Oniricon cz. 222

Śniło mi się, że:

- pomyślałem, że biały orzeł mistrza Lucerusa to Garuda, a trzymana przez niego księga to ,,Wedy'',

- rozmyślałem o kodeksie moralnym ustanowionym przez Ageja i Enków, zwanym tradycją pierwotną, a przez Żydów - Dekalogiem,

- idąc przez szczeciński Park Kasprowicza chciałem pływać w jeziorze; po drodze spotkałem Czesława Białczyńskiego,

- zobaczyłem olbrzymie jaja, z których wykluły się pisklęta bąka podobne do przerośniętych kurcząt, potem na ich miejscu ujrzałem nagie niemowlę pchające wózek z innymi niemowlętami,

- idąc przez park porównywałem rolę Mokoszy w książkach Witolda Jabłońskiego, gdzie przypomina Wielką Boginię i w moich gdzie nadałem jej cechy Maryi,

- w pustej skorupie jaja bąka znalazłem figurkę R2D2, którą wyrzuciłem do śmieci,

- zobaczyłem liliowego kaszalota z czterema łapami i z ogonem traszki,

- w Nilu żył bożek Haby przypominający tłustego karła o obwisłych piersiach,

- A. Pilipiuk napisał powieść o trzech zielonoskórych kucharzach z równoległego świata, którzy przybyli do Polski,

- rozmawiałem z Małgorzatą Nawrocką o tym jak krytykowała socjalizm w ,,Trylogii antymagicznej'',

- w Parku Kasprowicza miała miejsce manifestacja komunistów; jakaś komunistka chciała, bym jej kupił pasztecika, lecz odmówiłem. 

Kukułka

W Polsce żyje jeden gatunek ptaka podrzucający swoje jaja do obcych gniazd. Jest to kukułka. Samicy kukułki pomaga w tym samiec w ten sposób, że odwraca uwagę danego ptaka. Kukułka wyjmuje jedno jajo z gniazda i składa swoje. Następnie wybrane jajo wyrzuca lub zjada. Jaja kukułek są bardzo rozmaicie ubarwione, ale ich skorupka jest grubsza. Po wykluciu się z jaja pisklę kukułki ma bardzo delikatną skórę, którą podrażnia wszystko co się z z nią styka. Dlatego wyrzuca z gniazda jaja lub pisklęta. Kiedy jest jeszcze z nimi, przybrani rodzice karmią kukułkę najwięcej, ponieważ krzyczy najgłośniej oraz ma najbardziej jaskrawe wnętrze dzioba. W niedługi czas potem kukułcze przerasta wzrostem karmiące ptaki i osiąga wzrost gołębia. Według ludowych wierzeń kukułki zimują pod postacią krogulca. Jednak tak naprawdę zimują w Afryce. Kiedyś z powodu swoich zwyczajów lęgowych kukułki były przez wiele lat tępione przez ludzi. W rzeczywistości są bardzo pożyteczne ponieważ zjadają wiele owadów głównie pokrytych parzącymi włoskami gąsienic brudnicy mniszki i brudnicy nieparki szkodliwych dla leśnych drzew. 

Walenie

We wczesnym trzeciorzędzie (eocen) ssaki kopalne z grupy Condylartha zaczęły osiedlać się na wybrzeżach. W ten oto sposób prakopytne stały się przodkami waleni. Najstarszym przedstawicielem prawaleni (Archeoceti) był odkryty przez amerykańskiego paleontologa w Pakistanie, Ambulocetus natans (ziemnowodny wieloryb). Jego głowa przypominała łeb krokodyla, nie miał już uszy ani sierści, łapy grube i niekształtne, ogon gruby i toporny. Był rozmiarów morsa. Bardziej rozwinięty

wieloryb, Basylosaurus osiągał 20 m długości, nie potrafił wychodzić z wody, jego płetwy nie były przystosowane do kroczenia po lądzie, ogon dwupłatowy. Jego inna nazwa, Zeuglodon¹ znaczy ,,spiłowany ząb''.Pierwszym znaleziskiem szczątków bazylozaura były zęby podobne do zębów dinozaurów z grupy Therapoda. Z tego powodu uważano go kiedyś za dinozaura.

Współczesne walenie dzielimy na wieloryby, delfiny i narwalowate.

Większość waleni żyje w wodach słonych, natomiast trzy gatunki delfinów; delfin chiński, gangesowy i amazoński zamieszkują wody słodkie.

Delfin gangesowy żyje w zamulonych wodach rzek Indii, a jego oczy są zredukowane. Najlepiej rozwiniętym zmysłem delfinów jest słuch. Delfin bez przerwy wydaje piskliwe dźwięki, które w

postaci echa odbijają się od danego obiektu. Zjawisko to nazywamy echolokacją. Od niepamiętnych czasów delfiny amazońskie były wykorzystywane do naganiania ryb do sieci. W nagrodę otrzymywały część połowu. Raz jeden delfin amazoński stał się powodem rozprawy sądowej!

Pozostałe gatunki delfinów żyją w morzach i oceanach. Od niepamiętnych czasów cieszyły się sympatią człowieka. Starożytni Grecy czcili je uznając za poświęcone Posejdonowi i bili monety z ich podobiznami. Pierwszym kto odkrył, że delfiny są ssakami był rzymski uczony Piliniusz Starszy.

Największym (6 – 9,4 m) delfinem świata jest orka. Pysk orki jest zaokrąglony, ubarwienie czarno – białe, u samców płetwa grzbietowa osiąga 1 m długości. Podobnie jak goryle, przez wiele lat również orki uważano za niebezpieczne dla człowieka. Orki są mięsożerne, a odżywiają się: rybami (w tym rekinami), innymi delfinami, wielorybami, pingwinami, skorupiakami, mięczakami i płetwonogimi. Z pośród wielorybów, jedynie kaszalot potrafi się przed nimi obronić. W XIX wieku na Nowej Zelandii wielorybnicy oswoili orkę o imieniu Stary Tom. Orka ta nie tylko przytrzymywała linę harpuna, ale także zagryzała wieloryby. W podzięce otrzymywała część mięsa. Po śmierci Starego Toma jego szkielet został wypreparowany i postawiony w charakterze pomnika na placu osady.

W Bałtyku (a także Morzu Śródziemnym i Atlantyku) żyje morświn. Znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze. Wyglądem przypomina nieco orkę.

Nazwa narwalowate została utworzona od jego najbardziej znanego przedstawiciela, narwala. Samiec narwala ma zaledwie dwa zęby, z czego jeden najdłuższy wystaje z pyska i osiąga jeden metr długości. Służy on do obrony przed orkami oraz do wiercenia otworów w lodzie. Narwale żyją u polarnych wybrzeży Europy i Ameryki Północnej. W średniowieczu ludzie znajdujący zęby narwali uważali je za rogi jednorożców² i sporządzali z nich min. książęce berła.

 Bliskim krewnym narwala jest białucha. W Bałtyku pojawia się sporadycznie. Nazywana bywa również walem białym, lub morskim kanarkiem.

Największym zwierzęciem świata jest płetwal błękitny (30 m). Do niedawna uważano go za większego od dinozaurów. Jednak po znalezienie szczątków seismozaura (52 m) znalazł się dopiero na drugim miejscu. Płetwal błękitny należy do fiszbinowców, a jego jedynym pokarmem jest kryl.

Drugim, mniej znanym wielorybem jest płetwal Bryde'a (15 – 16 m).

Największym (20 m) zębowcem jest kaszalot. Potrafi nurkować do 1000 m głębokości. Ma ogromny łeb pokryty twardą skóra (ciało sprężyste), a wypełniony olbrotem i spermacetem. Dzięki tym tłuszczom martwy kaszalot nie tonie, co było powodem ich masowego odławiania. Skóra na głowie po zderzeniu się odgina, natomiast wspomniane tłuszcze chronią czaszkę. Teraz Czytelnik rozumie czemu kaszalot potrafi rozwalić statek bez szkody dla siebie. Najsłynniejszym wielorybem jest

wymyślony przez amerykańskiego pisarza Hermana Melville'a albinotyczny kaszalot o imieniu Moby Dick, tytułowy bohater jego powieści. ,,Moby Dick'' jest napisany w formie pamiętnika, którego narratorem jest marynarz Izmael. Autentycznym odpowiednikiem Moby Dicka był Tom z Nowej Zelandii. Jako jeden z nielicznych wielorybów wygrał walkę z człowiekiem. Pewnego razu został zaatakowany przez całą flotyllę wielorybniczą i pozatapiał wszystkie statki. Kaszaloty są mięsożerne, a odżywiają się: rybami, płetwonogimi i kalmarami.

Od XVIII wieku masowo (100 sztuk dziennie) mordowano wieloryby dla ich skór, mięsa, fiszbin, ambry i tranu. Od lat tran był bardzo ceniony jako lekarstwo. Jeszcze w początkach XX wieku był obowiązkowo podawany dzieciom w szkołach. Fiszbiny były używane do usztywniania gorsetów i cylindrów. Ambra są to sklejone ze sobą twarde części ofiar kaszalota. Kiedyś była bezpodstawnie ceniona. Obecnie większość państw zakazała wielorybnictwa. Jeszcze niedawno do największych potęg wielorybniczych świata należały Japonia i ówczesny Związek Radziecki. W zwalczaniu wielorybnictwa dużo zrobiła również organizacja ekologiczna Greenpeace. Niestety na niektórych wyspach wieloryby nadal są poławiane. Na należącej do Portugalii Maderze znajduje się fabryka przetwórstwa wielorybów.

A czy wie Czytelnik dlaczego wyrzucone na brzeg wieloryby giną skoro oddychają tlenem atmosferycznym? Otóż są to zwierzęta bardzo ciężkie, a woda równoważy ich ciężar. Natomiast na lądzie olbrzymia masa ich ciał powoduje uszkodzenia narządów wewnętrznych.

1 W ,,Mieczu Przeznaczenia'' A. Sapkowskiego występują żyjące na wysypiskach śmieci potwory zeugle, które jednak nie przypominają bazylozaurów, ani innych waleni – prehistorycznych bądź współczesnych; są za to podobne do koszmarnych ośmiornic

2 W istnienie jednorożców wierzono od starożytności aż do XVIII wieku.   

Co ma Xibalba do Hogwartu?

,,Funkcję posłańców 12 panów X[ibalby]  sprawowały przemieszczające się błyskawicznie 4 puchacze, noszące tytuł Ahpop Achih ('Sowy, Służba Rządząca Zaświatami, Zwiastuny'): szybki jak strzała Chabi  - Tucur ('Sowa - Strzała'), Huracan - Tucur ('Sowa Jednonoga'), który miał tylko jedną nogę, Caquix - Tucur ('Sowa - Ara') z czerwonym grzbietem i Holom - Tucur ('Sowa - Głowa'), beznogi, posiadający tylko głowę i skrzydła. Puchaczami byli także Ixpurpuvec i Puhuyu (purpuvec i puhuy to lokalne  nazwy puchaczy), którzy  - pełniąc straż w ogrodach Hun - Came i Vucub - Came - siedzieli na gałęziach ogrodowych drzew. Nie wywiązawszy się w powierzonego im zadania (nie upilnowali kwiatów), ponieśli straszliwą karę; rozdarto im usta, stąd sowy mają 'przełamany nos'. [...]'' - Małgorzata Sacha Piekło (red.) ,,Zaświaty i krainy mityczne''

Dla porównania: czarodzieje z cyklu ,,Harry Potter'' też używali sów jako posłańców, co upodabnia nieco Hogwart do Xibalby - krainy zmarłych z mitologii Majów. 

Oniricon cz. 221

Śniło mi się, że:

- byłem w USA razem z Amerykanką i w kiosku prowadzonym przez księdza chciałem kupić ,,Niedzielę'' z papieżem Franciszkiem na okładce,

- pewien mąż miał żonę lesbijkę o blond włosach; została ona w swoim domu zaatakowana przez duże skolopendry; broniłem jej przed nimi i zabijałem je,

- wbrew swej woli zamieszkałem w mieszkaniu złodziei i miałem z tego powodu wyrzuty sumienia; sąsiad - karzeł Znosek i Alexandrus ov Cocelaise zawiadomili policję, lecz złodzieje skierowali podejrzenia w stronę oskarżycieli; aby się uwolnić od złodziei powiedziałem o tym Mamie,

- na lekcji religii o. Markusa ov Cosiara czytałem najnowszy zbiór opowiadań A. Pilipiuka będący komentarzem do jego wpisów na blogu,

- na Wikipedii w artykule o blogach internetowych zamieszczono linka do bloga ,,Mitoslavia'',

- czytałem fantastyczną książkę Tony'ego Wolfa, lecz zapomniałem szczegółów,

- Jarre skarżył się Geraltowi, że został ochrzczony,

- szedłem ulicą razem z Kaczorem Donaldem,

- w filmie ,,Wiedźmin'' pokazano reklamę, na której kobieta pływała w jeziorze razem z olbrzymią żabą i zaskrońcem, potem ta kobieta została przeniesiona do świata wiedźmina,

- po studiach wróciłem do klasy drugiej liceum gdzie zostałem napadnięty przez chłopaków z mojej klasy na mocy jakiegoś wymuszonego kontraktu; potem chcieli oni napaść na kogoś innego, zobaczyłem o. Markusa ov Cosiara z bandażem na oku, potem moja klasa zabarykadowała się w sali, zaś nauczyciele wezwali policję, która wyważyła drzwi; na lekcji geografii Irenaus ov Kudlabicic chciał czytać moje sny, lecz mu nie pozwoliłem,

- jakiś komunista narysował Trutnia Grubusia,

- jakiś mały chłopiec płakał, że dorosła aktorka go nie kochała,

- w latach 80 - tych XX wieku sedewakantyści nakręcili film o Jezusie Chrystusie,

- blisko siebie leżały miasta Dżabarsa i Dżabalaqua,

- rysowałem fantastyczną mapę Polski; w miejscu gdzie był Szczecin miały stać trzy trony dla gryfa, Sediny i Trygława,

- poszedłem do spowiedzi; w konfesjonale siedział Hubert Urbański i śmiał się ze mnie, potem zobaczyłem księdza w sąsiednim konfesjonale i tam poszedłem,

- oglądałem ,,Czarownicę'' Disneya na ekranie z prześcieradła zawieszonego na ścianie,

- pisząc recenzję ,,Mgieł Avalonu'' z pośpiechu opuściłem wątek Lancelota,

- Alexandrus ov Cocelaise pytał się mnie dlaczego wciąż chodzę do klasy czwartej. 

Mojsław i Jakub w Raju

,,Przypadkowymi odkrywcami r(aju) byli też żeglarze, wśród których byli dwaj mieszkańcy Nowogrodu - Mojsław i Jakub. Podczas burzy na morzu zboczyli z kursu i 'siłą wiatru' zostali przeniesieni w rejon wysokich gór. Na jednym ze wzniesień ujrzeli namalowane w przepiękny sposób wyobrażenie Deesis (Chrystus w otoczeniu Marii i Jana Chrzciciela). Miejsce to oświetlała trudna do opisania jasność, która nie miała swojego źródła. Wędrowcy próbowali dotrzeć do miejsca, skąd było słuchać muzykę i radosne śpiewy, jednak ich starania skończyły się niepowodzeniem. Dwóch pierwszych posłańców na widok światła z radością rzuciło się przed siebie i nie powróciło, trzeciego zaś, którego wcześniej przywiązano, wyciągnięto z powrotem martwego'' - Małgorzata Sacha - Piekło (red.) ,,Zaświaty i krainy mityczne. Leksykon''

Ruska legenda o piekle

,, [...] Na Rusi znana była również opowieść o podróży dwóch mieszkańców Nowogrodu Wielkiego do miejsca określanego jako p[iekło]. Podczas jednej z wypraw na Morze Dyszące (Morze Białe i Morze Lodowate) mieli oni przypadkiem trafić na wyspę pełną ognia, robactwa oraz wody spadającej do otchłani i trzykrotnie w ciągu dnia wybijające na powierzchnię'' - Małgorzata Sacha - Piekło (red.) ,,Zaświaty i krainy mityczne. Leksykon''