Tasha i karaluch

 ,,Tasha wierzyła również, że jeśli ktoś umrze w obecności świętego męża, zmarły odrodzi się w lepszym bycie. Tasha pewnego razu zauważyła karalucha w publicznej toalecie i była przekonana, że to swami, który zrobił coś okropnego w poprzednim życiu i próbuje wrócić z lepszą wibracją. 'Czułam się, że wiesz: 'O mój Boże, on próbuje umrzeć przy mnie, ponieważ jestem wysoką nauczycielką''. Tasha zadrżała. Kiedy karaluch wpadł do umywalki, wyjęła korek, żeby nie miał zaszczytu utonięcia w jej obecności. 'Przestraszyłam się i wybiegałam z łazienki - opowiadała. - To był prawdopodobnie szczyt mojego szaleństwa'' - Amanda Montell ,,Idź za mną. Język sekciarskiego fanatyzmu''.  

 

 

    Swami jest tytułem honorowym w hinduizmie, nadawanym mnichom i ascetom. Tasha Saram należała do sekty 3HO, nawiązującej do sikhizmu. 

Kody Brown

 

,,We wrześniu 2010 roku amerykańska telewizja TLC rozpoczęła emisję reality show Sister Wives, którego bohaterami byli Kody Brown i jego cztery żony: Robyn, Christine, Janelle i Meri (trzy ostatnie związały się z nim w latach dziewięćdziesiątych i odeszły od Kody'ego odpowiednio w 2021, 2022 i 2023 roku) oraz ich osiemnaścioro dzieci. Rodzina należała do fundamentalistycznej grupy mormonów o nazwie Apostolic United Brethren'' - Amanda Montell ,,Idź za mną. Język sekciarskiego fanatyzmu'' (przypis tłumacza na str. 18)

    Około 2012 r. oglądałem ten program na TLC w polskiej wersji językowej. Naszła mnie wówczas następująca refleksja: szkoda dzieci, które mają takich szalonych rodziców :(. 

MK Ultra

 

,,[Pod wpływem LSD] widziałem wszelkiego rodzaju radosne kolory, zwłaszcza róże i czerwienie, bardzo rozświetlone i podniecające, i miałem kilka wielkich olśnień na temat siebie (np. że przeszedłem dwa ataki schizofrenii, jeden w wieku sześciu lat i drugi, kiedy miałem lat osiemnaście i że nawrót tego jest głównym powodem moich lęków’’ - Philip K. Dick (1928 – 1982)

MK Ultra jest przykładem teorii spiskowej, która okazała się prawdą ¹. Kryptonimem tym oznaczano tajny i nielegalny, amerykański projekt rządowy, realizowany przez CIA w latach 50 – 60 – tych XX wieku. Litery MK symbolizują tajny program w Służbie Technicznej, podczas gdy Ultra jest oznaczeniem poufnych informacji, stosowanym zwłaszcza w czasie II wojny światowej. Celem programu było badanie wpływu substancji psychoaktywnych na zachowanie człowieka, aby móc bronić się przed technikami psychomanipulacji, stosowanymi przez komunistów (np. praniem mózgów podczas wojny w Korei). Na czele programu stali: szef CIA, Allen Dulles (1893 – 1969), oficerowie; Frank Wisner (1909 – 1965) i Walter Bedell Smith (1895 – 1961) oraz chemik Sidney Gottlieb (1918 - 1999), potomek węgierskich Żydów. Projekt otrzymał rekordowy budżet 25 mln $.

Podstawowy modus operandi polegał na aplikowaniu LSD bez wiedzy i zgody nieświadomych uczestników eksperymentu. LSD jest syntetycznym narkotykiem ² wytwarzanym ze sporyszu (pasożytniczego grzyba). Wynalazł go biochemik Arthur Stoll (1887 – 1971) w Szwajcarii podczas II wojny światowej. Masową produkcją LSD zajmował się szwajcarski koncern Sandoz. W tym celu nakłaniano rolników do celowego zarażania pszenicy sporyszem. Firma Sandoz istnieje do dzisiaj i wstydliwie ukrywa swój dawny związek z wynalezieniem i wytwarzaniem LSD. Po 1945 r. w okupowanych Niemczech miał miejsce czarny handel narkotykami (w tym LSD). To właśnie ze swojej strefy okupacyjnej Amerykanie przywieźli substancję do USA, gdzie wzbudziła zainteresowanie uczonych i służb specjalnych. W ramach MK Ultra podawano LSD w barach, na ulicach, w Narcotic Farm (ośrodku leczenia narkomanii), więzieniach, szpitalach i na uczelniach. W badaniach stosowano przesłanki rasistowskie, bowiem jako ,,króliki doświadczalne’’ preferowano Murzynów ³. LSD używano również podczas zagranicznych operacji CIA (np. w Ameryce Południowej) oraz w tajnych ośrodkach zatrzymań (tzw. czarnych miejscach) w Japonii, RFN i na Filipinach.

Oprócz LSD zastosowanie miały takie substancje jak: psylocybina ⁴, meskalina ⁵, kokaina, AMT i DMT, barbiturany, amfetamina, heroina, morfina, terozepam, skopolamina, alkohol ⁶, pentotal sodu, a także: hipnoza, deprywacja sensoryczna, izolacja, wywoływanie hiperglikemii, elektrowstrząsy, przemoc werbalna i seksualna.

W projekcie brali udział byli naukowcy nazistowscy (przywiezieni do USA w ramach operacji Paperclip), firmy farmaceutyczne oraz prestiżowe uczelnie: Georgetown University, George Washington University, uniwersytety w Maryland, Pensylwanii, Minnesocie, Denver, Illinois, Oklahomie, Rochester w Teksasie, Harvard, Berkeley, Stanford, Columbia, New York University, MIT, Cornell, Florida State, John Hopkins i inne. Ceniony psychiatra, Donald Ewen Cameron (1901 – 1967) prowadził eksperymenty MK Ultra na terenie Kanady. Ich skutkiem było wielotygodniowa śpiączka osób faszerowanych ogromnymi ilościami środków nasennych.

Pomocy udzielały również prostytutki, ukradkiem podające swoim klientom LSD za dodatkową opłatą. Agenci CIA instalowali w domach publicznych podsłuchy i lustra weneckie.

Poddani eksperymentom cierpieli później na: ostre napady padaczkowe, psychozy, halucynacje, napady lęku, nietrzymanie moczu i amnezję. Oficjalna liczba ofiar śmiertelnych MK Ultra (prawdopodobnie znacznie zaniżona) wynosiła pięć osób. Ich bliscy nigdy nie doczekali się przeprosin ani odszkodowań. Ofiarą eksperymentu min. pisarz Ken Kesey (1935 – 2001), który opisał swoje doświadczenia w powieści ,,Lot nad kukułczym gniazdem’’.

Eksperyment wymknął się spod kontroli w latach 60 – tych, kiedy to LSD stało się popularne w kontrkulturze, wśród takich grup jak beatnicy i hipisi. Zakończyła go antynarkotykowa polityka prezydentów Richarda Nixona (1913 - 1994) i Lyndona B. Johnsona (1908 - 1973), uwieńczona zakazem używania LSD wydanym przez ONZ. (Obecnie mają miejsce próby zastosowania tej substancji w medycynie). 

Agenci CIA przystąpili wówczas do zacierania śladów poprzez zniszczenie większej części dokumentacji. Część dokumentów ocalała przypadkiem, z powodu ich niewłaściwego przechowywania. W 1974 r. istnienie MK Ultra jako pierwszy ujawnił ,,The New York Times’’. Sprawę zbadały dwie komisje, kongresowa i prezydencka, potwierdzając doniesienia gazety.

W 2022 r. na ekrany kin wszedł film historyczny ,,MK Ultra’’. Wcześniej projekt znalazł odbicie w filmie ,,Pokój śmierci’’ z 2009 r. Na anglojęzycznej stronie ,,Substack’’ we wpisie z 18 grudnia 2024 r. można przeczytać teorię o wpływie MK Ultra min. na ,,Sagę o wiedźminie’’ Andrzeja Sapkowskiego (bardzo niebezpieczna inicjacja zwana Próbą Traw, eliksiry wiedźmińskie) ⁷. Legendy miejskie mówią o dalszym, jeszcze mocniej zakonspirowanym trwaniu eksperymentu…

1 Odsyłam do posta: ,,Teorie spiskowe’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Narkotyki’’.

3 Odsyłam do posta: ,,Afroamerykańskie teorie spiskowe’’.

4 Odsyłam do postów: ,,Boskie grzyby’’, ,,Jeszcze o grzybach’’ i ,,Maria Sabina’’.

5 Odsyłam do postów: ,,Mit o pejotlu’’ i ,,Carlos Castaneda’’.

6 Odsyłam do posta: ,,Endless August’’.

7 Odsyłam do posta: ,,Geralt i inni’’.

Maria Sabina

 

,, […] Moja dusza wyszła z ciała i wyruszyła w świat, którego nie znałam, o którym jedynie słyszałam. To był świat podobny do naszego, pełen gór, lasów i rzek. Ale były też inne rzeczy – piękne domy, świątynie, złote pałace. Była tam też moja siostra, która przyszła ze mną, i grzyby, które na mnie czekały – grzyby w postaci dzieci albo karzełków ubranych jak pajace, dzieci z trąbkami, dzieci, które śpiewały i tańczyły, dzieci czułe jak kwiaty. I grzyby mówiły, a ja rozmawiałam z nimi, płacząc. [...]’’ - relacja Marii Sabiny, cyt. za: Andrzej Szyjewski ,,Szamanizm’’ ¹ 

 

 

Maria Sabina Magdalena Garcia (1894 – 1985) była mazatecką szamanką (curandero) z wioski Huantla de Jimenez w Meksyku. Jej mężem był Sergio Martinez (do 1914 r.), uczestnik rewolucji meksykańskiej. Miała z nim syna imieniem Catarino i dwie córki; Vivianę i Apolonię. Niemiecki badacz, Norman Ohler uważa ją za oszustkę ².

Wchodziła w trans poprzez zażywanie grzybów halucynogennych (łysiczki meksykańskiej). Były to święte grzyby Mazateków, określających je jako ,,teonanacatl’’ (ciało bogów). Maria Sabina nazywała je z kolei nixti – santo (świętymi dziećmi). Twierdziła, że grzyby objawiły jej sekrety zapisane w wielkiej Księdze. Pod ich wpływem miała wizje duchów, Słońca, Księżyca, ginących ludzi i ich zabójców, skradzionych koni, ukrytych starożytnych miast, Boga i całego Kosmosu. W późniejszych latach pozytywnie oceniała preparaty zawierające pozyskiwaną z grzybów psylocybinę.

W 1953 r. została ,,odkryta’’ przez małżeństwo amerykańskich mykologów – amatorów: Gordona i Valentinę Wassonów. Podczas gdy Valentina Pavlovna Wasson (1901 – 1958), Rosjanka z pochodzenia i miłośniczka grzybobrania ³ była z zawodu pediatrą, podczas gdy Robert Gordon Wasson (1898 – 1986) zajmował stanowisko wiceprezesa J. P. Morgan Banku. Maria Sabina zgodziła się zdradzić szamańskie sekrety w zamian za wygórowaną zapłatę złożoną ze 100 pesos, kurczaka, dwóch kurzych jaj, indyczego jaja, kadzidła z kopalu, dwóch świec z wosku pszczelego, dwóch piór papugi i kilku arkuszy papieru. W czasie ,,rytuału’’ przy ognisku szamanka śpiewała ludowe pieśni w indiańskim języku, jej córki tańczyły, zaś Wasson zażył porcję halucynogennych grzybów. 13 maja 1957 r. na łamach ,,Life’’ ukazał się jego mocno podkoloryzowany artykuł ,,Seeking the magic mushroom’’. Wasson początkowo chciał chronić tożsamość Marii Sabiny i dlatego w artykule z 1957 r. nazywał ją Evą. Później jednak w książce ,,Russia, Mushrooms and History’’ ujawnił jej personalia i miejsce pobytu. W rezultacie Huantla de Jimenez do dziś jest mekką zwolenników halucynogenów. Do szamanki zjeżdżali tłumnie hipisi. Jeśli wierzyć legendom miejskim, odwiedzały ją również takie sławy jak: pisarz Aldous Huxley (1894 – 1963) ⁴ oraz muzycy: Bob Dylan (ur. 1941), John Lennon (1940 – 1980) i Keith Richards (ur. 1943). Meksykańska policja podejrzewała szamankę o handel narkotykami, zaś w latach 1967 – 1977 armia blokowała dojazd do Huatla de Jimenez. W 1976 r. ukazała się książka Alvaro Estrady ,,Vida de Maria Sabina: la sabia de los honges’’. Wreszcie zniecierpliwieni sąsiedzi Marii Sabiny spalili jej chatę za złamanie tajemnic mazateckiego kultu i spowodowanie najazdu turystów, zakłócających spokój w wiosce. Zmarła w nędzy

Uspokajam, że nikogo nie namawiam do jej naśladowania.

1 Odsyłam do posta: ,,Szamanizm’’.

2 Norman Ohler ,,Odurzeni. Naziści, CIA i sekretna historia psychodelików’’.

3 Zbieranie grzybów odgrywa ważną rolę w kulturze rosyjskiej o czym świadczy choćby nazwisko romantycznego poety, Aleksandra Gribojedowa. Zapalonym grzybiarzem był Włodzimierz Lenin. Istnieje nawet fińskie przysłowie: ,,Hałasuje jak Rosjanin na grzybach’’.

4 Odsyłam do posta: ,,Nowy wspaniały świat’’.

Oniricon cz. 1102

     Śniło mi się, że:

- w książce ,,Na sawannach'' z serii ,,Tajemnice zwierząt'' był rozdział o antylopie gnu,

- Pieter ov Petrux urwał sobie penisa, który zamienił się w sztylet i próbował mnie nim zabić za odmowę uznania go za kobietę,

- dziewczynka powiedziała na balu do dorosłej kobiety, całej ubranej na zielono, że wygląda jak pasikonik,

- Oskar Szafarowicz jest Ormianinem, pochodzi od Safarusa, syna mitycznego herosa Gajka, jego były nauczyciel powiedział, że Szafarowicz został ,,wyznawcą Kaczyńskiego'', bo nie umie samodzielnie myśleć,

- Konrad T. Lewandowski opublikował średniowieczny tekst arabskiego myśliciela o potrzebie szacunku dla matki zamiast liter używając mrówek faraona,

- na you tube Kasia Babis przebrała się za Kazimierę Szczukę i znów rugała Andrzeja Pilipiuka, mówiąc, że feministka, Edyta Bieniek jest Chrystusem,

- ucieszyłem się widząc na ulicy mrówki niosące dużą gałąź, rower lub hulajnogę,

- kiedy w moim domu zalęgły się mrówki faraona, ułożyłem żart o blondynce, zamierzającej użyć mrówkojada do pozbycia się mrówek faraona z domu,

- Neil Gaiman miał na sobie ciemnożółtą, nakrapianą koszulkę i czarny płaszcz, na szyi nosił żelazny wisior w dziwnym kształcie, zapewniał mnie, że jest niewinny przemocy seksualnej wobec kobiet, po czym otworzył paczkę ,,Bake Rolls'',

- zobaczyłem w Internecie zdjęcie Jeny ov Blackeyovej i jej siostry, Casiyi, Jena została wiedźmą, a ja modliłem się o jej nawrócenie,

- zapytałem Magdalenę Ogórek, której twarz pokrywały pryszcze o ormiańskie pochodzenie Oskara Szafarowicza, lecz nie potrafiła mi odpowiedzieć,

- czytałem internetowy dziennik 11 - letniej neopoganki, która używała swojej krwi z miesiączki do malowania obrazów, przedstawiających min. łososie,

- w rzece Murray w Australii żyją dwa gatunki gawiali: gawial australijski i krokodyl gawialowy, ten ostatni jest znacznie większy, a jego ubarwienie jest białe w ciemnozielone łaty,

- w Indiach księżniczka Kutaruka z Czarnogóry walczyła z uzurpatorem o Zetę i Prewalitanę,

- w ZSRR zwiedzałem wioskę karłów, którzy nosili stroje z wszystkich epok i żyli z dala od ,,dobrodziejstw'' komunizmu. 

Allen Ginsberg

 

,, [...] wpływowy poeta beatowy Allen Ginsberg [...] zafascynowany magicznymi grzybami rozebrał się i postanowił naga skakać po ulicach Bostonu, aby wszystkim przekazać radosną nowinę. 'Nauczymy ludzi, jak przestać nienawidzić', mówił rozentuzjazmowany i ogłaszał: 'Rozpoczynamy ruch na rzecz pokoju i miłości'. Kiedy Leary go powstrzymywał, ponieważ za zewnątrz była zima, Ginsberg skoczył do najbliższego aparatu z zamiarem zatelefonowania do amerykańskiego prezydenta, pierwszego sekretarza KPZR i Mao Tse - tunga. Ponieważ nie udało mu się dotrzeć do decydentów, zadzwonił z łóżka do swojego kolegi Jacka Keroucka, autora kultowej powieści W drodze. Ten musiał mu obiecać, że w przyszłości zamiast speedem [amfetaminą - przyp. T. K.] zajmie się psychodelikami'' - Norman Ohler ,,Odurzeni. Naziści, CIA i sekretna historia psychodelików''

 

    Allen Ginsberg (1926 - 1997) napisał min. ,,Skowyt i inne wiersze'' (1984), ,,Kadysz i inne wiersze'' (1992), ,,Utwory poetyckie'' (1984) i ,,Znajomych z tego świata'' (1992). Trzeba przyznać, że Amerykanin narozrabiał po grzybach jak pijany zając.

,,Prasłowiańskie źródła nowszej poezji polskiej''

 

,,Płomień rozgryzie malowane dzieje,

Skarby mieczowi spustoszą złodzieje,

Pieśń ujdzie cało...’’

- Adam Mickiewicz ,,Konrad Wallenrod’’

W 2008 r. przeczytałem pracę dr. Jolanty Krzysztoforskiej – Doschek ,,Prasłowiańskie źródła nowszej poezji polskiej’’ z 2000 r. Stanowi próbę rekonstrukcji zaginionego mitu pogańskich Słowian na podstawie folkloru Słowiańszczyzny zachodniej, wschodniej i południowej. Przesłankę do podjęcia tej próby stanowiły podobne wątki (np. ekstatyczny taniec w dziurawych butach) i rymy (hoditi – roditi, rosa – bosa), świadomie, bądź w sposób niezamierzony powielane w wierszach polskich poetów z XIX – XX wieku. Autorka wykorzystała prace etnograficzne Oskara Kolberga (1814 - 1890), Zygmunta Glogera (1845 - 1910), Joanny i Ryszarda Tomickich (,,Drzewo życia. Ludowa wizja świata i człowieka’’), Władimira Toporowa (1928 - 2005) i Wiaczesława Iwanowa (1929 - 2017) oraz Radoslava Katičicia (1930 - 2019) z Chorwacji.

Poddana analizie pod kątem występowania motywów prasłowiańskich została twórczość takich poetów jak: Bolesław Leśmian (1877 - 1937)¹, Maria Pawlikowska – Jasnorzewska (1891 - 1945), Teofil Lenartowicz (1822 - 1893), Tytus Czyżewski (1880 - 1945), Jan Kasprowicz (1860 - 1926), Kazimierz Przerwa – Tetmajer (1865 - 1940), Ernest Bryll (1935 - 2024), Seweryn Goszczyński (1801 - 1876), Wincenty Pol (1807 - 1872), Stanisław Młodożeniec (1895 - 1959), Jan Bolesław Ożóg (1913 - 1991), Tadeusz Nowak (1930 - 1991), Jalu Kurek (1904 - 1983), Emil Zegadłowicz (1888 - 1941) i Anatol Stern (1899 - 1968).

Na gałęzi Drzewa Świata (zwykle dębu) siedział mityczny ptak, nazywany zazwyczaj pawiem lub rajskim ptakiem ². Rosła też na nim złota rzęsa (frędzle), używana przez złotnika do wyrobu weselnego kubka. Jabłko, odgrywające ważną rolę również w kulturach innych niż słowiańska (np. chrześcijańskiej, greckiej, skandynawskiej i celtyckiej) było symbolem płodności. Typowo słowiański jest powtarzający się motyw toczonego jabłka. Wybrankiem dziewczyny zostawał młodzieniec, któremu udawało się złapać owoc (,,komu jabłko, temu dziewczyna’’ - mówiło przysłowie chorwackie).

Bohaterem jest młody bóg płodności (połabski Jarowit i ruski Jaryło). Jedzie na ,,zielonym’’ (tzw. siwym) koniu przez lasy i błota. Ma szablę i futrzaną czapkę. Cechami tego bóstwa zostali obdarzeni tacy bohaterowie folkloru jak:

a) Zielony Jerzy – postać z chorwackich obrzędów wiosennych ³.

b) XVIII – wieczny słowacki zbójnik, Juraj Janosik, nadludzko silny obrońca prostego ludu. Wyrywał potężne drzewa i gołymi rękami pokonał niedźwiedzia. W wierszu Ernesta Brylla kiedy jako niemowlę po raz pierwszy oddał mocz, austriaccy żandarmi odpłynęli do Wiednia. Został zamęczony z powodu zdradzieckiej kochanki ⁴.

c) ,,Król’’ Grzela – charyzmatyczny przywódca buntu XIX – wiecznych, zakopiańskich górników. Zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach. Pamięć o nim przechowały pieśni starej Magdy.

d) Jan (Johannes) – dobroczynny olbrzym z pieśni Bałtów (kulturowo najbliższych Słowianom) nosił wysoką czapkę tak jak Janosik.

Celem zalotów była bogini Mara. Przebywała zamknięta w ogrodzie lub chodziła boso po pokrytej rosą łące. Porównywano ją do kukułki lub zwierząt futerkowych (łasicy, kuny, gronostaja, bobra). Zwracam uwagę, że w ,,Opowieściach z Wilżyńskiej Doliny’’ Anny Brzezińskiej występowała kobieta imieniem Gronostaj. Bogini miała dziewięciu braci – złotników, którzy wykuli złoty klucz, aby otworzyć bramę ogrodu. Związek junaka i dziewczyny był kazirodczy, ponieważ narzeczona okazała się siostrą swego wybranka ⁵. Po ślubie Mara (jako bogini śmierci) zamordowała męża z pomocą swej matki i siostry.

Choć przedstawione w książce tezy są dyskusyjne (tak jak każda inna próba rekonstrukcji mitologii słowiańskiej), może ona dostarczyć wielu cennych inspiracji twórcom fantasy ⁶.

1 Odsyłam do posta: ,,Bolesław Leśmian – arcypolski piewca Niesamowitej Słowiańszczyzny’’.

2 Należy tu odróżnić mitologiczne rajskie ptaki od ich zoologicznych odpowiedników z Nowej Gwinei, noszących tą samą nazwę.

3 Odsyłam do posta: ,,Maria Ognista i Jerzy Zielony: źródło inspiracji’’.

4 Odsyłam do posta: ,,Księga karpackich zbójników’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Bratek w mitologii słowiańskiej’’.

6 Polecam również wpis: ,,Herby, legendy, dawne mity’’. Jest to recenzja książki, której autorzy (Marek Derwich i Marek Cetwiński) podjęli próbę odtworzenia mitologii słowiańskiej na podstawie polskich legend heraldycznych.