Refleksja historiozoficzna

Możliwe, że tak jak współcześni ludzie śmieją się ze średniowiecznych scholastyków liczących ile diabłów zmieści się na czubku szpilki, tak przyszłe pokolenia będą się śmiać z ideologów gender zastanawiających się ile jest płci.

Litania o Miłosierdziu Bożym

,,Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison. 

Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.

Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty, Boże,

Święta Trójco, Jedyny Boże,

Miłosierdzie Boże, nieogarniony przymiocie Stwórcy, - ufamy Tobie.

Miłosierdzie Boże, najwyższa doskonałość Odkupiciela,

Miłosierdzie Boże, niezgłębiona miłości Uświęciciela,

Miłosierdzie Boże, niepojęta Tajemnico Trójcy Świętej,

Miłosierdzie Boże, wyrazie największej potęgi Pana,

Miłosierdzie Boże, w stworzeniu duchów niebieskich,

Miłosierdzie Boże, powołujące nas z nicości do istnienia,

Miłosierdzie Boże, ogarniające wszechświat cały,

Miłosierdzie Boże, darzące nas życiem nieśmiertelnym,

Miłosierdzie Boże, chroniące nas przed zasłużonymi karami,

Miłosierdzie Boże, dźwigające nas z nędzy grzechu,

Miłosierdzie Boże, usprawiedliwiające nas w Słowie Wcielonym,

Miłosierdzie Boże, wypływające z ran Chrystusowych,

Miłosierdzie Boże, tryskające z Najświętszego Serca Jezusowego,

Miłosierdzie Boże, dające nam Najświętszą Maryję Pannę za Matkę Miłosierdzia,

Miłosierdzie Boże, w objawieniu tajemnic Bożych,

Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu Kościoła powszechnego,

Miłosierdzie Boże, w ustanowieniu sakramentów świętych,

Miłosierdzie Boże, przede wszystkim w sakramencie Chrztu i Pokuty,

Miłosierdzie Boże, w sakramencie Ołtarza i Kapłaństwa,

Miłosierdzie Boże, w powołaniu nas do wiary świętej,

Miłosierdzie Boże, w nawróceniu grzeszników,

Miłosierdzie Boże, w uświęceniu sprawiedliwych,

Miłosierdzie Boże, w udoskonaleniu świętobliwych,

Miłosierdzie Boże, zdroju chorych i cierpiących,

Miłosierdzie Boże, ukojenie serc udręczonych,

Miłosierdzie Boże, nadziejo dusz zrozpaczonych,

Miłosierdzie Boże, towarzyszące wszystkim ludziom zawsze i wszędzie,

Miłosierdzie Boże, uprzedzające nas łaskami,

Miłosierdzie Boże, pokoju konających,

Miłosierdzie Boże, rozkoszy niebiańska zbawionych,

Miłosierdzie Boże, ochłodo i ulgo dusz czyśćcowych,

Miłosierdzie Boże, korono wszystkich świętych,

Miłosierdzie Boże, niewyczerpane źródło cudów,

Baranku Boży, któryś okazał największe miłosierdzie w odkupienie świata na krzyżu, przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który się miłosiernie ofiarujesz za nas w każdej Mszy świetej, wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który z nieprzebranego miłosierdzia gładzisz grzechy nasze, zmiłuj się nad nami. [...]''

- cyt. za: ks. dr Roman Harmaciński ,,Idę do Ojca. Modlitewnik''

,,Pierścień Adama''

,,I już za chwilę można

z Panem Kleksem w świat pomykać!’’

- Fasolki ,,Moja fantazja’’ (fragment)

W 2012 r. przeczytałem powieść fantasy L. Sprague’a de Campa i Fletchera Pratta ,,Żelazne zamczysko’’ z 1942 r. ; drugą cześć cyklu o przygodach Harolda Shea. Bohater ten za pomocą magii połączonej z matematyką podróżował po różnych mitycznych krainach, gdzie przeżywał moc przygód.

Książka ta pobudziła moją wyobraźnię to wymyślania przygód chłopca imieniem Adam, odbywającego podobne podróże za pomocą magicznego pierścienia, który symbolizował jego wybujałą wyobraźnię. Chłopiec ten w ciągu całego życia przeżywał przygody w takich miejscach jak:

- Pterotyjandia – planeta zamieszkana przez dinozaury, mamuty, prehistorycznych ludzi i tym podobne stworzenia. Adam trafił tam w wieku przedszkolnym przez portal w szczecińskim hotelu ,,Radisson’’. Przemierzył całą prehistoryczną planetę spotykając min. jej władcę – Taszchetozaura i herosa Urana. Gdy zestarzał się i umarł, powrócił do rzeczywistego świata.

- zatopione lądy: Atlantyda, Lemuria, Mu, oraz Rutas. Na Atlantydzie Adam został przygarnięty przez bezdzietnych króla i królową i wychowywany na następcę tronu, zaś na wyspie Rutas spotkał czczoną przez miejscowych Boginię Babirussę i Boga Rekina.

- Hiperborea – położona na północy kraina przypominająca mieszkankę charakterystycznych cech Rosji, Polski, Kanady, Czech, Finlandii i Litwy z dużą domieszką mitycznych stworów, magii, pogańskich bóstw, mamutów, samochodów, komputerów, telewizji i podróży kosmicznych. W owym kraju największą popularnością cieszył się kult Latony i jej dzieci – Apolla i Artemidy. Siły zła reprezentował podobny do ropuchy demon Tsathoggua i jego wyznawcy.

- świat mitologii węgierskiej – Adam spotkał w nim min. Attylę i smoka Szarkanę.

- II RP – Adam spotkał w niej potwory z horrorów Lovecrafta i Grabińskiego, demony z ludowych wierzeń słowiańskich, nazistowskich okultystów i samego Józefa Piłsudskiego.

- Dacja – starożytna kraina na terenach dzisiejszej Rumunii. Adam udał się tam razem z kolegą, który bezskutecznie poszukiwał żony. W końcu kolega ten poznał i poślubił córkę Decebala i musiał brać udział w obronie Dacji przed Rzymianami. Adam walczył też z wampirami, spotkał herosów Stana Bolovana i Feta Frumosa.

- Tracja – starożytna kraina na terenach dzisiejszej Bułgarii, gdzie udał się Adam razem z kolegą szukającym żony. Po drodze spotkali wampiry, żmijów i stopany.

- Tybet – razem z koleżanką ze studiów Renią, która bezkrytycznie podchodziła do buddyzmu i hinduizmu, Adam udał się do świata mitologii tybetańskiej. Spotkane tam bóstwa i demony przekonały Renię, że jednak woli chrześcijaństwo.

- Pawlaczyca – wymyślone przeze mnie wieś leżąca między Warszawą a Konstancinem – Jeziorną. Adam odwiedził ją w 2003 r., poznawał jej dramatyczną historię i spotkał mnóstwo istot z wierzeń słowiańskich.

- Ojcowo – odizolowana od reszty świata kraina na południu Polski gdzie ludzie zatrzymani na poziomie średniowiecza żyli razem ze zwierzętami z okresu plejstocenu. Odsyłam do posta: ,,Opowieści z okolic Plastra Kovaty’’.

- uniwersum Gwiezdnych Wojen – Adam przeżywał tam przygody w realiach wymyślonego przeze mnie fanfiku. Odsyłam do posta: ,,Gwiezdne Wojny’’.

- starożytna Grecja; Adam dostał się na Olimp przez portal na strychu. Razem z Dionizosem i bachantkami podróżował do Indii spotykając liczne potwory. Był też na podmorskiej audiencji u Posejdona i Amfitryty.

- Imperium Ozyrysa obejmujące Egipt i znaczne tereny Afryki i Bliskiego Wschodu. W czasie drugiej podróży do Egiptu, Adam spotkał hyksoskiego faraona – alchemika Nefren – Ka, który był z pochodzenia … Hucułem.

- Czarna Afryka – Adam dostał się do niej przez nieużywane drzwi w szkole. Na miejscu spotkał liczne istoty z wierzeń afrykańskich jak i ze średniowiecznych wyobrażeń Europejczyków o odległych krainach. Napotkał Księdza Jana jadącego na słoniu, oraz trafił do założonego przez Atlantów miasta Opar, gdzie piękne, białe kobiety żyły pospołu ze szpetnymi małpoludami.

- Skandynawia – Adam przeniósł się do świata mitologii germańskiej w czasie Festiwalu Słowian i Wikingów na Wolinie. Oczekiwano od niego, że powstrzyma pomiot Lokiego przed zniszczeniem świata w czasie Ragnaröku.

- Imperium Ramy na terenach dzisiejszych Indii. Adam starał się przekonać Ramę do zniesienia podziału na kasty i rezygnacji z prowadzenia wojny atomowej z Imperium Ozyrysa.

- Logres – Brytania w czasach króla Artura i Rycerzy Okrągłego Stołu. Adam zostaje pasowany na jednego z nich. Bierze udział w poszukiwaniach Świętego Graala i odkrywa Amerykę przed Kolumbem.

- ZSRR w latach 30 – tych XX wieku. Adam udał się do Moskwy gdzie spotkał bohaterów ,,Mistrza i Małgorzaty’’, którzy wyrwali go z rąk NKWD.

- Księżyc – Adam udał się tam, chcąc spotkać Pana Twardowskiego. Napotkał cywilizację latających statkami kosmicznymi Płanetników o niebieskiej skórze, oraz rzeki, jeziora i morza zamiast wodą wypełnione mlekiem i góry z twarogu.

- Biegun Północny – Adam dostał się tam przez portal mieszczący się w lodówce. Spotkał tam eskimoskiego chłopca Anaruka, bóstwa takie jak: Kruk, Nanuk i Sedna, niedźwiedzia polarnego o dziesięciu łapach, oraz walczył z demonem Rhan Tegothem.

- kraje biblijne – Adam razem z fenickimi i izraelskimi żeglarzami króla Salomona odbył podróż do tajemniczych krain Tarszisz (na terenach obecnej Hiszpanii) i Ofir (dzisiejsze Zimbabwe). Był również w kraju Rosz (obecnie Rosja), oraz w Górach Izerskich, których nazwa pochodzi od Izraela.

- świat ,,Pana Tadeusza’’ - okolice Nowogródka w 1812 r. Adam spotkał tam bohaterów eposu swego imiennika Mickiewicza, oraz świtezianki, a także razem z chłopami wziął udział w święcie ,,Dziadów’’. Przeżycie tych przygód zapewniło mu celujące oceny z języka polskiego.

- Gondwana – afrykańskie królestwo oddzielone od Mauretanii rowem pełnym lawy wulkanicznej, zamieszkane przez ludzi z głowami zwierząt.

W pewnym momencie Adam miał wątpliwości, czy jako katolik może odbywać podobne podróże i czy nie są to praktyki okultystyczne oddalające go od Boga. Na szczęście ksiądz katecheta wytłumaczył mu, że wyobraźnia też jest darem Boga i może z niej korzystać.

Filozofia

,,Prawdziwy filozof to miłośnik Boga’’ - św. Augustyn

,,O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki’’ - Andrzej Sapkowski ,,Ostatnie życzenie’’

W wieku przedszkolnym jedną z moich ulubionych książek był ,,Diogenes w beczce’’ Hany Doskočilovej. Tytułowy Diogenes był greckim filozofem pochodzącym z Synopy, a mieszkającym w Koryncie, założycielem szkoły cyników. Jako małemu dziecku podobało mi się, że mieszkał w beczce, nie przywiązywał wagi do dóbr materialnych i samemu Aleksandrowi Wielkiemu powiedział: ,,Nie zastawiaj mi słońca’’. Był to jeden z ulubionych bohaterów mojego dzieciństwa. W drugiej czy trzeciej klasie szkoły podstawowej czytałem artykuł w ,,Małym Gościu Niedzielnym’’, w którym zestawiono Diogenesa ze św. Janem Chrzcicielem oczywiście na korzyść świętego.

W klasach od piątej do drugiej gimnazjum moim katechetą był filozof, Pan Andreus ov Leovishiner (zainteresowanych odsyłam do posta: ,,Andreus ov Leovishiner’’). W liceum pod jego kierunkiem brałem udział w olimpiadach filozoficznych, a nawet w 2004 r. pojechałem z nim na konkurs do Warszawy.

Moim ulubionym filozofem jest św. Tomasz z Akwinu. Czytałem dzieła takich autorów jak: św. Augustyn (,,Wyznania’’, ,,Solilokwia’’, ,,Przeciw akademikom’’ i ,,Państwo Boże’’), Monteskiusza (,,O duchu praw’’), Ericha Fromma (,,O sztuce miłości’’ - pamiętam jak w szkole pan Leovishiner bardzo chwalił tę książkę na lekcji religii), św. Tomasza z Akwinu (,,Summa teologiczna’’, ,,Odparcie błędów greckich’’), Woltera (,,Kandyd’’), Leszka Kołakowskiego (,,O co nas pytają wielcy filozofowie?’’), św. Jana Pawła II (encyklika ,,Fides et ratio’’ - to właśnie to dzieło uczyniło ze mnie tomistę). Jose Ortegę y Gasseta (,,Bunt mas’’), Rudolfa Otto (,,Świętość’’ - praca ta wywarła wpływ na ,,Opowieści z Narnii’’ C. S. Lewisa), oraz Gilberta Keitha Chestertona (,,Ortodoksja’’).

Tworząc mitologię slawianistyczną nawiązuję do różnych filozofów.

W mojej powieści fantasy o królowej ,,Tatrze’’ dziad Waruż jest wzorowany na prof. Bogusławie Wolniewiczu (zainspirował mnie on również do stworzenia postaci ambasadora RFN Rudolfa Schekera z powieści ,,Pawlaczyca cz. II Dziadostwo kontratakuje’’), filozof Evoliusz z Apapu jest wzorowany na Juliusie Evoli, wyjadający mózgi sęp Nąpkś na Karolu Marksie, zaś karzeł Ixmarg na włoskim komuniście Antoniu Gramscim, twórcy idei ,,marszu przez instytucje’’.

W opowiadaniu ,,Kuna’’ tytułowe zwierzę symbolizuje Ericha Fromma, zaś druid Śpiewak z ,,Pieśni o Sowim’’ to satyra na australijskiego filozofa Petera Singera. W moich, dostępnych na tym blogu opowiadaniach fantasy pojawiają się też we własnych osobach: Sokrates (,,Nawojka’’), Platon (,,Platon i Karkonosz’’), Arystoteles wymieniający z Aleksandrem Wielkim listy o dawnych Słowianach (,,Listy stawonoiskie’’), legendarny Apoloniusz z Tiany (,,Apoloniada’’) oraz Erazm z Rotterdamu i św. Tomasz Morus (,,Listy vineckie’’).

Andrzej Pilipiuk na swoim blogu skrytykował filozofię jako taką upatrując w niej źródło wielu nieszczęść (,,A ja myślę, że całe zło tego świata bierze się z myślenia. Zwłaszcza w wykonaniu ludzi całkiem ku temu nie mających predyspozycji’’ - Andrzej Sapkowski ,,Narremturm’’). Istotnie można wskazać wielu filozofów, którzy miast uczynić świat lepszym uczynili go gorszym jak: Kartezjusz (z jego filozofii płynie przyzwolenie na okrucieństwo wobec zwierząt), Wolter (antysemita i zwolennik rozbiorów Polski), J. J. Rousseau (zwolennik niewolnictwa, który własne dzieci oddał do przytułku, twórca utopii ,,powrotu do natury’’, którą w XX wieku w przerażający sposób realizował Pol Pot w Kambodży), Karol Marks i Fryderyk Engels (ich zwolennicy, których niestety nie brakuje również dzisiaj będą oczywiście przekonywać, że ,,nie o to im chodziło’’, ale ,,po owocach ich poznacie’’), Friedrich Nitsche (w postaci zwulgaryzowanej jego filozofia posłużyła za inspirację nazistom), komunistyczny ludobójca Włodzimierz Lenin, Martin Heidegger (czynnie popierał nazizm), mało znani Julius Evola i Rene Guenon (wywierają wpływ na współczesnego ideologa kremlowskich podbojów, geopolityka Aleksandra Dugina), Peter Singer (pochwala mordowanie dzieci przed i po narodzeniu oraz zoofilię), oraz fanatyczna, antykatolicka feministka Magdalena Środa (żyjemy w takich parszywych czasach, że nawet profesorowie etyki nie odróżniają dobra od zła). Choć bardzo cenię Pilipiuka jako pisarza i człowieka, to jednak tym razem nie zgodzę się z nim: oprócz złej filozofii jest też dobra filozofia. Wszak starożytni Ojcowie i średniowieczni Doktorzy Kościoła byli nie tylko teologami, ale również filozofami.

Na zakończenie chciałbym dodać, że niektórzy filozofowie ilustrowali swoje idee za pomocą fantastycznych opowieści. Nurt ten zapoczątkował już Platon, który przekazał kanoniczną wersję mitu o Atlantydzie, a kontynuowali go: św. Tomasz Morus (,,Utopia’’). Tomasso de Campanella (,,Państwo Słońca’’), Francis Bacon (,,Nowa Atlantyda’’) i Wolter (,,Micormegas’’ - powiastka o podróży na Saturna). Z polskich autorów zainteresowania filozofia i fantastyką łączy Konrad T. Lewandowski.

Krakowiaczek bez cenzury

Osiem lat biedował,

Tuska w nos całował,

Nos się wreszcie złamał,

Krakowiaczek zbaraniał!

,,Operacja Dzień Wskrzeszenia''

W 2007 r. przeczytałem powieść science fiction bliskiego zasięgu Andrzeja Pilipiuka ,,Operacja Dzień Wskrzeszenia’’ opowiadającą o podróżach w czasie. Jej akcja rozgrywa się w Warszawie w wiekach XXI (2012, 2014), XIX (1896 oraz dwa lata później) oraz w XVII (1624 r. kiedy miała miejsce epidemia dżumy).

Powieść opowiada o tym jak prezydent Paweł Citko z Partii Postępu i Dobrobytu budując polski arsenał nuklearny rozpętał III wojnę światową z użyciem broni atomowej nawet przez takie państwa jak Rumunia czy Etiopia. Świat po wojnie atomowej był miejscem ponurym, nieodwracalnie zniszczonym i biednym. To co pozostało z ludzkości było skazane na śmierć w wyniku chorób popromiennych. Na szczęście polscy uczeni potajemnie opracowali – bardzo ryzykowną zresztą - metodę podróży w czasie, w celu odwrócenia skutków katastrofy. Jest to opowieść o grupie młodych czasonautów, którzy mieli za zadanie przenieść się do przeszłości, odszukać przodka prezydenta Citki i zarazić go zmutowanym wirusem świnki powodującym bezpłodność. Wówczas sprawca wojny atomowej zostałby wymazany z biegu dziejów.

Bohaterami powieści są:

- maturzysta Sławek Polański; interesujący się historią niepoprawny optymista i nieślubny syn prezydenta Citki. Gdy zaszczepił wirusem agenta ochrany Piotra Citkę unicestwił tym samym również siebie,

- Paweł Truściński; przed III wojną światową wypasał owce w Kazachstanie. W XIX wieku był torturowany w X Pawilonie Cytadeli przez kapitana ochrany Siergieja Nowycha, który chciał poznać działanie komputera w celu zapobieżenia upadkowi carskiej Rosji. Zakochała się w nim Tatiana, córka kapitana Nowycha.

- Filip Berg; elew szkoły lotniczej,

- Magda Błońska – w wieku 17 lat wciąż bawiła się lalkami Barbie, mimo to równie chętnie brała do ręki karabin.

Bohaterom pomagały w wykonaniu misji roboty szpiegowskie w postaci jaskółek i sów (w tych ostatnich zdaje się pobrzmiewa echo sów z ,,Harry’ego Pottera’’). Ponadto samych agentów śledziły przybywające z przyszłości roboty w postaci kotów.

Powieść przedstawia grono pozytywnych bohaterów kierujących się patriotyzmem, odwagą i honorem. Godna uwagi jest postać XVII – wiecznego Żyda Aarona, który z wielkim oddaniem walczył z zarazą za pomocą prochu. Autor w przystępnej i bardzo atrakcyjnej formie zaaplikował czytelnikom końską dawkę wiedzy o realiach życia w wiekach XIX i XVII. Z niej właśnie dowiedziałem się po o bohaterskim burmistrzu powietrznym Łukaszu Drewnie (po 1565 – 1652). Pozostałymi zaletami są humor (np. w scenie, w której kapitan Nowych oglądając na laptopie ,,Gwiezdne Wojny’’ myślał, że opowiadają o prawdziwych zdarzeniach ;), pozytywna rola chrześcijaństwa i krytyka marksizmu. Powieść uważam za wartą sfilmowania ;).

Oniricon cz. 486

Śniło mi się, że:

- pewien aktor występując we włoskiej reklamie telefonów komórkowych miał udawać opętanego na polu pszenicy, w czym pomogła mu naga kobieta,

- śpiewałem: ,,... Z każdej przybudówki, za wami ułani polecą Kynokefalki'',

- śpiewałem: ,,Krakowiaczek jeden miał piesków siedem, sześć zjedli mu Chińczycy, został mu się jeden'',

- Putin zagroził, że odpowie atakiem atomowym na każdą wymierzoną w niego satyrę, tymczasem USA wycelowały głowice jądrowe w Moskwę, Chiny, Indie i Iran,

- śpiewałem: ,,Za wami ułani polecą Akefalki'',

- starożytni Egipcjanie stosowali broń akustyczną,

- chciałem poślubić Michalinę Olszańską, lecz zrezygnowałem, bo nie chciałem mieć jej szalonego ojca za teścia,

- pewien ksiądz krytykował rosyjski serial o wampirach, w którym występowali też  bogowie Olimpu,

- jakiś młody człowiek pomylił książkę o Conanie z ,,Trylogią husycką'' Sapkowskiego,

- na ulicy jakiś chłopak celowo mnie dotykał i byłem zły na niego i dotknąłem jego twarzy, a on się oburzył,

- denerwowałem się gdy w sklepie spotkałem Voytakusa ov Viernitisa,

- pewien zakonnik bernardyn ułożył legendę o tym jak we Lwowie bolszewicy ścigali pannę, która pomodliła się do Maryi i wówczas ocalił ją Józef Piłsudski, jakaś kobieta przyznała, że nie spodziewała się tego dobrego czynu po socjaliście,

- pytałem Pilipiuka czy lubi ,,Baśnie 1001 nocy'',

- w ,,Kurierze Szczecińskim'' wymaga się od dziennikarzy, aby uczciwie pisali ,,o gnatach Kościeja i przelanym piwie'',

- czytałem najnowszą, cienką książkę Pawła Zycha i Witolda Vargasa o zwierzętach w mitologii słowiańskiej, dowiedziałem się o Perunie jadącym po niebie zaprzęgiem wielu kozłów, oraz o demonicznej sarnie z Japonii, w której oczach widać było ludzkie czaszki,

- piękna, słowiańska wojowniczka przeszkodziła w złożeniu ofiar z ludzi w podziemnej krainie Agarcie, a ja w podzięce pocałowałem jej stopy,

- oglądałem japoński film o Tarzanie zrealizowany przez wytwórnię ,,Troma'', Tarzan bronił Japończyków przed Godzillą (potwór ten nie został pokazany, lecz jego obecność cały czas odczuwało się), oraz przed słodkowodnym rekinem; nocą Tarzan ostrzegał plażowiczów, by nie wchodzili do wody, lecz jeden z nich nie chciał go słuchać,

- głaskałem po nagim brzuchu dziewczynę, która zabiła ojca i matkę.