Oniricon cz. 1085

     Śniło mi się, że:

- Terry Deary napisał, że Martin Luther King nie odrzucał całkowicie przemocy,

- opowiadałem Jenie ov Blackeyovej, że na początku ery dwunastej słowiański podróżnik spotkał w Afryce mówiącego geparda, Akkona Jubastina, imię to utworzyłem od łacińskiej nazwy geparda - Acionyx jubatus, kiedy Słowianin zapytał dzikiego kota czy jest nieśmiertelny, ten uśmiechnął się niczym sfinks,

- mojemu redaktorowi z ,,Pana Wydawcy'' nie spodobało się gdy afrykański wampir, Vlad Czarny zwrócił się do Barannusa słowem bwana (pan), ponieważ było to nawiązanie do ,,W pustyni i w puszczy'', odpowiedziałem, że uwielbiam twórczość Henryka Sienkiewicza,

- powiedziałem dwóm mormonom, że Amerykanie są strasznymi rasistami i cisnąłem ,,Księgą Mormona'' o podłogę, potem odmówiłem gdy amerykański Murzyn kazał mi, abym umył mu nogi,

- w domu Jeny ov Blackeyovej zobaczyłem podobiznę Dartha Vadera, lecz Jenie postać ta kojarzyła się z diabłem,

- byłem bohaterem powieści Siergieja Łukjanienki z cyklu ,,Patrole'', odwiedziłem parę pijaków, męża i żonę, którzy załatwiali potrzeby fizjologiczne byle gdzie, polonistka z entuzjazmem omawiała na lekcji fragmenty tej książki, zapytałem ją czy wie, że Łukjanienko pochwala zbrodniczy reżim Putina i rozpętaną przez niego wojnę na Ukrainie,

- oderwałem sobie włókniaka, lecz mi odrósł, stając się twardy i czerwony,

- na ul. Śląskiej w Szczecinie zajrzałem do biblioteki, mieszczącej się w dawnym sklepie spożywczym, były w niej tylko książki rosyjskich autorów, lecz nie pozwalano mi ich wypożyczać,

- w XXI wieku Polska została podbita przez Rosję, byłem na wykładzie XVIII - wiecznego uczonego Aleksandra Radiszczewa, ubranego w liberię, który szydził z pokonanych Polaków,

- autorem atlasu ,,Świat wokół nas'' był katolicki ksiądz, narysował rosyjskiego kozaka w czerwonym mundurze, stojącego na biegunie północnym i skomentował, że jest to jedyne miejsce, do którego można się dostać bezpośrednio, atlas zawierał reklamy książek i filmów, dowiedziałem się z nich o słowiańskim bohaterze, Herszu, walczącym z Czechami i starożytnymi Persami oraz o wojowniku Swenie z Rusi Kijowskiej,

- przestraszyłem się gdy Węgry narzuciły całej Unii Europejskiej ustawę, w której dorosłe dzieci nie mogły dziedziczyć mieszkań po zmarłych rodzicach, jeśli same nie założyły nowych rodzin,

- dowiedziałem się, że biblioteka parafialna nie przyjmuje uszkodzonych książek, zaś na ul. Dubois w Szczecinie znajduje się antykwariat, pomyślałem, że znają mnie wszyscy szczecińscy antykwariusze,

- chciałem dać prezent uczestniczkom sesji fotograficznej ,,Starosłowiańska Noc Kupały'', które nosiły jasnobrązowe sandały. 

Legenda o waranie z Komodo

 

,,Dawno temu mężczyzna zwany Empu Najo zamieszkiwał wraz ze swoją żoną Leą na wyspie Komodo. Empu Najo był przywódcą wioski położonej nad zatoką Loh Lavi w Gili Mana. Na jego społeczność często spadały ataki i mieszkańcy uciekali wówczas w góry, zaś po powrocie odkrywali, że ich dobra były skradzione, a domostwa w ruinie. Empu Najo zrozumiał, że w wiosce nie czeka ich żadna przyszłość, więc zaproponował swoim ludziom, aby na stałe przenieśli się w góry, gdzie mogliby zażyć spokojnego żywota.

    Podczas ostatniej nocy w Loh Navi Lea poczęła dziecko. Gdy zbliżał się czas porodu, nowa wioska była gotowa, ale nadal brakowało dukuna (lokalnego felczera). Poród zatem musiał odebrać Empu Najo. Jakież było jego zaskoczenie, gdy okazało się, że los obdarował go nie tylko zdrowym chłopcem, ale i córką o łaciatej i pokrytej łuskami skórze, długich i opadających powiekach oraz ogonie. Dziewczynka bardzo przypominała jaszczurki zamieszkujące wyspę. 

 

    Niestety Lea zmarła i Empu Najo musiał samotnie wychowywać dzieci. Synowi dał na imię Si Gerong, a córce - Orah. Oboje żywili się mlekiem kozy i miodem, ale wkrótce u Orah zrodził się niepohamowany apetyt i zaczęła atakować kurczaki sąsiadów. Ojciec poprosił, aby oszczędziła zwierzynę mieszkańców wioski, więc z biegiem lat dziewczyna spędzała coraz więcej czasu poza domem, próbując zdobyć pożywienie w dziczy. 

 

    Si Gerong i Orah byli sobie bliscy, ale dziewczynka coraz rzadziej powracała ze swoich wypraw, aż pewnego dnia opuściła dom na dobre. Wiele lat później Si Gerong, zapomniawszy prawie, że w ogóle miał siostrę, wyruszył pewnego dnia do lasu, aby zapolować na jelenia. Natrafiwszy na jego ślady, podkradł się po cichu do zwierzęcia, lecz w chwili gdy zbierał się do ataku, spod poszycia leśnego wyskoczył największy smok, jakiego kiedykolwiek widział.  

 

 

    Zwróciwszy się ku bestii, wzniósł włócznię, ale w tej samej chwili jeleń przemienił się w kobietę, która przemówiła: 'Odłóż broń, chłopcze. Czyż zamierzasz zabić własną siostrę?' Duch jego matki oznajmił, że była to Orah, którą musi traktować jak równą sobie, po czym zniknął. Si Gerong i Orah wpatrywali się w siebie przez długi czas, po czym mężczyzna i smocza księżniczka powrócili do swoich domów. Od tamtej pory Si Gerong i jego ludzie zawsze już traktowali smoki z życzliwością'' - Sarah - Beth Watkins ,,Smoki w wierzeniach i kulturze''

    W swojej powieści fantasy ,,Tatra. Suplement'' (2019) opisałem Warańców z Wyspy Szczurów, rasę ludzi mających głowy największych współczesnych waranów. 

Smok Śmierci z Argentyny

 ,,W 2022 roku badacze z Argentyny odkryli nowy gatunek latającego gada, któremu nadali nazwę Thanatosdrakon amaru (Smok Śmierci), cechujący się skrzydłami o rozpiętości do dziewięciu metrów, wydłużoną szyją, masywna głową i dziobem, żyjący w późnej kredzie, jakiejś 86 milionów lat temu'' - Sarah - Beth Watkins ,,Smoki w wierzeniach i kulturze''

    Drugi człon łacińskiej nazwy tego pterozaura nawiązuje do Amaru, inkaskiego smoka z głową lamy. Pisał o nim Bartłomiej Grzegorz Sala w czwartej, ostatniej części ,,Księgi smoków świata''. 

Internetowe ,,cuda na kiju'' cz. 146

 

1. Polska graniczy z Łotwą, Estonią, Rosją i Austrią (autentyczne wypowiedzi młodych ludzi).

2. W XIV wieku Polska zawarła rzekomo unię z Czechosłowacją, Węgrami, Norwegią, Prusami (istniejącymi do dziś), Łotwą, Estonią lub Francją. W rzeczywistości zawarła unię z Litwą ¹. Powyżej: fikcyjne godło polsko - litewskie z Reddita. 

3. Flessie, czyli potwór z jeziora Flathead w Montanie (USA) mierzy 6 – 12 m długości. Przypomina węża, wieloryba lub jesiotra. Pokryty brązowawą lub niebiesko – czarną skórą ma szaro – czarne oczy. Jest znany od 1889 r. Ostatnia relacja o spotkaniu z nim pochodzi z 1993 r. Przypuszcza się, że należy do tego samego gatunku co nessie (potwór z Loch Ness).

4. Kanasi Haguai jest legendarną, olbrzymią rybą z jeziora Kanasi w chińskiej prowincji Xinjiang. W 1985 r. zaobserwował ją chiński biolog, prof. Xiang Lihao z Uniwersytetu Xingjang. Przypuszczalnie kryptydą jest tajmnień, krewny łososia, dorastający do 2 m długości.

5. ,,Marzy mi się rok wreszcie tak nudny, że z niesmakiem będą go potem pomijać historycy’’ - żart.

6. W 1928 r. w Holandii został sfotografowany długi koń, zwany też superkoniem. Zwierzę miało być wystawione w Rotterdamie. Przedstawiające go zdjęcie okazało się jednak żartem primaaprilisowym opublikowanym w magazynie ,,Het Leven’’.

7. W 1933 r. w prasie brytyjskiej i amerykańskiej pokazywano rzekome zdjęcie przedstawiające Adolfa Hitlera (1889 – 1945) w dzieciństwie. Widniało na nim brzydkie, tłuste niemowlę z groźnym wyrazem twarzy. Tymczasem była to kaczka dziennikarska. Zdjęcie przedstawiało w rzeczywistości dwuletniego Johna Maya Warrena (1930 - 1938).

8. W 1953 r. policyjny patrol w Georgii (USA) znalazł na drodze przejechaną małpę z Marsa. Bezwłose zwierzę mierzyło 60 cm długości i nie posiadało ogona. Miało za to okrągłe, ciemne oczy, które budziły strach. Badania wykazały, że była to spreparowana kapucynka. Oszustwa dopuściło się dwóch fryzjerów: Ed Watters (28 lat) i Tom Wilson (20 lat) oraz rzeźnik Arnold Payne (19 lat). Oskarżono ich o znęcanie się nad zwierzęciem. Przypuszczam, że tak właśnie narodziły się marsjańskie małpy błotne z kreskówki ,,Widget’’ (1990 - 1992), którą oglądałem w dzieciństwie.

9. Na Wybrzeżu Szkieletów w Namibii żyją pustynne lwy, które z głodu nauczyły się polować na nadmorskie ptaki (flamingi, kormorany) i foki.

10. W 1897 r. francuski paleontolog Nicolas Auguste Pomel (1821 – 1898) odkrył w Algierii szczątki zebry saharyjskiej (Equus mauritanicus). Zwierzę żyło w późnym plejstocenie. Prawdopodobnie ostatnie osobniki istniały jeszcze 6 000 lat p. n. e. we wczesnym holocenie. Przyczyną wymarcia tego gatunku było pustynnienie Sahary.

11. W 2013 r. w chińskiej jaskini Hualongdong paleontolodzy odkryli szczątki plejstoceńskiego kota z gatunku Prionailurus kurteni. Zwierzę było wielkości wielkości ludzkiej dłoni. Drugi człon jego nazwy łacińskiej upamiętnia fińskiego, szwedzkojęzycznego paleontologa i pisarza, Björna Kurtena (1924 – 1988).

12. ,,Najfajniejsze smoki to takie, które wyglądają na lekko upośledzone’’ - Marta Lokje na Twitterze.

13. William Szekspir (1564 – 1616) był kompozytorem a Hamlet jego uczniem.

14. Ćwikła jest rybą. Przynajmniej twierdzi tak pewna maturzystka...

15. Zdaniem kryptozoologów siwapiteki z Jury Krakowsko – Częstochowskiej, legendarni ,,mali ludzie’’ zostali wytępieni gdy porwali dziecko. Pierwowzorem krasnoludków były małpy, czczone przez dawnych Słowian.

16. W 1946 r. paleontolodzy Hans Walter Schaub (1913 – 1994) i Augusto Azzaroli (1921 – 2015) odkryli na Sardynii szczątki plejstoceńskiej małpy. Makak sardyński, zwany też karłowatym (Macaca majori) pochodził od makaka berberyjskiego. Prawdopodobnie odżywiał się twardszym pokarmem niż inne ówczesne makaki.

17. W lipcu 2017 r. Rudolf Voderholzer, biskup Ratyzbony został podczas regionalnej imprezy Wesele w Landshut wzięty na ulicy za przebierańca w kostiumie fantasy. Pomogło mu dopiero okazanie legitymacji służbowej.

18. Szatan o Rosjanach: ,, - Nie, chłopcze. Oni nie mają nic wspólnego ze światłem czy drugą stroną światła. Oni żyją sami sobie, bez zasad, bez honoru i godności. Tak jak zawsze żył ten upodlony, zbydlęciały naród. Jasne, są moją zabawką i na ich podstawie badam, jak straszna może być ludzka natura. Ale nigdy nie staliby się przedmiotem zakładu. Są dla mnie bezwartościowi. Co mi po narodzie, który przez wieki składał się głównie z idiotów, degeneratów, obłąkańców, okrutników i złoczyńców? Gdzie ludzi zacnych oraz mądrych można było policzyć na palcach jednej ręki. I trzeba było liczyć szybko. - Roześmiał się. - Gdyż niemal natychmiast znikali za sprawą swych współbraci...’’ - Jacek Piekara ,,Przenajświętsza Rzeczpospolita’’ (2006).

18. Lucyfer K. Menszikow urodził się 11 września 2014 r. w Permie w Rosji. Urząd stanu cywilnego mimo początkowych oporów zgodził się na nadanie tego imienia. Rodzice chłopca są satanistami. Matka nazwała dziecko Lucyferem w podzięce za to, że przeżyło trudny poród. 18 – letni Lucyfer będzie mógł zmienić imię za zgodą obojga rodziców. Kacapie, zdesatanizuj się sam!

19. ,,Jeśli dodasz wodę święconą do nawilżacza, pokój, w którym się znajduje, zamieni się w komorę gazową dla wampirów’’ - ponury żart.

1 Odsyłam do posta: ,,Unia w Krewie’’.

,,Opowieści niesamowite z języka angielskiego''

 

,, … to nie przypadek, że bohaterowie amerykańskiej kultury popularnej tak często żegnają się ze światem słowami ‘do zobaczenia w piekle’. Oni są przekonani, że tam właśnie pójdą, że do tego zostali wybrani przez Boga’’ - Tadeusz A. Olszański ,,Jeszcze o neopurytanizmie’’ (25 stycznia 2015)

W grudniu 2025 r. przeczytałem ,,Opowieści niesamowite z języka angielskiego’’, zbiór 16 opowiadań grozy pod redakcją Macieja Płazy.

Zamieszczone w antologii utwory napisali: John William Polidori (1795 – 1821), Edgar Allan Poe (1809 – 1849), Nathaniel Hawthorne (1804 – 1864), Charles Dickens (1812 – 1870) ¹, Joseph Sheridan Le Fanu (1814 – 1873), Charlotte Perkins Gilman (1860 – 1935), Ambrose Bierce (1842 – 1914?), Montague Rhodes James (1862 – 1936), Robert William Chambers (1865 – 1933), Henry James (1843 – 1916), William Wymark Jacobs (1863 – 1943), Algernon Blackwood (1869 – 1951) ², Edward Frederic Benson (1867 – 1940), Howard Phillips Lovecraft (1890 – 1937) ³, Walter de la Mare (1873 – 1956) i Arthur Machen (1863 – 1947) ⁴. Byli wśród nich Brytyjczycy (Polidori, Dickens, M. R. James, W. W. Jacobs, Blackwood, Benson, de la Mare i Machen), Amerykanie (Poe, Hawthorne, Gilman, Bierce, Chambers, H. James i Lovecraft) oraz jeden Irlandczyk (Le Fanu).

Wszystkie trzy za: RoyalArtist 91

Przekładu podjęli się: Violetta Dobosz, Jerzy Jarniewicz, Barbara Kopeć – Umiastowska, Jerzy Krzysztoń, Robert Lipski, Irena Malanowska, Janina Mroczkowska, Jadwiga Olędzka, Maciej Płaza, Sławomir Studniarz, Aldona Szpakowska, Marcin Szuster, Maria Traczewska i Iwona Żółtowska.

Akcja tych utworów rozgrywa się w czasach współczesnych ich Autorom (XIX – wczesny XX wiek). Na twórczość Brytyjczyków wpływ wywarły powieści gotyckie; wczesne horrory pisane w ich ojczyźnie już w XVIII wieku. Tymczasem pisarze amerykańscy zmagali się z ponurym dziedzictwem purytanizmu, skrajnej odmiany kalwinizmu. Purytanie kładli akcent na wszechobecność szatana i karzącego Boga z pominięciem miłosierdzia. Charakteryzowali się też silną wiarą w predystynację (patrz motto). Trwałą traumę spowodował zwłaszcza proces rzekomych czarownic z Salem (1692 – 1693) ⁵. Inspiracje folklorem są szczególnie widoczne w twórczości Machena, rodowitego Walijczyka. Uwagę zwraca również egzotyka bliskiego zasięgu. Austriacka Styria, Słowacja (wówczas jeszcze część Austro – Węgier) i znajdująca się pod jarzmem tureckim, Grecja zostały przedstawione jako krainy tajemnicze i groźne. Trend ten zachował się zresztą do naszych czasów. Wystarczy wspomnieć Transylwanię jako matecznik wampirów, Hannibala Lectera pochodzącego z Litwy, Słowację w horrorze ,,Hostel’’, Durmstrang; bułgarską szkołę magii (również czarnej) w cyklu ,,Harry Potter’’, powieść Grahama Mastertona o krakowskim bazyliszku czy zmagania Hellboya z Babą Jagą, Kościejem i Grigorijem Rasputinem ⁶.

Antologia zawiera dwa opowiadania o wampirach, opublikowane wcześniej niż powieść ,,Dracula’’ Brama Stokera ⁷.

Pierwowzorem lorda Ruthvena z utworu Polidoriego był szkocki renegat Patric Ruthven (ok. 1520 – 1566) i prawdopodobnie także lord George Byron (1788 – 1824). Polidori napisał ,,Wampira’’ na konkurs ogłoszony podczas deszczowego lata w willi Diodati w Szwajcarii. Nawiasem mówiąc wtedy narodził się również ,,Frankenstein’’ Mary Shelley ⁸. Ruthven był bardzo bogatym arystokratą podróżującym po Europie. Posiadał nadludzką siłę i bardzo trudno było go zabić. Cynik, rozpustnik i szuler dawał bardzo wysokie jałmużny naciągaczom zamiast prawdziwie potrzebującym. Jego pieniądze zawsze jednak przynosiły nieszczęście obdarowanym. Zwodził swego towarzysza podróży, młodego Aubreya, który był szlachetnym i bardzo naiwnym idealistą. Zabił Ianthe, młodą i niewinną Greczynkę, którą Aubrey pokochał. Następnie w noc poślubną uśmiercił jego siostrę. Zdołał ją poślubić, wymuszając na jej bracie przysięgę milczenia.

Carmilla von Karnstein była szlachcianką ze Styrii, urodzoną w XVII wieku. Wcześniej nosiła imiona Mircalla i Millarca, ponieważ na mocy klątwy mogła przedstawiać się używając wyłącznie tych liter. Zachwycała swą urodą; młodym wyglądem i ciemnokasztanowymi włosami. W ustach skrywała jednak ostre kły. Wpadła w furię gdy garbaty domokrążca zaproponował jej spiłowanie zęba. Jako ateistka unikała udziału we wszelkich praktykach religijnych. Nocami piła ludzką krew i potrafiła zamieniać się w czarną kotkę. Udawała przyjaciółkę młodej blondynki, Laury, córki Anglika, mieszkającego w Austrii. W istocie wciągnęła niewinną dziewczynę w lesbijski romans. Zdemaskowana przez lekarza i generała, została przebita osikowym kołkiem w trumnie. Powyższe opowiadanie Le Fanu znalazła licznych naśladowców, którzy stworzyli podgatunek zwany horrorem lesbijskim (ang. lesbian horror). Manierę tę ośmieszył Andrzej Pilipiuk w ,,Wampirze z M – 3’’.

Wielka Brytania słynie na świecie z licznych legend o duchach ⁹. Spirytyzm, sprzeczne z doktryną chrześcijaństwa próby kontaktowania się z duchami zmarłych były niestety bardzo popularne w XIX i XX wieku ¹⁰. W opowiadaniu ,,Prawdziwa powinność’’ Henry’ego Jamesa duch zmarłego Ashtona Doyne’a sprzeciwił się napisaniu jego biografii przez George’a Withermore’a. Ukazał mu się ,,Ogromny. Mroczny. Ciemny. Straszny’’, aż udaremnił niemiły mu zamiar. Benson pisał o duchach z rezydencji Church – Peveril; Błękitnej Damie i przodku Anthonym, który skręcił kark przy próbie dostania się konno na schody. Strach budzili jednak dwaj mali chłopcy, bliźnięta ukazujący się w długiej galerii. Na początku XVII wieku piękny Dick Peveril udusił we śnie ich matkę, a ich spalił żywcem, aby przywłaszczyć sobie ich posiadłość. Duszki przestały straszyć, gdy Madge Peveril okazała im współczucie. Pan Bloom, opisany przez de la Mare’a był samotnym właścicielem dworu Montresor. Praktykował spirytyzm, zaś kontakty z duchami wyniszczyły go psychicznie i fizycznie. Jego gość, pan Dash był przeciwnikiem spirytyzmu. Zraził się do niego w dzieciństwie, obserwując zabobonne praktyki swej guwernantki, panny Altogood. W końcu Dash nie wytrzymał i uciekł ze starego dworu, opanowanego przez siłę nieczystą.

Dom Usherów z opowiadania Poego był neogotycką siedzibą starego rodu arystokratycznego. Roderic Usher, człowiek ekscentryczny, dziś zostały określony jako osoba przebodźcowana. Grał na gitarze, czytał zaś książki okultystyczne i fantastyczne. Pochował żywcem siostrę w domu. Kiedy kobieta uwolniła się z rodzinnego grobowca, dom Usherów zawalił się i został zalany falami jeziora. Uderzający pesymizm tego opowiadania ma źródło w smutnym życiu Poego, pełnym nieszczęść i rozczarowań.

Aylmer, bohater opowiadania ,,Znamię’’ był amerykańskim uczonym i alchemikiem. Jego obsesję stanowił zamiar usunięcia z policzka ukochanej żony, Georginy, małego znamienia w kształcie czerwonej dłoni. Niestety kobieta zmarła podczas eksperymentu mającego to umożliwić. Nathaniel Hawthorne mierzył się w swym utworze z purytańską przeszłością swego rodu (skaza na ciele symbolizowała skazę na duszy budzącą Boży gniew). Jego przodkiem był bowiem kupiec John Hathorne (1641 - 1717), jeden z sędziów w Salem.

Tytułowy dróżnik z opowiadania Dickensa mieszkał samotnie w ponurym domu na odludziu. Widywał zjawę, swego sobowtóra, który ostrzegał go przed niebezpieczeństwami. Polskim odpowiednikiem ,,Dróżnika’’ są kolejowe horrory Stefana Grabińskiego (1887 – 1936).

Tytułowa żółta tapeta z opowiadania Perkins Gilman była bardzo brzydka i denerwująca. Budziła skojarzenia z grzybami i złośliwymi twarzami. Młoda matka, zmuszona przez męża – lekarza do bezczynnego spędzania całych dni w pokoju z tą tapetą, w końcu oszalała. Zaczęła ją zrywać, aby uwolnić uwięzioną w ścianie, pełzająca kobietę. Autorka była sufrażystką i opisała własne traumatyczne przeżycia.

Tytułowe draństwo z opowiadania Bierce’a było nieokreśloną rzeczą w nieznanym kolorze, która zabiła farmera, Hugh Morgana. Utwór wywarł silny wpływ na ,,Kolor z przestworzy’’ H. P. Lovecrafta. (Właściwie można mówić o plagiacie popełnionym przez Samotnika z Providence). Nieznane ludziom kolory występują również w ,,Podróży na Arktura’’ Davida Lindsaya ¹¹.

Demon nocy został zwyciężony przez biblijnego króla Salomona. Chude, blade, długowłose straszydło ze szponami i wielkim oczami, było zdolne skręcać ludzkie karki. Słowianie nazwaliby taką istotę nocnicą. W 1701 r. scenę egzorcyzmu narysował francuski kanonik Alberyk de Mauleon. Po wiekach demon nawiedził angielskiego antykwariusza, Dennistouna, który nabył rękopis do celów badawczych. M. R. James wykorzystał w tym opowiadaniu własną, rozległą wiedzę historyczną.

Demoniczna księga ,,Król w Żółci’’ stanowiła osnowę autorskiej mitologii Chambersa. Opowiadała o królu Hasturze, królowej Cassildzie, mieście Carcossie nad jeziorem Hali i Żółtym Znaku, niepodobnym do liter chińskich ani arabskich. Przypuszczam, że odległym pierwowzorem Hastura mógł być angielski król Henryk VIII (1491 – 1547), którego ulubionym kolorem był właśnie żółty. Wcześniej ten okrutny władca został przedstawiony jako król Żółcik w ,,Gargantui i Pantagruelu’’ Rabelaisa. W opowiadaniu Chambersa malarz nazwiskiem Scott i jego modelka, Tessie, oboje katolicy byli prześladowani przez demony, chcące im odebrać broszę z Żółtym Znakiem i egzemplarz księgi. Oboje śnili o pogrzebowym karawanie i spotkaniu obrzydliwego stróża kościelnego o żółtawej cerze. Chambers wywarł duży wpływ na Lovecrafta ¹².

Opisana przez W. W. Jacobsa małpia łapka była talizmanem. Stary oficer przywiózł ją z Indii i chciał spalić w piecu. Niestety jego gospodarze uparli się na swoją zgubę zachować ten przedmiot. Spełniała trzy życzenia za straszliwą cenę. Przykładowa zapewniała dużą sumę pieniędzy jako odszkodowanie za śmierć bliskiej osoby. To antymagiczne opowiadanie wywarło wpływ na powieść Mai Lidii Kossakowskiej ,,Takeshi 2. Taniec Tygrysa’’ i ,,Trylogię husycką’’ Andrzeja Sapkowskiego ¹³.

Krzaczaste wierzby rosły na dunajskiej wysepce w okolicach Preszburga (dzisiejszej Bratysławy). Ożywione przez pogańskich bogów lub demony, przemieszczały się z miejsca na miejsce. Potrafiły zabijać ludzi jako należne sobie ofiary. W utworze tym ukazana została fascynacja Blackwooda wiedzą tajemną i dziką przyrodą.

Nienazywalne z niepublikowanego wcześniej po polsku opowiadania Lovecrafta było straszydłem z rogami i kopytami. Przypominało tym chrześcijańskie wyobrażenia diabłów, zaś późniejszy raport mówił tu o rozjuszonym byku. Nocą na starym cmentarzu w Arkham zaatakowało Randolpha Cartera i Mantona rozmawiających o literaturze grozy i purytańskiej demonomanii. Utwór zawiera sporą dawkę autoironii Lovecrafta.

W opowiadaniu ,,Zamiana’’ Arthura Machena (po raz pierwszy przełożonym na język polski) fairies (ang. wróżki) były złowrogimi istotami, które ukrywały się przed ludźmi w odległych zakątkach Wielkiej Brytanii. Służyła im panna Hayes (właśc. Rosamond Brown), czarownica i opiekunka dzieci odpoczywających nad morzem (niejako mroczna wersja Mary Poppins). Zaprowadziła podopiecznych do jaskini, gdzie pięcioletni Bobby został podmieniony na brzydkiego odmieńca. Motyw takiej zamiany jest znany z ludowych wierzeń celtyckich, germańskich, słowiańskich, bałtyckich, a nawet arabskich. Choć Machen jest często traktowany jako pisarz horrorów, Andrzej Sapkowski w ,,Rękopisie znalezionym w smoczej jaskini’’ zalicza go do prekursorów fantasy.

1 Odsyłam do postów: ,,Opowieść wigilijna’’ oraz ,,Charles Dickens i kamienie mikorzyńskie’’.

2 Odsyłam do posta: ,,Wendigo i inne upiory’’.

3 Odsyłam do posta: ,,H. P. Lovecraft i mitologia Cthulhu’’.

4 Odsyłam do postów: ,,Inne światy’’ i ,,Troje szalbierzy’’.

5 Odsyłam do posta: ,,Czarownice z Salem’’.

6 Odsyłam do posta: ,,Hellboy’’.

7 Odsyłam do posta: ,,Dracula’’.

8 Odsyłam do posta: ,,Frankenstein’’.

9 Odsyłam do postów: ,,Duchy czarownic’’, ,,Karol I Stuart straszy’’, ,,Legendy o brytyjskich duchach’’ i ,,Szkockie legendy o duchach’’.

10 Odsyłam do postów: ,,Bawełna i spirytyzm’’, ,,Gilbert Keith Chesterton i spirytyzm’’, ,,Jasnowidz w salonie czyli spirytyzm i paranormalność w Polsce międzywojennej’’, ,,Plutarco Elias Calles i spirytyzm’’, ,,Seanse spirytystyczne’’, ,,Siostry Fox’’ i ,,Spirytystyczna muzyka’’.

11 Odsyłam do posta: ,,Podróż na Arktura’’.

12 W dostępnym na tym blogu opowiadaniu fantasy ,,Konik Garbusek’’ utożsamiłem Hastura ze złym carem z baśni Piotra Jerszowa.

13 Odsyłam do postów ,,Takeshi 2. Taniec Tygrysa’’ oraz ,,Geralt i inni’’.