,,Na małym stoliku stała czara zielona i przejrzysta, jak gdyby w szmaragdzie rzeźbiona lub też ze szkła arabskiego ulana, na lwich nóżkach złoconych. Była to czasza, do której Józef z Arymatei zebrał krew Chrystusową, gdy go z krzyża zdejmował, a która teraz, cudownie odnaleziona w zdobytej Cezarei, stała się własnością templariuszy. Obok niej spoczywała włócznia święta, przez pobożnego Prowansalczyka odnaleziona pod murem kościoła Świętego Piotra w Antiochii. Owa to włócznia ocaliła rycerstwo oblężone w Antiochii przez pogańskiego wodza Kerburga. A jak powiedział Bertrand z Tremelai, należała ona kiedyś do świętego Achillesa i raniła śmiertelnie króla Filokteta, bowiem nie chciał uznać prawdziwości wiary Chrystusowej. [...] o czarze, w której krew Chrystusową przechowywano, opowiadano od dawna już na świecie i szukano jej wszędzie, i nie wierzono, aby gdziekolwiek istniała. A jednak była pomiędzy poganami i należało tylko przyjść i odsłonić zasłonę, za którą była ukryta. Tak samo wszyscy wiele mówią o władaniu całkowitym, aby na ziemi był Ten, co krzyż i miecz trzyma, i szukają takiego Pana, a może on właśnie jest i trzeba tylko go poszukać i odsłonić zasłonę, którą jest przykryty - i wszyscy królowie i panowie świata są igraszką w jego ręku.
[...] wielkim krajem na wschodzie rządzi wspaniały władca, potomek Melchizedecha, który nie potrzebuje myśleć o tym, czy krzyż, czy miecz ma wznosić wyżej, bowiem oba trzyma w swej dłoni: wielki władca, prezbiter Joannes.
A potem jeszcze ciszej mówił o Starcu z Gór. Ale o tym straszno było mówić i słuchać, albowiem jedno niebaczne słowo o nim i o jego podwładnych, Assassynach, mogło sprowadzić śmierć, jak na księcia Bohemunda, zamordowanego w biały dzień w ruchliwej bramie wjazdowej miasta Antiochii'' - Jarosław Iwaszkiewicz ,,Czerwone tarcze''
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz