Nim huk wielkiej wody.
Łaska
i prawda są wokół Jego oblicza,
prawda,
prawo i sprawiedliwość są podestem Jego tronu.
Oddzielił
światło od mroku,
zorzę
ustanowił dzięki wiedzy Swego serca.
Zobaczyli
to wówczas Jego aniołowie i wielbili Go,
gdyż
pokazał im to, czego nie znali.
Pokrył
góry plonami,
dobrą
żywnością dla każdego.
Błogosławiony
niech będzie Ten, który uczynił ziemię dzięki swej sile,
ustanowił
świat dzięki Swej mądrości.
Dzięki
swemu rozumowi rozciągnął niebo
o
spowodował, że [wiatr] wieje z Jego skar[bnicy].
On
stworzył [błyskawice, iżby towarzyszyły desz]czowi,
i
sprawił, że mgł[y] podnoszą się [z] końca [ziemi]’’
-
11 Q Psa 26, 9 - 15

W
latach
90 – tych XX wieku oglądając jako dziecko katolicki program
,,Credo’’
w TVP1, dowiedziałem się po raz pierwszy o tajemniczych apokryfach
z Ziemi Świętej. Do dziś otacza je aura sensacji. Nie brak takich,
którzy doszukują się w nich treści niebezpiecznych dla
chrześcijaństwa np. przekazu o św. Piotrze jako rzekomym rzymskim
agencie.
W
1947 r. młody Beduin, Muhammad edh – Dhib odkrył w grocie w
Qumran siedem pierwszych zwojów. Dalsze odkrycia z lat 1952 i 1956
również zostały dokonane przez Beduinów. Badaniem tych pism
zajmuje się nauka zwana qumranologią. Zajmowali się nią tacy
uczeni jak: amerykański jezuita Joseph A. Fitzmyer (1920 – 2016),
ks. Józef Tadeusz Milik (1922 – 2006), dominikanin Roland de Vaux
(1903 - 1971), niesłusznie oskarżany o antysemityzm ,
John Strugnell (1930 – 2007), Frank Moore Cross (1921 – 2012),
Joseph Starcky, John Marco Allegro (1923 – 1988) i inni. W 1989 r.
odbyła się międzynarodowa konferencja qumranologów w Mogilanach w
Polsce.
Obecnie
dysponujemy obszerną bibliografią qumranologiczną w języku
polskim.
Baigent
Michael, Leigh Richard ,,Zwoje znad Morza Martwego. Historia
pewnego oszustwa’’ (pseudonaukowe)
Betz Otto,
Riesner Rainer ,,Jezus, Qumran i Watykan’’
Campbell
Jonathan G. ,,Zwoje znad Morza Martwego rozszyfrowane’’
Cekiera
Andrzej ,,Reinterpretacja postaci Melchizedeka w 11Q Melch
(11Q13)’’
Czyż
Czesław ,,Biblia Qumrańska’’
Dąbrowski
Eugeniusz ,,Odkrycia w Qumran nad Morzem Martwym a Nowy
Testament’’
Dec
Przemysław ,,Zwój hymnów dziękczynnych z Qumran (1Q Hodajota).
Rekonstrukcja – przekład - komentarz’’
Drewnal
Henryk, Piwowar Andrzej ,,Qumran. Pomiędzy Starym a Nowym
Testamentem’’
Fitzmyer
Joseph A. ,,101
pytań o Qumran’’
Jones
Vendyl ,,Manuskrypty
z Qumran. Historia prawdziwego Indiany Jonesa’’
Kapera
Zdzisław Jan ,,Półwiecze
sporu o zwoje znad Morza Martwego’’
Kulik
Grzegorz ,,Wołanie
o prawo i sprawiedliwość. Księgi i apokryfy Starego Testamentu,
pisma z Qumran’’
Mędala
Stanisław ,,Wprowadzenie do literatury międzytestamentalnej’’
Milik
Józef Tadeusz ,,Dziesięć
lat odkryć na Pustyni Judzkiej’’
Muchowski
Piotr ,,Komentarze
do rękopisów znad Morza Martwego’’
,,Rękopisy
znad Morza Martwego: Qumran – Wadi Murabba’at – Masada’
-
Nachal Chawar’’
(kompletny przekład ponad 300 zwojów)
Pilarz
Krzysztof ,,Wychowanie
we wspólnocie z Qumran’’
Skrzypczak
Alfred ,,Idea
świątyni w pismach qumrańskich’’
Tronina
Antoni ,,Aramejska
Księga Gigantów oraz pokrewne teksty z Qumran’’
,,Komentarze
do biblijnych rękopisów z Pustyni Judzkiej’’
,,Reguła
zrzeszenia i inne teksty prawne z Qumran. Adnotowany przekład z
hebrajskiego 1QS, 1QSa, 1QSb, CD, 1QM’’
,,Wielki
Zwój Psalmów z Qumran (11Q5) oraz teksty pokrewne’’
,,Zwój
świątyni oraz pokrewne teksty z Qumran’’
Tyloch
Witold ,,Rękopisy
z Qumran nad Morzem Martwym’’
Vanderkam
James C. ,,Manuskrypty
znad Morza Martwego’’
Zdun
Paweł ,,Pieśni
Ofiary Szabatowej z Qumran i Masady’’
(tekst źródłowy z komentarzem)
Qumran
było siedzibą żydowskiej sekty z przełomu er, przez część
badaczy utożsamianej z esseńczykami. Członkowie wspólnoty razem
modlili się, pracowali i spożywali posiłki. Żyli w celibacie i
(podobnie jak później Jezus Chrystus) całkowicie odrzucali
rozwody. Stanęli w opozycji wobec kapłanów z Jerozolimy,
odrzucając min. kalendarz księżycowy. Dążyli do obalenia władzy
rzymskiej.
Pisma
zostały sporządzone na papirusie, pergaminie a nawet na metalu
(miedzi). Oprócz pełnych tekstów znaleziono wśród nich również
krótkie fragmenty używane jako filakterie i mezuzy. Znamy takie
tytuły jak: ,,Podręcznik
dyscypliny’’,
,,Dokument
Damasceński’’,
,,Zwój
Wojny’’,
,,Hymny
(Psalmy dziękczynne)’’,
peszarim (komentarze do ksiąg biblijnych), ,,Apokryf
Księgi Rodzaju’’,
,,Zwój
Miedziany’’,
,,Zwój
Świątyni’’,
,,Zwój
Psalmów’
i ,,Targum
Hioba’’
(tłumaczenie Księgi Hioba na język aramejski).
W
stosunku do Starego Testamentu źródła qumrańskie wprowadzają
liczne ,,ubarwiające’’
dodatki np. szczegółowy opis urody Sary, żony Abrahama. Przepisy
kultyczne są jeszcze surowsze niż w Starym Testamencie np. w szabat
nie wolno ratować ludzi ani zwierząt wpadających do dołów czy
studni.
,,Zwój
Miedziany’’
(zgodnie z nazwą spisany na arkuszu miedzi) podaje wykaz ukrytych
skarbów. Archeolodzy kierujący się jego wskazówkami, nie znaleźli
ich jednak. Możliwe jest czysto alegoryczne znaczenie tekstu.
W
czasie wojny członkowie wspólnoty mogli brać do niewoli podobające
im się kobiety. Brance należało ogolić głowę i przez pewien
czas zabraniać jej spożywania czystych pokarmów, dozwolonych
toczącym świętą wojnę.

Mieszkańcy
Qumran utożsamiali się z kapłanami z rodu Sadoka, którzy
pozostali czyści w przeciwieństwie do współczesnych religijnych
elit Jerozolimy. Sekta oczekiwała na przyjście proroka,
przypominającego Mojżesza oraz dwóch Mesjaszy: Aarona i Izraela.
Dodać należy, że wiara w dwóch Mesjaszy jest obecna również w
innych nurtach judaizmu np. wśród chasydów ,
podczas gdy dla chrześcijan jedynym Mesjaszem, zapowiadanym przez
proroków jest Jezus Chrystus. Do Chrystusa porównuje się niekiedy
tajemniczego Nauczyciela Sprawiedliwości, cierpiącego
prześladowania ze strony Niegodziwego Kapłana. Teksty z Qumran nic
jednak nie mówią o śmierci Nauczyciela Sprawiedliwości na krzyżu.
Wprowadzają natomiast dualistyczny podział ludzkości na Synów
Światła i Synów Ciemności. Przy końcu czasów Synowie
Światłości, wspierani przez archaniołów Michała, Rafała i
Sariela stoczą ostatnią walkę z Kittim (Rzymianami, nazwa
odnoszona do Cypryjczyków i Macedończyków). Po stronie Kittim
walczyć będzie demon Belial. Te eschatologiczne mity stwarzają
okazję do wielorakich interpretacji. Nauczyciel Sprawiedliwości był
utożsamiany min. z arcykapłanem Oniaszem III, kapłanem Jose ben
Joazerem, Judą Esseńczykiem, cudotwórcą Oniaszem, św. Janem
Chrzcicielem (według australijskiej badaczki, Barbary Thiering), św.
Jakubem Sprawiedliwym (pogląd Roberta H. Eisenmana) i arcykapłanem
Alkimosem (zdanie ks. Stanisława Mędali).

Teorie
spiskowe głoszą, że Watykan ukrywa zwoje z powodu zawartych w nich
treści, podważających prawdziwość Ewangelii. Przeczą temu
jednak liczne przykłady, również polskie, podane powyżej w
bibliografii. W rzeczywistości te ciekawe teksty źródłowe z epoki
poprzedzającej bezpośrednio narodziny chrześcijaństwa, nie
zawierają nic co mogłoby obalić wiarę dojrzałego chrześcijanina.