Kołobrzeg

,, […] podporządkowując mu Reinberna – biskupa kościoła kołobrzeskiego, […]'' - Thietmar ,,Kronika''.

Kołobrzeg (po starokrasnemu: ,,Rondovrih'', po runwirsku: ,,Kołobereg'', po po toropiecku: ,,Colibria'', po stolimsku: ,,Kholbirg'', zaś po neuryjsku: ,,Hauwerk'') jest miastem leżącym nad Bałtykiem, w województwie zachodniopomorskim w Polsce. Bawiłem tam latem 2006 r; nie omieszkałem odwiedzić plaży (owego lata była katastrofalna susza i aż posłowie modlili się o deszcz). Oprócz tego pisałem wówczas zbiór opowiadań ,,Legenda'' – rozdział o Filonie Centaurobójcy; ostatnim królu Roxu z dynastii Dalmatydów, który w Cesarstwie Bizantyjskim zabił ostatniego Centaura. W jednym z wcześniejszych rozdziałów ,,Legendy'' można przeczytać o wydarzeniu z zamierzchłej przeszłości Kołobrzegu, przez krasnoludki nazywanego Rondovrih:

,,Brytowie rozgromili flotę Analapii. Jednak na samym początku, biskup Rondovrihu wyszedł na brzeg, naprzeciw flocie Logres z obrazem Maryi. Z wiarą zanurzył ramę w morzu i zerwał się sztorm, który zagnał statki Brytów z powrotem do Nürtu, żadnego nie zatapiając'' - ,,Legenda''.

Ów pomysł zaczerpnąłem z ruskiego latopisu ,,Powieści lat minionych'' św. Nestora, gdzie opisany jest bardzo podobny cud z czasu najazdu pogańskich Rusinów na Carogród.

Śniło mi się, że na plaży w Kołobrzegu na ławkach siedzieli księża i ludzie świeccy, którzy oglądali występy słowiańskich, czy skandynawskich wojów, oraz bosej dziewczynki w szarej sukience, władze Platformy Obywatelskiej chciały zakazać tej imprezy, jako rzekomo niebezpiecznej dla ich władzy.

,,Eerie Indiana, czyli dziwne miasteczko''

Fragmenty owego owego amerykańskiego, familijnego serialu łączącego motywy SF, fantasy i horroru, widziałem we wczesnych latach 90 – tych XX wieku. Całość obejrzałem w Internecie w listopadzie 2014 r. Akcja serialu rozgrywa się ok. 1992 roku w małym miasteczku Eerie w stanie Indiana (USA), z czego jedna ze scen rozgrywa się w Kanadzie (wyjechała tam mająca totalitarne zapędy szkolna pielęgniarka, siostra Nancy). Eerie Indiana to istne pandemonium różnych dziwnych zjawisk i istot. Co więcej – sam kształt miasteczka przypomina Trójkąt Bermudzki. Wytrwale badał te sprawy chłopiec Marshall Teller (w jego roli występował Omri Katz), który przyjechał do Eerie razem z rodziną z New Jersey. Marshall mieszkał ze swym ojcem - Edgarem Tellerem, który był naukowcem, matką, starszą siostrą Cindy i najlepszym przyjacielem – dziesięcioletnim Simonem Holmesem. Chłopcy ,,walczyli z siłami dziwności'', zbierali związane z nią pamiątki, gromadzone następnie w pokoju na poddaszu i przeżywali mnóstwo dziwnych przygód.

Wśród niesamowitych mieszkańców mieściny był: stary Elvis Presley, któremu Marshall przywoził gazety (jest to nawiązanie do popularnej legendy miejskiej), Wielka Stopa grzebiąca w śmietniku (nawiązanie do kryptozoologii), wilkołak (w czasie dorocznego święta pożerał dziecko wylosowane w loterii mającej zapewnić obfite plony i niskie podatki, a o jego ofierze mówiono, że ,,wyjechała do Hiszpanii''; kiedy Cindy zobaczyła wilkołaka pomyślała, że to … olbrzymi szop pracz ; -), stara Amelia Earhart (w 1932 r. jako pierwsza kobieta odbyła lot nad Atlantykiem), śmieciarze polujący na ludzi zabłąkanych w nieswoich czasach, stary mleczarz, którym w przyszłości miał być Marshall, Bractwo Kukurydzy (podobni nieco do masonów, lecz bardziej śmieszni niż demoniczni, wstąpił do nich Edgar Teller), szalony włóczęga, który okazał się najinteligentniejszym człowiekiem na świecie, barman – kosmita (stał na czele Bractwa Kukurydzy), Stary Bob (ożywione tornado, na którego cześć mieszkańcy miasteczka uroczyście obchodzili Dzień Tornada), Pan Wilson – ożywiony bankomat zbudowany przez ojca głównego bohatera (rozdał wszystkie pieniądze Simonowi, bo go polubił), dziewczynka Sara Bob stwarzająca nową rzeczywistość rysunkami (pochodziła z patologicznej rodziny, którą umieściła w akwarium), chłopiec o polskim nazwisku Kąkolewski, który dzięki aparatowi na zębach rozumiał mowę psów, duchy (w Eerie było aż 55 nawiedzonych domów), bracia Ernie i Bert (nawiązanie do ,,Ulicy Sezamkowej''), diabeł Ten Donald (Marshall wyprowadził go w pole przebierając się za urzędnika skarbowego), siostra Nancy (kontrolowała umysły dzieci i dorosłych za pomocą magicznych okularów), wreszcie tajemniczy chłopiec o siwych włosach, mający na dłoniach znaki plus i minus. Ten ostatni nie wiedział nic o swojej tożsamości.

W serialu spodobały mi się takie treści jak: pochwała rodziny, odwagi, wyobraźni, wątek miłości Marshalla i młodo zmarłego Devona Wilde'a do chorej na serce Melanie, krytyka chciwości i kompromisów ze złem. Do gustu przypadł mi również humor. 

Oniricon cz. 71

Śniło mi się, że:

- w kościele pod wezwaniem Serca Jezusowego urządzono imprezę na temat ,,Sagi o Ludziach Lodu'', na którą przyszły dziewczyny przebrane za diablice,

- Paweł Jasienica zanim zaczął nazywać się Leon Lech Beyner nosił inne nazwisko, w tym śnie rozmyślałem o polskich Tatarach i o tym, że pochodzenia tatarskiego byli: Henryk Sienkiewicz i Magdalena Abakanowicz, z Rosjan zaś - Siergiej Łukjanienko,

- w latach 90 - tych Rosja walczyła z Australią, gdzie mieszkał Norman Davies,

- powiedziałem, że zazdroszczę Sapkowskiemu inteligencji i znajomości języków obcych,

- H. P. Lovecraft został w USA uznany za świętego,

- w czasie spotkania z Andrzejem Wronką, Małgorzata Nawrocka odradzała swej córce ,,Bożych bojowników'' Sapkowskiego i ,,Chłopaków Anansiego'' Neila Gaimana,

- wieczorem spotkałem na schodach płaczącą dziewczynę, a gdy zapytałem ją jak jej pomóc, powiedziała: ,,Nic mi nie pomożesz, wracaj do swego miejsca w Auschwitz'',

- na ślub mojej Mamy przyszła murzyńska profesor antropologii, która łamaną polszczyzną życzyła nowożeńcom: ,,Bożego szczęścia'', były też słonie i psy,

- plażowicze ratowali mięczaki i skorupiaki przed wyschnięciem na słońcu,

- G. K. Chesterton napisał artykuł, w którym pochwalał jedzenie mięsa, a jakiś ksiądz obawiał się, że będę się z tego powodu denerwował,

- latem, sowa śnieżna zmieniła barwę upierzenia z białej na pomarańczową; walczyła z innym ptakiem o pomarańczowych piórach i chciała go dotknąć swoją kobiecą dłonią,

- pomyślałem, że Murzyni mogą osiedlać się w Polsce, o ile nie wyznają islamu,

- byłem świętą mistyczką i miałem wizję, że zamieniam się w konia, a potem w kota i zostaję skazana na piekło,

- na portalu ,,Fronda pl.'' pisano o Vampirelli, że występuje w dziełach Tolkiena i Sapkowskiego,

- byłem jednym z ,,komandosów'', którzy na rozkaz królowej Tatry mieli obalić Kościeja; w przygotowaniach pomagał im kapłan Trygława z Velehradu, który zaopatrywał ich w egzorcyzmowane wodę, sól i miotacz płomieni mówiąc, że ,,tu magia nie pomoże, potrzebna jest pomoc religii'', idąc do zamku Kościeja znalazłem się nagle w Szczecinie,

- Wojciech Cejrowski napisał książkę fantasy o corridzie, której głównym bohaterem był Chester - alter ego autora,

- poszedłem do kościoła łączącego styl gotycki z barokowym, gdzie ksiądz zadał parafianom do napisania trudną pracę domową, sam aby ją odrobić, korzystał z czeskiej encyklopedii; w tym śnie bracia Kaczyńscy skojarzyli mi się z gołębiami,

- zobaczyłem na klatce schodowej czarnego kota z uciętą głową,

- Słowianie czcili boga Kła wyglądającego jak odyniec,

- Thor rozbijał chrześcijanom (?) głowy maczugą,

- spotkałem pogańską kapłankę czczącą bożków słowiańskich i celtyckich,

- na plaży zobaczyłem dziewczynki w białych sukienkach. 

Święty psiogłowiec, czyli ,,Reprobus''

,,Krzysztof, św., patron, męczennik za Decjusza (251) w Likji. Według legendy ukazał mu się Chrystus pod postacią dziecka i kazał się K., olbrzymiemu mężczyźnie o niezwykłej sile, przenieść przez rzekę; przytem Chrystus rósł coraz bardziej, a wkońcu zanurzył K. w wodzie i ochrzcił go imieniem K. (,,Chrystusa niosący''). Legendę tę przedstawiają niezliczone rzeźby i obrazy z różnych epok'' - ,,Encyklopedia Powszechna Wydawnictwa Gutenberga tom 8 Kolejowe sądy rozjemcze do Laud William''.

W listopadzie 2014 r. przeczytałem komiks niemieckiego autora Markusa Färbera pt. ,,Reprobus''. Jest to bardzo udany retelling średniowiecznej legendy o św. Krzysztofie, którego na dawnych obrazach i rzeźbach przedstawiano z … psią głową (sic!). Akcja, tego czarno – biało – szarego komiksu toczy się w późnej starożytności w świecie istot mitycznych i świecie ludzi; oba światy oddzielała rzeka. Tytułowy Reprobus był olbrzymim, dzikim kynokefalem (psiogłowcem). Chodził nago i głodny nie odróżniał człowieka od zwierzęcia. Postanowił, że będzie służyć potężniejszemu od siebie. W swej wędrówce spotkał cesarza, diabła, wreszcie pustelnika, który go ochrzcił i nakazał przenosić ludzi przez rzekę (później dowiadujemy się, że Reprobus zastępował w tej pracy Charona z mitologii greckiej). Wreszcie potwór spotyka Chrystusa pod postacią dziecka, przenosi Go przez rzekę i otrzymuje imię Krzysztof. Razem z Jezusem na ramieniu dostaje się …. w nasze czasy. Komiks oceniam pozytywnie, jest on dla mnie znakiem, że mocno zlaicyzowany Zachód nie zapomniał jeszcze do końca o swoich chrześcijańskich korzeniach. 

,,Lil i Put''

W listopadzie 2014 r. przeczytałem komiks ,,Lil i Put'. Jak przelać kota do kieliszka'' autorstwa Macieja Kura i Piotra Bednarczyka. Jest to jeden z nowych, polskich komiksów narysowanych na konkurs imienia Janusza Christy.

Bohaterami są dwa małoludy, niezmiernie podobne do Tolkienowskich hobbitów: chudszy i rudy Lil i grubszy, ciemnowłosy Put. Stworki te podróżują po fantastycznym Neverlandzie, przypominającym ni to Śródziemie, ni to Narnię, stale poszukując czegoś do jedzenia i pakując się w kłopoty. W komiksie można łatwo dostrzec nawiązania do ,,Podróży Guliwera'' Jonathana Swifta (imiona głównych bohaterów to aluzja do liliputów – słynnej rasy karzełków, o której wzmianka pojawia się również w … ,,Hobbicie'' J. R. R. Tolkiena), do utworów Tolkiena (małoludy wyglądają jak hobbity, tak samo mają bose, owłosione stopy i lubią dużo jeść, występują też podobni do drzew entowie, dostarczający oleistych owoców, a także skonfliktowane między sobą krasnoludy i elfy), oraz do książek A. Sapkowskiego (Miksja – elfka studiująca magię ma białe włosy co upodabnia ją do Cirilli, choć może to być również nawiązanie do białowłosej rasy lios alfar z ,,Fionavarskiego gobelinu'' Guya Gavriela Kaya). Są też nawiązania do mitologii greckiej (w mieście Centauropolis mieszkały lubiące grać w ,,piłkę kopytną'' centaury, oraz służące im satyry) i do germańskiej. Z tej ostatniej wywodzą się: zielony goblin Kirki będący jakby ,,psem'' Miksji, potrafiącym … gotować zupę ze skorpionów, troll, który ongiś uciął warkocz krasnoludowi a także demoniczny wojownik Ragnarun, którego imię nawiązuje do Ragnaröku; zmierzchu skandynawskich bogów i końca świata). Ciekawym pomysłem Autorów są również wielkie, płaczące komary.

W komiksie spodobał mi się humor, w tym prześmiewcze ukazanie ,,demokracji'' w Centauropolis, a także dyskretny wątek antymagiczny popadnięcie w obłęd było koniecznym warunkiem do zostania magiem).

Wykaz zaginionych ksiąg ;-)

Aleksander Wielki i Arystoteles: ,,Listy’’,

anonimowe: ,,Dzieje królów Slawii’’,

,,Gesta hybridorum’’,

,,Kronika leśnych ludzi’’

,,Manuskrypty pnakotyczne’’

,,Nastazjada’’

,,Żywot Smętka’’

,,Żywot Tatry’’

anonimowy dziad z Ludu Ledy: ,,Słowo o Tatrze’’

anonimowy wajdelota z Liteny: ,,Pieśń o Sowim’’,

Arminabaal: ,,Księga Tanith’’,

Bharatiena: ,,Zwierzęta’’,

Bławatek Heila: ,,Słowarz Mądrości Bożej’’,

Błyszczyńskich ród: ,,Codex vimrothensis’’ 

Borko z Wąwólki Spiskiej: ,,Topazowa księga’’

,,Codex daemonicus’’ (przekład słowiański: ,,Kniga biesow’’),

,,Gołębia Księga’’- ,

Goździcki Borosław: ,,Księga świata’’

Hermes Trismegistos: ,,Tabula Smaragdina (Szmaragdowa Tablica)’’

Hipocentaurus Pirumas: ,,Kształcenie charakteru, albo podręcznik woja Agejowego nauk zbawiennych pełny''

Kagnimir hrabia Góry: ,,Kronika Analapii’’

,,Księga etymologii’’

,,Poczet królów Analapii’’

Kajetan z Pontu: ,,Widłuża’’

Kazisław: ,,Pamiętnik’’

Klea Dziejopisarka: ,,Diariusz’’,

Krak: ,,Listy do Julii Rzymskiej’’,

Ksiądz Jan i Ziemowit: ,,Listy’’,

,,Księga Kostroma’’

,,Księga Psenophis’’

Kuruszkiewicz Teodor ,,Panny wodne''

Leontides z Pontu: ,,Księga Lwa i Lwicy’’

Libusza: ,,List do Wandy’’

Malkieš Lysarayata: ,,Amulety i talizmany’’,

,,Horoskop’’,

,,Księga tajemna Łysej Góry’’,

,,O sztuce znachorskiej’’,

,,Sennik’’,

Malmir z Cynii: ,,Icones bogiń i rusałek’’

Markov Ljudjewit ,,Księga stijska''

Mszczuj z Canum: ,,Codex canumis’’,

Oppman Kosa: ,,Perłowy latopis’’,

Owinniczew Kosa: ,,Animalistyka’’,

,,Lapidariusz’’

Pobieda z Lipska: ,,Żywoty czarownic’’,

Rymwid Mikołaj: ,,Aquariustica’’,

,,Nymphologia’’,

Rysie Uszko i Lorenzkrafft Tar – Alatyr: ,,Dziennik podróży’’,

Solewicz Aleksander ks.: ,,Glosariusz’’,

Szczerbak Igor: ,,Złoty latopis’’,

,,Szkarłatna księga królów’’,

Ut – palisur ,,Kronika Baalkah’’,

Wędzimir: ,,Mokosza’’,

Wisisław: ,,Obraz świata’’,

Wurcel z Helwecji: ,,Kronika’’,

Wyrwibadyl Szczec ,,Księga Latarnika, albo Szafirowy latopis’’

Oniricon cz. 70

Śniło mi się, że:

- na Placu Rodła w Szczecinie postawiono dwa posągi Świętowita (jeden z nich służył jako słup do ogłoszeń), zaś na bilbordzie wisiał plakat przedstawiający dziewczyny biorące udział  w sesji fotograficznej ,,Starosłowiańska Noc Kupały''; lękałem się, że Polska się repoganizuje i miałem ochotę powiedzieć: ,,Bolesław Chrobry wam pokaże'',

- do mojego domu przyszli Jarosław Grzędowicz i Maja Lidia Kossakowska, która chciała wyrzucić zakurzone bibeloty stojące na telewizorze (min. figurki Dziadka Mroza), a Mama nie pozwalała ich wyrzucić,

- jasnowidz Edgar Cayce pisał o prehistorycznych plemionach żyjących już w czasach dinozaurów i wcześniejszych,

- na jakimś filmie pokazano demony mające zamiast głów kwadraty z zielonego szkła, które świeciły,

- gdzieś w Polsce na uniwersytecie, w czasie jakiejś imprezy, studentów losował zakrwawiony indyk (wydawał mi się zbyt amerykański, wolałem aby był to orzeł); chciałem aby patronem imprezy był św. Albert Wielki jako uczony łączący wiedzę przyrodniczą i humanistyczną, a także tęskniłem za oryginalną kuchnią podlaską (bez kebabu i tortilli),

- w ostatnim tomie ,,Sagi o Ludziach Lodu'' Margit Sandemo  zostawiono parę czystych kartek na notatki, jednym z bohaterów był Kanaon czyli Kain, był też przepis na surówkę.