sobota, 8 września 2018

,,Biały Tygrys''


,,Choć na ‘tygrysy’ mają visy’’
- ,,Pałacyk Michla’’








We wrześniu 2018 r. obejrzałem obejrzałem rosyjski film ,,Biały tygrys’’ (ros. ,,Biełyj tigr’’) z 2012 r. w reżyserii Karena Szachmazarowa (ur. 1952) na motywach powieści ,,Czołgista kontra ‘Biały Tygrys’’ Ilji Bojaszowa.







Film należy do odmiany fantastyki, zwanej weird war (ang. dziwna wojna). Akcja tego typu utworów toczy się podczas I lub II wojny światowej z wykorzystaniem elementów typowych dla fantasy lub science fiction. Przykładem weird war służą min. opowiadanie Arthura Machena (1863 – 1947) o Aniołach z Mons, komiksy Mike Mignoli o Hellboyu, film ,,Labirynt Fauna’’, czy polska antologia ,,Deszcze niespokojne’’ wydana przez Fabrykę Słów.
Akcja ,,Białego Tygrysa’’ rozgrywa się w 1945 r. na froncie wschodnim (ziemie polskie, Berlin).








Głównym bohaterem jest cierpiący na amnezję sowiecki czołgista Iwan Iwanowicz Nadionow. Znaleziono go na pobojowisku poparzonego w 90 %. O dziwo, jego zniszczone ciało zregenerowało się w cudowny sposób. Była to dla niego inicjacja, po której zaczął słyszeć mowę czołgów ostrzegających czołgistów przed pociskami. Nadionow wierzył bowiem, że czołgi mają duszę. Odtąd kule się go nie imały i prawie przestał potrzebować pożywienia. Wystarczyła mu tylko odrobina chleba. Wierzył w Czołgowego Boga, który mieszkał w Niebie na obłokach, nosił mundur i otaczały go dusze zniszczonych w bitwie czołgów. Czołgowy Bóg jeździł złocistym czołgiem powodując tym samym burze. Jego pierwowzorem mógł być słowiański bóg burzy Perun. Celem Nadionowa było spalenie Białego Tygrysa w celu pomszczenia zniszczonych przezeń czołgów. Cel ten przyświecał mu nawet po zakończeniu II wojny światowej. Przez niektórych był uważany za wariata.







Tytułowy Biały Tygrys był wielkim niemieckim czołgiem rodzaju ,,Tiger’’ pomalowanym na biało, który budził lęk nie tylko w Sowietach, ale i samych Niemcach. W odróżnieniu od innych czołgów był ,,martwy’’ (tzn. poruszał się bez załogi). Sam jeden niszczył znacznie liczniejszych przeciwników. Nie tonął na bagnach. Zdawał się niezniszczalny. Zjawiał się i znikał jak duch. Nadionow mówił, że za 50 lub 100 lat może pojawić się znów.







Na filmie pojawiają się również postaci historyczne. Generał Gieorgij Żukow (1896 – 1974) kazał sporządzić dla Nadionowa czołg T – 34 z grubszym niż zazwyczaj pancerzem i wydajniejszym silnikiem do walki z Białym Tygrysem.







Z kolei Adolf Hitler (1889 – 1945) w końcowej scenie tłumaczy swoje postępowanie … realizacją odwiecznych marzeń Europejczyków i stara się zrzucić z siebie odpowiedzialność za zbrodnie wojenne. Przypuszczam, że scena ta ma miejsce w zaświatach już po śmierci dyktatora.








W filmie podobały mi się elementy fantastyczne zwłaszcza postać Czołgowego Boga ;). Niestety nie dowiemy się z niego o licznych zbrodniach Armii Czerwonej jak morderstwa, gwałty, kradzieże i zniewolenie ,,wyzwalanych’’ terenów. W Rosji wciąż jest to temat tabu :(.

piątek, 7 września 2018

,,Ognistowłosa wojowniczka''


,,Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę’’ - Rdz 3, 15







We wrześniu 2018 r. obejrzałem amerykańsko – kanadyjsko – niemiecki film fantasy ,,Ognistowłosa wojowniczka’’ (ang. ,,The Legend of Red Reaper’’) z 2013 r. w reżyserii Tary Cardinal (ur. 1978). W 2013 r. Tara Cardinal wydała napisaną wspólnie z Alexem Bledsoe książkę ,,Sword Sisters: A Red Reaper Novel’’. Akcja filmu rozgrywa się w królestwie Enid w quasi – średniowiecznym świecie.








Główną bohaterką jest wojowniczka Aella (tytułowa: Red Reaper) – piękna kobieta o długich, rudych włosach z tatuażem na ramieniu. Była córką śmiertelnej kobiety i demona Ganesza (imię indyjskiego boga o głowie słonia) o trupio bladej twarzy i włosach (biel jako kolor śmierci). Matka sprzedała ją demonowi w zamian za jego krew zapewniającą jej wieczną młodość. Ganesz torturował Aellę; na jej plecach zostały jej szpecące blizny. Została uratowana i przygarnięta przez klan Wojowników, na których czele stał sędziwy mistrz Adonis (imię tragicznie zmarłego kochanka Afrodyty), który stał się przybranym ojcem dziewczyny. Wojownicy byli dziećmi kobiet zgwałconych przez demony i zajmowali się obroną ludzi przed swymi ojcami. Jest to nawiązanie do legend arturiańskich, a dokładniej do postaci dobrego czarodzieja Merlina, który też był kambionem – synem dziewicy zgwałconej przez inkuba. Jest to również motyw pro life pokazujący, że dzieci poczęte w wyniku gwałtów mają prawo się narodzić. Aella była silna, odważna i szybka. Kochała z wzajemnością następcę tronu Erisa i uratowała mu życie w czasie ataku buntowników i demonów. On jednak kierując się wymogami racji stanu zamiast Aelli poślubił Indirę.
Momentami film jest bardzo brutalny (np. scena wykrwawiania Aelli przez buntowników, chcących użyć jej krwi do celów magicznych). Podoba mi się postać głównej bohaterki podejmującej wysiłek, by zerwać z demoniczną przeszłością. Szkoda, że w Polsce zamiast Ognistowłosej Wojowniczki mamy Rudą z KOD – u.

czwartek, 6 września 2018

Oniricon cz. 427

Śniło mi się, że:







- książę Wiktor przemieszczał się między naszym światem, a światem Gumisiów, ostatecznie udał się do słowiańskiego świata razem z rusałką i Kościejem,






- jadłem zielone pierogi,






- byłem potworem Frankensteinem, który zamienił się w yeti, w tej postaci złapałem za rękę dziewczynkę na szkolnym korytarzu, aby ją skrzywdzić,






- Konrad T. Lewandowski uznał mnie za grafomana,








- zamieszkałem w Gruzji i poślubiłem boginię Księżyca, zła czarownica chciała mi ją odebrać i w tym celu wchodziła przez komin do domu żony kowala i namawiała ją do złego,







- w komunistycznej Czechosłowacji pewien chłopiec trafił do tajnego ośrodka szkoleniowego w głębi lasu, gdzie musiał walczyć półnago z olbrzymią anakondą; po latach chciał odnaleźć ten ośrodek, lecz nie mógł go znaleźć; wówczas jakiś mężczyzna spotkany na rynku poradził mu napisać patykiem na ziemi liczbę 412,








- byłem współczesnym posiadaczem ziemskim i w swoim majątku potajemnie wypuściłem do lasu stado anakond,
- PRL płaciła Czechosłowacji wycofanymi z obiegu złotymi monetami za nowe technologie,







- pisałem z błędem imię Weles jako Welas,







- w czasach PRL - u w małej wiosce, której mieszkańcy pomagali Żołnierzom Wyklętym, chłopiec sam założył aptekę i z moczu homoseksualisty wyizolował składnik potrzebny do leczenia homoseksualizmu,
- moja Mama przyszła do mnie do szkoły o kulach i była nazywana Hajduczkiem z powodu dzielności w znoszeniu cierpienia, gdy wychodziliśmy ze szkoły, spotkaliśmy Konrada T. Lewandowskiego, który rozmawiał z leżącym na murku półnagim pijakiem, który przypominał mojego wujka Henricusa ov Sieniticusa,
- w mojej mitologii starożytni Słowianie jako pierwsi znieśli niewolnictwo; wolnym stawał się każdy niewolnik, który postawił stopę na ziemi słowiańskiej; tłumaczyłem dzieciom, iż to fikcja literacka i że niewolnictwo jest opisane w ,,Starej baśni'' i w ,,Biblii'', dodałem, że Konrad T. Lewandowski uważa dawnych Słowian za bardziej moralnych niż bohaterowie Starego Testamentu,







- w książce ,,Świat przyrody'' tekst sam się zmienił po latach; bobry amerykańskie (mukty) i bobry europejskie (bobrowate) zostały opisane osobno; przeniosłem się nad brzeg jeziora zamieszkanego przez mukty, w którym pluskały się uinitateria i chciałem wejść do wody,







- Kain uznał, że Jahwe zawiódł Abla i zaczął czcić egipskiego boga Seta,
- po latach znów zacząłem się bawić zabawką Taszchetozaurem, przypomniałem sobie, że ów dinozaur został zabity, lecz ożył więc uznałem, że było to przygotowanie do wiary w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,







- ktoś oskarżał książkę fantasy o Atlantydzie o promowanie teozofii wśród  dzieci,
- kupiłem książkę Witolda Jabłońskiego o królewiczu Marku, Morganie Le Fey i fejce - ożywionej, skrzydlatej cebuli,
- istnieje niemiecka gazeta ,,Reader Schöne'',
- po latach wróciłem do szkoły gdzie Macays ov Usalski narzekał na ,,Mistrza i Małgorzatę'' Michaiła Bułhakowa,






- pewna zapłakana dziewczyna, z której oczu razem ze łzami wydobywały się czerwone karły, powiedziała, że gdyby ktoś miał tyle czerwonych karłów co ona, to nie zmieściłyby się w całej galaktyce. 

,,Władca zwierząt 3''









W sierpniu 2018 r. obejrzałem ostatnią część amerykańskiej trylogii fantasy o Darze - ,,Władcę zwierząt 3’’ (tytuł oryginału: ,,Beastmaster III: The Eye of Braxus’’) z 1996 r. w reżyserii Gabrielle Beaumont (ur. 1942).







Główny bohater, heros Dar był bratem króla Tala z Aruk i Ambes w fantastycznym świecie. Dzięki wypalonemu w niemowlęctwie Znamieniu Bestii (motyw luźno nawiązujący do Apokalipsy św. Jana) na ręce miał władzę nad zwierzętami. Towarzyszył mu lew Gru (w poprzednich wersjach był tygrysem), orzeł Szarak i tchórze Kodu i Podu. Wśród sprzymierzeńców Dara byli również ludzie: murzyński wojownik Set (doradca króla Tala), wojowniczka Shada o blond włosach (początkowo chciała wykraść Darowi amulet, aby w ten sposób uniknąć złożenia w ofierze) i młody akrobata Bej (na prośbę zwierząt, Dar przyjął go na swego ucznia).








Rolę czarnego charakteru pełni tym razem stary czarownik Agon. Magia skracała jego życie, więc składał ofiary z ludzi, aby się odmłodzić. Miał na swoje usługi Szkarłatnych Jeźdźców, którzy porwali króla Tala. Agon dążył do zdobycia amuletu – tytułowego Oka Braxusa, aby zdobyć nieśmiertelność.








Braxus był władcą demonów mającym postać pół – człowieka, pół – gada (smok jako symbol szatana). Wywołany przez Agona, pogrążył go w piekle. Został ostatecznie pokonany dzięki zniszczeniu amuletu przez Dara (widać tu analogię do zniszczenia Jedynego Pierścienia przez Froda we ,,Władcy Pierścieni’’ J. R. R. Tolkiena).







W mitologii teozoficznej Szambala była zaczerpniętą z wierzeń buddyjskich, ukrytą wśród Himalajów ziemską krainą szczęścia stojącą na wysokim stopniu rozwoju duchowego. Tymczasem w filmie, Szambali to nazwa dzikiego i okrutnego plemienia żyjącego w górach, które zagroziło życiu Dara, Seta i lwa Gru. Czyżby chodziło tu o pokazanie, że to co czcili teozofowie tak naprawdę jest źródłem nie życia, ale śmierci?








Z kolei echem legend arturiańskich jest cygańska wiedźma Morgana; była kochanka Seta. Zamieniła zwierzęta Dara w kota, białego gołębia i dwie białe myszy, aby mogły się niepostrzeżenie wślizgnąć do twierdzy Agona. Dążyła do zniszczenia Oka Braxusa. Ktoś mógłby zapytać skąd się wzięła Cyganka w tamtym świecie. Myślę, że skoro Cyganie tyle podróżowali po naszym świecie, to i dzięki tradycyjnie przypisywanych im mocom magicznym mogli zawitać i do światów równoległych ;).
Film oceniam pozytywnie z uwagi min. na wątki antymagiczne.

środa, 5 września 2018

Kalendarium czarownic







 ,, [...] W roku 100 n. e. rzymski pisarz Oktawian zapisał to, co usłyszał o czarownicach: 'Mówiono mi, że oddają cześć oślej głowie. Podczas tych obrzędów młody kapłan przebija sztyletem niemowlę. A potem - co za koszmar! - czarownice łapczywie wypijają jego krew i odrywają mu rączki i nóżki, kłócąc się o nie zajadle.






Rok 415. W egipskiej Aleksandrii chrześcijanie mordują Greczynkę Hypatię. Rozbierają kobietę i odzierają jej ciało do kości, skrobiąc ją skorupami rozbitych naczyń. Hypatię uznano za czarownicę, gdyż parała się matematyką! Jej szczątki spalono na stosie.





Rok 785. Król Franków Karol Wielki, przyszły cesarz, ogłasza, że czarownice nie istnieją. Ich palenie będzie karane.
Rok 900 n. e. Elfryk, angielski mnich z Winchesteru, zapisuje w kronice: 'Czarownice spotykają się po pogrzebach na rozstajach dróg. Wzywają diabła, a on pojawia się w postaci nieboszczyka'. Wierzono, że skrzyżowania dróg są miejscami, gdzie czyhają dusze wisielców, a czarownice gromadzą się tam na pogaduszki. [...].






Rok 1231. Konrad z Marburga zostaje pierwszym niemieckim łowcą czarownic. Twierdzi, że: 'Spaliłbym stu niewinnych, gdyby wśród nich był jeden winny'





Rok 1280. Pojawiają się pierwsze wizerunki czarownic latających na miotłach.
Rok 1324. Petronella jest pierwszą osobą na Wyspach Brytyjskich, którą spalona na stosie za czynienie czarów.
Rok 1390. Pierwsze polowanie na czarownice we Francji. Według Kościoła czarownice są zbrodniarkami. Duchowni, nie mogąc sami dokonywać egzekucji, przekazują je sądom.






Rok 1431. Anglicy pojmują francuską wojowniczkę Joanne d'Arc i oskarżają ją o czary. Zostaje spalona żywcem.






Rok 1542. Król angielski Henryk VIII wprowadza prawo, które nakazuje, że każdy, kto wzywa złego ducha z piekła rodem, musi umrzeć, a cały jego majątek przepada na rzecz władcy. Prawo winno ścigać zwłaszcza cztery przewrotne formy czarów:
1. Przepowiednie - nie wolno powiedzieć 'Król niebawem umrze', bo może to wywołać panikę w całej Anglii.
2. Zabicie wroga przez zniszczenie jego podobizny - ponoć po takich czarach wróg umiera.
3. Przyrządzenie magicznej mikstury, której wypicie rzuca urok - napój miłosny.
4. Stworzenie figurki danej osoby - człowiek złapany na takich praktykach zostaje stracony, a król Henryk zabiera wszystko, co ów nieszczęśnik posiadał.
   Prawo to działało przez sześć lat. Jednak na jego mocy ... uwięziono tylko jedną osobę. A potem puszczono ją wolno!






Rok 1547. Nowy król Edward VI unieważnia prawa Henryka. Ale...






Rok 1563. Królowa Elżbieta I ogłasza, że za przyzywanie złych duchów grozi rok więzienia. Tego, kto zrobi to po raz drugi, czeka szubienica.







Rok 1597. Jakub VI Stuart, król Anglii i Szkocji, pisze dzieło o czarach pod tytułem Demonologia. Mówi tam: 'Diabeł uczy czarownice jak wyrabiać figurki swoich wrogów z wosku lub gliny. I jak, rzucając potem te figurki w ogień, sprawiać, że wrogowie umierają w męczarniach'.
Rok 1609. W Niemczech odbywa się proces odsądzonego od czci i wiary mieszkańca Bambergu. Oskarżycielem jest biskup Gottfried von Dornheim. Ów sługa boży bogaci się na majątkach konfiskowanych ofiarom po ich śmierci. Liczba skazańców idzie w setki!






Rok 1645. W Chelmsford w Anglii inkwizytor generalny Matthew Hopkins prowadzi procesy o czary. Przez tego drania setki kobiet kończą na szubienicy.
Rok 1684. Alice Molland jest ostatnią kobietą powieszoną w Anglii za czary.






Rok 1692. W Ameryce rozpętuje się kampania przeciw czarownicom. Dziesiątki mieszkańców Salem mają szczęście i trafiają tylko do więzienia, ale dziewiętnaścioro nieszczęśników dokonuje żywota na szubienicy. Najgorszy los spotyka farmera, który zostaje ukamienowany i kona przez dwa dni. Ma osiemdziesiąt lat.
Rok 1712. W Hertfordshire Jane Wenham zostaje uznana za winną uprawiania czarów. Jest ostatnią kobietą w Anglii, która zostaje skazana za to na śmierć. Jednak królowa Anna ją ułaskawia.
Rok 1727. Ostatnią kobietą spaloną na stosie za czary w Szkocji jest Janet Horne. Mijają wieki, a ludzie nadal wierzą w czarownice...
Rok 1875. W Long Compton, nieopodal lasu Wychwood, zostają odkryte zwłoki starej kobiety. Ciało Ann Turner jest przygwożdżone do ziemi widłami. James Heywood, miejscowy farmer, ponoć kiedy powiedział: 'To ona sprowadza powodzie i susze. Jej zaklęcia niszczą plony na polach. Jej czary wpędziły mojego ojca do grobu!' Heywood trafił do więzienia za zamordowanie Ann.
Rok 1928. Rodzina węgierskich chłopów katuje na śmierć starą kobietę, podejrzewając, że jest czarownicą. Nie ponoszą kary.
Rok 1945. Ciało Charlesa Waltona, robotnika rolnego, zostaje znaleziono nieopodal (znowu) Long Compton (znów) przygwożdżone do ziemi widłami. Lokalna wieść niesie, że parał się czarami. Zabójca nie zostaje wykryty'' -
Terry Deary ,,Strrraszna historia. Przewodnik. Czarownice''

wtorek, 4 września 2018

,,Władca zwierząt 2''









We wrześniu 2018 r. obejrzałem amerykański film fantasy ,,Władca zwierząt 2’’ (ang. ,,Beastmaster 2: Through the Portal of Time’’) z 1991 r. w reżyserii Sylvio Tabeta. Akcja rozgrywa się na początku lat 90 – tych XX wieku w królestwie Arok w równoległym świecie i w Los Angeles (USA).







Podobnie jak w poprzedniej części, również w tej, głównym bohaterem jest posiadający władzę nad zwierzętami, heros Dar, syn króla Zeda. Towarzyszy mu para tchórzy Kodu i Podu, orzeł Szarak i tygrys Gru – tym razem standardowo umaszczony (w poprzedniej części Gru był czarny).







Dar walczył przeciwko swemu sprawującemu tyrańską władzę bratu – Arklonowi. Motyw dwóch braci, z których jeden był dobry, a drugi zły, występuje w ,,Biblii’’ (Abel i Kain), oraz w wielu mitologiach: egipskiej (Ozyrys i Set), perskiej (Ahura Mazda i Aryman), germańskiej (Balder i Höd 1), słowiańskiej (Białobóg i Czarnobóg), węgierskiej (Isten i Ördög), cygańskiej (Duvel i Beng), indiańskiej (Gluskap i Malsum), oraz melanezyjskiej (To Kabinana i To Karvuvu). Z pomocą wiedźmy Lyranny, Arklon dostał się do naszego świata w celu kradzieży amerykańskiego zapalnika neutronowego do bomby atomowej. Przy okazji zdemolował sklep z ubraniami. W tym niecnym zamiarze przeszkodził mu Dar z pomocą nastolatki Jackie, córki senatora Trenta. Jackie wcześniej dostała się przez portal do fantastycznego świata uciekając czerwonym porsche przed policją ścigającą ją za przekroczenie prędkości.







W filmie podobała mi się końska dawka humoru przy przedstawianiu przygód Dara w naszym świecie i Jackie w świecie Władcy Zwierząt (np. kult porzuconego samochodu Jackie w świecie Dara), oraz wątek antymagiczny (ciotka Dara w wyniku praktykowania magii przekształciła się w potwora).



1 Tu należy dodać, że ślepy bóg Höd zabił Baldera strzałą z jemioły nie ze złej woli, ale w wyniku intrygi Lokiego.

poniedziałek, 3 września 2018

Oniricon cz. 426

Śniło mi się, że:






- Amerykanin, wujek Remus opowiadał o chłopcu lub króliku, który trafił do domostwa potwora, zwanego Perłą i uwolnił zeń więzioną przez niego kobietę, potwór udał się do lekarza, gdzie zmarł w wyniku zdradzenia swego imienia,







- w jakiejś książce znalazłem rysunki fikcyjnych ,,ryb z Oceanii'': przypominały olbrzymie, bajecznie kolorowe żmijowce (jeden z nich miał pomarańczowe usta podobne do smoczka), była tam też olbrzymia, kolorowa mątwa z czarnymi frędzlami na głowie, której jad był niebezpieczny dla ludzi,
- byłem na jakiejś wycieczce lub pielgrzymce w centrum handlowym, gdzie robiliśmy zakupy, które były ciężkie, miały przyjść silne kobiety z obsługi, aby pomóc nam je dźwigać,







- w sprawie czarnego protestu mówiłem do Pavlasa ov Vidłara, że nie chodzi mi o to, by kobiety siedziały w domu, ale o to, żeby nikogo nie mordowały,







- pojechałem na Łotwę gdzie na ulicy jednego z miast ujrzałem potwora Smutsa pod postacią urodziwej czarownicy,
- proponowałem panu Martinusowi ov Simcassowi pójście do zajazdu niedaleko swojego domu,







- w czasach Xeny znano już samochody,







- Wawrzek Skowronek pojechał do Wilna razem z królem Zygmuntem Starym, mieszczką i dwoma chłopcami - sierotami, w Wilnie król grał w pokera z chłopcami, spał w jednym łóżku z mieszczką, a Wawrzek i inni chłopcy spali na podłodze,







- Xena spotkała Hermesa, który miał okulary i niebieską skórę,
- C. S. Lewis został oskarżony o molestowanie seksualne, UWAGA: To tylko sen, nic takiego się nie wydarzyło,






- moja Mama była murzyńską królową jednego z afrykańskich państw i w Empiku kłóciła się z królową Ormian,







- chciałem dojechać tramwajem do Novigradu i Mariboru, oraz do pewnej miejscowości z Rosji; w tramwaju powiedziałem Pavlasowi ov Vidłarowi, że wstydzę się za niego za to, że publicznie przeklinał, a on się oburzył,
- czytałem wspomnienia Józefa Piłsudskiego i byłem pełen podziwu dla jego talentu literackiego,
- Mama powiedziała, że Putin nie dopuści do opublikowania  mojej powieści ,,Pawlaczyca'' w Polsce ze względu na zawartą w niej krytykę komunizmu, a ja się zasmuciłem i zagniewałem na prezydenta Rosji,
- pewien badacz nie chcąc wprost mówić o Libii i Kadafim, mówił po prostu o ,,dyktatorze'', zaś zamiast ,,Murzyn'' mówił ,,mau'',







- odnalazłem w lodówce resztki czerwonej cebuli potrzebnej do zrobienia sałatki szopskiej,
- pracowałem w jakimś biurze, a potem poszedłem na jarmark gdzie jakaś kobieta sprzedawała pomidory,
- przyszedł do mnie karzeł o kręconych blond włosach i powiedział: ,,To ja'', a ja obudziłem się z krzykiem,






- Rudyard Kipling powołując się na ,,Koran'' pisał, że w średniowiecznym Afganistanie osły karmiono plackami kukurydzianymi, których nie lubiły woląc od nich owies.