,,Historie godne pamięci''

 

,,Jesteśmy głęboko zasmuceni zachowaniem każdego, kto na przestrzeni dziejów przyczynił się do cierpienia Twoich synów i córek. Prosimy o wybaczenie i chcemy zapewnić o prawdziwym braterstwie z Ludem Przymierza’’ - św. Jan Paweł II, 12 marca 2000 r.

W marcu 2023 r. przeczytałem ,,Historie godne pamięci’’ (łac. ,,Historiae memorabilia’’) napisane przez średniowiecznego autora, Rudolfa ze Schlettstadt (dziś Seléstet w Alzacji we Francji). Tenże tekst, w przekładzie polskim Mikołaja Szymańskiego znalazłem zamieszczony w apendyksie do książki Joanny Tokarskiej – Bakir ,,Legendy o krwi. Antropologia przesądu’’.

Akcja rozgrywa się w wiekach XIII – XIV, za panowania cesarzy Adolfa von Nassau (ok. 1250 – 1298) i Albrechta I Habsburga (1255 – 1308) na terenach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (Würzburg, Öpfering, Möchmill, Ratyzbona, Donauwerd, Miltenberg, Bazylea i Ehnheim).

Autor kład nacisk na prawdziwą obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie (jako katolik również w to wierzę). Opisał wiele cudów eucharystycznych. Kłute hostie krwawiły (czasem wydobywały się z nich jednocześnie krew i woda) i głośno krzyczały z bólu (np. ,,Heli, heli, lemma sabachtani’’ - Mt 27, 46). zakopane komunikanty dawały o sobie znać emitując tajemnicze światła widziane w nocy. Schowana hostia przysparzała bogactw. Nie paliła się w ogniu, ale unosiła nad nim. Potrafiła też przybierać ludzką postać; dziecka lub młodzieńca. Czasem takiemu eucharystycznemu dziecku towarzyszyła matka.

Rolę zbiorowego antagonisty pełnią w tych historiach Żydzi. Autor oskarżał ich o kradzieże i profanacje hostii. Niekiedy w rabunku pomagali Żydom chrześcijanie służący w ich domostwach. Profanacje (kłucie, wrzucanie w ogień) miały na celu doświadczenie prawdziwości wiary katolickiej. Autor opisuje min. przypadki nawróceń Żydów będących świadkami cudów eucharystycznych. Przypisuje też Żydom utopienie chrześcijańskiego chłopca, który doczekał się kultu jako ludowy męczennik. Powodem nienawiści do Żydów było także zajmowanie się przez nich lichwą. W relacji Rudolfa ze Schlettstadt diabeł najpierw zniszczył pazurami zastaw lichwiarza, a następnie rozszarpał jego samego. Potem włożył mu na głowę żelazną mitrę, na którą oddał stolec. Ogólnie przedstawia on Żydów jako ludzi złych, podstępnych i zasługujących na okrutną śmierć. Świadczyć o tym mają słowa demona przemawiającego przez opętaną kobietę: ,, […] Żydzi, którzy są nieczyści, cuchnący i podlejsi od psów, powinni długo cierpieć karę w więzieniu. Potem należy im związać nogi i za stopy przywiązać ich do końskich ogonów, a następnie po cierniach i kolcach zawlec pod szubienicę. Na niej mają być powieszeni za nogi, a pod głowę trzeba im podłożyć ogień, który ich doszczętnie spali’’.

Jako bohaterów ,,pozytywnych’’ autor przedstawił kata Rindfleischa, dokonującego pogromów na czele fanatycznego motłochu (,,ubogich’’). Jego misję miał legitymizować cud pocącego się krucyfiksu. Negatywnie zostali natomiast ocenieni możni świeccy i duchowni, którzy bronili Żydów.

W dziele tym przeraża mnie pełna fanatyzmu nienawiść, wyzierająca spod maski pobożności :(.

Lech Wałęsa

 

,,Wałęsa, Lech (ur. 1943); prezydent (1990 – 95). Wałęsa był przewodniczącym ‘Solidarności’ w roku 1981, laureatem pokojowej Nagrody Nobla z roku 1983. To on przyczynił się do powstania rządu Tadeusza Mazowieckiego. Przed wyborami prezydenckimi w roku 1990 ogłosił tzw. ‘wojnę na górze’, prowadząc agresywną kampanię. Jako najbardziej znany polityk polski na Zachodzie z pewnością przyczynił się do ułatwienia kontaktów młodej demokracji z zagranicą. Był zwolennikiem silnej prezydentury, jednak napotkał przy tym na sprzeciw parlamentu. Jego wypowiedzi i posunięcia polityczne często wzbudzały kontrowersje, wciąż jednak cieszy się dużym autorytetem w społeczeństwie polskim’’ - ,,Świat Wiedzy Historia świata 180 Władcy Polski’’ (tekst z ok. 2000 r.)

Kiedy Wałęsa sprawował urząd prezydenta Polski, chodziłem do przedszkola i pierwszych klas szkoły podstawowej . Był on wówczas moim idolem, podobnie jak Jerzy Owsiak. W programie satyrycznym ,,Polskie Zoo’’ występował jako lew (po latach przyznaję, że politycy jako zwierzęta byli bardziej sympatyczni niż jako ludzie). Pamiętam jak narysowałem króla Lecha Wałęsę jak z żoną jechał po Warszawie na grzbiecie fantastycznego zwierza podobnego do mamuta. Jako bardzo małe dziecko myślałem, że Wałęsa był królem i mężem … premier Hanny Suchockiej. Kiedy narysowałem brązowego gryfa, nadałem mu nazwę gryf Wałęsy. Spodobało mi się gdy powiedział Aleksandrowi Kwaśniewskiemu, że ,,panu to ja mogę nogę podać!’’. Jego przegraną w wyborach prezydenckich 1995 r. przyjąłem z wielkim rozczarowaniem (odsyłam do posta: ,,Aleksander Kwaśniewski’’). Ktoś mógłby spytać co mnie urzekło w człowieku tak skompromitowanym? Przyznaję, że jako dziecko mało wówczas wiedziałem o świecie, a do tego potrzebowałem jakiegoś męskiego autorytetu (mój ojciec nim nie był, bo porzucił rodzinę).

W moim poemacie dygresyjnym ,,Milenium, czyli Nowe Triumfy’’ ręka Adenauera powiedziała do głowy Lenina (owe części ciała tworzyły potworną istotę zwaną Ustrojem Polski), że ulepi ,,nowego Wałęsę’’ z błota utworzonego z łez Polaków gnębionych przez postkomunistów. Nowy Wałęsa miał ściąć głowę Lenina i wrzucić ją do jeziora ognia i siarki ,,gdzie Grubej Kresce miejsce przeznaczone’’.

W powieści ,,Pawlaczyca’’ (napisane w 2003 r.) odmalowałem Wałęsę jako charyzmatycznego Męża Stanu (dziś już tak bym go nie nazwał). Miał nadprzyrodzone moce czerpane z klejnotu zwanego Okiem Raju. Został jednak zwiedziony przez Głupotę, która w 1989 r. doradziła mu ugodę z komunistami przy Okrągłym Stole.

Wałęsa był także pierwowzorem króla Lecha III, męża tytułowej bohaterki moich powieści ,,Tatra’’ i ,,Tatra. Suplement’’.

Za jego kadencji w latach 1991 – 1992 Polskę opuściły wojska sowieckie / rosyjskie. Na plus można mu zaliczyć to, że bronił nienarodzonych dzieci (4 lipca 1994 r. zawetował nowelizację ustawy aborcyjnej) i krytykował zachowania homoseksualne.

Jednocześnie ten sam Wałęsa zasiadając przy Okrągłym Stole, przyczynił się do stworzenia postkomunizmu; systemu, w którym nieukarani, byli komuniści dalej szkodzili i szkodzą do dziś Polsce jako ,,polska lewica’’. W nocy z 4 na 5 czerwca 1992 r. uczestniczył w obaleniu demokratycznie wybranego rządu Jana Olszewskiego, dążącego do lustracji i dekomunizacji. Jak się później okazało, sam był w przeszłości TW ,,Bolkiem’’, czego do dziś się wypiera. Obecnie sprzeciwia się potrzebnym reformom PiS – u (demonstracyjnie wyszedł w trakcie Mszy Świętej z kościoła, w którym przebywał prezydent Andrzej Duda) i głosi wiele bredni np. o UFO czy swoich planach zmniejszenia populacji Rosjan (w praktyce: ludobójstwa, co pokazuje, że gdyby znów dorwał się do władzy, okazałby się nie lepszy od Putina).

Kiedyś Wałęsa był dla mnie bohaterem, lecz dziś jest zerem.

Śniło mi się, że Lech Velesse (podobny do Wałęsy, lecz muskularny i odziany w samą przepaskę biodrową), zadusił Jaruzelskiego mającego na twarzy żelazną maskę wrony.

Upiory i heretycy

 

,, ... identyczną pracę języka zanotowali rosyjscy etnografowie na przykładzie ros. upyr', 'upiór', 'żywy trup', które przybrało znaczenie 'odszczepieniec', 'heretyk''' - Joanna Tokarska - Bakir ,,Legendy o krwi. Antropologia przesądu''

 

Jedną z odmian rosyjskiego wampira jest eretik/ eretica, powstająca ze zmarłego heretyka. 

Oniricon cz. 900 Jubileuszowa

         Śniło mi się, że:

- jasnoskóra i jasnowłosa księżniczka w niebieskiej sukni wędrowała pieszo przez Indie,

- Carlo Gozzi pisał baśnie o Chinach i Indiach, w których nigdy nie był,

- Elvis Presley był wybitnym erudytą, który przeczytał mnóstwo książek, ilekroć przychodził do zoo, lub innych miejsc, popisywał się swoją wiedzą i prostował błędne informacje, aż zostawał wyrzucony, sam poszedłem do zoo razem z Presleyem i słuchałem jego monologu,

- w mitologii słowiańskiej występowali entowie, którzy dusili ludzi niszczących lasy,

- przekręciłem nazwę Japonia na Japoonia,

- w lesie polowałem ze strzelbą na 10 - metrowego dzika,

- kiedy Stanisław Szur uczył się w szkole o Juliuszu Słowackim, zapytał nauczycielkę: ,,Dlaczego Słowacki, a nie Czeski?'' 

- pewien gnom w brązowej, powłóczystej szacie, dysponował nieograniczonymi zasobami złota, podrzucał je mnichom, aby mogli wspomagać nim ubogich, rozmawiając z młodym żebrakiem, gnom poradził mu, aby poszedł do pracy, a wtedy ubogich będzie mniej. 

Jerzy Urban

 

,,Gdyby Urban nosił turban, zamiast świni byłby Chomeini! […] Przemek rysował naprawdę świetnie, realistycznie, z dbałością o szczegóły. Na obrazku poniżej obrazoburczego napisu towarzysz Lenin chędożył naszego drogiego rzecznika rządu. Idąc korytarzem zdążyłem jeszcze usłyszeć wrzaski pałowanego przyjaciela...’’ - Andrzej Pilipiuk ,,Teatralna opowieść’’ [w]: tegoż, ,,Rzeźnik drzew’’

Jerzy Urban (1933 – 2022) był komunistycznym aparatczykiem, rzecznikiem rządu PRL – u (,,Goebbels stanu wojennego’’ jak określił go Ryszard Bender), wydawcą antypolskiego i antyreligijnego szmatławca ,,Nie’’, człowiekiem wulgarnym i cynicznym. Już jako dziecko w czasie okupacji hitlerowskiej rozgłosił wszem i wobec, że jest Żydem, przez co jego rodzina musiała zmienić miejsce pobytu. W późniejszych latach zaszczuwał bł. Jerzego Popiełuszkę (,,czarne msze’’, ,,seanse nienawiści’’), znieważał Polskę (,,p...rzona Polska’’) i św. Jana Pawła II (,,Breżniew Watykanu’’, ,,obwoźne sado – maso’’).

Stał się pierwowzorem George’a Fannera z polskiego komiksu science fiction ,,Funky Koval’’ autorstwa Macieja Parowskiego, Jacka Rodka i Bogusława Polcha. W książce Andrzeja Pilipiuka ,,Wampir z MO’’ jest scena, w której niewymienieni z nazwiska, Urban i Jaruzelski wspólnie knuli przeciwko Solidarności, w czym przeszkodził im wampir Marek.

W moim poemacie dygresyjnym ,,Milenium, czyli Nowe Triumfy’’ Jena ov Blackeyova spotkała Urbana w Armagedonie (odsyłam do posta: ,,Triumf Chamstwa’’). Z kolei w mojej powieści ,,Pawlaczyca’’ Głupota powiedziała Mężowi Stanu, że w całej Polsce, Urban jest jej najbardziej posłuszny (odsyłam do posta: ,,Kusicielka’’).

        Śniło mi się, że:

- pani Janaćka ov Froizerova powiedziała do mnie: ,,Tak jak Urban obraża katolików, tak ty obrażasz ateistów’’,

- spotkałem Urbana na Uniwersytecie Szczecińskim,

- Urban dostał się do Sejmu, tymczasem Sejm odwiedziła stara i bardzo pobożna zakonnica, która modliła się razem z posłami; Urban nie mógł tego znieść, syczał, przeszkadzał w modlitwie, aż w końcu opuścił Sejm, a jego miejsce zajął Janusz Palikot.

Oniricon cz. 899

         Śniło mi się, że:

- czytając książkę pominąłem rozdział o równaniach matematycznych jako zbyt trudny,

- przeczytałem i wpisałem do bibliografii dla fantastów książkę Lwa Gumilowa o mitach Rusi Kijowskiej i Wielkiego Stepu, praca ta tłumaczyła podboje nomadów rozbłyskami na Słońcu,

- w dzieciństwie chciałem być taki jak Tadeusz Soplica,

- Sławomira była blondynką w błękitno - fioletowej sukni i powiedziała mi, że lubi ,,Pana Tadeusza'' za opisy istot z mitologii słowiańskiej takich jak Lewiatan,

- wytknąłem Tomaszowi J. Kosińskiemu, że palnął bzdurę z okazji ukończenia pierwszej klasy gimnazjum przez jego córkę, Katarzynę, Kosiński skomentował to na moim blogu, w niedzielę idąc do kościoła razem z Casiyą ov Płutovą, spotkałem na szczecińskiej ulicy Kosińskiego, który domagał się sprostowania, mówiąc o prasłowiańskim święcie obchodzonym w maju przez studentów, napisałem, że nie przepraszam go, bo napisałem prawdę i dodałem, że Kosiński daje zły przykład swoim dzieciom, przedstawiając fantazje jako wyniki badań naukowych,

- w przyszłości papież Benedykt XVII ponownie potępi Kopernika i Galileusza,

- król Brux założył Brukselę i Paryż,

- w miejscu gdzie później została założona Bruksela żyły żeńskie demony, zwane bruxami,

- powiedziałem Pieterowi ov Petruxowi, że w moim słowniku ,,dziwny'', znaczy ,,boski'', a on sam przypomina mi  boginię,

- poszedłem do punktu naprawy telewizorów, gdzie była duża kolejka, zniechęcony, wszedłem do baru, gdzie rozmawiałem z zakonnicą o polityce, zaś siwy ksiądz w świeckim stroju zapytał mnie czy przechowuję książki okultystyczne i heretyckie dzieła Lutra i Kalwina, a potem  zaczął ze mną walczyć,

- mile wspominałem wycieczki do Tadżykistanu, Afganistanu i Austrii,

- byłem Uzbekiem i w Uzbekistanie grałem w piłkę z Etiopczykami, nie chciałem grać z Rosjanami z powodu napaści na Ukrainę,

- w Uzbekistanie znajduje się krzyż, na którym ukrzyżowano Chrystusa, nazywany Antychrystem, każdy kto znajdzie się w jego pobliżu, musi zapłakać,

- spodobał mi się film na podstawie opowiadania Tomasza Manna o hejterze internetowym używającym pseudonimu Woland, zadzwoniła do niego dziewczynka imieniem Małgorzata i poprosiła, aby przestał obrażać ludzi,

- do mojego pokoju weszli młodzi mężczyźni w czarnych, skórzanych kurtkach i kazali mi pilnować jakiegoś zawiniątka, zwanego ,,gryzielami'', gdy udało mi się go przypilnować, ludzie ci kazali mi wypić piwo, lecz wolałem pić Fantę,

- pisałem opowiadanie o czarnym charakterze, który chciał latać po założeniu przezroczystego płaszcza przeciwdeszczowego ,,Vajrapani'' rekomendowanego przez Sai Babę, demon wyjaśnił mu, że mity indyjskie były tworzone przez ludzi i ewoluowały przez wieki,

- powiedziałem, że jako pisarz fantastą wstydzę się za Siergieja Łukjanienkę popierającego napaść Rosji na Ukrainę, dodałem jednak, że nie wszyscy Rosjanie chcą tej wojny,

- Stanisław Szur powiedział, że naczynia wolą być myte przez kobiety niż przez mężczyzn (wymyślone na jawie). 

UPA

 

Potępiałem zbrodnie UPA zanim stało się to modne, to jest na długo przed 2014 r. Pisałem o nich w poemacie dygresyjnym ,,Milenium, czyli Nowe Triumfy’’ z lat 2001 – 2002 (,,Triumf Faszyzmu’’, ,,Triumf Ludobójstwa’’) oraz w powieści ,,Pawlaczyca’’ napisanej w 2003 r. (rozdział ,,Z pamiętnika ukraińskiego nacjonalisty’’). W powieści fantasy ,,Tatra’’ (napisanej w latach 2003 – 2004, a wydanej w 2018 r.) pierwowzorem Wieńczesława II Czerwono – Czarnego był Stepan Bandera (1909 – 1959), Kylnema z Małego Młyna – Andrij Melnyk (1890 – 1964), zaś księcia Tarasa Długiej Kity z rasy ażdach – Roman Szuchewycz, pseudonim Taras Czuprynka (1907 – 1950). Upowcy byli pierwowzorami okrutnych Rezunów Orlandu z opowiadania ,,Wij’’ (napisanego ok. 2007 r.) wchodzącego w skład drugiego, niewydanego tomu ,,Wymrocza’’.

Nie licząc artykułów z ,,Niedzieli’’ i ,,Naszego Dziennika’’, w 2003 r. przeczytałem ,,Gorzką prawdę’’ Wiktora Poliszczuka, zaś w 2007 r. - ,,Banderomachię’’ Edwarda Prusa.

Prawnik i politolog, dr hab. Wiktor Poliszczuk (1925 – 2008) był ukraińskim patriotą dążącym do pojednania z Polakami opartego na prawdzie.

Z kolei historyk, prof. Edward Prus (1931 – 2007) w latach 1944 – 1946 walczył z UPA w szeregach innej zbrodniczej organizacji, jaką był NKWD. Autor ten pochwalał zbrodnicza Akcję Wisła (hasło w ,,Encyklopedii ‘Białych Plam’’) i plany rozbioru Ukrainy między Polskę a Rosję w latach 90 – tych XX wieku (,,Banderomachia’’).

Dawniej obawiałem się ukraińskiego nacjonalizmu. Dziś jednak widzę, że większym zagrożeniem jest wielkoruski szowinizm. Kto szkodzi Ukrainie, bohatersko walczącej o swoją niepodległość, ten szkodzi również Polsce i całemu wolnemu światu.