W lipcu 2026 r. przeczytałem norweską powieść fantasy ,,Przepowiednię’’ (nor. ,,Skjebretno’’) Jane Mysen z 2000 r. w polskim przekładzie Anny Marciniakówny.
Fot. za: Iselin Mysen
Jane Mysen (ur. 1960) napisała również cykl ,,Taniec płomieni’’. ,,Przepowiednia’’ jest pierwszą częścią 30 – tomowego cyklu ,,Wybranka bogów’’ (nor. ,,Utvalgt av gudene’’). Należą do niego powieści: ,,Kara’’, ,,Próba żelaza’’, ,,Spisek’’, ,,Przeprawa’’, ,,Rozpacz’’, ,,Berserk’’, ,,Zbójostwo’’, ,,Sny’’, ,,Ragnarok’, ,,Zdrada’’, ,,Wieszczki’’, ,,Dziedzictwo’’, ,,Zazdrość’’, ,,Ostrzeżenie’’, ,,Bitwa’’, ,,Miłowanie’, ,,Szaman’’, ,,Następca’’, ,,Przeznaczenie’’, ,,Złamane obietnice’’, ,,Odwaga życiowa’’, ,,Pakt’’, ,,Cześć’’, ,,Midgard’’, ,,Płonąca ziemia’’, ,,Islandia’’ i ,,Jotungård’’.
Ryc. za: HubPages
Akcja rozgrywa się we wczesnym średniowieczu w pogańskiej Norwegii. Jej mieszkańcy wierzyli w wielu bogów takich jak Odyn i Thor, którym składali krwawe ofiary ze zwierząt, a także w Norny (trzy boginie losu), olbrzymy, karły i trolle. Pośredniczką między bogami a ludźmi była stara wolwa (wieszczka) Torden Tora, otoczona powszechnym szacunkiem. Oznaką jej godności był kostur zdobiony drogimi kamieniami. Czarną magią (seidr) posługiwał się stary i niedołężny Finn Czarownik. Otoczony lękiem mieszkał w lesie i ubierał się w kobiece suknie. Potajemnie opiekowała się nim Salbjørg. Podczas nocnej ceremonii Finn inicjował ją na czarownicę. Patronem seidr był sam Odyn, bóg nie cofający się przed niczym co mogło poszerzyć jego wiedzę i wzmocnić potęgę. Były to czasy łupieskich wypraw wikingów, niewolnictwa i porzucania niechcianych dzieci w lesie lub w morzu. Salbjørg, chrześcijańska branka z państwa Franków, pracująca jako niewolnica na dworze wikinga była kobietą złośliwą, zazdrosną i pragnącą okrutnej zemsty, a jednocześnie nieszczęśliwą, skrzywdzoną i spragnioną miłości. Oznaką zbliżającego się triumfu Chrystusa nad bogami Asgardu był krzyż ujrzany w wizji Torden Tory.
W dworze zwanym Jotungårdem (grodem olbrzymów) żył høvding (arystokrata) imieniem Åsmund z ukochaną żoną, Idunn, noszącą imię bogini młodości. Był dzielnym wojownikiem, panem wyrozumiałym dla swoich niewolników oraz wiernym i kochającym mężem. Kiedy Idunn powiła bliźniaczki, Gydę i Gro, wieszczka przepowiedziała im odmienną przyszłość. Podczas gdy Gyda była tytułową wybranką bogów, Gro miała zostać z ich woli porzucona na pewną śmierć. Rodzice nie chcieli się na to zgodzić, bo kochali obie córki. Tymczasem niewolnica Salbjørg, pożądająca Åsmunda użyła czarów, by skrzywdzić Idunn i jej dzieci. Chciała zająć miejsce Idunn u boku swego pana.
Plusem powieści są bohaterowie (Idunn i Åsmund), którzy pomimo życia w brutalnym świecie postępowali szlachetnie. Wzmianka o Gydzie i Gro walczących w łonie matki może nawiązywać do sceny narodzin biblijnych Jakuba i Ezawa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz