Morze Sargassowe, Morze Strachu

 ,,'Całkowity brak najsłabszego nawet powiewu wiatru, który by poruszył statek, jest zupełnie cicho, powietrze zaś wydaje się jakieś ciężkie - opowiadał prawdopodobnie o tym morzu pierwszy znany nam przedstawiciel Starego Świata, legendarny Kartagińczyk Himilkon, który już 500 lat p. n. e. dotarł w swej wyprawie na zachód podobno aż do tych obszarów. - Wiele gronorostów jak zarośla unosi się na falach, wciąż zatrzymując statek (...). Morze nie jest tutaj głębokie (...). Wokół pływają morskie potwory, a inne potężne monstra poruszają się między nimi, popychając i unosząc dryfujący statek'. [...] obok nazwy oficjalnej w szerokich kręgach żeglarzy znane było pod nazwami: Morze Ciszy lub Morze Strachu. Czy nie stąd właśnie, z Morza Strachu, narodziła się legenda rozpościerającego się nad tym akwenem tzw. Trójkąta Bermudzkiego?'' - Lucjan Znicz ,,Katastrofa tunguska. Trójkąt bermudzki. Obce ślady''

 

Zaklęte Bermudy

,,'Wyspy te wkrótce zyskały sobie miano wysp zaklętych i tajemniczych, a nawet nazywano je wyspami diabła - pisze o nich mieszkająca obecnie na Bermudach Polka, Barbara Yerbury. - Słynęły one wśród szesnastowiecznych żeglarzy z niebezpiecznych mocy (...). Wiele statków, głównie angielskich i hiszpańskich, zginęło w okolicach tych wysp i dlatego nawigatorzy owych czasów unikali tego miejsca jak zarazy''' - Lucjan Znicz ,,Katastrofa tunguska. Trójkąt bermudzki. Obce ślady''

Wyspa św. Brendana

 

,,Legenda głosi, iż żyjący w latach 484 - 577 irlandzki mnich św. Brendan wyruszył pewnego razu na okręcie na zachód i odbył po Atlantyku 7 - letnią podróż. Po swym powrocie do Europy oświadczył, że właśnie jemu udało się odkryć pełną szczęśliwości wyspę, do której daremnie wybierał się przed nim wódz rzymski Sertoriusz, o której marzył w swym dziele 'De situ Orbis' geograf Pomponiusz i której bezskutecznie szukali (odkrywając zresztą przy okazji... Wyspy Kanaryjskie) książęta Mauretanii (...). Była to pełna szczęśliwości wyspa, z której gór płynął miód, a białe ptaki przemawiały do świętego ludzkim głosem. Odtąd legendarna 'Wyspa Szczęśliwości' lub 'Wyspa Błogosławiona' przechrzczona została na mapach i globusach na 'Wyspę św. Brendana' i z reguły umieszczana była na zachód od Wysp Kanaryjskich, a na globusie Martina Behaima z r. 1492 znalazła się nawet w miejscu bardzo bliskim położenia Bermudów'' - Lucjan Znicz ,,Katastrofa tunguska. Trójkąt bermudzki. Obce ślady''

 

Poczet królów Wielkiej Lechii cz. 2 Średniowiecze

 

Fot. za: Se czytam

Przedstawiony poniżej wykaz ma znaczenie wyłącznie pseudonaukowe. Zaczerpnąłem go z fanpejdża Janusza Bieszka na Facebooku.

1. Alberyk II (507 – 526) – apogeum ekspansji imperialnej.

2. Jan (526 – 566) – apogeum ekspansji imperialnej.

3. Radgoszcz II (566 – 613) – apogeum ekspansji imperialnej.

4. Wisław III (613 – 652) – oddzielenie się Morawian, Słowaków, Karyntyjczyków, Czechów i Słoweńców oraz powstanie efemerycznego państwa Sama (Samona).

5. Bezkrólewie (652 – 659)

6. Dwunastu pierwszych wojewodów (659 – 694): Nehora herbu Topór, Nieczuja herbu Nieczuja, Pan herbu Kozioł, Niesobia herbu Niesobia, Lew herbu Łada lub Łado, Zadim herbu Odrowąs, Zametha herbu Ładoga, Grabin herbu Larysz lub Larysza, Paniew herbu Łodzia, Wisan herbu Oksza, Dajmierz herbu Pawąż, Domczelej herbu Prawda, Wierzbow herbu Radwan, Lestoch herbu Starykoń, Krok herbu Ślepowron, Pielesz herbu Świnka, Bolko herbu Trzaska, Stogniew herbu Topacz, Mstyboj herbu Wieże, Marcherz herbu Uhr, Shulborz herbu Zadhora i Pakosz herbu Gryf.

7. Krak/ Krok I Scyta (694 – 728) pokonał Franków i Sasów, założył Kraków na zachodnim brzegu Wisły i Pragę, ojciec Libuszy, Tetki i Kazi.

8. Krak/ Krok II Scyta (728 – 733) zamordowany przez młodszego brata.

9. Lech V Zabójca (733 – 735) wygnany za zabójstwo Kraka II.

10. Wanda Amazonka (735 – 740) – samobójczyni.

11. Dwunastu drugich wojewodów (740 – 760): Walny herbu Lewart, nieznany herbu Koścież, Domczelej herbu Nałęcz, Labisyn herbu Topór, Gerzel herbu Pawąż, Ostrzew herbu Nieczuja, nieznany herbu Prawda, Jezden herbu Niesobia lub Krzywosąd, Roblew herbu Nowosta, Przemysł herbu Janina, Chelorz herbu Odrowąs, Pogon herbu Ogończyk lub Pogończyk, Włostho herbu Oksza, Sulgasth herbu Trąby, Skubisz herbu Topacz, Jandon herbu Warnia, Kurysz herbu Weseliny, Falimier herbu Wąż i Leszczyc herbu Bróg.

12. Lech VI Przemysław I (760 – 780) – założyciel Przemyśla.

13. Lech VII Oszust (4 godziny 6 października 780) – rozerwany końmi.

14. Lech VIII Kolbimir (780 – 800) – wygrał tron Lechii w zawodach konnych.

15. Lech IX Waleczny (800 – 824) podzielił królestwo na 32 prowincje.

16. Popiel I Gnuśny (824 – 830) przeniósł stolicę z Gniezna do Kruszwicy.

17. Popiel II Zbrodniczy (830 – 840) razem z żoną, Niemką, otruł 20 stryjów, przez co rozbił królestwo.

18. Bezkrólewie (841 – 842).

19. Ostyk (841) – wojewoda Jaćwieży, który wybrany królem odmówił przyjęcia korony.

20. Koszyszko Stary (842 – 862) znany jako Piast.

21. Ziemowit Reformator (862 – 892) – chrzest w obrządku słowiańskim, reforma armii (min. przywrócenie Szkoły Rycerskiej) i odbudowa imperium.

22. Wrocisław (892 – 896) – chrześcijanin obrządku słowiańskiego.

23. Lech X Dzielny (896 – 921).

24. Ziemomysł (921 – 957).

25. Mieczysław II Strateg alias Mieszko I (957 – 999).

26. Bolesław I Wielki/ Chrobry (999 – 1026) – cesarz Europy, Rzymu i Słowian, ukoronowany w katedrze Notre Dame w Paryżu.

27. Cesarz Mieczysław III alias Mieszko II (1025 – 1034).

28. Bezprym (1031 – 1032).

29. Cesarz słowiański Bolesław II Sprawiedliwy/ Zapomniany (1034 – 1038).

30. Książę Mieczysław IV Mazowiecki alias Masław (1038 – 1047) – ostatni wyznawca ,,wedyjskiego arianizmu’’.

31. Kazimierz I Karol alias Kazimierz Odnowiciel (1040 – 1058).

32. Bolesław III Śmiały (1058 – 1079) – Bieszk chwali go za skazanie na śmierć św. Stanisława.

33. Władysław I Pobożny/ Herman (1079 – 1102).

34. Wratysław II (1085 – 1092) – król Czech i Lechii.

35. Książę Zbigniew (1102 – 1107) - ,,skrytobójca włoski i bękart papieski’’.

36. Bolesław IV Krzywousty (1102 – 1138) rozgromił krucjatę papiesko – niemiecką na Psim Polu.

37. Władysław II Wygnaniec (1138 – 1146).

38. Bolesław V Kędzierzawy (1146 – 1173) pokonał dwie krucjaty.

39. Mieszko V Stary (1173 – 1177, 1191, 1198 – 1202).

40. Kazimierz II Sprawiedliwy (1177 – 1194).

41. Leszek XI Biały (1194 – 1198, 1202 – 1210, 1211 – 1227).

42. Władysław III Laskonogi (1202, 1228).

43. Mieczysław VI Plątonogi (1210 – 1211).

44. Konrad I Mazowiecki (1229 – 1231, 1241 – 1243).

45. Henryk I Brodaty (1231 – 1238).

46. Henryk II Pobożny (1238 – 1241).

47. Bolesław VI Łysy/ Rogatka (1241).

48. Bolesław VII Wstydliwy (1243 – 1279).

49. Leszek XII Czarny (1279 – 1288).

50. Bolesław Mazowiecki (1288).

51. Henryk III Prawy/ Probus (1288 – 1290).

52. Przemysław II (1288 – 1291, 1295 – 1296).

53. Król czeski Wacław II (1300 – 1305) - ,,mierny, obcy władca’’.

54. Król czeski Wacław III (1305 – 1306) - ,,mierny, obcy władca’’.

55. Władysław IV Łokietek (1306 – 1333).

56. Kazimierz III Wielki (1333 – 1370) – ostatni król z Wielkiej Dynastii Sarmacko – Lechickiej (2078 p. n. e. - 1370 n. e.).

Ogdy i Gorynycz

 ,,'Bóg Ogdy zastąpił z nieba na ziemię i spala niewidocznym ogniem wszystkich, którzy się do niego przybliżą' - tak rozpoczyna się prawdziwa epopeja hipotez usiłujących wyjaśnić tajemniczy wybuch nad rzeką Podkamienną Tunguską w r. 1908. Rzecz ciekawa, że w demonologii ówczesnych Ewenków [...], bóg Ogdy (według innych źródeł Agdy, co oznacza anioła) wyobrażany był w postaci żelaznego ptaka ziejącego ogniem i  z grzmotem przelatującego po niebie. [...] 

    Równie niesławny koniec znalazł także inna (też wysunięta już w 1908) hipoteza zakładająca ingerencję sił nadprzyrodzonych, a mianowicie upadek legendarnego 'żelaznego smoka Gorynycza'. [...]'' - Lucjan Znicz ,,Katastrofa tunguska. Trójkąt bermudzki. Obce ślady''

Oniricon cz. 845

         Śniło mi się, że:

- spotkałem Włodzimierza Cimoszewicza i nazwałem go szakalem nawiązując do ,,Polskiego zoo'', wyobraziłem sobie Cimoszewicza i Romana Giertycha jako Anubisa,

- żartowałem podając przepis na nową ekranizację ,,Mistrza i Małgorzaty'' zmienionej pod kątem ,,szalejącej poprawności politycznej i odium, które słusznie spada na Rosjan za popieranie zbrodni Putina'', akcja miała rozgrywać się w Nowym Orleanie, Mistrz miał być Murzynem prześladowanym przez Ku - Klux - Klan, Małgorzata miała być biała, jej służąca, Natasza, czarna, Woland byłby Baronem Ghede, Behemot byłby pokryty białym lub łaciatym futrem, zaś Azazello i Korowiow byliby chińskimi mistrzami kung - fu, na balu wydanym przez Barona Ghede zjawili się islamscy terroryści tacy jak prorok Samson, średniowieczni asasyni, Osama bin Laden, Jasir Arafat i bandyci z Państwa Islamskiego, którym haitański bóg śmierci ukazał się pod postacią Allaha, terroryści mieli całować Małgorzatę w kolano, choć woleli ją zgwałcić,

- wieczorem poszedłem do kina na ,,Mistrza i Małgorzatę'' razem z nauczycielką języka niemieckiego z gimnazjum, spotkałem Janesa ov Calcium i Matiełasa ov Jarceviciusa, którym mówiłem o książce ,,Małe, duże'', przed seansem poszedłem do toalety, lecz okazało się, że sedes został zabrany,

- uznałem, że gdyby Litwini mordowali Rosjan mieszkających w ich kraju, okazaliby się nie lepsi od Putina,

- pod wpływem powieści ,,Małe, duże'' Johna Crowleya chciałem zostać neopoganinem i teozofem, zaś w każdy piątek miałem zamiar onanizować się ku czci Mokoszy, powieść opowiadała o człowieku, który trafił do fantastycznego świata zamieszkanego min. przez jednorożce,

- stwierdziłem, że biały kot może być tak samo demoniczny jak kot czarny i jako przykład podałem Hello Kitty,

- o. Tadeusz Rydzyk jest rosyjskim szpiegiem,

- na szczecińskiej ulicy widziałem mężczyznę, który przypominał mi Radka Raka, później stwierdziłem, że był to Michał Szpak,

- rosyjscy sataniści czczą Grigorija Rasputina, który żyje do dziś,

- w starożytności żyła zielonowłosa królowa Wielkiej Lechii, która po śmierci stała się demonem,

- razem z blogerem Pawłem Miłoszem i nauczycielką historii, panią Anną ov Scayapakovą, przeniosłem się nielegalnie do tajnych podziemi Empiku, gdzie mieściła się Książnica Pomorska, pod ziemią spotkałem profesora, który zasłabł i wszedłem do wypożyczalni książek, ucieszyłem się widząc ich obfitość, szczególnie spodobała mi się pozycja poświęcona tygrysom i ,,Tajna historia Mongołów'', lecz obsługa kazała mi założyć foliowe rękawiczki, potem przyszła sprzątaczka i wyrzuciła nas,

- pewien biskup powiedział, że przestrzeganie regulaminu nie musi wynikać z miłości, a może po prostu brać się ze strachu,

- przeniosłem się do równoległego świata, bardzo podobnego do naszego, w którym koleżanka z liceum, Jüstna ov Tomasiakus miała chłopaka, w świecie tym każde z moich życzeń natychmiast się spełniało, wykorzystałem to aby okulawić dokuczającego mi chłopaka, a potem go uzdrowiłem,

- w Empiku zabroniłem Pawłowi Miłoszowi czytać o seksie. 

Insygnia Graala

,, [...] Insygnia Graala to: złamany miecz, krwawiąca Włócznia Bolesnego Ciosu, którą Balin zranił Pelleasa i uczynił go w ten sposób władcą Ziemi Jałowej, w jaką zamieniło się królestwo Króla Rybaka, misa, w której obnosi się alb balsamuje głowę zabitego Króla Graalowego, Graal mający wszystkie cechy kotła obfitości [...]'' - Katarzyna Kaczor ,,Geralt, czarownice i wampir''