Oniricon cz. 237

Śniło mi się, że:

- uczyłem się języka rosyjskiego i uznałem, że jest łatwy tylko pismo jest trudne,

- w Szczecinie spotkałem podróżującego incognito Putina z brodą, wokół którego zgromadziły się dzieci,

- idąc ulicą Szczecina mijałem maszerujących amerykańskich żołnierzy,

- wieczorem szedłem w piżamie przez miasto, aby na ulicy wziąć udział w quizie o Narnii, kiedy tak szedłem jakiś mężczyzna mówił, że mam brzydkie zęby, impreza odbywała się za stołem pełnym książek przeznaczonych na sprzedaż; kobieta zapytała mnie o narnijskie kaczki giwarki, lecz nie znałem odpowiedzi i zniechęcony wróciłem do domu,

- w dżungli spotkali się żołnierze i wojowniczki, którzy walczyli ze sobą za pośrednictwem agresywnych, brazylijskich pszczół i os; owe pszczoły dostały się do Szczecina gdzie atakowały ludzi w jakimś centrum handlowym,

- jakiś internauta umieścił bloga ,,Mitoslavia'' na swojej liście blogów odradzanych, a ja byłem ciekaw, co mu się nie spodobało w mojej twórczości,

- poszedłem z Mamą na lody; usiedliśmy przy stoliku razem z dwoma starszymi Niemcami i dostałem do jedzenia kartki papieru sklejone cienką warstwą lodów śmietankowych; postanowiliśmy więcej tam nie przychodzić,

- na basenie zdjąłem majtki i stanąłem przy ścianie odwrócony do wszystkich tyłem,

- kwękacz (zwierzę ze snu) przypomina świnię karłowatą z głową, skrzydłami i przednimi nogami kaczki krzyżówki (szczegóły wyglądu obmyśliłem na jawie),

- znalazłem w domu czekoladę z orzechami i ją podeptałem, bo byłem na diecie,

- byłem tak zmęczony, że pełznąłem po chodniku w jednej tenisówce na nodze i mówiłem, że umieram, a jakaś młoda aktorka (mogła to być Selena Gomez) odparła: ,,no to umieraj'',

- przez Internet zapytałem Sławomirę w czym nie zgadza się z La Veyem,

- Andrzej Pilipiuk malował graffiti na ścianie meczetu w Kruszynianach,

- istnieje antymuzułmańska bojówka, której symbolem jest twarz Jakuba Wędrowycza,

- Andrzej Pilipiuk postulował na blogu, aby fantaści pisali tylko o aniołach,

- w XIX - wiecznym, francuskim Szczecinie miały miejsca objawienia Maryjne, ja zaś pilnowałem niebieskiego szczeniaka jamnika szorstkowłosego należącego do jakiejś dziewczynki; ów piesek wszedł do salonu fryzjerskiego, a ja za nim i wszyscy dziwili się, że mam psa,

- zobaczyłem czaszki św. św. Cyryla i Metodego,

- Fileas Fogg udał się na dno morza, gdzie oglądał filmy razem z piękną syreną lub rusałką,

- w wieku przedszkolnym miałem czarnego kota o imieniu Czoko, który zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach i po latach zastanawiałem się co się z nim stało.

Morsy

Morsy są najmniej liczną grupą płetwonogich (należy do nich tylko jeden gatunek). Osiągają do 4,5 metra długości. Z pyska wystają dwa długie (do 1 metra długości) ciosy służące do wydłubywania małży z dna morskiego. Skóra jest gruba, szorstka, pomarszczona, koloru od ciemnopomarańczowego do czarnego, naga, jedynie na pysku wystaje gęsty zarost włosów czuciowych. Pod skórą znajduje się gruba warstwa sadła umożliwiającego zachowanie ciepła. Oczy małe i nabiegłe krwią. Ze względu na ogromną siłę nazywany bywa ,,koniem morskim''. Mors zamieszkuje wybrzeża Norwegii, Syberii, Grenlandii, Alaski i Kanady. Młode rodzą się na lądzie i nie mają ciosów. Póki im nie urosną, podróżują na grzbiecie matki. Oprócz dłubania w mule ciosy przydają się też do wybijania przerębli i obrony przed drapieżnikami. Mają zdolności regeneracyjne. Są powodem ich zguby, ponieważ ludzie polują na morsy z ich powodu, a także dla mięsa, skór i sadła. Morsy są pod ochroną. 

Blaszkodziobe

Blaszkodziobe są grupą ptaków charakteryzującą się spłaszczonym dziobem służącym do wygrzebywania z dna pożywienia i ,,blaszkami'' do cedzenia pokarmu. Żyją na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Dzielimy je na kaczki, gęsi i łabędzie.

Kaczki w odróżnieniu od innych blaszkodziobych mają krępą budowę ciała zapewniającą hydrodynamiczny kształt. Jeden gatunek został udomowiony przez człowieka dla mięsa, jaj i pierza. Stracił zdolność do lotu. Jest to kaczka domowa.

Słowo ,,gęś'' wzięło się od głosu (gęganie). W odróżnieniu od kaczek, gęsi i łabędzie mają wydłużone szyje. Gęś domowa jest hodowana do tych samych celów co kaczka domowa. Dodatkowo hoduje się je także na tłuszczone wątroby. Długa, metalowa rura wpychana jest przez szyję do żołądka gęsi. To bestialstwo zostało potępione przez rozmaite organizacje ekologiczne.

Łabędzie natomiast mają w okolicach dzioba czarną narośl wypukłą u łabędzia niemego.

Pisklęta są zagniazdownikami. Pokryte są puchem. Kaczki gągoł i drzewica składają jaja w dziuplach, a młode wyskakują zwinięte w kulkę.

Razem z krukowatymi i papugami, blaszkodziobe, a zwłaszcza gęsi są najbardziej inteligentnymi ptakami świata, czego dowiodły min. badania Konrada Gesnera. 

Kotowate

Kotowate są rodziną ssaków drapieżnych, wyróżniających się zaokrągloną czaszką. Żyją na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Australii i Antarktydy. Pojawiły się w miocenie, ale wcześniej istniały już kotopodobne kreodonty. Musimy jednak pamiętać, że kotami nie były.

Oxyaena żyła w paleocenie. Była łudząco podobna do współczesnych kotowatych.

Od oligocenu do plejstocenu u większości gatunków górne kły wydłużyły się aż do 30 cm długości. Posłużyły one tym drapieżcom do zabijania zwierząt. Utrudniały jednak jedzenie mięsa zmuszając zwierzę do bardzo szerokiego otwierania paszczy. Jeden z ich przedstawicieli, plejstoceński Smilodon fatalis z Ameryki Północnej, zwany potocznie tygrysem szablozębnym, miał krótkie łapy, z czego przednie bardzo grube, kark potężnie umięśniony i gruby. Ogon krótki. Nie wiemy jakiego koloru była jego sierść. Jego szczątki wykopano spod skamieniałej smoły na rancho Lá Brea w Kalifornii (USA). Tak jak wspomniane kreodonty polował na ssaki roślinożerne. Przyczyną wymarcia tych prehistorycznych kotowatych mogły być ich kły, które rosły przez całe życie zwierzęcia. Ich ogromne rozmiary sprawiały, że nie mogąc otwierać pyska dostatecznie szeroko mogły jeść tylko niewielką część upolowanej zdobyczy i musiały częściej polować, a to zachwiało równowagę ekologiczną.

Kotowate współczesne dzielimy na koty małe i duże.

Najlepiej znanym ich przedstawicielem jest kot domowy. W dzień jego źrenice są wąskie, a w nocy rozszerzają się co umożliwia wpadanie do nich nawet niewielkich ilości światła i dobre widzenie. Na pysku rosną nitkowate wąsy czuciowe zwane wibrysami. Służą one kotom do orientowania się w otoczeniu. Łapy zakończone grubą skóra pozbawioną sierści. Owe skrawki skóry zwane są poduszeczkami. Pazury są ostre i (w celu zapobiegnięcia stępieniu) chowane do wnętrza łap poprzez podciągnięcie palców. Poduszeczki i umiejętność chowania pazurów umożliwiają ciche skradanie się. Spadający z dużej wysokości kot wykształcił znakomity sposób lądowania na cztery łapy. Usztywnia ciało i razem z ogonem (istnieją rasy kotów ze szczątkowym ogonem) obraca się na cztery łapy. […] Żywi się gryzoniami, ptakami, rybami. Sprowadzony do Australii poluje na małe torbacze. Istnieje wiele karm dla kotów (…). Przodkiem kota domowego może być kot nubijski. Dachowiec (kot bez rodowodu) zachował instynkt łowny. Niektóre rasowe koty np. kot perski po wielu latach hodowli zatraciły wszelkie zdolności łowieckie. Kot domowy został 2000 lat temu udomowiony przez starożytnych Egipcjan. Czczono je jako poświęcone bogini Bastet. Miało to również pozareligijne znaczenie, ponieważ jak już wspomniałem, kot żywi się gryzoniami. Za zabicie kota groziła kara śmierci. Gdy kot zdychał na znak żałoby golono sobie brwi. Koty były często mumifikowane. Starożytni Grecy zamiast kotów trzymali w domach łasice. W średniowieczu koty były uważane za pomocników diabła. Powodem tego było marcowanie się ich sierści. Masowe rzezie tych zwierząt urządzana na św. Jana. Zastępowano je żenetami. Mimo, że zjawisko marcowania zostało wyjaśnione, niektórzy ludzie uważają bezpodstawnie, że czarne koty przynoszą pecha (w Wielkiej Brytanii i Indiach tak samo uważa się o białych kotach). Sierść kotów domowych może być rozmaicie ubarwiona. Wyjątkiem jest sfinks pozbawiony sierści. Ponoć w 1995 r. w Danii urodził się nawet zielony kociak!

Żbik jak wspomniałem jest bardzo podobny do kota domowego. Żyje w Europie w środowisku leśnym. Od swego udomowionego kuzyna różni się grubszym i bardziej puchatym ogonem. Różnica ta jest bardzo nieuchwytna, tak że czasem wyglądają identycznie. Aby jeszcze bardziej zagmatwać sprawę, żbik może mieć potomstwo z kotem domowym. Dlatego też trudno określić ile żbików czystej krwi żyje w Polsce. Jest pod ochroną. Ma bardzo bogaty jadłospis; żywi się: myszami, szczurami, nornicami, koszatkami, innymi gryzoniami, ptakami, żabami, chrząszczami, kretami, ryjówkami, zajęczakami, czasem porywa się na noworodki saren. Dorosły nie ma wrogów, ale młode mogą zostać zjedzone przez kunę.

Kota nubijskiego klasyfikuje się niekiedy jako podgatunek żbika. W przeciwieństwie do kota domowego ma większą głowę, masywniejsze ciało i pręgowane łapy. Żyje w Afryce Północnej. Żywi się gryzoniami, ptakami, zajęczakami i owadami.

Rysiowate żyją w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej. Wyróżniają się pędzelkami na uszach powstałymi ze sztywnej sierści. Ryś obecnie zamieszkuje Euroazję od Skandynawii po Kamczatkę, Sachalin i Chiny (na Półwyspie Iberyjskim żyje pokrewny gatunek – ryś cętkowany). Dawniej jego areał obejmował również rozległe obszary Europy Zachodniej. Tak jak ryś rudy żyjący w Ameryce Północnej, ma szczątkowy ogon. Znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze. Jest pod ochroną. Zagraża mu wyrąb lasów, niszczenie kryjówek i kłusownictwo. Dlatego człowiek podjął się programu reintrodukcji rysia w Kampinoskim Parku Narodowym. Żywi się: kopytnymi, gryzoniami, zajęczakami, ptakami, rybami. W średniowieczu wierzono, że naszyjnik z jego kłów i pazurów przynosi szczęście.

W odróżnieniu od rysia euroazjatyckiego, cętkowanego i rudego, karakal ma długi ogon. Żyje w Azji Południowo – Zachodniej i w Afryce Północnej. Jego nazwa wzięła się od tureckiego słowa karakal znaczącego czarne ucho. Podobne znaczenie ma też jego nazwa łacińska – Lynx caracal, czyli ryś czarnouchy. Karakal ma nie tylko najdłuższy ogon wśród rysiów, ale i uszy zakończone najdłuższymi pędzelkami. Żyje na stepach, dlatego bywa nazywany rysiem stepowym. Żywi się kopytnymi, zajęczakami, gryzoniami, ptakami, jaszczurkami i owadami. Jest gatunkiem ginącym i chronionym.

W ramach jednego gatunku wyróżniamy dwie odmiany barwne lampartów zwanych również panterami, lub leopardami. Są to odmiany cętkowana i czarna (melanistyczna). Na skórze czarnej odmiany lamparta (czarnej pantery) również widać cętki. Lamparty żyją w Indiach, na Cejlonie, w Birmie (Myanmar), Indonezji, Malezji, Chinach i Afryce. Żyją w lasach i na sawannach, widziano je także na zboczach Kilimandżaro na wysokości 5638 metrów n. p. m. Lampart jest gatunkiem wybitnie synantropijnym, żyje na wsiach i na peryferiach miast. Poluje tam nocą. Żywi się kopytnymi, małpami, wężami, jaszczurkami, zajęczakami, gryzoniami, rybami, żenetami, surykatkami. Jest znakomitym myśliwym. Potrafi godzinami czekać wśród koron drzew, aby w stosownym momencie spaść na przechodzącą zdobycz, przygnieść ją całym ciałem i przegryźć gardło. Jego sierść znakomicie maskuje go wśród traw. Kiedyś masowo mordowano lamparty pod pretekstem ochrony zwierząt gospodarskich i dla futra. Na terenach gdzie wytępiono lamparty, populacja małp wzrosła do zastraszających rozmiarów czyniąc spustoszenie w uprawach rolnych.

Irbis zwany również panterą śnieżną zamieszkuje góry Azji od Himalajów po Ałtaj. Kiedyś żył również na Syberii. Jego grube futro chroni przed mrozem, oraz maskuje na śniegu. Ma ono kolor biały lub szary w czarne cętki, zdarzają się też irbisy brązowe w czarne cętki. Żywi się kopytnymi, ptakami i gryzoniami. Robi czasem zapasy mięsa. Jest gatunkiem ginącym i chronionym, ponieważ ludzie polują na niego dla futra.

Serwal wyróżnia się długimi uszami. Futro cętkowane (w okolicach deszczowych cętki są niewyraźne). Ogon krótki. Żyje w Afryce. Wzwyż potrafi skoczyć do 2 metrów i złapać ptaka w locie. Żywi się owadami, gryzoniami, jaszczurkami, ptakami, atakuje czasem jagnięta i niewielkie antylopy (oribi, dujker). Jest gatunkiem ginącym z powodu polowań dla futra. Wyginął na północy kontynentu. Unika miejsc zaludnionych.

Kot rdzawy jest najmniejszym kotowatym świata. Na szarym futrze ma rdzawe plamki. Żyje w Indiach i na Cejlonie. Żywi się gryzoniami, zajęczakami i ptakami.

Tygrys jest największym kotowatym świata (ponad 3 metry długości). Żyje na Syberii, w Indiach, na Cejlonie, w Indonezji, Malezji i w Birmie. Ma rudą sierść z czarnymi pręgami. Brzuch biały. To ubarwienie ma go maskować wśród zeschłych traw. Żywi się kopytnymi, ptakami, gryzoniami, zajęczakami, rybami; podobnie jak lampart może być groźny dla ludzi i psów. Pożywienie zależy również od regionu np. na Syberii tygrysy jedzą łosie i renifery, podczas gdy w Indiach zdarza im się polować na słonie i bawoły. W niektórych regionach tygrys bywa zwany świniopasem, ponieważ podąża za stadami dzików i w miarę potrzeby zabija parę sztuk. Tygrys jest gatunkiem ginącym.

Taraj po angielsku nazywa się fishing cat, czyli kot rybołowca. Ma szare futro z czarnymi plamkami. Żyje w Azji Południowej i Południowo – Wschodniej. Jest mały, lecz bardzo agresywny, potrafi przepędzić szakala. Żywi się rybami, gryzoniami i żabami. Woli pływać niż chodzić po drzewach.

Manul przypomina wyglądem kota perskiego. Żyje na stepach Azji Środkowej. Żywi się gryzoniami, zajęczakami i ptakami.

Gepard jest najszybszym zwierzęciem świata (110 -112 km / h). Wyglądem przypomina cętkowaną odmianę lamparta, ale różni się:

- mniejszą głową zmniejszającą ciężar ciała,

- dwiema czarnymi pręgami na pysku, tzw. ,,śladami łez'',

- dłuższymi łapami ułatwiającymi bieg.

Ponadto nie ma czarnych gepardów, ale są za to ,,gepardy rex'' o większych cętkach żyjące w lasach. Młode gepardy mają bujną, szarą grzywę, która po pewnym czasie zanika. W odróżnieniu od innych kotowatych, gepard ma tępe, bo nigdy nie chowane pazury, które zapobiegają przewróceniu się podczas biegu i nie umie wspinać się na drzewa (jedynie jego młode to potrafią). Żywi się kopytnymi, gryzoniami i zajęczakami. Żyje w Afryce, Azji Południowej i Południowo – Zachodniej. Na skutek polowań i niszczenia sawann jest gatunkiem ginącym. W Indiach używano oswojonych gepardów do polowań. W średniowieczu tak samo było na południu Europy. Henryk Sienkiewicz w powieści ,,W pustyni i w puszczy'' opisał geparda pod nazwą wobo.

Wyróżniamy dwa podgatunki lwów dzielące się na dalsze odmiany

- afrykański: kapski, somalijski, senegalski, masajski,

- azjatycki: indyjski, perski.

Od dawna uchodzą za groźne dla człowieka, ale tylko lew masajski ich atakuje. Lwy odgrywają duża rolę w kulturze człowieka. W bajkach i baśniach jest królem zwierząt, w mitologii greckiej występuje lew nemejski, lew jest także jednym ze znaków Zodiaku itd. Lew azjatycki jest zagrożony wyginięciem na skutek polowań i genetycznej bezpłodności. […]. Jako jedyne kotowate na świecie, lwy żyją w stadach, w których obowiązuje wyraźny podział obowiązków. Samice polują podczas gdy samce pilnują stada przed konkurentami. U lwów występuje również dymorfizm płciowy. Samiec ma bujną grzywę, przez którą nie może polować, ponieważ jest z daleka widoczny.

Ocelot i margaj są do siebie podobne, ale margaj jest mniejszy. Żyje w Ameryce Południowej, ocelot także w północnej. Obydwa koty wyglądają jak miniaturki lampartów. Futro to jest powodem ich zguby, ponieważ ludzie na nie polują (na jedno futro potrzeba 20 ocelotów). Żywią się gryzoniami, ptakami, żabami i rybami.

Słowo jaguarundi znaczy po indiańsku ,,kot – jaszczur''. Hiszpanie nazwali go ,,leon miquero'', czyli ,,małpi lew''. Jego sierść jest szara, zdarzają się też osobniki czarne lub rude. Żyje w Ameryce Południowej w lasach, na bagnach i na stepach. Żywi się kopytnymi, małpami, gryzoniami, ptakami, żabami, jaszczurkami.

Z wyglądu jaguar przypomina lamparta. Odgrywa dużą rolę w kulturze indiańskiej. Niektóre plemiona uznają go za boga lub demona, uważają, że zsyła deszcz, broni świętych miejsc, a nawet, że jest psem czarowników. Jaguar potrafi zmiażdżyć zębami pancerz żółwia. Żywi się kopytnymi, leniwcami, jaszczurkami, ptakami, gryzoniami, żółwiami i rybami. Dawniej zamieszkiwał Nowy Świat od Teksasu do Ziemi Ognistej, obecnie od Meksyku do Patagonii. Jest gatunkiem ginącym.

Puma zamieszkuje Nowy Świat od Gór Skalistych po Andy. Jej sierść jest gładka, co uwydatniło się w nazwie łacińskiej – Felis concolor, czyli kot jednobarwny. Z wyglądu przypomina lwicę, stąd nazwa lew górski. Żywi się kopytnymi, ptakami, gryzoniami, szopami. Jej największym przysmakiem jest krew. Nigdy nie je nieświeżego mięsa. 

,,Ostatni smok''

,, […] o ile w tradycji greckiej i rzymskiej wąż był istotą kojarzoną z boskością, a nawet wcieleniem Erechteusza i atrybutem Asklepiosa, o tyle w żydowskiej wizji świata od początku stanowił wyobrażenie szatana, złego ducha i kusiciela'' – Bartłomiej Grzegorz Sala, Witold Vargas i Paweł Zych ,,Księga smoków polskich''

,, […] W istocie różni ludzie mieli różne wyobrażenia o tym, jak wyglądały smoki. Dla starożytnych Greków smokiem był ogromny wąż. Chińskie smoki miały łapy z pazurami, ale nie miały skrzydeł.
Grecy i Rzymianie wierzyli, że smoki mogły być mądre i dobre. Żydzi i Chrześcijanie natomiast sądzili zawsze, że smoki są złe i niebezpieczne. Chrześcijańska legenda opowiada o świętym Jerzym, który za pomocą magicznego miecza zabił smoka zamierzającego pożreć księżniczkę'' – Lesley Firth (red.) ,,Co to jest? Księga pytań i odpowiedzi o nas i o naszym świecie''

We wrześniu 2016 r. obejrzałem amerykański film fantasy ,,Ostatni smok'' (tytuł oryginału: ,,Dragon Heart'') z 1996 r. w reżyserii Roba Cohena (ur. 1949). Akcja rozgrywa się w X wieku w Anglii, oraz w mitycznym Avalonie – miejscu gdzie po śmierci udali się król Artur i Rycerze Okrągłego Stołu. Dodać należy, że realia historyczne są tu traktowane umownie.

Film opowiada o szlachetnym rycerzu Bowenie, który był nauczycielem królewicza Einona. Zamierzał nauczyć chłopca nie tylko sztuki walki, ale także rycerskiego kodeksu honorowego. Ojciec Einona zginął tłumiąc powstanie uciemiężonych chłopów, królewicz zaś odniósł śmiertelną ranę. Królowa wywodząca się z ludu Celtów i Bowen zabrali umierającego królewicza do smoczej jaskini, gdzie dobry smok uratował mu życie dzieląc się z nim kawałkiem swojego serca. Odtąd życie królewicza zostało ściśle związane z życiem smoka; śmierć gada miała za sobą pociągnąć śmierć człowieka. Niestety gdy Einon wyzdrowiał i został królem, okazało się, że stał się takim samym tyranem jak jego ojciec. Zrozpaczony Bowen, myśląc niesłusznie, że to smocze serce tak zdeprawowało jego wychowanka, poprzysiągł wybić wszystkie smoki i został ich łowcą. W swoich wędrówkach spotkał tytułowego ostatniego smoka. Był to ten sam smok, którego część serca nosił w piersi Einon. Rycerz zrazu chciał zabić gada, z czasem jednak, gdy go lepiej poznał, stał się jego przyjacielem. Obaj stanęli na czele chłopskiego powstania przeciw królowi, w którym brała udział również piękna, rudowłosa Kara, córka kmiecia zamordowanego przez młodego króla. Tyran zginął, gdy smok dobrowolnie oddał życie, aby go pokonać.

Przedstawiony na filmie obraz smoków nawiązuje do tradycji chińskiej (co nie spodobało się pisarzowi Wojciechowi Szydzie) oraz częściowo celtyckiej (konkretnie do pozytywnego symbolu jakim jest czerwony smok widniejący na fladze Walii). Filmowe smoki są dobre; opiekują się ludźmi i zabijają ich jedynie w samoobronie. Posiadały dusze jak ludzie. Smoczym odpowiednikiem Nieba był Gwiazdozbiór Smoka (łac. Draco; stąd właśnie wywodzi się imię głównego bohatera), zaś dusze złych smoków ulegały anihilacji. Tytułowy smok (głosu użyczył mu Sean Connery) otrzymał od Bowena imię Draco. Był łagodny i szlachetny, stanowił całkowite przeciwieństwo człowieka, któremu uratował życie. Po śmierci dobry smok zamienił się w gwiazdę.

,,Ostatni smok'' jest wielką pochwałą właściwie pojętego honoru – odwagi, uczciwości, walki ze złem. Stary Kodeks jest jakby odpowiednikiem Dekalogu, a trzeba wiedzieć, że do powstania rycerskiego kodeksu honorowego w dużej mierze przyczyniło się właśnie chrześcijaństwo. Ów Stary Kodeks tak jak Dekalog obowiązywał wszystkich ludzi, nawet królów. Władca, który się do niego nie stosował, stawał się tyranem znienawidzonym nawet przez własną matkę. Film pokazuje żądzę odwetu jako siłę zaślepiającą człowieka. To z jej powodu z ręki Bowena zginęło wiele niewinnych smoków. Bohaterowie są chrześcijanami (katolikami) – świadczy o tym choćby krucyfiks na ścianie zamku, zaś jedną z postaci pozytywnych jest zakonnik Gilbert z Glockenspur; historyk i poeta, który wziął udział w zbrojnym powstaniu przeciw Einonowi. Dla ciekawostki: w średniowiecznej Europie Zachodniej zdarzało się, że osoby duchowne brały udział w wojnach (w ówczesnej literaturze przykładem jest biskup Turpin z ,,Pieśni o Rolandzie''), podczas gdy w Bizancjum było to nie do pomyślenia. 

Oniricon cz. 236

Śniło mi się, że:

- w podręczniku do języka polskiego znalazłem obrazek przedstawiający egipską boginię Heket opiekującą się krową,

- Ukrainka zastanawiała się kogo poślubić; myślała, że jeśli ma wyjść za Włocha - będzie musiała być bardzo młoda, jeśli za Litwina - będzie musiała znać się na grzybach i ziołach, a jeśli za Żyda lub Asyryjczyka - będzie musiała przeczytać dużo książek,

- chodziłem do amerykańskiej szkoły, gdzie wielu uczniów wyznawało voodoo, walczyłem z tym kultem; poznałem przerażający haitański mit o czarnym wilku, który obcinał toporem głowy dwóch czarnych koziołków, nauczyciel kazał mi napisać o zmaganiu katolików z voodoo, potem ścigała mnie po całym mieście banda młodocianych psychopatów uzbrojonych w noże (wśród nich był jednooki Wiking trzymający książkę), udało mi się pozbawić go zdrowego oka, chroniłem się w CH ,,Galaxy'' w Szczecinie, lecz nikt nie chciał mi pomóc,

- byłem w kościele na wykładzie Juraja Cervenaka, a ksiądz mówił, że jeśli ktoś w czasie Mszy Świętej trzyma ręce nieruchomo, ten coś knuje; potem był poczęstunek; nałożyłem sobie chipsów o smaku szynki, lecz Alexandrus ov Cocelaise uznał, że wziąłem ich za dużo i kazał je odłożyć,

- w Szczecinie znajdował się portal prowadzący do Mekki; ubrany po arabsku chciałem tam pójść, aby zwiedzić miasto, pytałem muzułmanina czy jako katolik - turysta mogę zwiedzać Mekkę, a on potwierdził,

- houngani (kapłani voodoo) zajmują się kradzieżą,

- Conan (albo Arnold Schwarzenegger)  w jakimś mieszkaniu został pogryziony przez jadowitego krokodyla z głową białego królika; dziewczynka, do której należało zwierzę sfinansowała leczenie bohatera,

- mój poprzedni dom był burzony, a ja martwiłem się, że w nowym domu będę miał wszędzie daleko,

- w sali gimnastycznej odbywały się wybory miss; kandydatki do tytułu miss tańczyły, a wśród nich była staruszka,

- ks. Alexandrus ov Solevicius mówił, że nie należy śmiać się z kiełbasy i pytał mnie jaką lubię,

- Bronisław Komorowski zastrzelił goryla o niebieskich oczach,

- pomyślałem, że nie mam nic przeciwko bonobo, ale ludzie nie powinni naśladować ich rozpusty,

- uczęszczałem do szkoły w Narnii, gdzie plan zajęć ułożył sam Aslan; lekcje zaczynały się o godzinie 12. 00,

- w Ojcowie została założona wieś Mussolini; tak jak w Rosji jest miasto Togliatti, tak w Polsce może być wioska Mussolini; na jej placu stał pomnik dyktatora dłuta Stanisława Szukalskiego.