Wojowie Wielkiego Ageja

,,Wojowie Wielkiego Ageja’’ – fantazja z 2009 roku, w dużej mierze zainspirowana trylogią  ,,Gwiezdnych wojen’’. Akcja tej opowieści rozgrywała się w fantastycznym świecie, zwanym Cudomirią, w królestwie zwanym Asarmath, za panowania króla Lachusa II, syna Lachusa I, brata Bojemusa i Roxolanusa.

            Na zachodzie kontynentu Ziemi Ulro, przypominającego wczesnośredniowieczną Europę, pojawił się nowy władca – cesarz Hunlandu, Hister von Phalz (jego pierwowzorem był Dart Vader). Hister zdobył władzę dzięki paktowi z Czarnobogiem, zwyciężając w wyścigu rydwanów. Jego największym rywalem był książę Sebularius (jego pierwowzorem był Sebulda), który okazał się królem strzyg i choć dotarł pierwszy do mety, został zabity z rozkazu kapłanów. Cesarz Hister nosił czarną zbroję i płaszcz, w czasie bitwy chronił głowę czarnym kubłowym hełmem. Używał tarczy z czarną żmiją w polu złotym. Podbił wszystkie plemiona nemijskie – Teutonatyjczyków, Xaxów, Vranklandczyków, Olendrów, Angelotów, Vrizów, Duringów, Vavarów i inne, a także szykował się do podboju królestw Wenedów – Asarmathu, Bojemy, Wielkiej Nitry, Mosochu, Samawii, Złotych Piasków, Semelii, Makedonu, Korutanii i innych. Na dwór cesarski w Aquisium przybył Zlatyvoj (jego pierwowzorem był C3PO) – rycerz z Samawii, noszący złotą zbroję. Razem z nim przybył jego niewolnik – siwobrody, zakuty w żelazną zbroję karzeł Radko (jego pierwowzorem był R2D2). Zlatyvoj brał udział w ucztach i turniejach, po czym ostrzeżony we śnie przed złością cesarza udał się do Asarmathu. Tymczasem do Aquisium przybył złorzyć hołd lenny cesarzowi, noszący srebrną zbroję, młody graf Huno von Silber (jego pierwowzorem był Boba Fett) – weteran walk z Wenedami. Hister zabrał swego wasala do Rumu i tam z jego pomocą, czarami uczynił swym sługą upiora Doktora Trupicę, przywołanego nocą w grobowcu starożytnego filozofa Pachomiusza z Paflagetonu. Doktor Trupica był karłowatym kościotrupem, noszącym seledynowe szaty carskie. Po powrocie do Aquisium, cesarz odbył naradę wojenną z pierwszymi grafami cesarstwa na temat uderzenia na Wenedów.

            Tymczasem w Asarmacie, we wsi Tunica żył junak Svietłan (jego pierwowzorem był Luke Skywalker), który nie wiedział, że jego ojcem był sam cesarz Hunlandu. Młodzieniec został zabrany z wioski przez starego dziada – lirnika Lutywoja (jego pierwowzorem był Obi van Kenobi). Dziad przybrał postać wilka i na swym grzbiecie zaniósł Svietłana do Domu Mężów, aby tam młodzieniec uczył się na wojownika. Mistrzem Domu Mężów był opiewany w pieśniach bohater, Oleś z Nidu, który niegdyś będąc piratem i awanturnikiem zabił w Kemecie faraona Mustrakastesa XIII, który uprowadził do haremu jego ukochaną najadę Kalirode z rzeki Apisany. Oleś pod wpływem kochanki porzucił rozbój i piractwo, a zaczął służyć ludziom zwalczając potwory, rozbójników i czarnoksiężników. Po pożegnaniu ze Svietłanem, dziad Lutywoj zginął w walce z diabłem Astarotem (jego pierwowzorem był Darth Maul) – sługą cesarza Histera, który chciał zabić swego syna. Svietłan tymczasem kąpiąc się w rzece spotkał nagą boginię Hellę, która kusiła go wiecznym życiem pod postacią wampira. Junak odrzucił tę pokusę i ciosem szyszaka rozbił Helli głowę. Z powodu knowań niejakiego Stanimira, który nienawidził go i chciał zabić na polowaniu, Svietłan opuścił Dom Mężów i udał się do Carstwa Mosochu, do grodu Novigradu nad rzeką Volchov i Jeziorem Ilmeny. Tam uczył się na wojownika pod okiem krasnoludka Tomisława Szadka (jego pierwowzorem był Yoda). W Novigradzie spotkał Tarsa Irkucjana – księcia tygrysów z Wysp Simbarskich, na którego polowali mieszkańcy grodu, mimo, że tygrys nie zabijał ludzi, a tylko ich zwierzęta. Svietłan pokonał księcia Tarsa w zapasach, darował mu życie, zawarł z nim braterstwo krwi i zaprowadził pokój między nim a mieszkańcami Novigradu. Po zakończeniu szkolenia, młodzieniec został pasowany na rycerza przez królową rusałek Sarfanę (jej pierwowzorem była królowa Amidala). W trakcie uczty poznał jej historię. Sarfana była niegdyś królową ludzi, lecz straciła tron w wyniku spisku Gildii Kupieckiej z Venteopolis. Wygnana błąkała się po różnych krainach razem z kochankiem, późniejszym cesarzem Histerem, aż przygarnął ją Żabi Król i zamienił w rusałkę.

            Tymczasem następcą tronu Kasarów był młody Salan – chan (jego pierwowzorem był Han Solo). Rozumiał mowę zwierząt. Przyjaźnił się z białym sokołem Biełozorem (jego pierwowzorem był ... statek kosmiczny ,,Millenium Falcon’’) i dobrym wilkołakiem Varkunem (jego pierwowzorem był Chewbaca). W czasie podróży za Góry Jasowskie, dostawszy się na kontynent zwany Sarakeną, poznał władającego płomieniami demona Starego Węża (jego pierwowzorem był Jabba) i przejęty strachem począł go czcić jako boga. Po powrocie z Sarakeny, Salan – chan poznał królową rusałek Leilę (jej pierwowzorem była Lea Organa Solo). W czasie gdy razem ze swymi dwórkami kąpała się w jeziorze pod postacią łabędzia, Salan – chan ukradł jej sukienkę i oddał dopiero wtedy, gdy Leila obiecała mu, że zostanie jego żoną. Zrazu rusałka ani myślała dotrzymać wymuszonej obietnicy i przy pierwszej okazji próbowała załaskotać księcia na śmierć, lecz obronili go wilkołak i sokół. Później jednak Leila pokochała Salan – chana. Ów pod wspływem Leili, czczącej boga Wielkiego Ageja – stwórcy i pana wszystkich bogów Cudomirii, tak naprawdę nie będących bogami, lecz aniołami, bądź demonami, przestał czcić Starego Węża. Ten zaś, mszcząc się, nakazał dzikiemu plemieniu Dresów porwać rusałkę i przynieść mu ją na pożarcie. Dresowie mieli wygolone głowy, ubierali się w niewyprawione skóry ludzi i zwierząt, nosili złote łańcuchy, żyli z łupiestwa i uprawiali kanibalizm. Salan – chan wespół z Biełozorem i Varkunem, a także ze Svietłanem, wyruszył by ją ocalić. Bohaterowie przybyli do sanktuarium Taj – Turakama w Sarakenie, gdzie mieściła się siedziba Starego Węża. Ów potwór został zabity przez Svietłana.

            Tymczasem siły cesarza Histera wciąż rosły, aż po serii krwawych najazdów na królestwa Wenedów, doszło do  wielkiej bitwy o pokrytą lodem wyspę Kidan w Archipelagu Simbarskim, której władcą był kot Bajun. Po stronie Wenedów walczyli Svietłan, Salan – chan, Leila, Tars Irkucjan, Biełozor i Varkun, oraz urveski wojownik Toralius, syn boga mórz Aegira (jego pierwowzorem był Thorgal), pod którego rozkazami służyli jeźdźcy na mamutach. Atakiem dowodzili grafowie Gerontius i Godon. Wśród sojuszników cesarza Histera znalazły się yeti, którymi dowodził król Mangus. Wyspa została obroniona. Toralius poległ w boju, wcześniej ściąłwszy głowy Gerontiusa i Godona, zaś król yeti zginął rozszarpany przez kota Bajuna. W kolejnej bitwie, na Kruczym Polu, gdzie rósł prastary dąb Rozłożen, Svietłan zabił sługę cesarza Histera, czarnego smoka Sruka, którego przywołał Doktor Trupica. Wówczas wojska Hunlandu wycofały się z Asarmathu i innych krain wenedyjskich i nastąpił z dawna wyczekiwany ślub Salan – chana i Leili.

            W epilogu tej nienapisanej powieści, Svietłan zniszczył Doktora Trupicę zamienionego czarami w gigantyczny komputer. Po tym ostatnim czynie, bohater wsiadł do miedzianej łódeczki i odpłynął przez Morze Amfitrionalne. Jak głosi legenda, powróci, gdy wszystkie nadzieje Asarmathu zawiodą.

Co Ruta wycierpiała w Sinea?

,,Ruta była przykuta czterema obręczami do niewielkiego, zarośniętego trawą wzgórka. Arvot Baldas leżał obok, a jego głowę uciął tygrys za pomocą złotego miecza. Jego pani miała całkowicie poharataną lewą nogę, z której wytryskała szafirowa krew. Na wzgórku stały dwa tygrysy ze złotymi mieczami; jeden zwyczajnie ubarwiony, a drugi – biały, dwa brunatne niedźwiedzie i dwa wodne jaszczury z Żółtej Holanki, podobne do afrykańskich krokodyli z Nilusa. Tym kto tak ciężko zranił rusałkę, był baran. Bardzo dziwny, bo miał niebieską wełnę i tylko jeden róg, na modłę jednorożca. W Sinea powiadają, że ów baran jest rozjemcą i zawsze bodzie winnego. Cała scena miałą miejsce w pięknym, zielonym parku, w zrujnowanym wojną mieście nad rzeką. [...]. Wszyscy trzej podróżni zeszli do tego zieleńca i ujrzeli scenę. Wcześniej Lech III opowiadał towarzyszom o Rucie i Arvocie Baldasie.

- Hej, niebieski baranie! – zakrzyknął jakby grzmot huczał i gotów do walki. – Po jakiego Čorta ją zabijasz? – sześć uzbrojonych zwierząt gniewnie spojrzało na przybyłych, a baran przestał kaleczyć Rutę.

- Ja jestem rozjemcą, [...]. Jak widzicie, w Sinea jest wojna. Uczestniczę w każdym sporze i zawsze bodę winnego jego powstania.

- Znam rusałkę, którą właśnie katujesz i wiem, że ma litościwe serce – bronił Lech III – jest odważna do szaleństwa, a żywemu krzywdzicielowi bezbronnych nie popuści.

- Królu Leeechu – beknął z sineańskim akcentem baran, który był jednak stronniczy – kiedy ona tu przybyła wraz z miśkiem, doprowadziła do strasznych rzeczy. Ostatni król był zaiste okrutny, ale chyba wszystkie dynastie tak samo: dobrze zaczynają, a marnie kończą. W tzrecim miesiącu roku wydał ucztę, a te dwa zachodnie demony – wskazał racicą na Rutę i Arvota Baldasa – dostały się potajemnie. Król wypił już sobie dużo ryżowego wina i kręciło mu się w głowie. Nagle, ta, jak ty to mówisz ‘rusałka’ (?) zrzuciła jedwabną opończę i wskoczyła na stół. Oczy jej świeciły się jak gwiazdy, a na tych obrzydliwych, krwawoczerwonych włosach miała srebrny diadem. Stopami zwalała półmiski i puchary, a gdy król przecierał oczy i zamierzał zażyć korzeń kudzu na kaca, ona.... ‘Niech żyje wolność’! – zakrzyknęła i niczym pantera zwaliła go z siedzenia, zabijając sztyletem. Wcześniej król sadzał ludzi na garnkach ze szczurami i budował kopce z czaszek. Ucięła mu głowę i podniosła wysoko, a jej oczom ukazał się nieopisany zamęt. Ten niedźwiedź – wskazał na Arvota Baldasa – zamordował dwóch synów króla, takich samych łotrów, a ministrowie padli łupem reszty bandy. Były w niej rusałki z Kury, Araxu i Aspinu, lew z Hindukušu, osiem cyjonów; parszywych i wściekłych i człowiek wielbłądogłowy z Al – Baktar. Znalazł się nawet rosomak z Krainy Białych Pól! Krwawowłosa  kazałą nie zabijać królowej, ani jej córek. Na drugi dzień przemówiła do Sineańczyków, że dała im wolność i pokazałą głowę króla. Mówiła, że nie chce zająć jego miejsca i, że zwołuje wiec. Ten jednak przerodził się w wojnę domową, bo zbóje przybyli (topielice, cyjony i rosomak) i zbóje miejscowi, miast pilnować porządku, próbowali rządzić jeszcze bardziej tytrańsko niż tyran, a Sineańczycy nie chcieli wolności, bo jej nie znali. Łupili wszystkie plemiona i z lubością zabijali, upojeni pieśniami na cześć demonów. Śpiewając ‘Płonie dach ... ‘ naprawdę podpalali dachy. Łapali ludzi, zawiązywali im płachty na głowy i przeszukiwali, mogąc przy tym do woli macać ich genitalia i inne części ciała. Jednak lew i Al – Baktar nie łupili i byli prawdziwymi przyjaciółmi Sinea. Ta suka jak się o tym dowiedziała, to kazała niedźwiedziowi spalić wszystkie brzeginki, ale zginęło zbyt wielu Sineańczyków, aby mogłą uzyskać zaufanie. Lew, Al – Baktar, cyjony i rosomak wymówiły jej posłuszeństwo i wreszcie wszyscy marnie skończyli – baran patrzał na zbaraniałych słucahczy.

- Jeśliś taki sprawiedliwy, to czemu sam nie ukarałeś króla – mordercy? – oburzył się Lech.

- Nawet jeśli upada niesprawiedliwy ustrój, anarchia jest złem – próbował się tłumaczyć baran.

- Zwabiłem cyjony do Żółtej Holanki, a tam nasi dzielni towarzysze w pancerzach wyjedli swołocz! – chwalił się biały tygrys.

- Zabiliśmy lwa i wielbłądogłowca – orzekły niedźwiedzie.

- Zasługę przyrządzenia skwarek z rosomaka należy przypisać Pani Suszy, która ostatnio wróciła na pustynię – dokończył baran. – Widzicie więc, że tę ścierwogłową intrygantkę można tylko zabić – to beknąwszy pochylił głowę i wycelował w prawą nogę Ruty. Już miał uderzyć, gdy wtem...

- Oszczędź! – krzyknął Kellu Simi – Abö i zasłonił skazaną własnym ciałem. Baran zaklnął, gdy chlusnęła na niego ruda posoka... [...]’’ – opowieść Sirraha.

Władca Puszczy

,,Władca Puszczy’’ – fantazja z 2008 roku, opowiadająca o jednym z herosów fantastycznego świata zwanego Cudomirią. W Cudomirii, nad Puszczą Prawdzicką, porastającą tereny późniejszego Asarmathu, ukazała się nowa gwiazda, znak przybycia bohatera co oswobodzi puszczę od Czarnoboga i jego sługi, króla wąpierzy Darbusa. Tymczasem w naszym świecie, dwudziestoletni Polak, Paweł Szumilas udał się do lasu, gdzie zabłądził w czasie burzy i niepostrzeżenie przeniósłwszy się do Cudomirii, natknął się na drewnianą chatę, gdzie mieszkał żmij Beran. Żmij ugościł wędrowca i zapowiedział mu, że zostanie królem. Paweł rozebrał się do naga i natarł swoje rany ziemią, aby czerpać zeń siłę, potem w tym stanie zabił ogromnego wilka Wulfa strzegącego zaczarowanego miecza Korda, upiekł nad ogniskiem i zjadł wilka, po czym ubrał się w jego skórę, na szyję zaś założył wielki rubin z wilczej czaszki. Tak odbyła się jego inicjacja na wojownika. W czasie uczty w chacie żmija, przybyły rusałki z okolicznych stawów i jezior. Podczas święta Kupały, żmij przedstawił leśnym zwierzętom i stworom Pawła jako ich króla. Ten, aby potwierdzić swe prawa musiał stoczyć pojedynek z dzikiem – niedowiarkiem. Darbus dowiedział się o przybyciu bohatera, przez Dziewannę pasowanego na Rycerza Lasu i usiłował go zabić. Paweł wbrew radom żmija, przez ciekawość chciał zobaczyć sabat czarownic, te zaś uśpiły go i wydały na pożarcie Babie Jadze, mieszkającej w domu z kości, który był otoczony kościanym płotem, na którym ludzkie czaszki świeciły oczodołami. Żmij Beran zdołał obronić swego przyjaciela przed zjedzeniem przez Babę Jagę. Paweł ubił liczne potwory służące Darbusowi, takie jak Bawół z Hindu (z jego krwi rodzili się wojownicy), Latająca Głowa, ogromny Malachitowy Smok, chodzący na tylnych łapach, trolle, Frankenstein, sprowadzona z naszego świata z XVII wieku armia Olivera Cromwella uzbrojona w armaty i atakująca pewną wieś, sprowadzony z naszego świata z XVIII wieku Maximillian Robespierre, wszystko co się rusza ścinający na gilotynie, ognisty potwór Dymek, grożący spaleniem puszczy, niedźwiedź demoniczny, groźne demony, zwane niewinnie leśnymi lisami, diatryma Arimaspoktones, Minotaury, Čarty – plemię nagich ludzi o koźlich głowach, Trojan, rzymsy cesarze Komodus i Neron, demoniczne samochody – moskwicz i czajka, prowadzone przez diable ślepia (po jednym w każdym samochodzie), myśliwy Niemierza, zwany Nemrodem, walczący widłami książę Denasov, którego rydwan ciagnęły dziki (jego postać przybrał Harab, Paweł zabił go i uwolnił dziki), szpek – grzyb ludożerca (bohater upiekł go i zjadł), a także wielkie nietoperze i wielki, zębaty wąż.

            Do lasu w naszym świecie przyjechała Joanna – piękna, była dziewczyna Pawła, o długich, czarnych włosach. W czasie burzy natrafiła na stado wilkołaków, które odpędziły jej nowego chłopaka, a ją samą chciały zjeść. Uratował ją Szumilas (nowe imię Pawła), oraz żmij, który zapowiedział jej koronę. Joanna wykąpała się w zaczarowanym źródełku, dającym jej nadludzką siłę i wieczną młodość. Mogła teraz bez szkody nosić ogień na głowie jak menada. Nago zabiła czarną, szablozębną panterę strzegącą z woli Darbusa zaczarowanego łuku, zaś zwierzęta i rusałki złorzyły jej hołd. Potem Szumilas i Joanna przez łoże dostali się na planetę Nową Ziemię, gdzie walczyli z wielkim nietoperzem olitiau, tyranozaurem o trzech głowach, harpagornisem dwugłowym, wielkim pająkiem o skrzydłach czarnego orła i latającą ośmirnicą. Spotkali ludzi pierwotnych i liczne plemiona ludzi z głowami zwierząt. Powrócili na Ziemię przez łoże czczone przez jaskiniowców. Po powrocie do Puszczy Prawdzickiej, Dziewanna nadała Joannie godność Pani Zwierząt, oraz związane z nią zdolność rozumienia ich mowy, pierścień i berło, oraz włócznię o drewnianym grocie. Szumilas i Joanna Dziewicza pobrali się, a ślubu udzielił im kapłan – Centaur. Następnie Dziewanna koronowała ich na króla i królową Puszczy Prawdzickiej. Nowożeńcy w bitwie pod Kołodarem pokonali wojska króla Darbusa złorzone z wąpierzy i strzyg. Darbus został schwytany i zabity. Przebito go osinowym kołem, ucięto mu głowę, którą ułożono między nogami i spalono. Leśny bóg Boruta na cześć zwycięzców zorganizował turniej. Szumilas wszedł na Szklaną Górę i tam został zabity przez południce strzałami z promieni słonecznych. Biały orzeł przynosi jego ciało z góry, a Dziewanna i Joanna ożywiają je za pomocą żywej wody, do której żona bohatera dodała swych łez. Szumilas i Joanna mieli synów Czarnowiła i Mitamira, oraz córki – Miktę i Krysławę. Niedługo potem do Puszczy Prawdzickiej zawitał misjonarz, św. Sysun, od którego nasi bohaterowie przyjęli wiarę w boga Isasa Masama, przedstawianego jako biały, skrzydlaty jeleń, którego chram został wybudowany w chacie żmija. Wiecznie młodzi Szumilas i Joanna, gdy ich dzieci stały się dorosłe i założyły własne rodziny, któregoś dnia odeszli ku Morzu Sinemu i odlecieli rydwanem ciągniętym przez łabędzie.

            Dalej następuje saga o potomkach Szumilasa i Joanny, od których wywodzą się plemiona Wenedów (cudomirski odpowiednik Słowian), które położyły podwaliny pod późniejsze Królestwo Asarmathu.

W tej sadze:

- Czarnowił zabił syna Frankensteina, zaś Mikta jego córkę.

- Mitamir miał syna Chorywa, który przyjaźnił się z tygrysem, któremu wyjął kolec z łapy. Razem zwyciężyli demona Leśnika, który z naszego świata sprowadził i uzbroił czarną wołgę.

- Czarnowił z rusałką Vietnicą miał synów Urocha, Symeona i Asena. Ten ostatni został zabity przez potwornego węża o żelaznych zębach, lecz bracia pomścili go.

- Mikta z leśnym człowiekiem Socimierzem  miała syna Asfratela, który zamieniał się w błękitnego sokoła, oraz córki – Jelenę Prześliczną – pasterkę dzikich zwierząt, Dobravę i Svatavę.

- Krysława z księciem leśnych ludzi Volinem miała córki Rosnę, Mladkę, Śnieżanę i Nevanę. Ilekroć Rosna sławiła Wielkiego Ageja, Isasa Masama, św. Gospę i cały Dwór Niebiański, z jej ust wydobywały się róże. Śnieżana zamieniona w rusałkę służyła  na zamku Zimy. W nagrodę otrzymała dar sprowadzania śniegu i mrozu.

- W Puszczy Prawdzickiej osiedliły się nowe plemiona: Kolice, Łowczynie i Junaczki. Początkowe waśnie ustąpiły zgodzie. Plemiona wojowniczek pomagały tubylcom w obronie przed Dzikimi Elfami Łowcami, polującymi na ludzi dla ich mięsa.

- Pojawia się Lud Anny – Aldonicze, wywodzący się od dziewczyny Anny Nowak z naszego świata. Anna pomogła w walce z plemieniem Jeżan i otrzymała imię Aldona. Miała synów Mezamira i Luba.

- Dengowie odpierali najazd Tęczowej Ordy i Tęczowej Sotni.

- Plemię Leniczów wyniszczyło rasę Kulików (ludzi o głowach tych ptaków), za co zostało wyklęte, a jego drzewo uschło.

- Brusowie wywodzili się od herosa Brusa z Ostrogoth, który walczył z Rumem, Elsynorem, Hatystanem i Talją. Od podboju Rumu odwiodła go rusałka Jelka. Brus został przyjęty do plemienia leśnych ludzi i zabił grobnika – ogromnego wija o głowie wampira.

- Hrybunowicze wywodzili się od Hrybuna, który strzałą zabił wielką żmiję Bajbuzę, ukrytą wśród grzybów.

- Asenicze wywodzili się od Asena, pogromcy Minotaurów, strzyg i wąpierzy.

- Bratunicze wywodzili się od braci Stanisława i Władysława, walczących ze strzygami.

- Giżyce wywodzili się od syna kobiety i lwa, herosa Giży, pogromcy olbrzymów.

- Miedźwiedzice – Mieszkowie wywodzili się się Mieszka Niedźwiedzia, syna kobiety i niedźwiedzia, który bronił ludzi przed wilkołakami.

- Wilczanie wywodzili się od Wilka, herosa wykarmionego przez wilczycę. Jak łatwo się domyśleć mieli zdolność przemiany w wilki.

- Jastrowie wywodzili się od Jastrusa – herosa wykarmionego na Wielkim Dębie przez Jaroga Cara Ptaka. Ich wszystkie kobiety były Paniami Ptaków.

- Początek nowym plemionom dały też siostry Radka, Hodka i Vradka.

- Z ziem późniejszej Bojemy przybyło wenedyjskie plemię Libiczów, wypędzone przez króla nemijskich Markwadów. Libicze zbudowali tajny gród Libicę, zwaną Rożanym Grodem, bo fundamentem były rogi potwora Czudy – Judy.

- Wenedowie bronili Puszczy Prawdzickiej przed Mężożercami (Samojedziami), wspieranymi przez plemię Naradów (odpowiednik neandertalczyków).

- Plemię Gerohów odparło najazd Czarnej Sotni.

- Plemiona Puszczy Prawdzickiej złorzyły hołd królowi Asarmathu, który obiecał ochraniać ich puszczę po wieczne czasy.

            W dodatku do tej nienapisanej powieści, wódz leśnych ludzi Smuga udzielił w swej puszczy schronienia młodemu Tomisławowi Wilhelmowi (jego pierwowzorem był Tomek Wilmowski), który zrąbał kumir cara Mosochu. Smuga uczył go walki, zaś Tomisław Wilhelm skompletował drużynę i wyruszył odszukać ojca. W innej opowieści, rodzina Sewenów z Bożej Łości wylądowała w Puszczy Prawdzickiej latającym statkiem Neurów. Sewenowie opowiedzieli o swych przygodach na Atlantydzie i na Terra Java, oraz zapobiegli bitwie plemiennej.

Toropiec Leuta

Toropiec Leuta – neuryjski odkrywca żyjący w erze ósmej, za panowania Nyri V. Jego samego, jak też jego siostrę Toropię, ogromnie interesował wschód, zaś Dziewanna Šumina Mati na znak życzliwości dała im białe łanie o spiżowych kopytach, z porożami obwieszonymi klejnotami. Rodzeństwo zbadało jezioro Nordlin, dziś nazywane Bajkałem, gdzie ugościł je Car Wodnik, zwany też Ayałakayem. Posuwając się ciągle na wschód, zaszli w wysokie góry nad oceanem. Sprowadzili tam renifery i białe króliki. Na plażach ujrzeli mnóstwo wylegujących się kotików. Toropiec Leuta na cześć swej siostry nazwał odkryte góry – Górami Toropii Leuty. Dziś są to wyspy Aleuty.

Wilkołaki

 ,, [ks. Wszesław] sam nocą wilkiem biegł z Kijowa do Tmutarakania przed kurami dobiegał, wielkiemu Chorsowi drogę przebiegając’’ - ,,Słowo o wyprawie Igora’’.

Wilkołaki z jednej strony symbolizują strach ludzi przed groźnymi zwierzętami z lasu, oraz przed ,,bestią’’ mieszkającą wewnątrz człowieka. Dawni Łotysze, szkody wyrządzane przez wilki przypisywali nie im, a tylko wilkołakom. U źródeł powstania tych istot mógł lec zwyczaj noszenia przez wojowników zwierzęcych skór, mających dodać im zarówno groźnego wyglądu jak i przydać mocy tkwiących w zwierzęciu. (Dawni Skandynawowie nazywali takich wojowników berserkerami, czyli ,,noszącymi skóry niedźwiedzi’’ i w swoich sagach przypisywali im nadludzką zaciekłość w boju). Dodać można, że wilkołaki nie są jedynymi istotami mogącymi przybierać postać raz ludzką, a raz zwierzęcą. W Indiach podobne właściwości przypisuje się tygrysom (jedna z legend tłumaczy powstanie tygrysich pasków chłostą, którą otrzymał od nauczyciela tygrys zamieniony w chłopca) i podobnych do węży Nagom, w Czarnej Afryce – krokodylom, w Chinach – wężom, na Islandii – fokom, w Grecji – dzikom, zaś we współczesnej literaturze fantasy występują istoty zwane kotołakami, takie jak Solembum  i Ksin.

Jako przykłady fantastycznych wilków i wilkołaków można wymienić: Karcharota, Maugrima i narnijskiego wilkołaka asystującego przy wywoływaniu Białej Czarownicy, Gmorka, Syriusza Blacka, pozytywnego Remusa Lupina i negatywnego Fenrira Graybacka, Jacoba Blacka – Indianina z plemienia Quilotów, Clawdeene Wolf z ,,Monster High’’, Bigby’ego Wilka – szeryfa Baśniogrodu, wilczycę, w której norze Aaricia urodziła córkę Louve znającą mowę zwierząt, straszliwą Raissę i Fenrira, rodzeństwo Sławka i Ninę Wojnarowskich, Grega, w którym zakochała się wampirzyca Małgorzata Bronawska, Gorywałda i serbskiego młynarza Swymena.

W fantazji ,,Liber terriblis’’ , wieczorem na ul. Śląskiej w Szczecinie pojawił się sześcioręki wilkołak uzbrojony w sześć szabel (w dzień był brodatym i warczącym mężczyzną). Złapał chłopca, przegryzł mu ścięgna i wrzucił do śmietnika. Chłopiec spotkał w nim rosyjskiego uczonego Michaiła Łomonosowa, który zbudował radio, lecz chcąc pomóc dziecku przełamał je na pół i wyjął zeń dwie pary skrzydeł. Razem uciekli ze śmietnika, zaś rano ścięgna odrosły. Ponadto w owej fantazji szczecińscy policjanci toczyli regularne walki z wilkołakami, w czasie których zabili ich króla.

            Śniło mi się, że:

- jakaś księżniczka zdradzała swego męża z kochankiem, lecz pożałowała tego, gdy jej ukochana piastunka z dzieciństwa została upieczona i zjedzona przez wilkołaki,

- odwiedziłem pewną szczecińską rodzinę, w której część jej członków była wilkołakami, do tej rodziny należały też rozumne i mówiące psy (jeden z nich należał do rasy border colie).

Bohaterowie popkultury wymyśleni w XX wieku

Bohaterowie popkultury wymyśleni w XX wieku:

101 dalmatyńczyków (USA), Abdul al – Hazred (USA), Adaś Cisowski (Polska), Alexis (USA), Alf (USA), Alfred Jonatan Kwak (Japonia, Holandia), Allan Quoterman (Wielka Brytania), Alvin, Simon i Theodore (USA), Ally McBeal (USA), Anaruk (Polska), Anastazja (USA)[1], Animaniacy (USA), Anna Shirley (Kanada), Arsène Lupin (Francja), Aslan (Wielka Brytania), Assol (Rosja), Asterix (Francja), Atreju (Niemcy), Baltazar Gąbka (Polska), Bambi (USA), Bambo (Polska), Barbara i Jan (Polska), Barbarella (USA), Barbie i Ken (USA), Barmalej (ZSRR), Batman (USA), Benjamin Blumpschen (Niemcy), Benny Hill (Wielka Brytania), Bernard i Bianka (USA), bernardyn Bethoeven (USA), Betty Boop (USA), Bia (Japonia), Bibi Blocksberg (Niemcy), Bilbo Baggins (Wielka Brytania), Blade (USA), Bolek i Lolek (Polska), Bonnie i Clyde (USA), bracia Marx (USA), Brian z Nazaretu (Wielka Brytania), Bridget Jones (Wielka Brytania), Brooke Logan (USA), Buffy (USA), Byczek Fernando (USA), Charlie Chaplin (Wielka Brytania), Chip i Dale (USA), Clarita (Meksyk), Conan (USA), Connor Macleod (USA, Wielka Brytania), Coralgol (Polska, Francja), Corky Thacher (USA), Cristal (Wenezuela), Ctulchu (USA), Czarodziejka z Księżyca (Japonia), czarownice z Eastwick (USA), Czerwona Sonia (USA), Daszeńka (Czechosłowacja), delfin Flipper (USA), Denver – ostatni dinozaur (USA), Doktor Dolittle (Wielka Brytania), Don Camillo (Włochy), Don Matteo (Włochy), dr. Caligari (Niemcy), Dziadek Mróz (ZSRR), dzieciaki z Beverly Hills (USA), dzieci z Bullerbyn (Szwecja), Dzika Mrówka (Polska), dziobak Owidiusz (Belgia, Kanada), Egon Olsen (Dania), Elisa Camacho (Wenezuela), E. T. (USA), Fantomas (Francja), Ferdynand Kiepski (Polska), Ferdynand Wspaniały (Polska), Filemon i Bonifacy (Polska), Fiorella Morelli (Peru), Flinstonowie (USA), Flip i Flap (USA), Fox Mulder i Dana Scully (USA), Fraglesy (USA), Franek Dolas (Polska), Freddy Kruger (USA), Frodo Baggins (Wielka Brytania), Gabriela Suarez (Wenezuela), Garfield (USA), Gąska Balbinka (Polska), Ged (USA), Generał Deimos (Japonia), Geralt z Rivii (Polska), Geronimo (Brazylia), Gigi (Japonia), Godzilla ( Japonia, USA), Goga – Goga i Fiki – Miki (Polska), gremlin Gizmo (USA), Gumisie (USA), Gungala (Włochy), Hałabała (Polska), Hannibal Lecter (USA), Hans Kloss (Polska), Harry Potter (Wielka Brytania), Hellboy (USA), Hello Kitty (Japonia), He – Man (USA), Henryk Kwinto (Polska), Hercules Poirot (Wielka Brytania), Herkules (USA), Hiacynta Bucket (Wielka Brytania), Hrabia Kaczula (Wielka Brytania), Hulk (USA), Ickis, Krumm i Oblina (USA), Ijon Tichy (Polska), Imć Tchórzaczek (Polska), Jacek i Agatka (Polska), James Bond (Wielka Brytania), Jan Serce (Polska), Jaś Fasola (Wielka Brytania), Jetsonowie (USA), John Carter (USA), Johny Quest (USA), Józef Szwejk (Czechosłowacja), Junior (USA), Kaczor Donald (USA), Kaczor Duffy (USA), kaczorek Feluś (Polska), Kajko i Kokosz (Polska), kangurek Hip – Hop (Polska), Kapitan Planeta (USA), Ka – Zar (USA), Kevin McCallister (USA), King – Kong (USA), Kiwaczek Czeburaszka (ZSRR), Kobieta – Kot (USA), Kojak (USA), kot Prószek (Polska), Koziołek Matołek (Polska), Krecik (Czechosłowacja), Królik Bugs (USA), Królik Roger (USA), król Maciuś I (Polska), Krzysztof Dowgird (Polska), ksiądz Brown (Wielka Brytania), Kuba Guzik (Niemcy), Kubuś Puchatek (Wielka Brytania), kucyki, pegazy, jednorożce i zefirki z serialu ,,Mój mały kucyk’’ (USA), Kulfon i Monika (Polska), Kull (USA), Lara Croft (USA), Lemoniadowy Joe (Czechosłowacja), Lessie (Wielka Brytania, USA), Lestat (USA), Likwidator (Polska), Loki i Bartleby (USA), Lucecita (Peru), Lucky Luke (Belgia), Ludovik Cruchot (Francja), Ludzie Lodu (Norwegia), Luke Skywalker (USA), Lyra Belacqua (Wielka Brytania), Makowa Panienka (Czechosłowacja), Małgorzata Nikołajewna (ZSRR), Mały Książę (Francja), Maria z przedmieścia (Meksyk), Marimar (Meksyk), Mary Bell – kwiatowa wróżka (Japonia), Mary Poppins (Australia), Maurycy i Hawranek (Polska), Michaela Quinn (USA), Milagros (Argentyna), Miś Paddington (Wielka Brytania), Miś Uszatek (Polska), Miś Yogi (USA), Miś z okienka (Polska), Mordziaki (Polska), Mowgli (Wielka Brytania), Muminki (Finlandia), Myszka Miki (USA), Neo (USA, Australia), niewolnica Izaura (Brazylia), Nosferatu (Niemcy), Nyoka (USA), Obcy (USA), orka Willy (USA), Paloma (Meksyk), Pampalini (Polska), Pan Bałagan (Polska), Pan Kleks (Polska), Pan Magoo (USA), Pan Samochodzik (Polska), Pantera Bionda (Włochy), Pat i Patachon (Dania), Piaskowy Dziadek (NRD), Pies Hucklebury (USA), Pilot Pirx (Polska), pingwin Pik – Pok (Polska), Pippi Langstrumpf (Szwecja), Piszczałka (Polska), Pixie, Dixie i Pan Jinks (USA), piżmak Serafin (Polska), Plastuś (Polska), Pokemony (USA, Japonia), policjanci z Miami (USA), Popeye (USA), porucznik Columbo (USA), Predator (USA), Przebiegły Wąż (Polska), Pszczółka Maja (Niemcy), Rahan (Francja), Rambo (USA), Reksio (Polska), René Artois (Wielka Brytania), Rick Deckard – łowca androidów (USA), Robocop (USA), rodzina Borejków (Polska), Roger Odrzutowiec (USA), Różowa Pantera (USA)[2], Rumcajs (Czechosłowacja), Sabrina – nastoletnia czarownica (USA), Sally Czarodziejka (Japonia), Sambo (USA), Santa Claus (USA), Sędzia Dredd (Wielka Brytania, USA), Shanna She – Devil (USA), Sheena (USA), Simba (USA), Słoneczny Patrol (USA), Smerfy (Belgia), smok Telesfor (Polska), Solomon Kane (USA), Spiderman (USA), Stalker (ZSRR), Staś Tarkowski (Polska), Stellina (Argentyna), Stefan Karwowski (Polska), Stierlitz (ZSRR), Superman (USA), syrenka Mako (Japonia), Szarik (Polska), Szninkiel (Belgia), Tabaluga (Niemcy), Tańczący z Wilkami (USA), Tarzan (USA), Tata Bóbr (Francja), Tatun i Mamuna (Polska), Terminator (USA), Thor (USA), Thorgal (Belgia), Timberwood B. Brown (USA), Tintin (Francja), Tomek Wilmowski (Polska), Tom i Jerry (USA), Troskliwe Misie (USA, Kanada, Francja), Tsubasa Ozora (Japonia), Tulipan (Polska), Tygrysia Maska (Japonia), Tytus, Romek i A’Tomek (Polska), Ufozaury (USA), Vito Corleone (USA), Wally (USA), Wally Gator (USA), wieprz Napoleon (Wielka Brytania), Wilk i Zając (ZSRR), Willow (USA), Winston Smith (Wielka Brytania), Wodnik Szuwarek (Czechosłowacja), Wojownicze Żółwie Ninja (USA), Woland (ZSRR), Wonder Woman (USA), wróbel Ćwirek (Polska), wróbelek Elemelek (Polska), Xena (USA), X – Men (USA), Yataman (Japonia), załoga statku kosmicznego ,,Enterprise’’ (USA), Zuzia i Hultaj (USA), zwierzęta z Zielonego Lasu (Wielka Brytania), żaba Kermit (USA), Żwirek i Muchomorek (Czechosłowacja).

---

[1] Chodzi oczywiście o ocalałą z bolszewickiego pogromu carskiej rodziny, rosyjską księżniczkę Anastazję Romanowną, bohaterkę jednego z filmów Disneya.

[2] Moja ś. p. Babcia żartowała, że Różowa Pantera kąpie się w ... maślance.

Ważne książki XX wieku

Ważne książki XX wieku, które wywarły wpływ pozytywny, bądź negatywny:

Arendt Hanna ,,Eichman w Jerozolimie’’

Bach Richard ,,Mewa’’

Beauvoire Simone de ,,Druga płeć’’

,,Mandaryni’’

Beckett Samuel ,,Czekając na Godota’’

Białoszewski Miron ,,Pamiętnik z powstania warszawskiego’’

Bocheński Aleksander ,,Dzieje głupoty w Polsce’’

Borowski Tadeusz ,,Kamienny świat’’

,,Pożegnanie z Marią’’

Bradbury Ray ,,451° Fahrenheita’’

Bułhakow Michaił ,,Biała Gwardia’’

,,Diaboliada’’

,,Fatalne jaja’’

,,Mistrz i Małgorzata’’

Burroughs Edgar Rice – cykl ,,Tarzan’’

Campbell Joseph ,,Potęga mitu’’

Camus Albert ,,Dżuma’’

Čapek Karel ,,Inwazja jaszczurów’’

,,R. U. R.’’

Carson Rachel ,,Cicha wiosna’’

Chesterton Keith Gilbert ,,Kula i krzyż’’

,,Napoleon z Notting Hill’’

,,Ortodoksja’’

,,Przygody księdza Browna’’

Churchill Winston ,,II wojna światowa’’

Clancy Tom ,,Polowanie na Czerwony Październik’’

Crowley Alisteir ,,Księga Bestii’’

Courtois Stéphane, Werth Nicolas, Panné Jean – Louis, Paczkowski Andrzej, Bartošek Karel, Margolin Jean – Louis ,,Czarna księga komunizmu’’

Davies Norman ,,Boże igrzysko’’

,,Serce Europy’’

Dawkins Richard ,,Samolubny gen’’

Dąbrowska Maria ,,Dzienniki’’

Descalzo Jose Luis Martin ,,Dlaczego warto kochać’’?

Dmowski Roman ,,Myśli nowoczesnego Polaka’’

,,Niemcy, Rosja, a sprawa polska’’

Doncow Dmytro ,,Nacjonalizm’’

Eco Umberto ,,Imię róży’’

Eliade Mircea ,,Historia wierzeń i idei religijnych tomy I – III’’

,,O Zalmoxisa do Czyngis – chana’’

Fallaci Oriana ,,List do nienarodzonego dziecka’’

Fiedler Arkady ,,Dywizjon 303’’

Frank Anna ,,Pamiętnik Anny Frank’’

Freud Zygmunt ,,’Ja’ i ‘to’’’

Fromm Erich ,,O sztuce miłości’’

,,Ucieczka od wolności’’

Fukuyama Francis ,,Koniec historii’’

Golding William ,,Władca much’’

Gombrowicz Witold ,,Ferdydurke’’

Gramsci Antonio ,,Listy z więzienia’’

Grass Günter ,,Blaszany bębenek’’

Graves Robert ,,Biała bogini’’

,,Ja, Klaudiusz’’

,,Klaudiusz i Messalina’’

Mity greckie’’

Guevara Ernesto Che ,,Dziennik z Boliwii’’

Hašek Jaroslav ,,Przygody dobrego wojaka Szwejka’’

Hemingway Ernest ,,Komu bije dzwon’’

Herbert Zbigniew ,,Pan Cogito’’

,,Raport z oblężonego Miasta’’

Herling Grudziński Gustaw ,,Inny świat’’

,,Historia WPK b. Krótki kurs’’

Hitler Adolf ,,Moja walka’’

Hochhuth Rolf ,,Namiestnik’’

Hubbard Laffayette Ron ,,Dianetyka. Pierwotna teoria’’

,,Scjentologia. Podstawy myśli’’

Huizinga Johann ,,Jesień średniowiecza’’

Hunke Sigrid ,,Allahs Sonne über dem Abendland’’

Huntington Samuel ,,Zderzenie cywilizacji’’

Huxley Aldous ,,Nowy wspaniały świat’’

bł. Jan XXIII ,,Pacem in Terris’’

Jan Paweł II – całokształt twórczości

Jasienica Paweł ,,Pamiętnik’’

Joyce James ,,Ulises’’

Jung Carl Gustaw ,,Dzieła zebrane’’

Kamiński Aleksander ,,Kamienie na szaniec’’

Kapuściński Ryszard ,,Cesarz’’

,,Dlaczego zginął Karl von Spreti’’?

,,Chrystus z karabinem na ramieniu’’

,,Imperium’’

,,Jeszcze dzień życia’’

,,Kirgiz schodzi z konia’’

,,Szachinszach’’

,,Wojna futbolowa’’

Kazantzakis Nikos ,,Grek Zorba’’

,,Ostatnie kuszenie Chrystusa’’

Kinsey Alfred ,,Raport Kinseya’’

,,Zachowania seksualne kobiety’’

,,Zachowania seksualne mężczyzny’’

Kipling Rudyard ,,Księga dżungli’’

Kołakowski Leszek ,,Główne nurty marksizmu’’

Koneczny Feliks ,,O wielości cywilizacyj’’

Korczak Janusz ,,Król Maciuś Pierwszy’’

Kosiński Jerzy ,,Malowany ptak’’

Kossak Szczucka Zofia ,,Pożoga’’

Kowalska Faustyna św. ,,Dzienniczek’’

Krall Hanna ,,Zdążyć przed Panem Bogiem’’

La Vey Anton Szandor ,,Biblia szatana’’

Lenin Włodzimierz ,,Dzieła’’

Lewis Clive Staples ,,Listy starego diabła do młodego’’

,,Opowieści z Narnii’’

,,Trylogia kosmiczna’’

Lofting Hugh  - cykl o dr. Dolittle

Lorenz Konrad ,,Tak zwane zło’’

Maeterlinck Maurice ,,Życie pszczół’’

Marquez Gabriel Garcia ,,Sto lat samotności’’

Mead Margareth ,,Dojrzewanie na Samoa’’

Michnik Adam ,,Dzieje honoru w Polsce’’

,,Kościół, lewica, dialog’’

Milne Alan Alexander ,,Kubuś Puchatek’’

Miłosz Czesław ,,Zniewolony umysł’’

Moczarski Kazimierz ,,Rozmowy z katem’’

Montgomery Lucy Maud ,,Ania z Zielonego Wzgórza’’

Morris Desmond ,,Ludzkie zoo’’

,,Zwierzę zwane człowiekiem’’

Muggeridge Malcolm ,,A Third Testament…’’

Murray Margareth ,,The Witch Cult in Western Europe’’

Mussolini Benito ,,Doktryna faszyzmu’’

Nabokov Vladimir ,,Lolita’’

Nałkowska Zofia ,,Medaliony’’

Ortega y Gasset Jose ,,Bunt mas’’

Orwell George ,,Folwark zwierzęcy’’

,,Rok 1984’’

Ossendowski Ferdynand ,,Lenin’’

,,Przez kraj zwierząt, bogów i ludzi’’

Paweł VI ,,Humanae Vitae’’

Św. Pius X ,,Pascendi dominicis gregis’’

Pius XI ,,Divini Redemtoris’’

,,Mit breneder Sorge’’

,,Protokoły Mędrców Syjonu’’

Reich Charles A. ,,Zieleni się Ameryka’’

Remarque Erich Maria ,,Na zachodzie bez zmian’’

Rice Anna ,,Wywiad z wampirem’’

Rosenberg Alfred ,,Mit XX wieku’’

Rushdie Salman ,,Szatańskie wersety’’

Saint Exupery Antoine ,,Mały książę’’

,,Ziemia planeta ludzi’’

Saramago Jose ,,Ewangelia według Jezusa Chrystusa’’

Sartre Jean Paul ,,Mdłości’’

Schulz Bruno ,,Sanatorium pod Klepsydrą’’

,,Sklepy cynamonowe’’

Sienkiewicz Henryk ,,Wiry’’

,,W pustyni i w puszczy’’

Skarga Barbara ,,Po wyzwoleniu’’

Sołżenicyn Aleksander ,,Archipelag GUŁ - ag’’

Spengler Oswald ,,Zmierzch Zachodu’’

Stalin Józef ,,Zagadnienia leninizmu’’

Szarłamow Warłam ,,Opowiadania kołymskie’’

Tolkien John Ronald Reuel ,,Władca Pierścieni’’

Torańska Teresa ,,Oni’’

Toynbee Arnold ,,Studium historii’’

Trznadel Jacek ,,Hańba domowa’’

,,Vlesova Kniga’’

Waltari Mika ,,Egipcjanin Sinuhe’’

Weigel George ,,Świadek nadziei’’

Wells George Herbert ,,Marzyciel z Kremla’’

West Morris ,,Sandały rybaka’’

Wisłocka Halina ,,Sztuka kochania’’

Zedong Mao ,,Czerwona książeczka’’

Żeleński Tadeusz – Boy ,,Brązownicy’’